เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 35
วันที่เผยแพร่:
2026-01-31 13:49:21
บทล่าสุด
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 35
วันนี้อากาศดี มองไปทางไหนก็สว่างสดใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง แม้ว่าแสงจากดวงอาทิตย์จะร้อนมากแค่ไหน แต่ก็ยังมีลมพัดเอื่อย ๆ ไม่ขาดสายพอทุเลาความร้อนได้บ้าง ยิ่งได้ร่มเงาจากต้นไม้ยิ่งทำให้รู้สึกเย็นขึ้น ช่อไม้นั่งอ่านหนังสือการ์ตูนจบไปหนึ่งเรื่องก็เริ่มจะง่วงขึ้นมา“คุณเธียรช่อง่วง” เอ่ยบอกคนที่นอนหนุนตักตัว
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 34
‘อีกไม่กี่เดือนก็ต้องไปเรียนต่อมหาลัยแล้ว ปีนี้ได้ใช้เวลาอยู่กับคุณช่อยังไม่คุ้มเลย ทำให้คุณช่อน้อยใจจนร้องไห้อยู่หลายครั้ง ปีนี้พี่ไม่มีอะไรจะเขียนเลยนอกจากอยากขอโทษคุณช่อ ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ ขอโทษที่ไม่มีเวลาให้ ถ้าไปเรียนที่นู่นพี่ต้องคิดถึงคุณช่อมากแน่ ๆ คุณช่อเองก็คงคิดถึงพี่เหมือนกันใช่ไหม ตอ
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 33
“คุณเธียร”“ครับ?”จู่ ๆ ช่อไม้ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ วางหนังสือในมือขยับมานั่งใกล้ ๆ เธียรวิญช์“จำกล่องจดหมายที่เราเคยเขียนกันตอนเด็ก ๆ ได้ไหม”“กล่องจดหมาย?”“ที่ทุก ๆ วันสุดท้ายของปีเราจะเขียนว่าตลอดปีเจออะไรมาบ้าง พร้อมอธิษฐานขอสิ่งที่ต้องการ”“จริงสิ พี่ลืมไปเลย แล้วตอนนี้คุณช่อยังเก็บไว้อยู
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 32
2 เดือนต่อมา“คุณแม่ครับ ชิมให้ช่อหน่อยว่ามันอร่อยหรือยัง”ช่อไม้ตักผัดผักใส่จานมาให้คุณแม่ชิม เพราะวันนี้ลงทุนเข้าครัวทำกับข้าวเอง เนื่องจากเป็นวันแห่งความรัก นานทีปีหนช่อไม้ถึงจะเข้าครัวทำอาหารสักที ปกติจะเป็นลูกมือช่วยคุณแม่เสียมากกว่า หากให้ทำทุกวันคงได้เททิ้งมากกว่ากิน“เติมซอสเพิ่มเค็มอีกหน่อย
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 31
นั่นเลยเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ช่อไม้ติดเธียรวิญช์เป็นตังเมแต่ตั้งแต่จำความได้ และถึงแม้ว่าจะห่างกันไปนานเป็นสิบปี เธียรวิญช์ก็ยังคงเป็นอย่างนั้นอยู่ หากว่าเขาตัดใจจากเธียรวิญช์ได้แล้ว ตอนนี้เขาจะนึกเสียดายไหนนะ จะมีโอกาสได้เจอคนที่ทำทุกอย่างให้เขาได้เหมือนเธียรวิญช์หรือเปล่ารถยนต์เลี้ยวเข้าโรงแร
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 30
อร่อย!! อร่อยกว่าของตัวเองที่กำลังกินอยู่ด้วยซ้ำ ไอศกรีมกะทิหอม ๆ มัน ๆ หวาน ๆ กินคู่กับขนมปังนุ่ม ๆ เข้ากันอย่างน่าเหลือเชื่อ ดวงตากลมใสเป็นประกายวับขึ้น จนเธียรวิญช์อดยิ้มตามไม่ได้ ที่บอกว่าซื้อมาฝากความจริงแล้วก็แค่อยากกินเอง ซึ่งปกติเธียรวิญช์ไม่ได้ชอบของหวานอยู่แล้ว แต่ที่กินมาตลอดก็เพราะช่อไม้
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 29
ช่อไม้ช่วยคนงานยกเข่งส้มขึ้นหลังรถกระบะที่เธียรวิญช์จอดเอาไว้ วันนี้ต้องเข้าไปส่งในเมืองตามที่พ่อค้า แม่ค้าสั่งเอาไว้ ประมาณสามถึงสี่เจ้า เธียรวิญช์เลยเลือกที่จะไปเอง โดยมีช่อไม้นั่งไปด้วยกัน ส่วนที่ต้องส่งพ่อค้า แม่ค้าในตลาดแถวบ้านจะให้ไทยเป็นคนเอาไปส่งแทน“ฝากด้วยนะไทย”“ครับ ขับรถดี ๆ ครับนายหัว”
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 28
ทว่าในตอนนี้เราสองคนโตพอที่จะรักกันได้โดยไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว นับว่าเป็นโชคดีของเขาด้วยเหมือนกันที่ช่อไม้ยังคงหลงเหลือความรู้สึกดี ๆ ให้กัน และมอบโอกาสให้เขาอีกครั้ง“ช่อรักคุณเธียรนะ รักมาก ๆ เลย”“พี่ก็รักคุณช่อที่สุดเลย”ในที่สุดคำว่ารักของเราก็ตรงกันเสียที🍊🍊🍊เธียรวิญช์ลุกขึ้นตั้งแต่เช้ามา
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 27
ตั้งแต่อายุสิบขวบช่อไม้เริ่มรู้ตัวแล้วว่าตัวเองชอบเธียรวิญช์ ในตอนนั้นอาจเป็นเพียงความรู้สึกชอบของเด็กประถมที่เกิดจากความสนิทสนม จนกระทั่งขึ้นมัธยมความรู้สึกชอบของเขาได้ชัดเจนขึ้น เขาอยากครอบครองเธียรวิญช์ เขารู้สึกหวงเธียรวิญช์มากกว่าปกติ รู้สึกเสียใจตอนที่อีกฝ่ายเมินกันไป หรือแม้แต่ตอนที่พูดจาทำร้
คุณเธียรอย่าตื๊อ บทที่ 26
“ฉันจะจัดการลูกสาวฉันให้ ยังไงก็ต้องขอโทษเธียรกับช่อไม้ด้วย”“จริง ๆ คนที่ควรขอโทษคือใบบัว ไม่ใช่ผู้ใหญ่นะครับ”ใบบัวนั่งคอตกไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาดูมาตอนนี้เธียรวิญช์มีสีหน้า แววตาอย่างไร ทั้งที่เธอกำชับชมพูไปแล้วว่าให้ระวัง อย่าให้โดนจับได้ แต่ก็ยังพลาดอยู่ดี แม้สิ่งที่เธอทำจะไม่ได้รุนแรงแต่
บางทีคุณอาจจะชอบ
Bite & Suck เมื่อผมคืนชีพเป็นแวมไพร์ (Omegaverse)
นัก(ละ)เลง1.2K viewsอินกินหมี่
ภุมโม1.2K viewsเร้าใจลูกน้อง
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.4K viewsครัวคุณชายไม่ขายอ้อย
แมวขนยุ่ง1.3K viewsดวงใจศิวกร
ดอกลิลลี่สีม่วง871 viewsชตรีญา
นนท์นที ชตรีญา655 viewsMerry Kiss Mas พรที่ขอมาส่งแล้วครับ
DILEMMA 281.1K viewsปลดรัก บัญชีใจ
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้4.4K views
