เข้าสู่ระบบ
"อื้อห์ อ่าาาส์ เจ็บ เบาหน่อย อ่าาส์"น้ำเสียงครางหวานร้องบอกคนตัวสูงที่ขยับกายถาโถมเข้าหาคนร่างบางที่หันหลังพิงใบหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นเหม็นฉุนและกลิ่นหอมของดอกไม้สีขาวถูกปล่อยออกมาเรื่อยๆ เมื่อความต้องการของคนทั้งสองที่กำลังนัวเนียนกันปะทุเพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามสัญชาตญาณของอัลฟ่าและโอเมก้าที่เกิดอาการรัทและฮีทขึ้นพร้อมกัน
ร่างสูงของอัลฟ่ายีนเด่นขยับตอกอัดเข้าหาร่างกายขาวเนียนของโอเมก้าที่ส่งกลิ่นเหม็นฉุนออกมาหลอกล้อเขาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ อัลฟ่าตัวสูงที่ตอนนี้ห้ามฟีโรโมนของตัวเองไม่ได้เช่นกันก็ปล่อยกลิ่นหอมของดอกมะลิฟุ้งกระจายออกมาไม่ต่างกัน
พับ พับ พับ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงร้องครางกระเส่ายังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อคนตัวสูงที่ไร้สติยังคงกระแทกตอกอัดลำเอ็นเข้าออกช่องทางสีสวยที่ตอนนี้ได้บวมช้ำอย่างชัดเจน
"หื้มมม"เสียงครางต่ำในลำคอดังขึ้นจากอัลฟ่าที่มีกลิ่นฟีโรโมนเป็นดอกมะลิ พลางเอวสอบก็ยังคงกระแทกกระทั่งลำเอ็นเข้าออกช่องทางสีสวยของโอเมก้าที่หันหลังโก่งก้นให้ตัวเขาไม่หยุดหย่อน"อ่าาส์ อย่า อย่ากัดนะ อื้มม"น้ำเสียงครางหวานสลับกับร้องห้ามดังขึ้นจากร่างบางที่โดนคนด้านหลังกระแทกเข้ามาอย่างหนังหน่วงพร้อมกับใบหน้าหล่อก้มลงมาซุกไซ้ที่ต้นคอขาวพลางแลบเรียวลิ้นร้อนออกมาไล่เลียที่ลำคอระหงอย่างหลงใหล
เรียวลิ้นร้อนแลบเลียลำคอขาวพลางเอวสอบก็ยังคงขยับเข้าออกไม่หยุด พลันเขี้ยวฟันอันแหลมคมผลุดขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ก่อนที่คนตัวสูงที่ไม่มีสติเท่าไหร่นักจะใช้ฟันกัดลงที่ลำคอขาวอย่างแรงเพื่อสร้างพันธะความเป็นเจ้าของพร้อมกับที่เอวหนากระแทกเข้าหาบั้นท้ายสวยอย่างรัวเร็วแล้วปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองเข้าในตัวของร่างบาง
"อื้อออม์"
แต่ทว่าอัลฟ่าที่พึ่งปลดปล่อยและสร้างพันธะเสร็จเป็นต้องแช่ค้างแท่งเอ็นไว้สักพักและคลายริมฝีปากออกจากลำคอขาวแล้วใช้ลิ้นแลบเลียตามรอยกัดที่มีเลือดไหล ก่อนที่จะดันตัวยืนตรงแล้วใช้แขนแกร่งสอดประคองเอวของร่างบางที่ตอนนี้หายใจหอบเหนื่อยไว้ไม่ให้ล้มทรุดลงพื้น ด้วยเพราะตอนนี้ เขาดันเกิดอาการน็อต ทำให้เขาถอดแท่งเอ็นออกมาตอนนี้ไม่ได้จนกว่าการหลั่งจะเสร็จสิ้น
ในตอนนี้พวกเขาทั้งสองต่างไม่มีสติครบ100%และควบคุมตัวเองไว้ไม่ได้ สิ่งล่าสุดที่พวกเขาจำได้มีเพียงพวกเขาต่างต้องการมาเข้าห้องน้ำและจะกลับกันเพราะผับใกล้จะปิดแล้ว
แต่ทว่าอยู่ๆ ผักขาโอเมก้ายีนด้อย ที่พึ่งจะทำธุระของตัวเองเสร็จและกำลังจะออกไปจากห้องน้ำกลับต้องมาเกิดอาการฮีทขึ้นอย่างกะทันหัน ด้วยเพราะผู้ชายตัวสูงที่มีกลิ่นกายดอกมะลิเปิดเข้ามา
และหลังจากนั้นผักขาก็จำอะไรไม่ได้เลยมาได้สติก็ตอนที่ตัวเองและผู้ชายคนนี้ได้มีอะไรกันไปหลายครั้งแล้ว และที่สำคัญเลยตัวเขาถูกผู้ชายคนนี้กัดคอสร้างพันธะ!
แล้วทีนี้เขาจะต้องทำยังไง เขาที่เป็นเด็กบ้านนอกที่ขึ้นมาเรียนที่กรุงเทพและพึ่งจะเรียบจบ แล้วอีกไม่กี่วันตัวผักขาเองก็จะกลับไปดูแลกิจการหอพักของผู้เป็นแม่ที่ต่างจังหวัดแล้ว แต่อยู่ๆก็มาถูกคนแปลกหน้าที่คาดว่า น่าจะเป็นคู่โชคชะตาของเขา กัดคอสร้างพันธะซะได้แล้วเขาที่พึ่งอายุจะ22จะทำยังไงได้
นอกจากหนีไปจากตรงนี้ ในตอนที่ผู้ชายคนนี้ยังไม่ได้สติ
เมื่อเห็นแบบนั้นนายน์ก็รีบก้าวเดินไปตรงต้นเหตุทันที และทันทีที่เดินมาเห็นก้องเสื้อผ้าของตัวเองที่แทบจะเอาออกมาทั้งตู้และภายในกองเสื้อผ้าของเขาก็มีว่าที่คุณแม่ตัวน้อยอย่างผักขานอนขดตัวอยู่ นายน์ก็เบิกตากว้างขมวดคิ้วเข้าหากันทันที"ผักขาหนูทำอะไร"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างกับคนเหม่อลอยพลางใบหน้าหล่อก็ยังคงแสดงสีหน้าไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าด้านผักขาที่นอนขดตัวอยู่ใน รัง ที่ตัวเองสร้างเมื่อตอนเที่ยง เมื่อได้ยินเสียงทุ้มอันคุ้นเคยก็ลุกขึ้นนั่งหันไปมองคนรัก ก่อนที่จะถามขึ้นเช่นทุกวัน"กลับมาแล้วเหรอครับ วันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ย"เป็นเช่นนี้มาตลอด ตั้งแต่ที่พวกเขาแต่งงานและย้ายมาอยู่ด้วยกันผักขาจะถามคนพี่แบบนี้ตลอดหลังจากที่นายน์กลับเข้าบ้านมา"ไม่เหนื่อยมากครับ ว่าแต่นี้คืออะไรเหรอครับ"เอ่ยตอบน้องพลางถามขึ้นอย่างสงสัย ก่อนที่จะก้าวเดินเข้าไปใกล้หวังจะก้มลงเอื้อมมือไปจับพวกเสื้อผ้าของตัวเองที่น้องเอามากองรวมกันแทบจะเป็นภูเขา แต่ทว่ายังไม่ทันที่มือหนาจะได้แตะเสียงเล็กก็ตวาดห้ามขึ้นพร้อมกับจ้องมองมาที่คนตัวสูงด้วยแววตาโกรธ"หยุดนะ! ห้ามมายุ่งกับรังของหนูนะ!""รัง?""ใช่! พี่นายน์ห้ามมายุ่งกับรัง
เนื้อหาในตอนนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักและเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงแม้แต่น้อย*โปรใช้วิจารณญาณในการอ่าน*หลังจากจบการไปเที่ยวฮันนีมูนกัน ชนาธิปก็พาผักขามาหาคุณหญิงรตรีและประสิทธิ์ชัยผู้เป็นพ่อ เพื่อบอกข่าวดีว่าผักขาภรรยาตัวน้อยของเขาได้ตั้งท้องจริง ๆ แล้วไม่ได้หลอกเหมือนครั้งก่อนแต่ทว่าพวกท่านทั้งสองกับไม่ยอมเชื่อลูกชายตัวดีอย่างนายน์ เพราะเกรงว่าเจ้าลูกชายจะมาหลอกให้ดีใจเก้อเหมือนครั้งก่อน จนผักขาต้องเป็นคนพูดแทนและเอาภาพอัลตร้าซาวด์ที่ไปหาหมอและฝากครรภ์ก่อนที่จะมาหาพวกท่าน ให้ผู้ใหญ่ทั้งสองดูพวกท่านถึงได้เชื่อและต่างร้องดีใจแล้วพากันอวยพรให้ผักขาสุขภาพแข็งแรงกันยกใหญ่หลังจากที่แจ้งข่าวให้ทุกคนในครอบครัวทั้งฝ่ายของผักขาและของนายน์ได้รับรู้ว่าผักขากำลังตั้งท้องมีหลานให้ได้อุ้ม พอทุกคนรู้ต่างก็พากันดีใจเพราะจะได้อุ้มหลานสองคนในเวลาไล่เลี่ยกันแล้วในตอนนี้วันเวลาก็ผ่านมา 4 เดือนแล้วและตลอด 3-4 เดือนที่ผ่านมาตัวผักขานั้นไม่แพ้ท้องเลย ถึงแม้เดือนแรก ๆ ผักขาจะแพ้ท้องหนักมากก็ตามแต่กระนั้นก็ไม่ใช้ไม่มีเหตุผลที่ทำให้ตัวผักขาหายแพ้ท้องแล้วตัวของชน
มิหนำซ้ำคุณหมอยังถามหาคู่พันธะของปริ้นอีก พอปริ้นได้ยินอย่างนั้นก็ทำหน้างงใส่คุณหมอน่ะสิเพราะเจ้าตัวไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับอัลฟ่าคนไหนมาก่อน จะไปมีคู่พันธะได้ยังไง แต่ทว่าคุณหมอกลับบอกกับปริ้นว่าในตอนนี้ปริ้นได้ผูกพันธะไปแล้วแต่แค่ยังไม่สมบูรณ์ก็เท่านั้น แล้วก็ใช่ครับคนที่ทำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือไอ้ข้าวเม่าน้องชายของเขาเองอีกนั่นแหละ เพราะมันดันไปเผลอกัดคอสร้างพันธะกับปริ้นตอนที่ร่างกายของมันกำลังเปลี่ยนแปลง ก็เลยเป็นการสร้างพันธะที่ยังไม่สมบูรณ์แบบไปโดยปริยายและหลังจากที่ไอ้ข้าวเม่ามันรู้เรื่องมันก็ออกตัวรับผิดชอบและยัดเยียดตัวเองให้ปริ้นสุดขีด จนท้ายที่สุดปริ้นที่ชอบข้าวเม่าไม่ต่างกันก็ยอมใจอ่อนให้"หนูผักเหม่ออะไรครับ อาหารมาแล้วนะกินข้าวกันเถอะ"เสียงทุ้มดังขึ้นเรียกสติผักขาที่กำลังเหม่อลอยในภวังค์ความคิดให้หันมาสนใจอาหารตรงหน้า"เปล่าหรอกครับ ผักแค่กำลังคิดเรื่องตลกของข้าวเม่าตอนมันยัดเยียดตัวเองให้น้องปริ้นตอนที่รู้ว่าน้องท้องน่ะ ตลกดี"ผักขาเงยหน้ามาเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบาง นายน์ที่เห็นคนน้องเผยรอยยิ้มแล้วก็ยกมือขึ้นลูบหัวทุยของคนรักเบา ๆ ก่อนที่จะเอ่ยพูดขึ้น"ยิ้มได้สักทีนะครับคนดี
เนื้อหาในตอนนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักและเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงแม้แต่น้อย*โปรใช้วิจารณญาณในการอ่าน*เหตุการณ์หลังจากงานแต่งงาน1อาทิตย์ทินภัทรหลังจากที่พี่นายน์ได้ขอผมแต่งงานที่บ้านของเขาในวันนั้นและผมได้ตอบตกลงไป 2เดือนต่อมางานแต่งของผมและพี่นายน์ก็ได้จัดขึ้นอย่างอลังการ โดยงานแต่งในครั้งนี้ทางฝั่งพ่อแม่ของพี่นายน์เป็นฝ่ายรับผิดชอบเองทุกอย่างเลย ส่วนทางของผมทำเพียงแค่ลองชุดและรอเดินเข้าพิธีก็เท่านั้นแล้วถ้าจะถามว่าในตอนนี้ตัวผมกำลังทำอะไรอยู่ ก็กำลังนอนหมดสภาพอยู่บนเตียงในบ้านพักตากอากาศริมทะเลน่ะสิอ่ะ ๆ อย่าพึ่งคิดไปไกลกับคำว่าหมดสภาพของผมนะ ที่ผมบอกว่าหมดสภาพคือหมดสภาพในการอ้วกจนเหนื่อยและหน้ามืดต่างหากล่ะ แล้วก็ไม่ต้องสงสัยนะครับว่าทำไมผมถึงมีอาการแบบนี้ ผมรู้ว่าพวกคุณคงจะเดาออกกันได้ เพราะอาการแบบนี้มันมีไม่กี่อย่างหรอกใช่แล้วล่ะครับ ในตอนนี้ผมกำลังตั้งท้องลูกคนแรกกับพี่นายน์ และเจ้าตัวก็ยังไม่รู้ด้วยว่าในตอนนี้ตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคน เพราะเรื่องที่ผมท้องนี้ผมก็พึ่งจะรู้ตัวก่อนจะแต่งงานเพียงสองวันเอง และผมเองก็ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์พ
ชนาธิปจูงมือทินภัทรเดินขึ้นเดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเองที่อยู่ชั้นสอง ระหว่างทางเดินไปยังห้องผักขาก็มองสำรวจรอบ ๆ บ้านหลังโตที่มีรูปภาพครอบครัวของคนพี่อยู่มากมายไม่ว่าจะเป็นตอนเด็กตอนเรียนหรือตอนที่ไปเที่ยวกันติดอยู่ที่ผนังตามทางขึ้นบันได รู้ตัวอีกทีผักขาก็โดนคนพี่เดินจูงมือมานั่งอยู่บนเตียงนอนนุ่มซะแล้ว"พี่นายน์....."ผักขาเรียกชื่อคนพี่ที่พึ่งจะทิ้งตัวนั่งลงบนที่นอนนุ่มข้างตัวเองเสียงเบา"หื้ม ว่าไงครับหนูผัก""ทำไมพี่นายน์ถึง....."ผักขามีท่าทีอึกอักอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เหมือนจะเอ่ยถามอะไรสักอย่างแต่ท้ายที่สุดก็ก้มหน้ามองมือตัวเองแล้วก็เงียบไปเสียดื้อ ๆด้านนายน์ที่นั่งจ้องมองคนน้องรอคำถามอยู่นั้น เมื่อเห็นท่าทีของน้องก็พอจะเดาได้ว่าผักขานั้นจะถามอะไรตนเอง และที่คนน้องไม่ยอมถามออกมาก็คงจะกลัวว่าจะผิดใจกันกับตัวเขาจึงเลือกที่จะเงียบไปแบบนี้นายน์ที่เดาทุกอย่างได้ก็สูดลมหายใจเข้าปอดลึกก่อนที่จะพ้นออกมาแล้วเอื้อมมือไปกุมมือน้องและยกขึ้นมากดริมฝีปากจูบบนหลังมือขาวอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะผล่ะออกแล้วเอ่ยพูดสิ่งที่น้องต้องการจะถามตัวเอง"หนูผักจะถามว่าทำไมพี่ถึงพูดเรื่องลูกของเรากับคุณพ่อคุณแม่ใช่มั
"คุณพ่ออออ"ชนาธิปร้องเรียกผู้เป็นพ่อเสียงหลง เมื่อรับรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเข้าใจนั้นผิดไปส่วนด้านผักขาที่เข้าใจผิดไม่ต่างกับคนรักก็ยืนเบิกตากว้างอ้าปากเหวอ ก่อนที่จะหันไปสบตากับผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยใบหน้าเอียงอายแล้วก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นการขอโทษที่ทำให้วุ่นวายกับความเข้าใจผิดของตัวเอง"ผมขอโทษนะครับที่ทำให้คุณน้าคุณอาวุ่นวาย เป็นผักเองที่เข้าใจผิดและคิดไปเองจนทำให้ทุกคนต้องมาทะเลาะกันแบบนี้"ผักขาก้มหน้าเอ่ยขอโทษออกมาเสียงเบา"อ่ะ หนูผักไม่ต้องขอโทษเลยลูก หนูผักไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยหนูผักจะขอโทษทำไมจ๊ะ อีกอย่างคนที่ผิดจริง ๆ คือตานายน์ต่างหากที่มาชวนทะเลาะ"คุณหญิงรตรีรีบเอ่ยพูดกับโอเมก้าตัวน้อยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนทันที ก่อนที่ช่วงท้ายจะหันไปพูดและมองหน้าลูกชายตาขวาง"คุณแม่ครับบบ"นายน์ที่เห็นมารดามองตัวเองตาขวางก็เอ่ยเรียกเสียงอ่อน แต่ทว่ารตรีกับพูดสวนกลับมาด้วยน้ำเสียงแข็ง"อะไร ไม่ต้องมาเรียกด้วยน้ำเสียงแบบนั้นเลยนะ บอกเลยไม่ใจอ่อนให้หรอกนะบอกไว้ก่อน""คุณประสิทธิ์ชัย....ดูเมียของคุณทำกับลูกชายของคุณสิ"เมื่อเห็นว่าพูดกับผู้เป็นแม่จะไม่เป็นผล นายน์ก็หันไปให้ผู้เป็นพ่อช่วยเหลือ แต่ดูท่าแล้
2เดือนต่อมาหลังจากวันที่ชนาธิปขอผักขาเป็นแฟน ในวันนี้ก็ผ่านมาแล้ว2เดือนที่คนทั้งสองได้ตกลงคบหาดูใจกัน ใช่แล้วล่ะทุกคนอ่านไม่ผิดกันหรอก ในวันนั้นผักขาได้ตกลงปลงใจที่จะเป็นแฟนกับนายน์และในตอนนี้เองผักขาก็ได้ตัดสินใจขึ้นเครื่องบินลัดฟ้ามาที่กรุงเทพกับนา
ณ.โรงพยาบาล"ครับ? คุณหมอว่ายังไงนะครับ?"ทินภัทรถามคุณหมอชายวัยกลางคนขึ้นอีกครั้งด้วยสีหน้าและน้ำเสียงอึ้งตกใจ"ตอนนี้สถานะเพศรองของคนไข้ได้เปลี่ยนแปลงจากเบ้ตากลายเป็นอัลฟ่าแล้วครับ"คุณหมอเอ่ยแจ้งอีกครั้งด้วยน้ำเสียงและท่าทางใจเย็นเพราะคุณหมอทร
หลังจากจบมื้ออาหารเที่ยงที่ชนาธิปได้แต่นั่งกินข้าวอย่างเงียบ ๆ ดูคนทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนานตลอดมื้ออาหารนั้น ในตอนนี้พวกเขาทั้งสามก็ได้มายืนกันอยู่ที่ลานจอดรถของร้าน"แล้วนี่เรากลับห้องยังไงเหรอต้นไม้"เป็นเสียงของผักขาที่เอ่ยถามเด็กหนุ่มตัวสูงขึ้นหลังจากหยุดเท้าอยู่ใกล้
"ฉันเคยเตือนเธอแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่ามาให้ฉันกับผักขาเห็นหน้าอีก แล้วก็อีกอย่างควบคุมฟีโรโมนเหม็น ๆ นี้ของเธอซะเลิกปล่อยมันออกมาสักที ฉันจะอ้วก!"หลังจากจบประโยคที่ชนาธิปเอ่ยน้ำฝนที่รู้สึกอายที่โดนนายน์ว่าให้อย่างนั้น ก็รีบหันหลังเดินหนีกลับไปยังรถของตัวเองและโทรเรียกให้ผู้เป็นพ่อมาพาตัวเอง