เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 11 คนไร้ประโยชน์
วันที่เผยแพร่:
2026-05-28 20:00:05บทที่ 11
คนไร้ประโยชน์
ตอนนี้วาเจน เธออยู่ในร้านอาหารไฟน์ไดนิ่งที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโดของเธอ เป็นเพราะวันนี้อัลตันเอารถที่ซ่อมเสร็จแล้วมาส่งให้ เธอจึงถือโอกาสนี้เลี้ยงมื้อค่ำเขาเพื่อเป็นการขอบคุณ
“ขอบคุณมากนะคะ” วาเจนกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายพร้อมกับส่งยิ้มเล็ก ๆ ให้ เธอรู้สึกขอบคุณเขามากจริง ๆ ที่ช่วยเหลือและเป็นธุระให้ ทั้งที่เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่นาน
“ไม่เป็นไรเลยครับ” ชายหนุ่มตอบกลับพลางหัวเราะเบา ๆ
“ว่าแต่วันพรุ่งนี้คุณพอจะมีเวลาว่างหรือเปล่าครับ?”
หญิงสาวมีสีหน้างุนงงเล็กน้อยที่จู่ ๆ เขาก็ถามขึ้น อัลตันเห็นอย่างนั้นจึงรีบอธิบายทันควัน "อยากคุยเรื่องงานน่ะครับ"
“อ้อ ขอเช็กดูก่อนนะคะ” วาเจนทำทีเป็นหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูตารางงาน ทว่าอันที่จริงเธอว่างตลอดทั้งเดือนเพราะข่าวลือก่อนหน้านี้ทำให้เธอถูกแคนเซิลงานทั้งหมด…
“ว่างช่วงบ่ายค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“อันที่จริงคุณอาของผมกำลังหาคนขึ้นปกนิตยสาร W-Magazine อยู่น่ะครับ ถ้าคุณสนใจ...”
W-Magazine นิตยสารที่มีแต่คนดังระดับท็อปเทียร์ขึ้นปก
ใครจะกล้าปฏิเสธกันล่ะ…
“แต่ว่าฉัน...ขึ้นปก W-Magazine ได้จริง ๆ เหรอคะ” วาเจนเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจเพราะกังวลเรื่องข่าวลือของเธอ
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ คุณออกจะสวยขนาดนี้”
“ไม่ใช่อย่างนะ—”
“ไม่ต้องห่วงเลย ถ้าผมเอ่ยปากเอง คุณอาจะต้องไม่ปฏิเสธแน่”
“ถ้าคุณอาของคุณไม่โอเคขึ้นมา...”
เหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่รู้เรื่องข่าวลือของเธอหรือเปล่านะ เขาถึงพูดคุยกับเธอได้อย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่กังวลว่าข่าวลือของเธอจะส่งผลกระทบต่อนิตยสารของอาตัวเองเลยแม้แต่น้อย
“งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะครับ"
“คะ?” ใบหน้าสวยของเธอเหวอจนอัลตันเผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอคือผู้หญิงที่ดึงดูดเขาได้ตั้งแต่แรกเห็น
เขาอยากจะรู้จักเธอให้มากกว่านี้
“พรุ่งนี้บ่ายโมง ผมไปรับนะครับ”
คฤหาสน์ตระกูลหยาง
อัลตันควงกุญแจรถพลางฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี แต่ทว่าเจ้าตัวก้าวขาพ้นประตูบานใหญ่มาได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ถูก ‘เฉิงเหว่ย’ บอดี้การ์ดคนสนิทของบิดามาขวางทางเอาไว้เสียก่อน
"ตามมาด้วยครับคุณอัลตัน" บอดี้การ์ดหนุ่มร่างยักษ์ค้อมศีรษะลงพลางเดินนำไปยังห้องทำงานของนายท่านแห่งตระกูลหยาง
ทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในห้องก็ถูกตวาดเสียงดังลั่น “อัลตัน แกมัวแต่ทำบ้าอะไรอยู่ หา?!!”
“มีอะไรก็รีบพูดมาเลยดีกว่าครับ” อัลตันเอ่ยเสียงเรียบไม่สะทกสะท้าน ท่าทีไม่ทุกข์ร้อนของเขายิ่งทำให้คนเป็นพ่ออารมณ์เดือดดาลขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว
“บ่อนที่ฉันให้แกดูแลไปถึงไหนแล้ว!?”
“เหอะ รวยขนาดนี้แล้วยังจะสนใจบ่อนสกปรกนั่นไปทำไมอีก”
“บ่อนสกปรกงั้นเหรอ…เม็ดเงินที่เอามาลงทุนธุรกิจได้มหาศาล เงินที่มีให้แกใช้ได้ทั้งชีวิต รู้เอาไว้ซะด้วยว่ามาจากบ่อนสกปรกที่แกว่า!!”
“เพราะสกปรกเลยให้ผมดูแลใช่ไหมล่ะ?!! ส่วนธุรกิจยอดพีระมิดที่ภูมิใจนักภูมิใจหนาเลยให้มันเป็นคนดูแล!!!” อัลตันตะคอกกลับเสียงดังลั่นอย่างเหลืออด
เขาเป็นแค่ลูกเมียรองของตระกูลหยาง ได้ทำแต่งานสกปรกที่ตระกูลหยางอยู่เบื้องหลัง รวมไปถึงการฟอกเงินให้กับบริษัทหยางกรุ๊ปด้วย
ถ้าหากเขาทำพลาดก็จะถูกตำรวจจับ…ไม่ก็ถูกพ่อของเขาสั่งเก็บ
"มันที่ว่าก็คือพี่ชายของแก!”
“ผมไม่เคยมีพี่!!”
เพียะ!!
"แกไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงใส่ฉัน!" ชายวัยกลางคนชี้หน้าเขาพลางพูดเสียงเย็นยะเยือกลอดไรฟัน "รีบขยายบ่อนไปแถบตะวันออกซะ…ถ้าไม่สำเร็จคงรู้นะว่าจะเป็นยังไง”
"แถบตะวันออก ไอ้พวกชิคาดะมันคุมอยู่ไม่ใช่หรือไง?"
แบบนี้มันส่งเขาไปตายชัด ๆ
“แล้วยังไง? หาทางกำจัดพวกมันซะสิ ทำไม่ได้ก็ไปตายซะไป!! ไอ้คนไร้ประโยชน์!!!”
คนเป็นพ่อพูดทิ้งท้ายเอาไว้เท่านั้นก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับบอดี้การ์ดจำนวนหนึ่ง
“บัดซบเอ๊ย!!!!” อัลตันสบถถ้อยคำหยาบคายพลางปัดข้าวของกระจัดกระจายเต็มพื้นเพื่อระบายอารมณ์โทสะ
เขาต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแล้ว...
22.00 น.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เข้ามา”
“ผมพาคนที่ท่านเรียกมาพบครับ”
“เออ พามันเข้ามา”
ลูกน้องค้อมศีรษะให้เขาแล้วเดินออกไปก่อนจะมีผู้ชายคนหนึ่งเดินสวนเข้ามา คนที่อยู่ตรงหน้าของเขาคือพ่อค้าขายข้อมูลที่หาตัวจับยากในตลาดมืด
“มีคนของแกแฝงตัวอยู่ในแก๊งชิคาดะ?”
“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ”
“ฉันจะเชื่อแกได้ยังไง?”
“ข้อมูลชุดนี้” ชายคนนั้นเอ่ยพลางยื่นซองสีน้ำตาลให้กับเขา อัลตันรับมาเปิดดูคร่าว ๆ ในนั้นมีกระดาษอยู่หลายสิบแผ่น
“ต้องการเท่าไหร่?”
“ข้อมูลชุดนี้ต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อให้ได้มา...”
"เท่าไหร่" เสียงทุ้มเอ่ยทวนถามย้ำอีกครั้ง เขาไม่ต้องการฟังว่าอีกฝ่ายได้มันมาอย่างไร เขาแค่ต้องการมันมาครอบครอง
"เห็นแก่คุณหยาง ห้าก็คงพอครับ"
“ห้าหมื่น?”
“ห้าแสน”
“จะบ้าหรือไงวะ!? หา!!” อัลตันตะคอกดังลั่นพลางทุบโต๊ะเสียงดังสนั่นด้วยความเดือดดาล อีกฝ่ายกล้าดียังไงถึงได้ต่อรองเรื่องเงินกับเขา
“ไม่บ้าหรอกครับคุณหยาง สำหรับข้อมูลลับของแก๊งที่มีอิทธิพลที่สุด…คุณคิดดูก็แล้วกันว่ามันคุ้มไหม”
“ถ้าในนี้ไม่มีข้อมูลที่สำคัญมากพอล่ะก็…ฉันไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่” อัลตันกัดฟันกรอด เขาข่มขู่อีกฝ่ายผ่านสายตาคมกริบแล้วโยนเช็คห้าแสนบาทเต็มจำนวนให้อีกฝ่าย พ่อค้าตลาดมืดยิ้มหน้าระรื่นเอื้อมมือเก็บเช็คขึ้นมาจากพื้นพลางกวาดสายตามองในทันที
“ขอบคุณครับคุณหยาง มีอะไรเรียกใช้ผมได้ตลอดเลยนะครับ” เขาค้อมศีรษะลงพลางช้อนสายตามองอัลตันก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นชอบใจแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างวางท่า
“หึ หัวเราะไปเถอะไอ้เวร…” อัลตันพึมพำเสียงแผ่วเบาก่อนจะแสยะยิ้มร้ายกาจในวินาทีต่อมา
บทล่าสุด
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 18 นามบัตรของเพลย์
บทที่ 18นามบัตรของเพลย์หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาได้สองสัปดาห์แล้ว เธอและเขาต่างกลับมาใช้ชีวิตตามปกติของตัวเองหลังจากหมั้นกันแล้ว ต่างฝ่ายต่างจะไม่ยุ่งชีวิตของกันและกันทั้งคู่ทำตามข้อตกลงที่ทำร่วมกันไว้ได้เป็นอย่างดี เขาไม่ได้มายุ่มย่ามเธอ ส่วนเธอก็ไม่ได้สนใจเขาช่วงนี้งานในวงการของเธอเงียบสนิท จะมีก็เพียงงานโฆษณาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยังไม่ถูกยกเลิกสัญญาเท่านั้นและวันนี้เธอก็ได้รับการติดต่อมาจากลูกค้ารายใหม่ให้ไปถ่ายโฆษณาหนึ่งตัวที่สตูดิโอใหม่ที่อยู่แถบชานเมือง แพรไหมผู้จัดการส่วนตัวของเธอติดธุระด่วนที่ต่างจังหวัดและยืมรถยนต์ของเธอไป นั่นทำให้เธอต้องเรียกรถนั่งไปคนเดียวอย่างช่วยไม่ได้ผ่านไปไม่นานรถยนต์สีเทาติดฟิล์มดำทึบทั้งคันก็มาจอดสนิทอยู่ตรงหน้าเธอรถแล่นไปตามถนนหนทางเรื่อย ๆ ผ่านเส้นทางที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก่อนเส้นทางจะดูแปลกไป สิ่งก่อสร้างค่อย ๆ บางตาลง วาเจนนึกสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนักเพราะเธอยังไม่เคยมาที่สต
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 17 พี่เป็ดตัวนี้..
บทที่ 17พี่เป็ดตัวนี้..ยูยะกึ่งเดินกึ่งวิ่งพร้อมกับกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณเพื่อหาวาเจนแต่ก็ไร้วี่แวว"ไปไหนของเธอวะ"สุดท้ายเขาจึงกลับมายืนรอเธออยู่ที่เดิม โทรไปก็ไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ เกินกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วที่เขายืนรออยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนรู้สึกหงุดหงิด..ไม่รู้ว่าเรื่องของเอริหรือว่าเรื่องของวาเจนกันแน่Rrrrสายถูกเรียกเข้าจากลูกน้องคนหนึ่ง เขารีบกดรับสายในทันที ก่อนหน้านี้เขาสั่งให้ลูกน้องกระจายกันตามงานเพื่อตามหาเธอ"ว่าไง?"[เจอคุณวาเจนแล้วครับยูยะซัง][เดี๋ยวผมส่งพิกัดให้ครับ]"อืม ฝากบอกพวกเด็ก ๆ ด้วยว่าแยกย้ายได้"[รับทราบครับ]สองขาแกร่งก้าวไปยังทิศทางที่ลูกน้องส่งพิกัดมาให้ ไม่นานก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่ริมแม่น้ำที่อยู่ด้านนอกงานเพียงลำพัง"ไม่คิดจะรับสายกันเลยหรือไง?"ใบหน้าหวานแหงนขึ้นสบตากับคนตัวสูงที่มายืนอยู่ข้าง ๆ "แบตหมดน่ะ""ทีหลังอย่าทำแบบนี
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 16 อย่าเข้าใจผิด
บทที่ 16อย่าเข้าใจผิดสองขาแกร่งก้าวลงจากรถคันหรูพลางผิวปากอย่างสบายอกสบายใจ เขาเดินเข้าไปในบ้านเป็นเวลาเดียวกันกับที่ร่างบางเดินลงมาถึงเชิงบันไดพอดี ยูยะไม่ได้เจอกับเธอตั้งแต่เมื่อวานเพราะตั้งแต่ที่เขาออกไปหาอาร์เดลก็ไม่ได้กลับเข้ามาอีก ร่างสูงชะงักเล็กน้อยพลางปรายตามองอีกฝ่าย แต่เธอกลับมองผ่านเขาไปราวกับเป็นอากาศธาตุ ปมคิ้วเรียวของยูยะขมวดเข้ม รู้สึกไม่พอใจที่ถูกอีกฝ่ายเมิน “เดี๋ยว”เธอก้าวเดินต่อไปไม่แม้แต่จะหันมามองหรือสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย“หูหนวกเหรอ” ยูยะเอ่ยเสียงเข้ม สองขาแกร่งก้าวตามมาหยุดยืนขวางทางเธอเอาไว้“อะไรของนาย?”“เย็นนี้ว่างหรือเปล่า”ทั้งที่หงุดหงิดกับการถูกเธอเมินแต่ไม่รู้ทำไม..เขาถึงได้พูดประโยคนั้นออกไป“ไม่ว่าง”“ไม่คิดก่อนตอบเลยหรือไง”“จำเป็นต้องคิดด้วยเหรอ ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องไปไหนมาไหนด้วยกันเพื่อตบตาใครแล้วนี่? ที่สำคัญที่นี่ไม่มีทั้งพ่อของนายแล้วก็พ่อของฉัน”“พูดได้ดีนี่” ยูยะแสยะยิ้มพลางแค่นหัวเราะในลำคอ “แต่ในบ้านหลังนี้เกือบทั้งหมดเป็นคนของพ่อฉัน”“…”“ทีนี้ว่างหรือยังล่ะ?”ดวงตากลมใสมองจ้องเขม็งที่ใบหน้าคมคายด้วยความไม่เข้าใจ “สองทุ่ม เจอกัน” ยูย
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 15 ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
บทที่ 15ไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด ไฟทั่วทั้งห้องถูกปิดสนิท เธอเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียงให้พอมองเห็นทางพลันกวาดสายตามองไปทั่วห้อง ไม่มีใครนอกจากเธอและความว่างเปล่า...หึ สมน้ำหน้า ออกไปซะได้ก็ดี!ไม่คิดเลยว่าหลังจบงานหมั้นเธอจะต้องมานอนที่บ้านของคนพรรค์นั้นอีก เป็นเพราะผู้ใหญ่บอกว่าเป็นธรรมเนียมของตระกูลชิคาดะที่สานต่อกันมาอย่างยาวนานยุคนี้ยังมีอะไรแบบนี้อยู่อีกเหรอ?เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริง ๆ แต่ถึงจะสงสัยมากแค่ไหน สุดท้ายเธอก็ต้องทำตามคำสั่งอยู่ดี…มิหนำซ้ำยังให้เธอมานอนที่ห้องของเขาอีก ทีแรกเธอคิดว่าเป็นห้องรับรองแขกที่ทางชิคาดะตระเตรียมเอาไว้ให้ ถ้ารู้ว่าเป็นห้องนอนของเขา เธอคงขอย้ายห้องตั้งแต่แรกแล้ว จะได้ไม่ต้องมาตบตีกับคนบ้าให้เสียเวลาพักผ่อนสองขาเรียวเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการทำธุระแต่ประตูกลับถูกปิดเอาไว้ ไม่รั้งรอเธอหมุนลูกบิดพรวดพราดเข้าไปทันที แล้วเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 14 คำสั่งจากพ่อบังเกิดเกล้า
บทที่ 14คำสั่งจากพ่อบังเกิดเกล้ายูยะออกมาจากคฤหาสน์ชิคาดะได้ราว ๆ ยี่สิบนาทีสายเรียกเข้าก็ดังขึ้น เขาไม่ได้ใส่ใจเสียงรำคาญหูของมัน ทว่าก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นรายชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ปมคิ้วของเขาขมวดมุ่นทันทีก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่แล้วกดรับสายด้วยใบหน้าเบื่อหน่าย"ว่าไงครับ?"[ยูยะ แกจะไปไหน?]“ครับ?”[ใครสั่งให้กลับ]“งานจบแล้ว ผมจะอยู่ทำไม”[แกต้องอยู่ที่นี่สามวัน]“ฮะ!? อะไรนะ?!!”[กลับมา]“…”[เดี๋ยวนี้]"ขอเหตุผลที่ผมต้องอยู่ที่นั่นหน่อย"[ไม่มี][รีบกลับมาซะ]ชิคาดะ เด็นโซตัดสายเขาไปแล้ว โทรมาออกคำสั่งเขาโดยที่ไม่บอกเหตุผลเลยสักนิด!บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความคุกรุ่นราวกับถูกเปลวเพลิงค่อย ๆ แผดเผาก่อนร่างสูงจะสบถออกมาอย่างหัวเสีย “เวรเอ๊ย!!”ถ้าเขาไม่ทำตามที่พ่อของเขาสั่งต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหมือนตอนนั้นอีกแน่“เกิดอะไรขึ้น?” โทมะเอ่ยถามพลางมองยูยะผ่านกระจกส่องหลัง
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 13 งานหมั้นหมายแบบลับ ๆ
บทที่ 13งานหมั้นหมายแบบลับ ๆคฤหาสน์ตระกูลชิคาดะแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่วาเจนและยูยะต้องเข้าพิธีหมั้นหมายตามขนบธรรมเนียม ทั้งสองคนนัดเจอกันอยู่สองสามครั้งหลังจากวันที่ทำข้อตกลงร่วมกันเพื่อตบตาพวกผู้ใหญ่ว่ากำลังเรียนรู้กันและกันได้อย่างแนบเนียนพิธีหมั้นหมายเริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงเช้าที่คฤหาสน์หลังใหญ่บนเนื้อที่กว่าสามร้อยไร่ของตระกูลชิคาดะ มีเพียงคนสนิทเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมงานได้ทุกอย่างถูกเก็บเป็นความลับทั้งสิ้น สื่อรู้เพียงว่าเป็นวันนี้เท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าจัดงานที่ไหนหรือแม้กระทั่งฝ่ายชายเป็นใครและเพราะอย่างนั้นพีธีการจึงสามารถดำเนินไปได้อย่างปกติ ไร้ความวุ่นวายของสื่อด้วยอำนาจของทั้งสองตระกูลงานที่จัดขึ้นในวันนี้ไม่ได้ใหญ่โตมากมายนัก แต่ทว่าก็ไม่ได้เรียบง่ายจนเกินไป แน่นอนว่าต้องสมฐานะของตระกูลชิคาดะและตระกูลเทวาทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นอย่างดีด้วยออแกไนซ์มืออาชีพ งานในวันนี้สวยงามไม่มีที่ติ…แม้กระทั่งดอกไม้ภายในงานจ
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 12 จุดอ่อนของศัตรู
บทที่ 12จุดอ่อนของศัตรู“เรียกให้ผมมารับใช้ไวขนาดนี้ ดูท่า…ข้อมูลที่ได้ไปมีประโยชน์ใช้ได้เลยสินะครับ”"อย่าพูดมาก""ฮ่า ๆ ต้องขออภัยด้วยครับ"“แก๊งมันใกล้
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 10 ข้อตกลง
บทที่ 10ข้อตกลงคอนโด SHIKADAร่างบางนั่งอยู่บนโซฟาบุหนังแท้สีดำขลับ เธอนั่งประจันหน้าอยู่กับเขาพลางเล่าสถานการณ์คร่าว ๆ ของเธอให้อีกฝ่ายฟัง“สรุปคือเธอเป็นชู้กับไ
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 9 "Come Up. Baby!"
บทที่ 9"Come Up. Baby!"ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงก็มาถึงยังที่หมาย เจ้าตัวบิดจนมิดไมล์ แต่ก็สู้จราจรของประเทศไทยที่โคตรติดไม่ได้มาช้าแค่ไม่กี่นาทีคงไม่เป็นไรหรอกมั้งสองขาแกร่งก้าวเข้าไป
คู่หมั้นในนามของผู้นำมาเฟีย (มี E-book) บทที่ 8 นัดดูตัว (?)
บทที่ 8นัดดูตัว (?)เช้าวันถัดมายูยะได้รับสาส์นจากผู้เป็นพ่อว่าให้เขานัดเจอและดินเนอร์กับยัยคู่หมั้นที่เขาไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้า ต้องหมั้นไม่พอยังต้องมาทำความรู้จักอีกเรื่องเยอะจริง!จ
บางทีคุณอาจจะชอบ
สยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด10.6K viewsเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก22.3K viewsหนี้รักมาเฟีย (Dear Debtor,)
ซีซั่นฟิน9.9K viewsเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์11.3K viewsBAD GUY พลาดรักคนเลว
ไอส์'ลิต492 viewsDON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก
6RICH212 viewsของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ
MummyPhukun59 viewsDangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า
Tiwa1.6K views
