LOGIN“กระโดดมาซ้อนหลังฉันกลางถนนไง เล่นไม่ดูตาม้าตาเรือ ยังมีหน้ามาบอกให้ฉันเอาหมาออกจากปาก ปากแกน่ะสิ” เมลลินโมโหจนขนพอง เตะขาเรียวผ่องที่ถูกอนุรักษ์เกาะเกี่ยวอย่างไม่สบอารมณ์
“ขอโทษคร้าบบ ไม่ทำอีกแล้ว ไม่เจอกันนานก็แค่หยอกเล่นหน่อยเดียวเอง จะโมโหทำไมขนาดนี้”
“ลองมาเป็นฉันดู บางทีอาจไม่ได้ต่อยแกแค่หมัดเดียว” เมลลินค้อนตาคว้ำใส่
“ขอโทษแล้วไง คืนดีกันนะ โอ๋ๆ”
“เฮอะ!เอาอีกสักหมัดไหม เลิกเกาะขาเมลเหมือนเห็บได้แล้ว”
อนุรักษ์หันไปมองเจ้าของเสียงกระด้างหู รีบปล่อยขาผ่องผาดของเมลลินแล้วกระโดดล็อกคออีกฝ่าย “ไอ้เชี่ยรัน ไอ้เพื่อนไข่หมา วันนี้ไม่อัดมึงจนเรียกกูว่าพ่อก็ลองดู….”
นักศึกษาที่กำลังสนใจใคร่รู้เหตุการณ์
(“…”)
นี่ก็คือปีสามวิศวกรรมยานยนต์รุ่นพี่พวกเขา เล่นกันเป็นเด็ก เดี๋ยวก็ด่ากันเดี๋ยวก็ทุบกัน ภาพลักษณ์ดิบ เถื่อน เท่ โหด ซึ่งมักจะนิยามความเป็นหนุ่มวิศวะเละเทะหมด สิ่งที่เห็นอยู่ชวนให้นึกถึงฝูงอนุบาลน้อยเอาแต่ใจ หมดสิ้นแล้วซึ่งความขี้เก๊กเคร่งขรึมอย่างที่ควร
เมลลินหายอารมณ์เสียก็นั่งแหมะลงที่ม้านั่ง รอบด้านรายล้อมไปด้วยผู้ชายคุ้นหน้าคุ้นตาเพื่อนร่วมชั้นปี
จุดรวมตัวนี้ดึงดูดความสนใจผู้คนไม่น้อย นอกจากเมลลินที่เป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย ทรวดทรงอกเอวแน่นเซี๊ย ก็ไม่มีมนุษย์ผู้หญิงอื่นปะปน ให้ความรู้สึกราวกับแมวขาวขนพองผู้เป็นลูกพี่ท่ามกลางฝูงหมาฮัสกี้ซื่อบื้อ
เมลลินย่อมไม่ต้องการให้ตัวเองเป็นเป้าสายตา แต่ก็เลือกมากไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเธออยากถูกรายล้อมด้วยเจ้าพวกกวนบาทาสักหน่อย หากเพราะในปีที่เธอเข้าเรียนไม่มีเพื่อนนักศึกษาสาวสักคนเลยต่างหาก
แรกๆ มันดูแปลกหว่าเหว่ แต่สองปีที่ได้ผ่านร้อนผ่านหนาวด้วยกัน ได้รู้ว่าบางคนทึ่มทื่อจนน่าทุบแค่ไหน ก็คิดใหม่ หนุ่มยานยนต์สิบเก้านายนี้ไม่เลวเลยทีเดียว
หญิงแกร่งเมลลินก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์คั่นเวลา ระหว่างรอให้ปีสองนำน้องใหม่วัยขบเผาะเข้ามาตั้งแถวในลานเชียร์ บรรยากาศช่วงเปิดเทอมมักคึกคักสนุกสนานแบบนี้ โดยเฉพาะกับคณะที่ขึ้นชื่อว่ามีคนหน้าตาดีมากที่สุด ขี้เก๊กที่สุด และคารมคมคายยิ่งกว่ามีดโกนหนวด จึงไม่แปลกหากจะได้ยินเสียงน้องใหม่ไร้เดียงสาวี้ดว้ายมาเป็นระยะ
“คุยกับแฟนเหรอ…”
“จะเอาโทรศัพท์ฉันไปตรวจไหม” เมลลินยื่นโทรศัพท์ไปต่อหน้าเจตน์ เขาไม่ได้รับไว้แต่เป็นอนุรักษ์ตัวป่วนคนเดิมมาฉวยตัดหน้า
ชายหนุ่มเลื่อนจอดู บุ้ยปากแสดงอาการสงสารคนในช่องแชทจับใจ “อิเจ๊ไปหลอกเด็กที่ไหนอีก คบๆ เลิกๆ แต่ละคนสามวันบ้างไม่ถึงวันบ้าง ระวังเวรกรรมที่ก่อไว้กับหนุ่มๆ ทั้งหลายจะตามทันนะ”
“เหรอจ๊ะคุณอนุรักษ์ อย่างคุณนี่เอาอะไรมาสั่งสอนคนอื่น ตัวเองสับรางสาวไม่ซ้ำหน้า เอามา นั่นลูกพี่ลูกน้องเว้ย”
“แน่ใจ”
“เออ!…”
กำลังจะซึ้งอยู่แล้วเชียว พอเขาพูดติดตลก เมลลินพลันหัวเราะร่วน “หนีไปบวชเลยเหรอ น่าเห็นใจอยู่นะแบบนั้น”ป้อมปราบกอดเธอแน่นราวกับยืนยันว่าจะทำจริงๆ “พรุ่งนี้ชกเสร็จจะมาเอาคำตอบ คืนนี้คิดก่อน ถ้าไม่แต่งก็จะหาวัดบวชตลอดชีวิต เมลน่าจะรู้ว่าปราบคำไหนคำนั้น”คำขู่นี้ได้ผลทีเดียว เพราะมันทำให้เมลลินคิดทั้งคืนทั้งวัน เธอไม่ใช่ว่ากลัวป้อมปราบจะบวชพระ แต่กำลังใคร่ครวญว่าจะทำยังไงให้ตัวเองมีคุณสมบัติที่ดีพอ เก่งพอจะเป็นอีกครึ่งชีวิตของเขาได้ “เฮ้อ!มีผัวสักคนนี่มันไม่ง่ายเลย”ขั้นแรกเธอต้องคว้ารางวัลระดับเพชรมาให้ได้ สร้างชื่อเสียงในจุดนี้ก่อน จากนั้นค่อยๆ เติบโต สะสมเงินไว้ ถึงเวลาแต่งงานจะได้ไม่ต้องให้เขาน้อยหน้าใครวางแผนได้ดังนั้นเมลลินก็ท่องข้อมูลสำคัญที่จะนำไปพรีเซนต์เต็มที่ และเมื่ออยู่ต่อหน้ากรรมการ ด้วยความมุ่งมั่นที่เต็มหัวใจจึงกล่าวได้ไหลลื่นไม่สะดุด ฉะฉานน่าฟังเสียจนเพื่อนๆ แอบตะลึงใครจะไปคิดล่ะว่าเมลลินจะดีดได้ขนาดนี้ แทบจะเชิญกรรมการมาร่วมลงทุนด้วยกันอยู่แล้ว“ฉันไปก่อนนะ มีธุระสำคัญ พวกแกกลับโรงแรมไปก่อนเลย” เมลลินบอกลาเพื่อนแล้ววิ่งออกจากฮอลล์ประชุมใหญ่ไปขึ้นรถที่ด้านนอก ถ้าตอนนี้
พอคนรักหยิบยื่นข้อเสนอมาให้เอง ป้อมปราบพลันเสียอาการหน้าร้อนวูบ เบื้องล่างจากที่หยอกเธอเล่นๆ ว่าแข็งแล้ว คราวนี้กลายเป็นว่าตื่นผงกหัวตั้งขึ้นมาจริงๆ เขาสบตากับแฟนสาวคนสวย จูบไปที่ริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยน“เดี๋ยวเมลจะเหนื่อย ไว้แข่งเสร็จค่อยจัดแมทช์ใหญ่กันจนเช้าเลยดีไหม”นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่เขาข่มใจปฏิเสธเรื่องนี้ เมลลินที่ร่างกายตึงเครียดจึงผ่อนคลายลง ทว่าต้นขาถูกบางอย่างที่แข็งร้อนถูไถผ่านก็จำต้องเหลือบมองคนให้แน่ใจอีกครั้งป้อมปราบดูฝืนทนและอดกลั้นมาก พอเขาเกิดอารมณ์ก็ต้องระบายออกมาถึงจะจบ ให้อยู่แบบนี้จนอ่อนตัว เห็นทีว่าคนหนุ่มแน่นเลือดร้อนจะทรมานเธอเองก็เข้าใจเขา จึงเมินเฉยหัวหูที่แดงก่ำแล้วเป็นฝ่ายพลิกไปอยู่ข้างบน ล้วงมือลงไป ปลดเข็มขัดหนังชั้นดีออก คลายปราการกีดขวางจนท่อนเนื้อใหญ่ยาวเปิดเผยออกมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกแต่ก็ยังเคอะเขินเมลลินวางมือลงไป เพียงสัมผัสเบาๆ ทำเอาชายหนุ่มสะดุ้งตัวเกร็ง สีหน้ายิ่งเว้าวอนอ่อนเชื่อม“จูบด้วยได้ไหม” ป้อมปราบเรียกร้อง เขาชอบจูบแฟนที่สุด ปากของเธอหวานละมุน ถ้าได้เพลิดเพลินไปพร้อมกับมือน้อยนุ่มนิ่มก็คงจะวิเศษทีเดียวเมลลินตามใจ ทำการเอนเข้า
คำถามนี้เป็นของเจตน์ พวกเขาเคยเจรจาขอทุนกับทางเคย์ออสก็จริง และได้ลูกสูบมาประกอบเครื่องยนต์ด้วย ทว่าหากเกิดข้อผิดพลาดทางนักศึกษากับมหาวิทยาลัยต้องรับผิดชอบสิ ระดับผู้จัดการไม่เคยต้องลงมาสะสางเรื่องพวกนี้เอง“ลืมไปแล้วหรือไงว่าใครเป็นคนช่วยขอทุนให้พวกเรา” เมลลินกล่าวยิ้มๆ ถ้าแม้แต่ขอทุนยังช่วยเอามาให้ได้ แน่นอนว่าต้องเส้นใหญ่มากพอตัวมีปัญญาจนคนระดับสูงยังใส่ใจมาช่วยเหลือ นอกจากป้อมปราบขาใหญ่จะมีใครได้อีก“ลูกพี่สุดยอดว่ะ เอาจริงแค่โมเดลที่โดนถีบพังราคาไม่เยอะหรอก แต่พอกดดันโดยบอกไปว่าความเสียหายยี่สิบกว่าล้านประกอบกับเป็นเรื่องขโมยความลับ ยังมีผู้จัดการเคย์ออสมาเสริมความน่าเชื่อถือด้วยตัวเอง เป็นใครโดนขู่แบบนี้ก็ต้องกลัวหัวหดแหละ หนีไม่ได้ ทางเดียวคือสารภาพ กูไม่เห็นใจนะ อาจารย์วสันต์สมควรโดรล่ะ” ภรันยกนิ้วชื่นชมคุยกันได้แป้บเดียวก็ต้องไปเชื่อมชิ้นส่วนทำโมเดลรถต่อ ตลอดสามวันนี้กินนอนที่ช็อปยานยนต์ เพราะว่าหามรุ่งหามค่ำจวนกระชั้นชิดการแข่งใกล้เข้ามาพวกเราจึงประกอบงานกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้สมาชิกทีมทุกคนบินเฟิร์สคลาสนั่งสบายไปแข่งรอบสุดท้ายที่ประเทศญี่ปุ่น งบส่วนนี้ป้อมปราบเป็นคนสนับส
ที่ปรึกษาของทีมเมลลินได้ยินจึงได้หันไปช่วยชี้แจง “ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะคะ โมเดลที่พังไปได้กำลังจะได้รับการเซ็นสัญญากับบริษัทรถยนต์เคย์ออสแล้ว เรียกว่านั่นกำลังจะเป็นทรัพย์สินของทางบริษัทส่วนหนึ่ง เป็นงานวิจัยที่นักศึกษากำลังช่วยกันพัฒนา อยู่ภายใต้ความคุ้มครองและร่วมมือกันกับทางมหาวิทยาลัยด้วย พอมันพังมหาวิทยาลัยต้องตรวจสอบเพื่อหาคำตอบไปอธิบายให้ได้ ไม่งั้นใครจะรับผิดชอบล่ะคะ”“อะไรนะ!เซ็นสัญญากับทางเคย์ออสเหรอ ทำไมผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน” เคย์ออสคือสามยักษ์ใหญ่แห่งวงการยานยนต์ในประเทศ จะมาทำสัญญากับพวกนักศึกษาหัวขี้เลื้อยพวกนี้ มันตลกเกินไปแล้ว เขาไม่เชื่อหรอก“อาจารย์วสันต์อยากดูร่างสัญญาเหรอคะ คนที่มาคนนั้นเป็นผู้จัดการใหญ่ของบริษัท อาจารย์ไปถามเธอได้นะคะ”อาจารย์วสันต์มัวแต่กลัดกลุ้มหาทางติดสินบนตำรวจ จึงมองไม่เห็นว่าวันนี้มีคนคุ้นตาคนหนึ่งมาคุยกับทางหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมยานยนต์ด้วยและพวกเขาก็พึ่งทราบเดี๋ยวนี้ว่ากลุ่มของเมลลินได้มีการเจรจาเบื้องต้นเกี่ยวกับโมเดลรถชิ้นนี้ไปแล้ว ด้วยเพราะได้รับเงินทุนสนับสนุน ทรัพย์สินจึงเป็นส่วนร่วมระหว่างทั้งสองฝ่าย อาจารย์ที่ปรึกษาดำเนินการผ่
มันทะแม่งๆ พอคิดว่าเป็นคนอื่นที่นึกอยากทำลายของในช็อปนักศึกษาก็ไม่น่าใช่ นอกจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ใครจะอุตริพิเรนทร์ขนาดนั้น เมลลินมีลางสังหรณ์และความสงสัยประการแรกจึงไปที่ช็อปฝั่งของพนัสเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจ อีกทีมกำลังดูโมเดลใหม่ที่อาจารย์ให้มาลองทำพอดี และไม่อนุญาตให้คนนอกเข้าไปยุ่ง เธอจึงได้แต่รอคุยกับพนัสอยู่ข้างนอกเขายังคงแสดงความใจกว้าง ไม่ได้กลัวว่าเมลลินจะแอบสืบข้อมูลก็เอาให้ดูเลยว่าอาจารย์ให้โมเดลแบบไหนมา หลังเรื่องฟองดาวผ่านไป น้อยมากที่จะได้คุยกันเช่นนี้ ถ้าพอช่วยได้เขาก็อยากช่วย พนัสกำลังคิดจะหยั่งเชิงลองถามว่าหญิงสาวเป็นยังไงบ้าง แต่เมลลินกลับเงยหน้าขึ้นถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง“นี่พีกำลังจะทำเครื่องยนต์ 400 กว่าแรงม้าเหรอ เหมือนเมลจะจำได้ว่าพีออกแบบรถสปอร์ต ไม่ใช่รถแข่ง”แค่อะไหล่ก็สามารถเดาได้คร่าวว่าความเร็วจะออกมาถึงระดับไหน รถสปอร์ตไม่ต้องใช่ความเร็วระดับนี้ แต่นี่ ดูแล้วมันคือของสำหรับรถแข่งชัดๆ พนัสดูตามที่เมลลินทักท้วง จากนั้นก็พบว่าเป็นอะไหล่ของพวกรถแข่งจริงๆ แต่อาจารย์เป็นที่ปรึกษาและชอบโมเดลนี้ เขาจึงต้องหาทางปรับแก้ เปลี่ยนรถสปอร์ตให้กลายเป็นรถแข่งในห้าวันนี้
เดม่อนเป็นคนที่น่ากลัวพอๆ กับเจ้านายของเขา แต่ป้อมปราบก็ไม่ลังเลที่จะตอบโต้ ใครก็มาบอกว่าแฟนเขาไม่สวยไม่ได้ ต่อให้ต้องโดนตื๊บก็ไม่มีทางเปลี่ยนคำพูด เดม่อนจึงหัวเราะฮึๆ“มึงหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว ถึงขั้นพามาเรียนรู้งานที่นี่ ชีวิตยังอีกยาว จะจบกับคนนี้เหรอ”ป้อมปราบยังอายุไม่มาก ยังเล่นสนุกได้เรื่อยๆ อีกหลายปี ตัดสินใจมีแฟนเร็วจะไม่เสียดายความโสดเหรอ“ชีวิตอีกยาว แต่ถ้ารอจนอายุมากกว่านี้แล้วผมไม่ได้อยู่กับเมลลิน ผมก็ไม่เอาหรอก ผมรักคนนี้ นี่แม่ของลูกนะครับ ไว้แต่งกันแล้ว ผมเชิญเฮียล่วงหน้าเลย”“คิดให้ดีแล้วกัน เลี้ยงลูกไม่ง่ายนะเว้ย ที่บ้านกูกินกันเก่งมาก อ้วนทุกคน”“เด็กๆ อ้วนหน่อยไม่เป็นไรหรอกเฮีย เดี๋ยวพอผมมีบ้าง จะเลี้ยงให้กลายเป็นหนอนด้วงเลย ให้เมียคลอดสักสามคน”เมลลินที่อยู่ใต้ท้องรถไม่ไกลนัก “…”เธอได้ยินช่วงท้ายที่ป้อมปราบกับพี่ชายผมสีเงินเถียงกัน ไปๆ มาๆ กลายเป็นว่าจะมีลูกแล้ว ใครจะมีกับเขา แล้วยังเลี้ยงให้อ้วนปล้องเป็นหนอนด้วงอีก ให้ตายเถอะ…วันเวลาครึ่งเดือนไม่นานอย่างที่คิด พริบตาเดียวการแข่งขันก็กระชั้นเข้ามา เหลืออยู่แค่ห้าวันก่อนเดินทาง ในช็อปซ่อมที่มีแต่กลิ่นน้ำมันเครื่อ
ไม่นึกไม่ฝันว่าลองของจริงจะคนละเรื่องกับใช้มือช่วยตัวเอง ไม่นึกว่าครั้งแรกกับคนที่แอบชอบจะเร้าใจขนาดนี้สองหนุ่มสาวต่างฝ่ายต่างหอบครางสติเลื่อนลอย ต่างก็รู้สึกวูบวาบเจียนบ้าคลั่งไปทุกอณู ครั้งแรกของพวกเขา ภายใต้รสชาติแปลกใหม่และการเร่งเร้า เพียงไม่นานก็ปลดปล่อยห้วงอารมณ์สูงสุดออกมาแล้วป้อมปราบกัดฟ
“พี่พูดแบบนี้ไม่ยุติธรรมกับผมเลยนะ คนคุยก็มีหัวใจไหม ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนพี่บอกผมว่าพี่มีแฟนแล้ว ผมคงไม่เข้าใจผิด” จนถอดใจไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นเขาก็คือหนึ่งในเหยื่อ ซึ่งถูกเพื่อนของรุ่นพี่สาวแกล้งหลอกต่างๆ นาๆ จนสับสน สี่คนนั้นทำตัวอย่างกับหมาหวงก้างคอยกันท่า ใครเข้ามาจีบเมลลินมักโดนพวกเขาเล่นล
“ของพี่ห้าหกเว้ย!” อนุรักษ์รู้สึกว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงหน้าตาจึงเพิ่มขนาดให้ตัวเองเล็กน้อย ภรันเหลือบมองเขา เป็นเชิงเตือนว่าหากยังโกหกจะได้ดื่มสามแก้ว“กูไม่ได้โกหก กูห้าหกจริงๆ” สุดท้ายคนขี้โม้คนนี้ก็ถูกลงโทษดื่มไปสามแก้ว ภรันเปิดโปงเขาอย่างไม่ปรานีสักนิด“เพื่อนปราบ ดื่มหรือตอบ”ป้อมปราบตัวเกร็
นั่งฟังจนรู้สึกไม่ดี พนัสรีบเอ่ยปากปกป้องเมลลิน เขาเป็นเพื่อนกับเธอมาตั้งนาน ย่อมรู้นิสัยหญิงสาวกว่าคนนอก ต่อให้กิจการค่ายมวยของพ่อเธอไม่ได้ทำเงินเป็นกอบเป็นกำ แต่ก็ไม่ถึงขั้นซบเซาจนไม่มีทุนส่งเสีย คำพูดเหลวไหลนั่งเทียนเดา ยิ่งฟังยิ่งห่างไกลจากความเป็นจริง ก็แค่มีเพื่อนผู้ชายเยอะเองไม่ใช่เหรอ ทำไมก







