LOGINย้อนอดีต...
คืนเข้าหอของพวกเรานั้นมันมีอะไรแปลก ๆ ที่พวกเราสองคนต้องทำสิ่งนั้นมันก็ไม่มีอะไรมากนักนอกจาก... ของเล่น ใช่แล้วละของเล่นที่พี่ศิตให้เพื่อนแอบนำเข้ามาด้วยเพื่อเพิ่มอรรถรสบนเตียงซึ่งนั่นเธอก็ชอบมากเหมือนกันเพียงแค่เห็นเจ้าพวกนั้นแล้วมันก็ทำให้เธออยากลองมันทุก ๆ อย่างในเวลาเดียวกันเลยก็ว่าได้แต่มันทำไม่ได้ยังไงละมันต้องค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปอย่าไปรีบ...
คืนเข้าหอของเรานั้นถูกเตรียมการเอาไว้อย่างดีห้องที่ใช้เข้าหอนั้นก็เป็นห้องที่ดีที่สุด แพงที่สุดและ... ฟินที่สุด... เครื่องเล่นต่าง ๆ ที่พวกเราสองคนหอบหิ้วมานั้นถูกนำมาเรียงเอาไว้เพื่อพร้อมต่อการใช้งาน... "จะลองอันนี้ก่อนไหม? มันดิ้นได้ มันกระแทกได้ด้วย..." "แล้วถ้าจันทร์ถึงจุดสุดยอดไปก่อนพี่ศิตละคะ?" "ก็ไม่เป็นไรเสร็จบ่อย ๆ ดีจะตายจะได้รู้ด้วยว่าจันทร์สามารถถึงจุดสุดยอดได้กี่ครั้งติดต่อกันพี่จะเก็บสถิติเอาไว้และจะได้ไปพัฒนาฝีมือยังไงละ..." "เพ้อเจ้อจริง ๆ จันทร์ยังไงก็ได้ค่ะแล้วแต่พี่ศิตเลยวันนี้พี่ศิตเป็นคนนำเพราะพี่ศิตเป็นสามีของจันทร์แล้วดังนั้นก็... ทรมานจันทร์ให้ถึงที่สุดเอาให้ตายคาอก ร้องเหมือนหมูเหมือนหมาไปเลยค่ะ..." ฮ่า ฮ่า ฮ่า... "ดูพูดเข้าสิทำเหมือนกับว่าพี่เป็นพวกซาดิสต์ที่ต้องการทำให้คนอื่นเจ็บตัว..." "ก็เพื่อเป็นแบบนั้นแล้วพี่ศิตปกปิดเอาไว้เป็นความลับยังไงละคะ..." "ไม่มีทางถ้าจะทำให้เจ็บก็ต้องเจ็บด้วยสิ่งนี้ของพี่..." เมื่อพี่ศิตพูดจบเธอก็ต้องชายตาลงไปมองยังทิศทางของสิ่งที่พี่ศิตกำลังกอบกำอยู่... แม้ว่าเธอจะได้ลิ้มลองมันมาบ่อยครั้งแล้วแต่เธอก็ยังคงรู้สึกไม่พอและไม่อิ่มอยู่ดี... เธอสามารถกลืนกินได้ทั้งวันและทุกวันดังนั้นจงอยู่กับเธอไปนาน ๆ ให้เธอได้กลืนกินเจ้าสิ่งนั้นทุก ๆ วันเติมเต็มความต้องการของเธอไปทุก ๆ วันจนกว่าพวกเราจะแก่เฒ่าและตายจากกันไป... ร่างกายเปลือยเปล่าของเราสองคนนั้นกำลังหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่งอัศจรรย์... เรื่องราวความรักและความใคร่ของพวกเราสองคนนั้นขับเคลื่อนไปข้างหน้าตามท่วงทำนองที่เราทั้งคู่เป็นคนแสดงและกำกับ ทุกการเคลื่อนไหว ทุกการกระทำของพวกเรานั้นต่างมีแต่ความสุขสมและพึงพอใจ... ดังนั้นการเข้าหอของพวกเรามันจึงเป็นสิ่งที่สำคัญและมีค่าสำหรับพวกเราทั้งสองคนมาก ๆ ตับตับตับ ซี๊ด... "จันทร์... บดหน่อย บดให้พี่... พี่เสียว..." "อื้อ... แต่จันทร์จุก... อื้อ..." ตับตับตับ ถามว่าเธอทำรึเปล่า... ทำสิเธอทำในสิ่งที่พี่ศิตต้องการเพราะเธอเองก็ชอบเหมือนกัน... ช่วงร่างของเธอทั้งบดทั้งขย่มบนเจ้าสิ่งนั้นของพี่ศิตอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอมีความสุขทุกครั้งที่เธอได้ทำสิ่งนี้กับพี่ศิต เธอติดพี่ศิตมากทุกครั้งพวกเราทำเรื่องอย่างว่าทีไร เธอจะมีความสุขทั้งทางใจและทางกาย... พี่ศิตเองก็เช่นกัน หมับ... "รักนะจันทร์ รักจันทร์ที่สุด... ซี๊ด..." ตับตับตับ... อื้อ... อ๊าห์... "จันทร์ก็รักค่ะ รักพี่ศิต..." เอี๊ยด เอี๊ยด เสียงขาเตียงที่กำลังทำหน้าที่รองรับแรงกระแทกของชายหญิงข้าวใหม่ปลามันนั้นถ้าเกิดมันพูดได้มันคงอยากจะร้องขอชีวิตจากทั้งสองคนมากที่สุดในตอนนี้... ค่ำคืนของคำว่าเข้าหอของคู่บ่าวสาวนั้นดำเนินลากยาวกันไปจนเกือบถึงรุ่งเช้าแม้ว่าทั้งสองคนจะเหนื่อยจากแรงขย่มและคอแห้งจากการร้องครางมากขนาดไหนแต่ทั้งคู่ก็ยังคงรักษาไว้กับการเชื่อมต่อของร่างกาย... ~~~ "ยินดีต้อนรับเข้าบ้านของเราค่ะพี่ศิต..." "ขอบคุณครับ... ยังไงฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับสุดที่รักของพี่ ถ้าพี่ทำสิ่งใดผิดพลาดไปพี่ขอให้จันทร์ให้อภัยพี่และช่วยรับฟังพี่ก่อนนะแล้วค่อยตัดสินพี่..." "ถ้าเรื่องผู้หญิงจันทร์ไม่ตัดสินค่ะ จันทร์ไม่รับฟังด้วยเพราะจันทร์สัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่าจันทร์จะรักและดูแลความรักของจันทร์ในครั้งนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้หญิงอย่างจันทร์จะทำได้ แต่ถ้าวันไหนพี่ศิตไม่รักจันทร์แล้วก็ช่วยบอกจันทร์ตรง ๆ นะคะอย่าทำให้จันทร์เป็นคนโง่ในสายตาของพี่ศิตและของคนอื่นแค่นั้นเองค่ะ" หมับ... "ไม่ต้องกลัวนะพี่สัญญาพี่รักจันทร์ที่สุด รักคนเดียวเรื่องผู้หญิงไม่มีแน่นอนครับจะมีก็แค่จันทร์และว่าที่ลูก ๆ ของพวกเรานี่แหละที่จะมีเข้ามาเติมเต็มครอบครัวของเราสองคน..." "ค่ะ แต่เรื่องลูกขอเวลาอีกนิดนะคะช่วงนี้พี่ศิตเองก็กำลังจับธุรกิจใหม่ด้วยจันทร์ไม่อยากให้ลูกมาเป็นตัวแปรในการทำงานของพี่ศิต ทำให้พี่ศิตไม่มีสมาธิในการทำงานน่ะค่ะ" "ขอบคุณครับแต่พี่พร้อมเสมอนะ เข้าบ้านกันเถอะ" "ค่ะ... ในบ้านเรานั้นจะมีแม่ครัวจากบ้านหลังใหญ่มาช่วยนะคะเป็นคนเก่าแก่ของคุณพ่อที่จะแวะเวียนมาช่วยทำงานบ้านทำความสะอาด และเรื่องอาหารก็จะเป็นอาหารจากบ้านใหญ่ค่ะดังนั้นไม่ต้องกลัวว่าจะทานไม่ได้..." "พี่ยังไงก็ได้แค่มีจันทร์ที่คอยนั่งกินข้าวไปกับพี่ เข้านอนพร้อมพี่และทำเรื่องแบบนั้นกันทุกคืน ทั้งคืน... แค่นี้พี่ก็พอใจแล้วครับเรื่องอื่นช่างมันกินเพื่ออยู่ไม่ใช่อยู่เพื่อกินแต่สำหรับจันทร์แล้วพี่อยู่เพื่อกินจันทร์จริง ๆ " "ปากหวานอีกแล้วถ้าอย่างนั้นเข้าบ้านไปกินกันอุ๊ย... ไปกินข้าวกันดีกว่าค่ะ..." "แต่พี่กินจันทร์ก่อนได้นะจะกินให้หมด จะกินจนกว่าจะอิ่ม... แต่จะอิ่มตอนไหนนั้นพี่ไม่รับปากหรอก..." "จันทร์จะหมดแรงตายก่อนไหมน๊า..." "ถ้าหมดแรงก็นอนไปที่เหลือพี่ทำเองจันทร์แค่นอนรอรับความเสียวและความฟินไปก็พอถ้าจันทร์บอกว่าจันทร์จะตายพี่จะผายปอดและทำ CPR จนกว่าจันทร์จะฟื้นและพี่ก็จะตอก ๆ ตอกจนกว่าจันทร์จะเสร็จอีกครั้ง..." ฮ่า ฮ่า ฮ่า... "ตอนนี้จันทร์รู้สึกกลัวแล้วนะเนี่ย..." "เอาดี ๆ กลัวหรือฟิน..." "รู้ทันอีกแล้ว... เอาไปว่าไปกันเถอะค่ะ..." "ครับ..." ก็พี่ศิตเป็นอย่างนี้ยังไงละมันเลยทำให้ชีวิตของเธอมีสีสรรมากกว่าเดิมจากเมื่อก่อนแค่อยู่บ้านเบื่อ ๆ ไปวัน ๆ แต่ตอนนี้มันกลับไม่เป็นแบบนั้นแล้วเพราะคำพูดและการกระทำของพี่ศิตนั้นทำให้เธอมีความสุขและมีชีวิตชีวามากขึ้นยังไงละ...เมื่อเขาได้ยินว่าจันทร์แต่งงานอีกครั้งมันก็ทำให้เขารู้สึกล้มทั้งยืนเพราะเขาคิดมาตลอดว่าสักวันเขาจะต้องได้กลับไปใช้ชีวิตครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตากับจันทร์อีกครั้งแต่สิ่งที่เขาคิดมาตลอดนั้นมันตรงกันข้ามไปหมด… จันทร์ท้องมีลูกกับผู้ชายคนอื่นซึ่งเป็นผู้ชายที่จันทร์เจอได้ไม่นานแต่กับเขา เขาผู้ที่รู้จักจันทร์มานานหลายปีเคยแต่งงานกันมาแล้วแต่จันทร์กลับไม่คิดจะมีลูกกับเขา เขาผิดอะไร เขาทำพลาดตรงไหนกัน… จะบอกว่าเขาไม่เคยทำพลาดเลยก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะถ้าเขาคิดให้มากกว่านี้เรื่องราวระหว่างเขาและจันทร์คงไม่จบลงแบบนี้แน่นอนตึกตึกตึก…“พี่มายินดีกับจันทร์ตอนนี้ท้องเริ่มโตแล้วสินะลูกในท้องจันทร์เป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายเหรอ?”“ผู้ชายครับเป็นลูกชายลูกชายคนแรกของพวกเรายังไงก็ขอบคุณนะครับที่มาแสดงความยินดีกับพวกเรา…”“ครับ… ขอให้จันทร์และลูกมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงนะแล้วถ้าเกิดว่าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็สามารถบอกผมได้นะครับคิดว่าเราเป็นเพื่อนกันเป็นพี่เป็นน้องกันแม้ว่าจะไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันแต่ผมก็ยินดีรักและเอ็นดูลูกของจันทร์ที่กำลังจะเกิดมาราวกับว่าผมเป็นพ่อของเด็กในท้องคนนั้นด้วย…”“เฮ้อ… ต้องขอบค
“พ่อดีใจนะที่อย่างน้อย ๆ พ่อก็จะได้มีหลานให้อุ้มสักที…” “เฮ้อ… หนูก็ไม่ได้อยากจะมีขนาดนั้นนะคะคุณพ่อ…” “ก็แล้วยังไงละตอนนี้ท้องแล้วก็ต้องเลี้ยงและดูแลสิถ้าไม่เลี้ยงก็ส่งมาเดี๋ยวพ่อจัดการเองเอาเป็นผู้ที่จะมารับมรดกของพ่อให้หมดเลย” “โอ๊ยคุณพ่ออ่ะ… หนูพูดตอนไหนกันว่าหนูจะไม่เลี้ยงคะหนูแค่พูดว่าหนูยังไม่พร้อมมีลูกก็แค่นั้นเอง…” อะไรกันอยู่ ๆ ก็จะมาบอกว่ายกมรดกที่จะต้องเป็นของเธอให้เจ้าเด็กในท้องคนนี้เหรอจะบ้ารึยังไงกันคุณพ่อเนี่ย… แปะ แปะ แปะ… “ใจเย็น ๆ สิคะวันนี้เป็นวันดีนะคะยังไงน้าก็ขอให้หนูจันทร์มีความสุขมาก ๆ นะตอนนี้ใกล้จะเป็นแม่คนแล้วเรื่องไหนที่ไม่สบายใจก็สามารถคุยกับน้าได้นะแล้วน้าก็ขอให้เจ้าตัวเล็กในท้องนี้สุขภาพร่างกายแข็งแรงและเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่สนกับคุณแม่นะลูก” “น้าอะไรกันคะหนูต้องเรียกแม่แล้วค่ะแต่ก็ขอบคุณนะคะคุณแม่หนูก็ขอให้เจ้าตัวเล็กไม่ดื้อไม่สนหวังว่าถ้าจะดื้อก็ไปดื้อกับคนเป็นพ่อค่ะปล่อยหนูให้อยู่สบาย ๆ ไม่แพ้ท้องไม่รู้สึกอะไรเกี่ยวกับการแพ้ท้องดีกว่าไม่งั้นหนูอาจจะหงุดหงิดเอาแฮะ ๆ” “แม่ก็แม่แต่หนูอย่าลืมนะลูกว่ายังมีพ่อกับแม่รอหนูอยู่ที่นี่นะถ้ามีปัญหาอะไรก็รีบ
โอ๊ย… ช่วงนี้เธอรู้สึกแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้เหมือนจะป่วยเป็นไข้หวัด ปวดเนื้อปวดตัว คลื่นไส้อาเจียนหน้ามืดด้วยบางครั้งเธอเองก็กลัวนะกลัวว่าเธอจะเป็นลมตอนขับรถแล้วรถลงข้างทางไม่ก็ชนต้นไม้ถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นขึ้นมาเธอตายได้เลยนะและความคิดมากมายที่ประดังประเดมัดรวมกันเข้ามาสู่ความคิดของเธอนั้นมันจึงทำให้เธอต้องหอบสังขารตัวเองมายังโรงพยาบาลเธอต้องมาตรวจให้มันรู้ไปเลยว่าป่วยเป็นโรคอะไรเพื่อความสบายใจของเธอเองด้วยดังนั้นต้องมาตรวจให้แน่ชัดค่ะ…ตึกตึกตึก…“เชิญคุณจันทร์หอมที่ห้องตรวจได้เลยค่ะ…”“ขอบคุณค่ะ”ตึกตึกตึก…“สวัสดีครับคนไข้ไม่ทราบว่าคุณไข้เป็นอะไรมาครับอาการเป็นยังไงพอจะเล่าให้หมอฟังได้รึเปล่า…”“คือว่าอย่างนี้ค่ะคุณหมอ… ดิฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเหมือนจะเป็นไข้แต่ก็ไม่เป็นสักที บางวันก็เหมือนกับบ้านหมุนเลยค่ะจะอาเจียนก็ไม่อาเจียนดิฉันกลัวว่าดิฉันจะเป็นโรคร้ายหรือว่าเป็นมะเร็งน่ะค่ะเลยรีบพาตัวเองมาโรงพยาบาลมาตรวจให้แน่ชัดค่ะ”“ไม่ทราบว่าคนไข้แต่งงานรึยังครับ?”“เคยแต่งค่ะแล้วก็หย่าแล้ว… ถามทำไมคะ?”“แค่สอบถามประวัติทั่วไปน่ะครับถ้าอย่างนั้นผมจะเริ่มตรวจร่างกายเลยนะครับ”“ค่ะ”ทำไมละ?
จ๊วบ… อ๊อก อ๊อก อ๊อก แผล็บ… จ๊วบ…หมับ… พั่บ พั่บ พั่บ… พรวด…“อ๊าห์… เสียวสุด ๆ ครับคุณจันทร์… กลืนลงไปนะครับห้ามปล่อยให้มันหยดลงมาเด็ดขาด…”“อือ…”วันนี้ทุกคนดูรีบมากแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ชอบนะเพราะสิ่งที่พวกเขาทำมันทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจมาก เพียงแค่พวกเราเข้ามาในห้องนอนห้องกว้างทั้งสามคนก็รีบถอดรีบดึงทึ้งร่างกายของเธอกันอย่างบ้าคลั่งแล้วไม่เพียงเท่านั้นทั้งสามคนยังต่อคิวรอที่จะชิมน้ำหวานของเธอกันอย่างใจจดใจจ่อ…พรึบ… ชึบชึบชึบ…“คุณจันทร์ครับผมก็อยากได้…”“วันนี้คุณทนายดูอ้อน ๆ จันทร์นะคะ” หมับ… เมื่อคุณเรย์ต้องการเธอก็ต้องจัดการให้อยู่แล้วละจริงรึเปล่า… เรื่องแบบนี้เธอไม่เคยปฏิเสธอยู่แล้วเพราะมันดูเป็นคนไม่มีมารยาทน่ะสิ…จ๊วบ… อ๊อก อ๊อก อ๊อก…เสียงเฉอะแฉะที่ดังออกมาระงมนั้นแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ของคนที่อยู่ภายในห้องกว้างว่าพวกเขาเหล่านั้นมีอารมณ์ร่วมกับเรื่องตรงหน้ากันขนาดไหน หนึ่งหญิงสาวกับชายสามคนที่กำลังผลิกหน้าคว้ำหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่ากันตลอดเวลานั้นเป็นภาพที่ทำให้บุคคลภายนอกที่ไม่มีความคุ้นชินดูเป็นเรื่องน่าเกลียดและน่าอับอายที่สุดแต่สำหรับพวกเขาเล่านั้นแล้วมันคือภาพที่สวยงามราวกับภา
เรื่องราวความวุ่นวายที่คุณจันทร์ได้รับอยู่นั้นมันมีพวกเขาสามสี่คนเป็นต้นเหตุดังนั้นเขาจึงขอเรียกรวมพลกันมาหารือเกี่ยวกับเรื่องที่คุณจันทร์กำลังเจออยู่ เขาน่ะสงสารคุณจันทร์นะถึงแม้ว่าคุณจันทร์จะเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างแข็งแกร่งแต่เรื่องแบบนี้ถ้าได้รับฟังหรือรับรู้เรื่องราวไม่ดีจากปากของคนอื่นมากเกินไปมันก็อาจจะทำให้คุณจันทร์ต้องเผลอเก็บคำและละทิ้งความเป็นตัวตนของตัวเองไปเพียงเพราะคนพวกนั้นดังนั้นวันนี้เขาคงจะต้องนัดมาคุยกันอย่างจริงจังซะหน่อยตึกตึกตึก…“พวกคุณ… ทางนี้ครับ”ตึกตึกตึก… ครืด… “มีอะไรรึเปล่าครับทำไมถึงติดต่อพวกเรามา” ทั้งที่ผู้ชายคนนี้พึ่งจะก้าวขาเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของคุณจันทร์แท้ ๆ แต่ทำไมถึงเจ้ากี้เจ้าการชอบบงการคนอื่นให้ทำแบบนั้นทำแบบนี้ด้วยละ“นั่นสิคุณมีอะไร?” ทั้งที่เขาก็พึ่งจะได้เห็นหน้าไอ้หมอนี่เมื่อวันก่อนเองแล้วทำไมไอ้นี่ถึงนัดเขากับคุณทนายออกมาด้วยมีปัญหาอะไรหรือว่าจะมาบอกว่าจะไปตายเอ๊ย… ไปอยู่ที่อื่นแบบนั้นก็ดีสิพี่จันทร์จะได้เป็นของเขาแค่คนเดียวแต่ก็ไม่ใช่สิไม่ใช่คนเดียวเพราะยังมีลุงทนายคนนี้อยู่อีกคน… เฮ้อ“คือว่าผมอยากจะคุยกับพวกคุณเรื่องของคุณจันทร์น่ะค
ร่างกายอันเย้ายวนของหญิงสาวนั้นกำลังเด้งรับและโยกสะบัดไปตามความต้องการของตัวเองอย่างเร่งรีบ… การกระทำของหญิงสาวนั้นสร้างเสียงฮึมฮัมในลำคอของฝ่ายชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า… เสียงของเหลวที่กำลังถูกดูดกลืนจากริมฝีปากของฝ่ายชายยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวของพวกเขาถึงกับร้อนระอุขึ้นไปอีกเท่าตัว…จ๊วบ… แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แผล็บ จ๊วบ…“อ๊าห์… จะเสร็จ จะเสร็จแล้วค่ะคุณบูมอีกนิดดูดและขยี้ให้ทีอื้อ… แบบนั้นแบบนั้นค่ะเสร็จ… เสร็จแล้วอื้อ…”หงึก หงึก หงึก… แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ…อ๊าห์… ความชุ่มฉ่ำที่เปียกไปตามนิ้วมือของเขานั้นมันทำให้ส่วนปลายของเขาถึงกับปล่อยสารหล่อลื่นออกมาเป็นทางยาวราวกับว่ามันกำลังเตือนว่าให้เขานั้นจัดการเสียบมันเข้าไปสู่ช่องทางอันคับแคบและอบอุ่นเสียที… และเขาก็แพ้เสียงในหัวของมันซะแล้วสิสวบ… ตับตับตับ…อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มกำลังตอกอัดไปตามทางยาวของหญิงสาวอย่างไม่เบาแรง… เสียงกึกกัก ๆ หลังร้านนั้นแสดงถึงความดิบเถื่อนในอารมณ์ระหว่างคนสองคนสุด ๆ ถ้าเกิดมีใครเข้ามาเห็นภาพตรงหน้ามันอาจจะทำให้คนที่ได้พบเจอถึงกับต้องตกตะลึงเพราะภาพตรงหน้าหรือไม่ก็อาจจะเกิดอารมณ์ร่วมไปด้วยใครจะไปรู้…ตึกตึกตึก…







