เข้าสู่ระบบ
ชีวิตคนเรานั้นก็เหมือนหนังสือเล่มหนึ่งที่เราสามารถขีดเขียนหรือวาดสิ่งที่เราต้องการลงไปในนั้น... ในหนังสือเล่มนั้นมันมักจะมีเรื่องราวที่สนุกสนาน โศกเศร้า และข้อคิดที่ทำให้เรานั้นสามรถย้อนกลับมาอ่านได้เสมอแม้ว่าบางช่วงบางตอนมันจะไม่ค่อยหน้าอ่านสักเท่าไหร่แต่ก็คิดซะว่านั้นคือบทเรียนที่เรารับมันและเราสามารถอ่านไอ้ตอนนั้นแล้วนำมันมาเป็นบทเรียนให้เราระวังและเป็นตัวอย่างว่าเราห้ามทำสิ่งนั้นอีกครั้ง...
ในชีวิตของฉันมันก็มีหนังสือหลายเล่มเหมือนกันที่ฉันเป็นคนเขียนมันขึ้นมา หนังสือเล่มแรกฉันเขียนมันด้วยความรักและความสื่อสัตย์ แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับมานั้นมันคือความเสียใจและความเจ็บช้ำ หนังสือเล่มที่สองของฉันนั้นฉันเลือกที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่โดยมีฉันเป็นคนกำกับขีดเขียนและแต่งเติมมันลงไปตามความต้องการของฉัน ความต้องการทางใจและความต้องการทางอารมณ์ ดังนั้นหนังสือเล่มนี้มันเลยทำให้ชีวิตของฉันนั้นมันสนุกมากขึ้นกว่าเดิม สีสรรในเล่มนี้มันมักจะเป็นเฉดสีที่ค่อนข้างแรงต่อผู้พบเห็นแต่ถามว่าฉันจำเป็นต้องแคร์รึเปล่า? ก็ไม่นะเพราะฉันกลับชอบเรื่องราวในหนังสือเล่มที่สองมากกว่า... ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าฉันเป็นเมียที่แสนดี ใคร ๆ ก็บอกว่าฉันนั้นสามารถมีสามีที่ดีกว่านี้ได้นะถ้าฉันเปิดใจ ใครมันจะไปคิดว่าการที่ฉันเลือกที่จะรักเดียวใจเดียวและเชื่อในสิ่งที่ผู้เป็นสามีของฉันพูดนั้นมันจะทำให้ฉันต้องเสียใจถึงขนาดนี้... ฉันยอมทิ้งทุกอย่างที่ฉันชอบ ฉันยอมทิ้งทุกอย่างที่ฉันอยากทำเพื่อคำว่าครอบครัวแต่แล้วผลลัพธ์ที่ฉันได้รับนั้นมีแค่คำว่า นอกใจ แล้วแบบนี้ฉันจะต้องรู้สึกยังไงดีละ? ย้อนไปก่อนแต่งงาน เช้าวันใหม่ที่สดใสของฉันปกติแล้วมันก็เป็นแค่วันธรรมดา ๆ ของลูกคุณหนูอย่างฉันเพราะชีวิตของฉันนั้นก็แค่ตื่นนอน อาบน้ำ กินข้าวและอยู่บ้านไปวัน ๆ บางวันก็ออกไปเที่ยวนอกบ้านบ้างแต่ส่วนใหญ่แล้วฉันเลือกที่จะอยู่บ้านมากกว่าไม่ใช่เพราะไม่มีเพื่อนนะ แต่ฉันเป็นคนขี้ร้อนน่ะอ้อลืมไป ฉันชื่อจันทร์หอม คุณพ่อมักจะเรียกฉันว่า จันทร์ ฉันอายุ 24 แล้วและฉันก็มีผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังคบกันอยู่ถึงแม้ว่าจะเป็นการคบระหว่างสองครอบครัวใหญ่ที่ต้องการสานต่อธุรกิจด้วยกันแต่แปลกที่เราสองคนกลับเข้ากันได้ดีแม้แต่เรื่องบนเตียงก็เข้ากันได้ดีสุด ๆ ตึกตึกตึก... "จันทร์ลูกพ่อ... วันนี้จะออกไปไหนรึเปล่าลูก?" " Morning ค่ะคุณพ่อ... วันนี้หนูจะออกไปทานข้าวกับพี่ศิตน่ะค่ะคุณพ่อ..." "อ้อ ๆ งั้นก็ตามสบายนะมีเงินรึเปล่าลูก?" "มีค่ะคุณพ่อเหลือเฟือคุณพ่อให้ค่าขนมหนูทุกวันวันละห้าพันหนูไม่รู้จะเอาไปใช้ที่ไหนหนูก็เก็บหอมรอมริบไปเรื่อย ๆ จนตอนนี้มันล้นบัญชีไปแล้วค่ะคุณพ่อ... รักคุณพ่อนะคะว่าแต่คุณพ่อไม่คิดจะมีเมียใหม่จริง ๆ เหรอคะ?" "ไม่เอาอ่ะพ่อขี้เกียจมาคอยระแวงว่าเมียใหม่จะทำไม่ดีกับหนูหรือทำให้หนูเสียใจสู้อยู่แบบนี้ดีกว่าถ้าหิวก็ไปหาซื้อกินเอาง่ายจะตาย..." "ระวังนะคะระวังว่าจะได้น้องให้หนูโดยไม่รู้ตัว..." "แหม... เห็นแบบนี้พ่อก็ระวังอยู่นะเอา ๆ ขับรถดี ๆ นะลูกถึงแล้วก็บอกพ่อด้วยล่ะ..." “รับทราบค่ะคุณพ่อ...” ...... ร้านอาหารสุดหรูที่พี่ศิตนัดเธอนั้นถูกจองเอาไว้ล่วงหน้าแล้วและเธอก็มาถึงก่อนพี่ศิตตลอด... เธอเองก็พอจะรู้ว่าพี่ศิตน่ะงานยุ่งดังนั้นเธอจึงไม่คิดจะไปจ้ำจี้จำไชว่าจะถึงเมื่อไรหรือว่าทำอะไรอยู่เธอจึงเลือกที่จะรออย่างเงียบ ๆ เพราะเธอรู้ดีว่าพี่ศิตน่ะต้องมาตามนัดแน่นอน... ตึกตึกตึก... หมับ... จุ๊บ "พี่ศิต..." "มารอนานรึยังครับขอโทษทีนะรถมันติด..." "ทีหลังไม่ต้องนัดนะคะสู้ให้จันทร์ไปหาพี่ศิตเองจะดีกว่าหรือไม่ก็เลือกร้านที่ใกล้ ๆ กับที่ทำงานพี่ศิตก็ได้น่าจะง่ายกว่าเยอะพี่ศิตว่าไงคะ?" "อืม... ก็ดีนะแต่ครั้งนี้พี่อยากชวนออกมาทานข้าวข้างนอกมากกว่า..." "ค้า ๆ แล้วแต่เลยค่ะว่าแต่พี่ศิตจะทานอะไรดีคะเมื่อครู่จันทร์ดูเมนูคร่าว ๆ แล้วอาหารมีหลายอย่างเลยค่ะปลาแซลมอน กุ้งล็อบสเตอร์ หอยนางรมก็มี..." "ถ้าพี่กินหอยนางรมตอนนี้มีหวังช่วงบ่ายคงจะต้องลำบากแน่เลย..." "คะ? ทำไมถึงลำบากละคะ?" "ก็... มันอาจจะแข็งตลอดทั้งช่วงบ่ายนะสิ..." "ทะลึ่ง... งั้นทานล็อบสเตอร์ไปก็แล้วกัน..." "ฮ่า ฮ่า... กลัวเหรอ? กลัวพี่จะลากติดมือไปด้วยเหรอ?" "ไม่ติดนะคะแต่ปัญหาก็คือพี่ศิตอาจจะไม่ได้ทำงานน่ะสิคะ..." "สู้มือจริง ๆ จันทร์ของพี่เอาเป็นว่าพวกเราสั่งอาหารกันก่อนดีกว่า..." "ค่ะงั้นจันทร์สั่งปลาแซลมอนทอดเนยกระเทียม ซอสฮอแลนเดซและหน่อไม้ฝรั่งนะคะ" "งั้นพี่สั่งเหมือนจันทร์นั่นแหละง่ายดีไม่ต้องคิดมากจันทร์ว่าดีพี่ก็ว่าดี..." "แต่ดื่มไวน์ไม่ได้นะคะต้องขับรถวันนี้จันทร์ขับรถมาเองด้วย..." "งั้นค่อยไปดื่มด้วยกันวันหลัง..." "ตามนั้นค่ะ..." .... คู่ของเธอและพี่ศิตนั้นก็เหมือนกับคู่รักธรรมดา ๆ ทั่วไปใช่ไหมละแต่ว่าความจริงแล้วพวกเราสองคนนั้นเป็นพวกที่เซ็กส์จัดสุด ๆ เลยก็ว่าได้ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะไม่รู้แต่ตัวเธอนั้นรู้ดีเลยละว่าเธอชอบอะไรแบบไหนและยังไงเช่นเดียวกันกับพี่ศิตเธอรู้ดีว่าพี่ศิตเองก็ค่อนข้างเซ็กส์จัดเช่นกันแต่อย่างน้อย ๆ พวกเราสองคนก็มีกันแค่สองคนมาตลอด ความรักของเราสองคนนั้นดำเนินไปจนถึงเวลาที่เราจะต้องใช้ชีวิตกันอย่างคู่ผัวตัวเมียเหมือนนอกน้อยที่จะทำรังรักและเติมเต็มความรักแก่กันและกันไปจนแก่เฒ่า... การแต่งงานของเราสองคนนั้นถูกจัดขึ้นอย่างเอิกเกริกเพราะด้วยความที่เป็นครอบครัวใหญ่สองครอบครัวดังนั้นแขกเหรื่อจึงเยอะมาก ๆ แต่เธอก็ชอบนะการที่วันนี้เธอได้เป็นคนสำคัญที่สุดของคนหมู่มากนั้นมันช่างดีอย่างบอกไม่ถูก...เมื่อเขาได้ยินว่าจันทร์แต่งงานอีกครั้งมันก็ทำให้เขารู้สึกล้มทั้งยืนเพราะเขาคิดมาตลอดว่าสักวันเขาจะต้องได้กลับไปใช้ชีวิตครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตากับจันทร์อีกครั้งแต่สิ่งที่เขาคิดมาตลอดนั้นมันตรงกันข้ามไปหมด… จันทร์ท้องมีลูกกับผู้ชายคนอื่นซึ่งเป็นผู้ชายที่จันทร์เจอได้ไม่นานแต่กับเขา เขาผู้ที่รู้จักจันทร์มานานหลายปีเคยแต่งงานกันมาแล้วแต่จันทร์กลับไม่คิดจะมีลูกกับเขา เขาผิดอะไร เขาทำพลาดตรงไหนกัน… จะบอกว่าเขาไม่เคยทำพลาดเลยก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะถ้าเขาคิดให้มากกว่านี้เรื่องราวระหว่างเขาและจันทร์คงไม่จบลงแบบนี้แน่นอนตึกตึกตึก…“พี่มายินดีกับจันทร์ตอนนี้ท้องเริ่มโตแล้วสินะลูกในท้องจันทร์เป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายเหรอ?”“ผู้ชายครับเป็นลูกชายลูกชายคนแรกของพวกเรายังไงก็ขอบคุณนะครับที่มาแสดงความยินดีกับพวกเรา…”“ครับ… ขอให้จันทร์และลูกมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงนะแล้วถ้าเกิดว่าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็สามารถบอกผมได้นะครับคิดว่าเราเป็นเพื่อนกันเป็นพี่เป็นน้องกันแม้ว่าจะไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันแต่ผมก็ยินดีรักและเอ็นดูลูกของจันทร์ที่กำลังจะเกิดมาราวกับว่าผมเป็นพ่อของเด็กในท้องคนนั้นด้วย…”“เฮ้อ… ต้องขอบค
“พ่อดีใจนะที่อย่างน้อย ๆ พ่อก็จะได้มีหลานให้อุ้มสักที…” “เฮ้อ… หนูก็ไม่ได้อยากจะมีขนาดนั้นนะคะคุณพ่อ…” “ก็แล้วยังไงละตอนนี้ท้องแล้วก็ต้องเลี้ยงและดูแลสิถ้าไม่เลี้ยงก็ส่งมาเดี๋ยวพ่อจัดการเองเอาเป็นผู้ที่จะมารับมรดกของพ่อให้หมดเลย” “โอ๊ยคุณพ่ออ่ะ… หนูพูดตอนไหนกันว่าหนูจะไม่เลี้ยงคะหนูแค่พูดว่าหนูยังไม่พร้อมมีลูกก็แค่นั้นเอง…” อะไรกันอยู่ ๆ ก็จะมาบอกว่ายกมรดกที่จะต้องเป็นของเธอให้เจ้าเด็กในท้องคนนี้เหรอจะบ้ารึยังไงกันคุณพ่อเนี่ย… แปะ แปะ แปะ… “ใจเย็น ๆ สิคะวันนี้เป็นวันดีนะคะยังไงน้าก็ขอให้หนูจันทร์มีความสุขมาก ๆ นะตอนนี้ใกล้จะเป็นแม่คนแล้วเรื่องไหนที่ไม่สบายใจก็สามารถคุยกับน้าได้นะแล้วน้าก็ขอให้เจ้าตัวเล็กในท้องนี้สุขภาพร่างกายแข็งแรงและเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่สนกับคุณแม่นะลูก” “น้าอะไรกันคะหนูต้องเรียกแม่แล้วค่ะแต่ก็ขอบคุณนะคะคุณแม่หนูก็ขอให้เจ้าตัวเล็กไม่ดื้อไม่สนหวังว่าถ้าจะดื้อก็ไปดื้อกับคนเป็นพ่อค่ะปล่อยหนูให้อยู่สบาย ๆ ไม่แพ้ท้องไม่รู้สึกอะไรเกี่ยวกับการแพ้ท้องดีกว่าไม่งั้นหนูอาจจะหงุดหงิดเอาแฮะ ๆ” “แม่ก็แม่แต่หนูอย่าลืมนะลูกว่ายังมีพ่อกับแม่รอหนูอยู่ที่นี่นะถ้ามีปัญหาอะไรก็รีบ
โอ๊ย… ช่วงนี้เธอรู้สึกแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้เหมือนจะป่วยเป็นไข้หวัด ปวดเนื้อปวดตัว คลื่นไส้อาเจียนหน้ามืดด้วยบางครั้งเธอเองก็กลัวนะกลัวว่าเธอจะเป็นลมตอนขับรถแล้วรถลงข้างทางไม่ก็ชนต้นไม้ถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นขึ้นมาเธอตายได้เลยนะและความคิดมากมายที่ประดังประเดมัดรวมกันเข้ามาสู่ความคิดของเธอนั้นมันจึงทำให้เธอต้องหอบสังขารตัวเองมายังโรงพยาบาลเธอต้องมาตรวจให้มันรู้ไปเลยว่าป่วยเป็นโรคอะไรเพื่อความสบายใจของเธอเองด้วยดังนั้นต้องมาตรวจให้แน่ชัดค่ะ…ตึกตึกตึก…“เชิญคุณจันทร์หอมที่ห้องตรวจได้เลยค่ะ…”“ขอบคุณค่ะ”ตึกตึกตึก…“สวัสดีครับคนไข้ไม่ทราบว่าคุณไข้เป็นอะไรมาครับอาการเป็นยังไงพอจะเล่าให้หมอฟังได้รึเปล่า…”“คือว่าอย่างนี้ค่ะคุณหมอ… ดิฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเหมือนจะเป็นไข้แต่ก็ไม่เป็นสักที บางวันก็เหมือนกับบ้านหมุนเลยค่ะจะอาเจียนก็ไม่อาเจียนดิฉันกลัวว่าดิฉันจะเป็นโรคร้ายหรือว่าเป็นมะเร็งน่ะค่ะเลยรีบพาตัวเองมาโรงพยาบาลมาตรวจให้แน่ชัดค่ะ”“ไม่ทราบว่าคนไข้แต่งงานรึยังครับ?”“เคยแต่งค่ะแล้วก็หย่าแล้ว… ถามทำไมคะ?”“แค่สอบถามประวัติทั่วไปน่ะครับถ้าอย่างนั้นผมจะเริ่มตรวจร่างกายเลยนะครับ”“ค่ะ”ทำไมละ?
จ๊วบ… อ๊อก อ๊อก อ๊อก แผล็บ… จ๊วบ…หมับ… พั่บ พั่บ พั่บ… พรวด…“อ๊าห์… เสียวสุด ๆ ครับคุณจันทร์… กลืนลงไปนะครับห้ามปล่อยให้มันหยดลงมาเด็ดขาด…”“อือ…”วันนี้ทุกคนดูรีบมากแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ชอบนะเพราะสิ่งที่พวกเขาทำมันทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจมาก เพียงแค่พวกเราเข้ามาในห้องนอนห้องกว้างทั้งสามคนก็รีบถอดรีบดึงทึ้งร่างกายของเธอกันอย่างบ้าคลั่งแล้วไม่เพียงเท่านั้นทั้งสามคนยังต่อคิวรอที่จะชิมน้ำหวานของเธอกันอย่างใจจดใจจ่อ…พรึบ… ชึบชึบชึบ…“คุณจันทร์ครับผมก็อยากได้…”“วันนี้คุณทนายดูอ้อน ๆ จันทร์นะคะ” หมับ… เมื่อคุณเรย์ต้องการเธอก็ต้องจัดการให้อยู่แล้วละจริงรึเปล่า… เรื่องแบบนี้เธอไม่เคยปฏิเสธอยู่แล้วเพราะมันดูเป็นคนไม่มีมารยาทน่ะสิ…จ๊วบ… อ๊อก อ๊อก อ๊อก…เสียงเฉอะแฉะที่ดังออกมาระงมนั้นแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ของคนที่อยู่ภายในห้องกว้างว่าพวกเขาเหล่านั้นมีอารมณ์ร่วมกับเรื่องตรงหน้ากันขนาดไหน หนึ่งหญิงสาวกับชายสามคนที่กำลังผลิกหน้าคว้ำหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่ากันตลอดเวลานั้นเป็นภาพที่ทำให้บุคคลภายนอกที่ไม่มีความคุ้นชินดูเป็นเรื่องน่าเกลียดและน่าอับอายที่สุดแต่สำหรับพวกเขาเล่านั้นแล้วมันคือภาพที่สวยงามราวกับภา
เรื่องราวความวุ่นวายที่คุณจันทร์ได้รับอยู่นั้นมันมีพวกเขาสามสี่คนเป็นต้นเหตุดังนั้นเขาจึงขอเรียกรวมพลกันมาหารือเกี่ยวกับเรื่องที่คุณจันทร์กำลังเจออยู่ เขาน่ะสงสารคุณจันทร์นะถึงแม้ว่าคุณจันทร์จะเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างแข็งแกร่งแต่เรื่องแบบนี้ถ้าได้รับฟังหรือรับรู้เรื่องราวไม่ดีจากปากของคนอื่นมากเกินไปมันก็อาจจะทำให้คุณจันทร์ต้องเผลอเก็บคำและละทิ้งความเป็นตัวตนของตัวเองไปเพียงเพราะคนพวกนั้นดังนั้นวันนี้เขาคงจะต้องนัดมาคุยกันอย่างจริงจังซะหน่อยตึกตึกตึก…“พวกคุณ… ทางนี้ครับ”ตึกตึกตึก… ครืด… “มีอะไรรึเปล่าครับทำไมถึงติดต่อพวกเรามา” ทั้งที่ผู้ชายคนนี้พึ่งจะก้าวขาเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของคุณจันทร์แท้ ๆ แต่ทำไมถึงเจ้ากี้เจ้าการชอบบงการคนอื่นให้ทำแบบนั้นทำแบบนี้ด้วยละ“นั่นสิคุณมีอะไร?” ทั้งที่เขาก็พึ่งจะได้เห็นหน้าไอ้หมอนี่เมื่อวันก่อนเองแล้วทำไมไอ้นี่ถึงนัดเขากับคุณทนายออกมาด้วยมีปัญหาอะไรหรือว่าจะมาบอกว่าจะไปตายเอ๊ย… ไปอยู่ที่อื่นแบบนั้นก็ดีสิพี่จันทร์จะได้เป็นของเขาแค่คนเดียวแต่ก็ไม่ใช่สิไม่ใช่คนเดียวเพราะยังมีลุงทนายคนนี้อยู่อีกคน… เฮ้อ“คือว่าผมอยากจะคุยกับพวกคุณเรื่องของคุณจันทร์น่ะค
ร่างกายอันเย้ายวนของหญิงสาวนั้นกำลังเด้งรับและโยกสะบัดไปตามความต้องการของตัวเองอย่างเร่งรีบ… การกระทำของหญิงสาวนั้นสร้างเสียงฮึมฮัมในลำคอของฝ่ายชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า… เสียงของเหลวที่กำลังถูกดูดกลืนจากริมฝีปากของฝ่ายชายยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวของพวกเขาถึงกับร้อนระอุขึ้นไปอีกเท่าตัว…จ๊วบ… แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แผล็บ จ๊วบ…“อ๊าห์… จะเสร็จ จะเสร็จแล้วค่ะคุณบูมอีกนิดดูดและขยี้ให้ทีอื้อ… แบบนั้นแบบนั้นค่ะเสร็จ… เสร็จแล้วอื้อ…”หงึก หงึก หงึก… แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ…อ๊าห์… ความชุ่มฉ่ำที่เปียกไปตามนิ้วมือของเขานั้นมันทำให้ส่วนปลายของเขาถึงกับปล่อยสารหล่อลื่นออกมาเป็นทางยาวราวกับว่ามันกำลังเตือนว่าให้เขานั้นจัดการเสียบมันเข้าไปสู่ช่องทางอันคับแคบและอบอุ่นเสียที… และเขาก็แพ้เสียงในหัวของมันซะแล้วสิสวบ… ตับตับตับ…อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มกำลังตอกอัดไปตามทางยาวของหญิงสาวอย่างไม่เบาแรง… เสียงกึกกัก ๆ หลังร้านนั้นแสดงถึงความดิบเถื่อนในอารมณ์ระหว่างคนสองคนสุด ๆ ถ้าเกิดมีใครเข้ามาเห็นภาพตรงหน้ามันอาจจะทำให้คนที่ได้พบเจอถึงกับต้องตกตะลึงเพราะภาพตรงหน้าหรือไม่ก็อาจจะเกิดอารมณ์ร่วมไปด้วยใครจะไปรู้…ตึกตึกตึก…







