Short
หลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย

หลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย

By:  AnonymousKumpleto
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
26Mga Kabanata
12.6Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

หนึ่งเดือนก่อนแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เขากลับต้องการมีลูกกับรักแรกของเขา ฉันไม่เห็นด้วย เขาก็เอาเรื่องนี้มาพร่ำบ่นให้ฟังทุกวัน จนกระทั่งครึ่งเดือนก่อนวันแต่งงาน ฉันก็ได้รับใบตรวจครรภ์ ถึงได้รู้ว่ารักแรกของเขาตั้งครรภ์ได้เกือบหนึ่งเดือนแล้ว ที่แท้เขาก็ไม่เคยคิดที่จะขอความเห็นชอบจากฉันตั้งแต่แรกแล้ว และในตอนนั้นเอง ความสัมพันธ์ที่ยาวนานหลายปีก็เหมือนหมอกควันที่จางหายไป ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงยกเลิกงานแต่งงาน ทำลายความทรงจำทั้งหมดระหว่างเรา ตัดสินใจเข้าร่วมห้องปฏิบัติการวิจัยที่ตัดขาดจากโลกภายนอกในวันแต่งงาน นับจากนี้ไป ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีก!

view more

Kabanata 1

บทที่ 0001

The annual ranking of the most popular Werewolf Academy professors had just been released and, once again, my Alpha mate, Trevor, took the number one spot.

In an interview with The Wolf Tribune, he touched the bond ring on his hand and gave a helpless smile. “If my Luna sees this, she’s probably going to get jealous again tonight.”

Everyone said that he was hopelessly in love with me.

However, in the blink of an eye, rumors about him and one of his students, Rin, were spreading through the entire pack like wildfire.

Trevor kissed me, coaxed me in bed, swore that he only admired Rin’s talent and promised to let me decide her fate.

Hence, I arranged for Rin to study abroad in a neutral territory.

Who would have thought that she would be ambushed at the border by rogue wolves on her second day away from the pack. Her wolf spirit was shattered and she was left a broken shell of herself.

The whole pack was rife with rumors that I had set a trap out of jealousy, trying to destroy her because she was close to my Alpha.

Even Trevor did not trust me. He rushed off to be by Rin’s side that very night.

When he came back, he had already removed his name from our mate registry and instead registered himself with Rin.

I uttered the words, one by one, “Trevor, let’s end our bond.”

...

When I said I wanted to end our bond, Trevor froze for a moment, standing in the doorway. His eyes darkened with displeasure.

“Lara, what nonsense are you spouting now?”

Behind him was his student, Rin. Her eyes shimmered with tears and her voice trembled as though she would shatter at the slightest touch.

“Luna, please don’t misunderstand Professor Vale. I just came back from the border. I have no parents, no home… nowhere to go. Please let me stay just for one night.”

She tried to bow to me, but before she could bend forward, she stumbled to the side, looking as if she might collapse at any moment.

I instinctively reached out to steady her. “It’s fine. I don’t mind. You can stay here for now…”

Smack!

Trevor’s hand came down hard, slapping mine away.

“Don’t pretend to be some saint. Weren’t you the one who caused all those injuries in the first place? And now you dare speak to her with that tone, like you’re being kind?”

He brushed past me, dragging her suitcase along.

The bond that once warmed me now felt cold as ice.

When he turned to Rin, his voice softened.

“Rin, don’t pay her any mind. You still smell of blood. Go wash up. Your wounds aren’t healed yet. I asked the healer to prepare a bath with moonflowers. It’ll help.”

She nodded obediently and slipped into the bathroom. Soon, her timid voice drifted out from the half-open door.

“Professor… I don’t want to be alone in here. I’m afraid my wolf spirit will collapse.”

“It’s all right,” Trevor answered in a low voice. His patience was so palpable it made me hold my breath. “I’ll wait right outside. Call me if you need anything.”

I watched him close the door behind her with tender care, only for his eyes to turn ice-cold the moment they met mine.

I parted my lips. There were a thousand words on the tip of my tongue, but in the end only one line came out.

“Trevor… let’s end our bond.”

A short, mocking laugh escaped him, like I had just told a joke.

“Lara, you made a mess of everything and think you can just walk away? If you hadn’t let jealousy cloud your judgment and sent her off, she never would’ve been attacked at the border. Do you even know what I saw when I found her?”

His voice grew louder, with every word lashing me like a whip.

“She was covered in wounds. Her clothes were soaked red with blood, even her wolf spirit was whimpering in weakness. How much more do you plan to torment her?”

The weight of his disappointment and blame made my ears ring. I had no strength left to argue.

Silence hung heavy until the sound of running water stopped. Then Rin’s voice rang out again.

“Professor Alpha, I’m done washing and I’m putting on the medicine… but I still can’t get to the injuries on my back. Could I trouble you again?”

My eyes widened in disbelief.

Before I could turn to see his expression, something struck my forehead with a dull thud. It was a jar of expensive healing salve.

Trevor’s brow was furrowed with irritation.

“Lara, what’s that look for? There’s nothing sordid between me and Rin. Go on. Help her yourself.”

He stormed off, leaving me standing there. It took several deep breaths before I forced myself to open the door.

Rin sat in the tub, a towel pressed to her chest and her back bare under the light.

My eyes fell on her skin. There were no burns or knife wounds, nor the vicious claw marks I had imagined.

Instead, scattered across her shoulders and back were red marks. Some were faint and some were deep.

Were those… Kiss marks?

My hand shook as I dipped my fingers into the cold salve.

I tried to be gentle, but the moment I touched the faintest mark, she shivered as though she was struck by lightning and let out a soft, stifled moan.

“Professor, it hurts.”

The words cut through me like a blade.

I remained silent.

When no reply came, Rin suddenly turned.

When she saw me, the look on her face changed. She bit her lip and shrank back towards the corner of the tub.

“Luna…? I thought you were resting… that’s why I called the professor! Please don’t misunderstand. There’s nothing between us!”

Her slight movement revealed more of her bare skin and the telltale signs of something far too intimate.

My gaze remained locked on her, unable to turn away. A painful suspicion clawed at my heart, but I did not even have the courage to say it aloud.

Finally, with a raw, hoarse voice, I forced the words out, “Tell me… has it always been Trevor who tended to your wounds?”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

RebyuMore

oraphannong24
oraphannong24
อ่านสนุกมาก
2025-10-26 17:09:10
0
0
Call me Beauty
Call me Beauty
จบแบบ being realistic ดี
2025-09-29 15:34:04
0
0
Fai Sirunya
Fai Sirunya
เติมเงินแล้วปลดล๊อกตอนไม่ได้
2025-09-10 19:43:03
0
1
𝐿𝑎𝑙𝑖𝑛
𝐿𝑎𝑙𝑖𝑛
ใช้เหรียญโบนัสซื้ออ่านรายตอนไม่ได้แล้วหรอ งง อะแล้วให้เก็ยโบนัสทำไม
2025-09-09 09:41:17
2
0
YUPAKORN
YUPAKORN
แค่ตัวอย่างก็คือดีย์มากกกก ชอบๆๆๆ
2025-09-07 13:22:17
2
0
26 Kabanata
บทที่ 0001
"ผมอธิบายให้คุณฟังนับครั้งไม่ถ้วนแล้วนะ เซี่ยเซี่ยเป็นมะเร็งและเหลือเวลาอีกแค่ปีเดียว ความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือการทิ้งลูกไว้ให้ครอบครัว เธอเคยช่วยชีวิตผมไว้ครั้งหนึ่ง ตอนนี้ผมต้องช่วยเธอทำความปรารถนานี้ให้สำเร็จ!"คำพูดแบบนี้ ฉันได้ยินมาไม่ต่ำกว่าพันครั้งในเดือนนี้ครั้งแรกที่ฟู่อวี่เหนียนเสนอความต้องการแบบนั้น ฉันแสดงออกอย่างชัดเจนเด็ดขาดว่าไม่ยอมรับแต่เขาก็ไม่ยอมตัดใจง่ายๆ หยิบยกเรื่องนี้มาเป็นประเด็นทุกวันแต่แล้วท่าทางของฟู่อวี่เหนียนก็เปลี่ยนไป จากตอนแรกที่แค่ลองหยั่งเชิงขอความเห็นชอบจากฉัน กลายเป็นการทะเลาะเบาะแว้งกับฉันอย่างไม่คิดจะเกรงอกเกรงใจราวกับว่าการที่ฉันไม่ยอมเห็นด้วยเป็นความผิดมหันต์ต่อให้เป็นบุญคุณที่ช่วยชีวิตเอาไว้ ก็ไม่ใช่เหตุผลที่ต้องตอบแทนอีกฝ่ายด้วยการมีลูกด้วยสักหน่อย?แต่การโต้เถียงตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาทำให้ฉันเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ ฉันหมดแรงที่จะโน้มน้าวฟู่อวี่เหนียนให้เปลี่ยนใจแล้ว เพียงแค่มองชายหนุ่มที่ฉันคบหามาห้าปี เอ่ยถามเขาด้วยเสียงสั่นเครือว่า"อวี่เหนียน เดือนหน้าเราจะแต่งงานกันแล้ว แต่ตอนนี้คุณกลับจะไปมีลูกกับผู้หญิงคนอื่น แล้ว
Magbasa pa
บทที่ 0002
มันคือใบตรวจครรภ์ และชื่อของผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ก็คือเจียงเซี่ย!ระยะเวลาของการตั้งครรภ์ทำให้ฉันรู้สึกเวียนหัวเหมือนโลกหมุนบนนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าตั้งครรภ์สามสัปดาห์! นั่นหมายความว่าฟู่อวี่เหนียนได้ทำการผสมเทียมกับเจียงเซี่ย ตั้งแต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนแล้วตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยคิดที่จะปรึกษาฉันเพื่อขอความยินยอมตั้งแต่แรกแล้วในเมื่อเป็นแบบนั้น ทำไมฟู่อวี่เหนียนถึงได้พยายามถามความคิดเห็นของฉันมาตลอดหนึ่งเดือน?เพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกสบายใจขึ้นงั้นเหรอ? เขาเห็นว่าฉัน เสิ่นหนานคนนี้เป็นตัวอะไรกัน?ฉันรู้สึกเหมือนถูกสูบพลังงานทั้งหมดออกไปจากร่างทันที ร่างกายอ่อนแรงทรุดลงนั่งบนพื้นหัวใจเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบแน่น ทำให้ฉันหายใจไม่ออกไม่แปลกใจเลยที่ฟู่อวี่เหนียนดูมีความสุขมากเมื่อครู่นี้ และรีบปรี่ออกไปทันทีหลังจากวางสายที่แท้ก็เพราะรู้ว่าการผสมเทียมสำเร็จ เจียงเซี่ยตั้งครรภ์แล้วตอนนี้เขาคงรีบไปโรงพยาบาลเพื่อฉลองกับเจียงเซี่ยสินะฉันหลับตาลงด้วยความเจ็บปวด ความเศร้าโศกอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่ซ่านในใจฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายที่ฉันรักมาตลอดหลายปี จะกลายเป็นพ่อของลู
Magbasa pa
บทที่ 0003
คืนนั้นฟู่อวี่เหนียนไม่ได้กลับมา และฉันก็ไม่ได้โทรไปถามว่าเขาอยู่ที่ไหนฉันเห็นจากในโซเชียลมีเดียของเจียงเซี่ยแล้วหลังจากที่พวกเขาออกจากโรงพยาบาลในบ่ายวันนั้น พวกเขาก็รีบกลับไปที่บ้านของเจียงเซี่ยทันที เพื่อแจ้งข่าวการตั้งครรภ์ให้คนในครอบครัวของเธอทราบในรูปภาพ คุณย่าของเจียงเซี่ยจับมือฟู่อวี่เหนียนอย่างสนิทสนมและพูดอะไรบางอย่าง ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็ลูบท้องของเจียงเซี่ยและยิ้มอย่างอ่อนโยนคบกันมาห้าปี ฟู่อวี่เหนียนกลับบ้านกับฉันเพียงครั้งเดียวหลังจากที่เขายอมรับการขอแต่งงานของฉันแม้ว่าบ้านของเราจะห่างกันไม่ถึงครึ่งชั่วโมงถ้าเดินทางโดยรถยนต์ แต่ก่อนหน้านั้นเขาก็ไม่เคยมาหาฉันที่บ้านเลยเพราะเขาบอกว่าไม่ชอบอยู่กับผู้ใหญ่ เขารู้สึกอึดอัดทำตัวไม่ถูกแม้แต่ครั้งนั้นที่กลับไป เขาก็แค่แสดงท่าทีสุภาพและมีมารยาทเท่านั้น ห่างไกลจากความอ่อนโยนที่เขาแสดงต่อครอบครัวซ่งในรูปภาพอย่างมากฉันเก็บซ่อนความขมขื่นในแววตาและปิดเครื่องโทรศัพท์วันรุ่งขึ้นฉันนัดเจอเพื่อนหลายคน และบอกพวกเขาเรื่องการยกเลิกงานแต่งงานตอนแรกฟู่อวี่เหนียนบอกว่าเขาไม่ชอบงานแต่งงาน เขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่พิธีการที่ไร้ควา
Magbasa pa
บทที่ 0004
"พรุ่งนี้ไม่ต้องไปถ่ายรูปชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาวแล้ว"ฉันมองปฏิทินบนโต๊ะ วันพรุ่งนี้มีตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนว่า "ถ่ายรูปชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาว" ด้วยปากกาเมจิกแม้จะไม่รู้ว่าฟู่อวี่เหนียนยกเลิกการถ่ายรูปแต่งงานทำไม แต่เดิมฉันก็ไม่คิดจะแต่งงานอยู่แล้ว แม้ฟู่อวี่เหนียนจะไม่ได้พูดเรื่องนี้ออกมา ฉันก็จะหาข้ออ้างยกเลิกการถ่ายรูปอยู่ดี ตอนนี้ฟู่อวี่เหนียนเสนอเรื่องนี้ขึ้นมาเอง กลับทำให้ฉันประหยัดเวลาไปมากฉันพยักหน้ารับรู้"ได้ ฉันจะโทรบอกช่างภาพให้ยกเลิกการถ่ายรูป"ทันทีที่พูดจบ ฟู่อวี่เหนียนก็ตกใจเล็กน้อย เขาคงไม่คิดว่าฉันจะตอบตกลงง่ายดายขนาดนี้เดิมทีเขาคิดว่าฉันจะซักถามเหตุผล เพราะขั้นตอนทั้งหมดของงานแต่งในครั้งนี้ ฉันได้วางแผนอย่างพิถีพิถันมานานกว่าจะได้ข้อสรุปออกมาแม้แต่ช่างภาพสำหรับถ่ายรูปแต่งงานครั้งนี้ ฉันก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มจำนวนมากเพื่อให้ช่างภาพยอมแทรกคิวถ่าย เพื่อให้ได้รูปแต่งงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดแต่เขาไม่คิดว่าหลังจากที่เขาพูดจบ ฉันกลับตอบตกลงอย่างเฉยเมยฟู่อวี่เหนียนมองฉันด้วยสีหน้าซับซ้อน"ไม่ต้องยกเลิก""เซี่ยเซี่ยบอกว่าชาตินี้เธอคงไม่มีโอกาสแต่งงานแล้ว ก็เลยอยากถ่ายรูปแต่
Magbasa pa
บทที่ 0005
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้ว แต่ฟู่อวี่เหนียนก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับมาแต่ฉันยังรู้ตลอดว่าเขาไปทำอะไรที่ไหนบ้าง เพราะเจียงเซี่ยชอบเอามาโพสต์อวดในโซเชียลมีเดียของเธอเป็นประจำ ถ้าฉันไม่รู้ก็คงแปลกแล้วทั้งสองคนไปแช่บ่อน้ำพุร้อนด้วยกัน ไปเที่ยวทะเล ถ่ายรูปคู่กับพระอาทิตย์ขึ้น...ในหน้าฟีดโซเชียลมีเดียของฉัน ฉันได้เห็นภาพลักษณ์ในมุมมองที่ต่างออกไปของฟู่อวี่เหนียนที่แท้ เขาเองก็แสดงออกเหมือนผู้ชายที่กำลังคบหาแฟนสาวเหมือนคนปกติทั่วไปได้เพียงแต่เขาไม่ยอมทำตัวแบบนั้นกับฉันก็เท่านั้นฉันไม่ได้สนใจมากนักว่าพวกเขาไปไหนหรือทำอะไรในแต่ละวัน ฉันแค่เหลือบมองแล้วก็เลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วช่วงนี้ฉันก็ไม่ได้ว่างเช่นกัน ของในห้องเยอะมาก ฉันใช้เวลาหลายวันกว่าจะเก็บกวาดเรียบร้อยฉันยังหาเวลาแวะกลับบ้านไปบอกพ่อกับแม่ว่ากำลังจะไปห้องวิจัยแล้ว หลังจากนี้ต้องรออีกนานเลยกว่าจะติดต่อกับโลกภายนอกได้อีกครั้งพ่อของฉันดูประหลาดใจเล็กน้อย"ลูกกับอวี่เหนียนกำลังจะแต่งงานกันแล้ว หลังจากนี้พวกลูกก็ต้องอยู่ห่างกันน่ะสิ?"แม่ของฉันแสดงสีหน้าแววตาห่วงใย จับมือฉันแล้วพูดปลอบใจว่า"ลูกลองคิดให้ดีก่อนเถอะหนานหนาน
Magbasa pa
บทที่ 0006
เหลือเวลาอีกห้าวัน ฉันได้ยื่นใบลาออกจากโรงเรียนตอนนั้น เพื่อที่จะได้อยู่กับฟู่อวี่เหนียน ฉันปฏิเสธคำเชิญของอาจารย์ที่ชวนให้ฉันทำวิจัยกับเขาต่อ และเลือกที่จะติดตามฟู่อวี่เหนียนไปเป็นครูที่โรงเรียนในเฉิงตูเพื่อนร่วมงานต่างประหลาดใจเมื่อเห็นฉันยื่นใบลาออก"ทำไมถึงลาออกล่ะครับคุณครูเสิ่น?""เมื่อไม่กี่วันก่อนคุณยังแจกลูกอมมงคลให้พวกเราอยู่เลย หรือว่าจะกลับบ้านไปเป็นแม่บ้านเต็มตัวคะ? คุณครูฟู่นี่โชคดีจริงๆ เลย"เพื่อนร่วมงานบางคนพูดหยอกล้อฉันกอดข้าวของเอาไว้แล้วยิ้มตอบ"เปล่าค่ะ งานแต่งถูกยกเลิกแล้ว"เมื่อฉันกลับถึงบ้านและเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นฟู่อวี่เหนียนและเจียงเซี่ยที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาหนึ่งสัปดาห์ นั่งอยู่บนโซฟาฟู่อวี่เหนียนเห็นฉันกอดของอยู่ในมือก็ถามออกมาโดยไม่รู้ตัว"คุณเอาของพวกนั้นมาด้วยทำไมน่ะ”ฉันหาข้ออ้างตอบไปอย่างไม่ใส่ใจ"เป็นของที่ไม่ได้ใช้แล้ว ฉันเลยเอากลับมา"ฟู่อวี่เหนียนพยักหน้า กวาดสายตาไปรอบๆ ห้องแล้วพูดออกมาอย่างสงสัย"ผมหายไปแค่สัปดาห์เดียวเอง ทำไมรู้สึกเหมือนของในห้องมันหายไปเยอะเลยล่ะ?”ฉันนำกล่องกลับไปเก็บในห้องนอนและตอบอย่างสงบนิ่ง"ฉันแค่ทำควา
Magbasa pa
บทที่ 0007
ฟู่อวี่เหนียนเพิ่งส่งเจียงเซี่ยขึ้นรถเสร็จ ก็เลยบังเอิญได้ยินคำพูดสุดท้ายเพียงไม่กี่คำฉันรู้ว่าเขาไม่ได้ยินคำพูดก่อนหน้านี้ เลยหาเหตุผลมาอ้างแบบส่งเดช"อีกไม่นานเพื่อนของฉันจะจากไปแล้ว"ฟู่อวี่เหนียนพยักหน้าและไม่ซักไซ้อะไรต่อนับถอยหลังอีกสี่วัน ฟู่อวี่เหนียนนำรูปถ่ายคู่บ่าวสาวของเขากับเจียงเซี่ยกลับมาเขากำลังวิดีโอคอลกับเจียงเซี่ยด้วยมือข้างหนึ่ง และถือกรอบรูปโชว์ฉันด้วยมืออีกข้างหนึ่ง สีหน้าแววตาของเขาเผยให้เห็นถึงความอ่อนโยน"เซี่ยเซี่ย รูปถ่ายงานแต่งงานของเราล้างเสร็จแล้ว ตอนที่ฉันไปรับ พนักงานบอกว่ารูปของเราออกมาดีมาก"ตอนที่เขาพูดประโยคนี้ ฉันก็เดินออกมาเติมน้ำพอดีแววตาของฟู่อวี่เหนียนมีความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย มองมาที่ฉันเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างฉันเหลือบมองรูปนั้นแล้วแสดงความคิดเห็นอย่างจริงจังว่า "ก็ถ่ายออกมาสวยจริงๆ นั่นแหละ"ตอนนั้นฉันยอมจ่ายแพงเพื่อจ้างช่างภาพคนนี้ ก็เพราะอยากจะถ่ายภาพช่วงเวลาที่ฉันกับฟู่อวี่เหนียนรักกันมากที่สุดฉันคิดว่าเมื่อได้เห็นภาพที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว ฉันจะต้องรู้สึกมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนฟู่อวี่เหนียนในชุดสูทหล่อเหลาเหมื
Magbasa pa
บทที่ 0008
เมื่อได้ยินคำกล่าวหาอย่างไร้เหตุผลของเขา ฉันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ"ให้ฉันขอโทษเหรอ? คุณลองไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดดูสิว่าฉันควรจะเป็นฝ่ายขอโทษจริงๆ หรือเปล่า!"ฉันไม่คิดว่าฟู่อวี่เหนียนจะตัดสินว่าฉันต้องการผลักเจียงเซี่ยลงบันได โดยที่ยังไม่ได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดเลย"เซี่ยเซี่ยเป็นคนป่วย แถมยังเป็นคนท้องอีกด้วย เธอจะจงใจทำร้ายตัวเองได้ยังไงกัน?"แววตาของเจียงเซี่ยฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย"ช่างเถอะอวี่เหนียน พี่หนานหนานโกรธแล้วทำแบบนี้กับฉันก็เป็นเรื่องปกติ เราไปกันเถอะ"แต่ฟู่อวี่เหนียนไม่ยอม"ไม่ได้ วันนี้เสิ่นหนานต้องขอโทษเธอ!"ฉันก็ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียวความผิดที่ฉันไม่ได้ทำ ฉันจะไม่ยอมรับเด็ดขาดเจียงเซี่ยกังวลว่าถ้ายังคงยื้อต่อไป ฟู่อวี่เหนียนอาจจะไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดจริงๆ ซึ่งจะทำให้เธอถูกเปิดโปง เธอจึงเอามือกุมท้องแล้วบอกว่าไม่สบายใบหน้าของฟู่อวี่เหนียนที่เต็มไปด้วยความโกรธพลันเปลี่ยนเป็นความกังวลทันที เขารีบอุ้มเจียงเซี่ยไปหาหมอฉันมองดูแผ่นหลังของพวกเขาที่จากไป ความรู้สึกขมขื่นที่บรรยายไม่ถูกแผ่ซ่านไปทั้งใจการอยู่เคียงข้างกันมา 20 ปี การใช้ชีวิ
Magbasa pa
บทที่ 0009
อีกด้านหนึ่ง ฟู่อวี่เหนียนเพิ่งออกจากโรงพยาบาลหลังจากที่อาการของเจียงเซี่ยคงที่แล้วขณะเดินอยู่บนถนน เขาได้ส่งข้อความหาเสิ่นหนาน ถามว่าเธอเตรียมงานแต่งงานพร้อมหรือยัง พิมพ์ไปบอกว่าเขาอยู่ระหว่างทางไปโรงแรมแล้วแต่รอจนกระทั่งฟู่อวี่เหนียนขึ้นรถ เขาก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับจากเสิ่นหนานเขาเปิดโทรศัพท์เพื่อจะส่งข้อความไปถามอีกครั้ง แต่กลับพบว่าข้อความล่าสุดของพวกเขาคือเมื่อครึ่งเดือนที่แล้วฟู่อวี่เหนียนเลื่อนดูประวัติการแชทที่ผ่านมา เกือบทั้งหน้าจอเป็นสีขาวบางครั้งเสิ่นหนานก็ส่งข้อความมาถามว่าวันนี้จะกินอะไร บางครั้งก็ขอความคิดเห็นเกี่ยวกับงานแต่งงานจากเขาแต่คำตอบของฟู่อวี่เหนียนทุกข้อความนั้นเรียบง่ายมาก "อะไรก็ได้" "ได้หมด" "เธอตัดสินใจเองเลย"แต่เสิ่นหนานก็ไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านแต่อย่างใด ยังคงส่งข้อความหาเขาทุกวันแต่ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ พวกเขาไม่มีการสื่อสารกันเลยความรู้สึกแปลกๆ แวบเข้ามาในใจของฟู่อวี่เหนียนทำไมเสิ่นหนานถึงไม่ส่งข้อความหาเขามานานขนาดนี้แล้ว?เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ฟู่อวี่เหนียนก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงความไม่อยากเชื่อในดวงตาของเสิ่นหนานเมื่อหนึ่งเดื
Magbasa pa
บทที่ 0010
ฟู่อวี่เหนียนเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว ส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อจะยกเลิกได้อย่างไร?เมื่อสองเดือนก่อน ตอนที่เขายอมตกลงแต่งงานกับเสิ่นหนาน เขามองเห็นความสุขอันล้นเปี่ยมบนใบหน้าของเธอที่ไม่อาจปกปิดได้แล้วเธอจะยกเลิกงานแต่งงานได้อย่างไร?เพื่อนและครอบครัวที่อยู่รอบข้างต่างพากันยืนงงพวกเขาก็ไม่ได้จำวันผิดนี่นา ทำไมถึงบอกว่างานแต่งถูกยกเลิกไปแล้ว?แม่ของฟู่อวี่เหนียนยืนยันกับเจ้าหน้าที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าเสิ่นหนานเป็นคนยกเลิกงานแต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม จากนั้นก็ระงับความโกรธในใจแล้วดึงฟู่อวี่เหนียนไปข้างๆ เพื่อสอบถาม“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? ไม่ใช่ว่ากำหนดวันแต่งงานไว้ตั้งนานแล้วเหรอ วันนี้เธอก็ไม่ยอมมาที่นี่ แถมยังยกเลิกงานแต่งงานอีก เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?"เมื่อเห็นลูกชายก็มีสีหน้าเหมือนเพิ่งรู้ว่างานแต่งงานถูกยกเลิก แม่ของเขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเธอรู้ว่าเสิ่นหนานกับลูกชายของเธอรู้จักกันมา 20 ปี และเธอก็มองเห็นความรักที่เสิ่นหนานมีต่ออวี่เหนียน ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างพอใจกับลูกสะใภ้คนนี้แต่ไม่คิดว่าในวันแต่งงาน เสิ่นหนานซึ่งควรจะเป็นเจ้าสาวกลับไม่เพียงแต่ไม่ปรากฏตัวเท่านั้น แต่ยังยกเลิกง
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status