Masukหนึ่งเดือนก่อนแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เขากลับต้องการมีลูกกับรักแรกของเขา ฉันไม่เห็นด้วย เขาก็เอาเรื่องนี้มาพร่ำบ่นให้ฟังทุกวัน จนกระทั่งครึ่งเดือนก่อนวันแต่งงาน ฉันก็ได้รับใบตรวจครรภ์ ถึงได้รู้ว่ารักแรกของเขาตั้งครรภ์ได้เกือบหนึ่งเดือนแล้ว ที่แท้เขาก็ไม่เคยคิดที่จะขอความเห็นชอบจากฉันตั้งแต่แรกแล้ว และในตอนนั้นเอง ความสัมพันธ์ที่ยาวนานหลายปีก็เหมือนหมอกควันที่จางหายไป ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงยกเลิกงานแต่งงาน ทำลายความทรงจำทั้งหมดระหว่างเรา ตัดสินใจเข้าร่วมห้องปฏิบัติการวิจัยที่ตัดขาดจากโลกภายนอกในวันแต่งงาน นับจากนี้ไป ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีก!
Lihat lebih banyakمن وجهة نظر أديرا،
قادت سيارتي الحمراء إلى داخل القصر قبل أنزل من السيارة. كانت السماء قد أظلمت بشكل لا يصدق، وكان القمر المكتمل الساطع، الذي يشبه الأم التي تراقب أطفالها في عمق الليل، يضيء المدينة بأكملها. واقفة بجانب سيارتي، فتحت الحقيبة المعلقة على كتفي، وعيناي المنهكتان تحدقان بداخلها. وعندما رأيت ساعة اليد الذهبية داخل الحقيبة، أضاءت عيناي كما لو أن تعويذة أصابتني. كانت ساعة اليد هي السبب في أنني عدت إلى المنزل متأخرة جداً في الليل. لقد كنت مشغولة جداً بإتقان صنعها وتزيين أحزمتها الذهبية بالماس. لم أنتهِ من صنعها إلا الليلة. اليوم كان ذكرى زواجي أنا وناثان، وبصفتي صائغة مجوهرات ناجحة، كنت أعلم أن أفضل هدية يمكن أن أقدمها له هي شيء صنعته بنفسي. دخلت المنزل، حيث رأيت ناثان في غرفة المعيشة. يا له من مفاجأة. عادةً، كلما عدت إلى المنزل، نادراً ما أجده ينتظرني في غرفة المعيشة. إما أنه لم يكن في المنزل، أو كان في غرفة نومنا أو في مكتبه. لكن رؤيته الآن في غرفة المعيشة جعلتني لا أستطيع كبح ابتسامتي. لقد تذكر أن اليوم هو ذكرى زواجنا. هذا الصباح، تصرف معي بلامبالاة كعادته، لذلك افترضت أنه نسي ذكرى زواجنا. لا بد أنه أعد لي مفاجأة وكان ينتظر عودتي إلى المنزل، حتى يقدم لي الهدية. "عزي-". "لنطلق". تجمدت في مكاني على الفور في اللحظة التي نطق فيها بصوته البارد والحازم إليّ عندما كنت على وشك السير نحوه، إذ كان جالساً أمامي وظهره لي. لم أنتهِ حتى من الكلام عندما قال لي ذلك دون حتى أن ينظر إلى وجهي. "عـ- عزي؟ ما الذي يجري؟". سألته بعين مضطربتين. كان صوتي لطيفاً كقمر الليل، لكنني كنت أشعر بالفعل بقلبي يتوتر وينبض بقوة ضد صدري مع مرور الثانية. صوت ناثان البارد، الذي تردد في جوف الليل، علق في رأسي واستمر في التكرار مراراً وتكراراً. في تلك اللحظة، بعد أن سمع صوتي مرة أخرى، نهض من الأريكة واستدار إليّ. في يده اليمنى، بدا أن هناك قطعة ورق بيضاء، أو بالأحرى، نوعاً من الوثيقة. اقترب مني ورفع يده التي كانت تمسك بالورقة، وأظهرها أمام وجهي. ها هي. رأيتها مكتوبة بخط عريض. {اتفاقية طلاق}. الكلمات المكتوبة بخط عريض وحدها على الورقة أخذت أنفاسي وجعلت صدري ثقيلاً كالمعدن وضيقاً، بينما ابتلعت الغصة غير المرئية، ولكن المؤلمة، في حلقي. كنت لا أزال أحاول أن أفهم ما الذي يجري. "عزي، أرجوك هل - هل يمكنك أن تخبرني ما معنى هذا؟ هل هذه مزحة أو شيء مشابه لمزحة؟". سألته وأنا أنظر إلى عينيه الشاردتين. كانت عيناي تسخنان تدريجياً، والدموع تهدد بالسقوط، بينما كنت أحاول استيعاب ما يحدث. "سأعوضك بعد أن توقعي على اتفاقية الطلاق. هل تريدين المال؟ هذا القصر؟ الماس؟ الذهب؟ فقط قولي لي ماذا تريدين، وسأعطيك إياه، طالما أنك ستغادرين حياتي وتبتعدين عني". قال لي بلا مبالاة، كما لو أنني باحثة عن الذهب. قبل أن أتمكن من قول أي شيء له اعتراضاً، رن هاتفه المحمول، وأشار لي بإصبعه السبابة، مشيراً إلى أن أمنحه بضع دقائق للرد على مكالمته. "أين أنت الآن؟". قال للشخص الذي كان على الطرف الآخر من المكالمة. نبرة صوته صدمتني لأنها كانت لطيفة. لطيفة جداً. مما جعلها غريبة جداً بالنسبة لي. "سأكون هناك حالاً". قال للشخص وأنهى المكالمة، قبل أن يضع وثيقة الطلاق في يدي فجأة. "معلومات الاتصال بمحامي مكتوبة هناك. يمكنك إبلاغه بعد أن تنتهي من توقيع اتفاقية الطلاق والموافقة تماماً على الشروط المكتوبة". قال لي بالصوت البعيد الذي اعتدت عليه. ثم غادر المنزل ويدي اليمنى ممدودة نحو ظهره وأنا أحاول إيقافه دون أن تخرج كلمة واحدة من شفتي. توقفت عن النظر إلى ناثان بعد أن غادر وأعدت نظري إلى وثيقة الطلاق في يدي. الدموع التي كانت تهدد بالفرار من عيني بدأت تنهمر على وجهي بلا سيطرة، وبعضها سقط على وثيقة الطلاق. وفجأة، خارت قواي، ووجدت نفسي أجلس القرفصاء بضعف على الأرض وذراعاي تحضان ساقي، وذقني مستندة بين ركبتي. "ماذا حدث الآن للتو؟". تمتمت. "اليوم كان ذكرى زواجنا الثانية، والهدية التي قرر أن يقدمها لي كانت اتفاقية طلاق؟". قلت وأنا أخنفر بأنفي، بينما أحاول تحمل الألم المدمر للروح في قلبي. . تينا نوابا: أهلاً بكم في كتابي الجديد، أيها القراء الرائعون. آمل أنه، تماماً مثل كتبي الأخرى، ستحبون هذه القصة وتستمتعون بها، وتدعمون أيضاً تطوير الكتاب.ฉันตอบตกลง และตอนเย็นก็ให้คนส่งการ์ดเชิญและลูกอมมงคลมาให้ฟู่อวี่เหนียนแกะลูกอมเม็ดหนึ่ง แล้วค่อยๆ ใส่เข้าปากเขาดูเหมือนจะไม่ได้สัมผัสรสหวานมานานมากแล้วในวันแต่งงาน แขกเหรื่อมากมายมากันอย่างคับคั่ง แม้แต่อาจารย์ที่กำลังลาพักร้อนและคนอื่นๆ ในห้องวิจัยก็ยังรีบเดินทางมาร่วมงานอาจารย์ตบไหล่กู้เหยียนอย่างตื่นเต้น"ดีมาก! ไม่คิดเลยว่านายจะคว้าตัวรุ่นพี่ของนายไปได้ ช่างโชคดีจริงๆ"เพื่อนร่วมรุ่นก็แซวกันยกใหญ่ฉันมองดูชายหนุ่มที่สวมชุดสูทสีดำข้างกาย ความพึงพอใจและความสุขในใจแทบจะล้นออกมาหลังจากได้พบกับกู้เหยียน ฉันถึงได้สัมผัสว่าความรักที่เปิดเผยตรงไปตรงมาคืออะไรพิธีแต่งงานเริ่มต้นขึ้น ฉันควงแขนคุณพ่อ เดินทีละก้าวๆ เข้าไปหากู้เหยียนคุณพ่อวางมือของฉันลงบนฝ่ามือของกู้เหยียน"ลูกสาวของผม ขอฝากไว้กับคุณนะ"กู้เหยียนให้คำมั่นสัญญากับคุณพ่อของฉัน"คุณพ่อวางใจได้เลยครับ ผมจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต"จากนั้นก็มีการกล่าวคำปฏิญาณ แลกแหวน และจูบสาบานเสียงปรบมือและเสียงกรีดร้องดังกึกก้องจากด้านล่างเวทีทุกคนต่างส่งคำอวยพรให้กับคู่บ่าวสาวที่มุมห้อง ฟู่อวี่เหนียนก็ปรบมือและจ้องมองไปทางเสิ
ฟู่อวี่เหนียนฝืนยิ้มอย่างอ่อนแรง"คุ้มค่าสิ""ตอนที่คุณช่วยผม คุณก็คงเจ็บแบบนี้เหมือนกันใช่ไหม"เมื่อเห็นฟู่อวี่เหนียนพูดได้ลำบาก ฉันจึงรีบให้เขาพักผ่อนก่อน อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้ฟู่อวี่เหนียนส่ายหน้า และพูดอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น"ผมไม่ได้ตั้งใจจะตามคุณไป เมื่อวานหลังจากที่คุณพูดเรื่องนั้น ผมก็เก็บไปคิดทบทวนและเข้าใจในที่สุด""เมื่อก่อนผมทำไม่ดีกับคุณเอง ผมเห็นความรักของคุณเป็นของตายและไม่คิดจะทะนุถนอมเอาไว้""วันนี้ผมแค่อยากจะบอกคุณว่า ผมเสียใจ""แต่ผมลังเลมาตลอด ไม่รู้จะพูดอย่างไร ไม่คิดว่าจะเห็นโจรข้างหลังหยิบมีดออกมา ตอนนั้นผมคิดแค่เรื่องเดียว คือจะไม่ยอมให้คุณบาดเจ็บ"ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้จากปากของฟู่อวี่เหนียนถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อน ฉันคงจะซาบซึ้งที่ฟู่อวี่เหนียนเปลี่ยนแปลงไปแต่ตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้วฉันไม่ใช่ตัวฉันคนเดิมที่รักฟู่อวี่เหนียนอย่างสุดซึ้งอีกต่อไปสำหรับฟู่อวี่เหนียน ฉันมีให้เขาแค่ความรู้สึกขอบคุณ ไม่มีอะไรอื่นอีกแล้วฟู่อวี่เหนียนเห็นฉันนิ่งเงียบ เขาก็เข้าใจความคิดของฉันในตอนนี้แต่เขาก็ยังอยากลองเป็นครั้งสุดท้าย"ถ
ความเจ็บปวดที่คาดไว้ไม่ปรากฏขึ้นฉันรีบหันกลับไปและเห็นฟู่อวี่เหนียนยืนบังอยู่ข้างหลัง ตอนนี้เขากำลังกุมท้องด้วยมือข้างหนึ่ง ใบหน้าซีดเผือดเลือดไหลออกมาไม่หยุดจากบริเวณที่เขากุมไว้เมื่อเห็นฟู่อวี่เหนียนกำลังจะหมดแรงล้มลงกับพื้น ฉันก็รีบรับตัวเขาไว้ และอีกมือหนึ่งก็รีบกดโทรเบอร์ 120 เรียกรถพยาบาลทันทีตอนนี้สติของฟู่อวี่เหนียนเริ่มเลือนลาง ความเจ็บปวดรุนแรงเข้าครอบงำสมองของเขาไปหมดที่แท้ ความรู้สึกถูกแทงด้วยมีดมันก็เจ็บปวดขนาดนี้เลยตอนนั้นเธอก็คงเจ็บปวดขนาดนี้เหมือนกันสินะฟู่อวี่เหนียนพยายามลืมตาขึ้น เห็นสีหน้ากังวลของฉันก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแต่บาดแผลที่ท้องก็กลับมาเจ็บปวดอย่างรุนแรงอีกครั้งตอนนี้ในสมองของฉันมีแต่ความคิดที่จะช่วยเขาห้ามเลือดให้เร็วที่สุด ฉันรีบใช้มือกดบาดแผลไว้มองดูเปลือกตาของฟู่อวี่เหนียนที่ค่อยๆ ปิดลง ฉันก็ตะโกนไม่หยุด"อดทนไว้ฟู่อวี่เหนียน อย่าหลับนะ!""หมอกำลังจะมาแล้ว ต้องอดทนไว้!"ก่อนที่ฟู่อวี่เหนียนจะหมดสติไปเพียงเสี้ยววินาที เขาก็ได้ยินเสียงรถพยาบาลเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์รีบยกเขาขึ้นรถพยาบาลเพื่อห้ามเลือดให้ฉัน พร้อมทั้งแจ้งโรงพยาบาลให้เตรีย
ฟู่อวี่เหนียนไม่เข้าใจว่าทำไมฉันถึงถามเขาแบบนั้นฉันพูดต่อไปว่า"คุณรักฉัน ทำไมไม่เคยซื้อของขวัญวันเกิดให้ฉันเลย? คุณรักฉัน ทำไมไม่อยากไปเที่ยวกับฉันบ้าง? คุณรักฉัน ทำไมถึงปล่อยให้ผู้หญิงคนอื่นท้องลูกของคุณ แถมยังถ่ายรูปแต่งงานแทนที่ฉันด้วย?""หัวใจของฉันก็มีเลือดเนื้อนะ ฉันก็เจ็บปวดเป็นเหมือนกัน""ถ้าความรักของคุณหมายถึงอะไรแบบนี้ ขอโทษด้วยนะ ฉันรับไม่ไหวจริงๆ"ทุกคำที่ฉันพูดออกไป สีหน้าของฟู่อวี่เหนียนก็ซีดเผือดลงเรื่อยๆความทรงจำในอดีตหลั่งไหลเข้ามาในสมองของเขาเขาอยากจะโต้แย้งคำพูดของฉัน แต่กลับพบว่า ไม่ว่าจะค้นหาความทรงจำทั้งหมดยังไง มันก็เป็นไปตามที่ฉันพูดจริงๆทุกเรื่อง ทุกเหตุการณ์ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเคยทำ เขาไม่สามารถโต้แย้งได้เลยสุดท้าย ฟู่อวี่เหนียนทำได้เพียงจับประเด็นเรื่องเจียงเซี่ยแล้วพูดอย่างอ้ำอึ้งว่า"ที่ผมดีกับเจียงเซี่ยก็เพราะจำคนผิด ถ้าผมรู้ว่าเป็นคุณแต่แรก ผมจะไม่...""พอได้แล้ว!"ฉันขัดจังหวะคำพูดของฟู่อวี่เหนียนเขาคิดว่าปัญหาที่ใหญ่ที่สุดระหว่างพวกเรา เกิดจากการมีอยู่ของเจียงเซี่ยหรือไง?ดูเหมือนว่าสองปีผ่านไป เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าปัญหาที่ใหญ่ที่สุด
ชั่วพริบตานั้น ฟู่อวี่เหนียนรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงมากลางร่างกายความคิดบางอย่างที่เขาคาดเดาได้อย่างคลุมเครือ ในที่สุดก็ได้รับการยืนยันอย่างชัดเจนแล้วเสิ่นหนานต้องการเลิกกับเขาจริงๆ!แต่เพราะอะไรกันล่ะ?วันนี้พวกเขาจะแต่งงานกันแล้ว ฟู่อวี่เหนียนรู้ว่านี่คือความปรารถนาที่เธอเฝ้ารอมา 20 ปี เธอจะย
ฉันไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่น พยายามปรับลมหายใจเข้าออกของตัวเอง สูดหายใจลึกๆ หนึ่งครั้งแล้วผลักประตูเข้าไปห้าปีที่ไม่ได้พบกัน ฉันสังเกตเห็นว่าอาจารย์มีผมขาวขึ้นเล็กน้อยแล้วเมื่อนึกถึงตอนนั้น ตอนที่ฉันจากไปพร้อมกับฟู่อวี่เหนียนโดยไม่สนใจคำพูดเหนี่ยวรั้งของอาจารย์ที่พยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันก็รู้สึกละอ
อีกด้านหนึ่ง หลังจากนั่งเครื่องบินมาสองชั่วโมง ในที่สุดฉันก็มาถึงปักกิ่งก่อนเครื่องจะบินขึ้น รุ่นพี่ส่งข้อความมาหาฉัน บอกว่ากลัวฉันหาที่อยู่ไม่เจอ เลยส่งคนมารับฉันโดยเฉพาะในสนามบินมีคนมารอรับเยอะมาก ฉันมองหาอยู่หลายรอบก็ไม่เห็นใครถือป้ายชื่อของตัวเองเลยฉันกำลังจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหารุ่นพี่เพ
อีกด้านหนึ่ง ฟู่อวี่เหนียนเพิ่งออกจากโรงพยาบาลหลังจากที่อาการของเจียงเซี่ยคงที่แล้วขณะเดินอยู่บนถนน เขาได้ส่งข้อความหาเสิ่นหนาน ถามว่าเธอเตรียมงานแต่งงานพร้อมหรือยัง พิมพ์ไปบอกว่าเขาอยู่ระหว่างทางไปโรงแรมแล้วแต่รอจนกระทั่งฟู่อวี่เหนียนขึ้นรถ เขาก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับจากเสิ่นหนานเขาเปิดโทรศัพ
Ulasan-ulasanLebih banyak