MasukShare
ตอนที่46ปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย
Terakhir Diperbarui:
2025-11-20 22:54:36
Bab terbaru
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่75ประตู
โม่โฉว่ที่ทองตามแผ่นหลังของหลินหยูไปจนลับสายตาหยงเจี้ยนขยับกายก้าวเดิน โม่โฉว่เอ่ยปากถามในทันที“องค์ชายท่านจะไปไหน”หยงเจี้ยนถอนหายใจแล้วพูดเบาๆ“ข้าจะไปดูว่า ม่านม่านคนนั้นนางร้องไห้จนตาบวมอย่างที่นักพรตจอมลวงโลกคนนั้นพูดจริงหรือไม่”ฮ่องเต้หยงตบโต๊ะดังลั่น เสียงดังสนั่นไปทั้งห้อง ดวงตาคู่คมแสดงความโกรธแค้นที่กำลังปะทุขึ้นในตัวเขา"ป่านนี้ยังไม่มีเบาะแส บ้านตระกูลเหรินซีไม่มีเบาะแสใดเลยหรือ" เสียงของเขาดังลั่น เครียดและขุ่นมัวจนทำให้บรรยากาศในห้องยิ่งหนักอึ้งไปด้วยความตึงเครียดบุรุษในอาภรณ์ชุดดำประสานมือก้มหน้าอย่างเคารพ แล้วรายงานด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"ค้นทุกซอกทุกมุมล้วนไม่มีเบาะแสใดเลย ข้าพบเพียงบางเรื่องที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้อง แต่ยังไม่มีความชัดเจน ฝ่าบาท ความจริงแล้วเรื่องราวต่อจากนี้ อาจต้องสืบเสาะจากองค์ชายสี่จะดีกว่า""ปัง!" เสียงของฮ่องเต้หยงดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้แรงจนแทบจะทำให้โต๊ะไม้เก่าๆ แทบพัง ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยไฟโกรธ"เจ้าสี่กลับมาครั้งนี้ ราวกับมีใครเสี้ยมสอนการวางตัวที่แปลกออกไป และยังระวังตัวมากยิ่งขึ้น! ข้าตั้งใจจะเก็บเขาไว้ก่อน จึงไม่ควรแหวกหญ้าให้งูตื่น!"
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่74โม่โฉว่
หลินหานก้าวเข้าไปในห้องตำหนักเทียนฮวาอย่างเร่งรีบ ยังไม่ทันได้วางผลไม้ในมือ ร่างบางของม่านม่านที่เพิ่งลุกจากแท่นนอนก็วิ่งพรวดเข้ามากอดเอวเขาแน่น เสียงสะอื้นดังอู้อี้ซบอยู่กับอกกว้าง ไหล่เล็กสั่นไหวราวกับพยายามกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้จนสุดกำลัง หลินหานตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะรีบวางของลงแล้วโอบกอดน้องสาวกลับอย่างแผ่วเบา"เกิดอะไรขึ้นน้องพี่ เจ้าเป็นอะไรไป"เขาก้มลงมองใบหน้างดงามที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา นิ้วยาวยกขึ้นเช็ดหยดน้ำใสที่แก้มให้อย่างอ่อนโยน น้ำเสียงที่เคยหยอกล้อกลับแผ่วลงอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้ยินบ่อยนัก“พี่สามฮืออออท่านอย่าถามข้าไม่อยากเล่า”"ค่อยๆ เล่าก็ได้ หากเจ้ายังไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด พี่อยู่ตรงนี้แล้วโอ๋ๆๆๆ อย่าร้องนะของพี่อย่าร้องไห้สิ"หลินหานกอดร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าน้องสาวจะบอบช้ำไปมากกว่านี้ ขณะนั้นหลี่หลินที่ยืนอยู่ด้านข้างกำหมัดแน่น ดวงตาฉายแววขุ่นเคืองอย่างปิดไม่มิด"องค์ชายสี่คนนั้น ฮึ ข้านึกแล้วว่าพอข้าไม่อยู่ เขาก็รังแกนายหญิงได้ลงคอ"เสียงของหลี่หลินสั่นด้วยความโกรธปนเจ็บใจ"คนอะไรไม่เคยจะรู้อะไรเลย นายหญิงดีด้วยแค่ไหน ยังกล้าทำแบบน
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่73เข้มข้น
"โม่โฉว่มาแล้วหรือ?" หยงเจี้ยนกล่าวเสียงต่ำ ขณะหันไปมองบุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้า ร่างสูงของโม่โฉว่ก้มคุกเข่าลงด้วยความนอบน้อมที่สุด ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยความเคารพและความซื่อสัตย์ต่อนาย"การเดินทางเป็นอย่างไรบ้าง?" หยงเจี้ยนถามเสียงแผ่วอย่างสนใจ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาค่อยๆ ขึ้นมาน้อยๆ โม่โฉว่ยิ้มบางๆ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "ขอบพระทัยองค์ชายสี่ การเดินทางครั้งนี้ราบรื่นที่สุด ข้าพบว่าในครั้งนี้ ตระกูลเดิมของพระมารดาขององค์ชายมีผู้ไปเยือนตามที่คาดไว้"หยงเจี้ยนขยับมุมปากยิ้มเล็กน้อย ขบคิดในใจ ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ "ดีมาก หากเป็นอย่างที่คิด ก็หมายความว่าเราใกล้ความจริงเข้าไปทุกที"โม่โฉว่ยิ้มบางๆ ก่อนที่จะพูดออกมาอีกครั้ง "องค์ชายจะต้องประหลาดใจ คนเหล่านั้น...คือคนของเฉิน อี้หยู"คำพูดของโม่โฉว่ทำให้บรรยากาศรอบๆ เงียบสงัดไปชั่วครู่ หยงเจี้ยนที่นั่งอยู่หรี่ตามองโม่โฉ่วด้วยสายตาที่ฉายความประหลาดใจเล็กน้อย"เฉิน อี้หยูอย่างนั้นหรือ ยังไม่เลิกสอดส่องข้าสินะ" หยงเจี้ยนพูดเสียงต่ำเหมือนพึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกถึงแรงกดดันจากชื่อที่ได้ยิน โม่โฉว่ไม่ตอบคำถาม เขามองนายของตนด้วยความจริงใจ "ใช่ค
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่72ย้อนแย้ง
ม่านม่านต้องหันกลับไปมองหน้าหยงเจี้ยน ดวงตาคู่งามสบตากับเขา มันเหมือนกับโลกทั้งใบหยุดหมุนในขณะนั้น ร่างบางของม่านม่านพยายามฝืนตัวเองไม่ให้ถลาเข้าไปซบอกกว้างของหยงเจี้ยน แต่ในที่สุดมือที่แข็งแรงของหยงเจี้ยนก็กระชากม่านม่านให้เข้าใกล้เขามากขึ้นหัวใจของทั้งคู่เต้นรัว ใบหน้าของม่านม่านใกล้กับหน้าอกของเขา ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาทำให้ม่านม่านรู้สึกเหมือนตกอยู่ในห้วงเวลาที่ไม่อาจหลีกหนีได้"ปล่อยข้านะ"มือเล็กกำหมัดไว้แน่น“นึกว่าจะเก่ง…จริงสินะ ก็คงคิดว่าตัวเองเก่งกว่าข้าเช่นกัน ยอมแพ้เสีย เลิกปั่นหัวข้าได้แล้ว”“นี่ เมื่อไหร่องค์ชายจะเข้าใจเสียทีว่าข้ามาทำไม”“เชอะ เจ้าก็เข้ามาเพื่อปั่นหัวข้าอย่างไรเล่า” เริ่มรู้สึกขัดแย้งกับคำพูดของตัวเอง นี่เขาพูดอะไรไปทั้งที่รู้ดีแก่ใจว่าม่านม่านคือคนของมิ่นหมิ่นหยงเจี้ยนสบตากับม่านม่านอีกครั้ง ดวงตาคมดุของเขากวาดมองไปยังดวงตากลมโตของม่านม่าน ความรู้สึกบางอย่างในใจของเขากำลังพลุ่งพล่านจะหลุดออกไปจากการควบคุม ม่านม่านที่อยู่ใกล้เขาขนาดนี้…ร่างของนางอบอุ่นและมีกลิ่นหอมบางๆ ทำให้เขาอยากจะดึงม่านม่านเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นไปอีกดวงตากลมใบหน้างงดงามอย่างหาเที่
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่71ขอโทษ
"เอาเถอะๆ งั้นเรามีเวลาคุยกันสองคนแล้ว คงสนุกไม่น้อย เจ้าอยากถามอะไรข้าพร้อมแต่ต้องให้ข้ากินไปด้วยนะข้ากำลังหิวพอดี"ซีหยินหันมองหลินหานด้วยรอยยิ้มบางๆ แต่ในใจของก็ยังไม่สามารถคาดเดาความรู้สึกของหลินซินได้ชัดเจนมากนัก ได้แต่หวังว่าในอนาคต ทั้งสองจะสามารถเข้าใจกันมากขึ้น และความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะดีขึ้น อย่างน้อยก็จะได้ถามเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับหลินซินได้จากหลินหานตำหนักเทียนฮวาม่านม่านนั่งจิบชาหน้าห้องพักของตน เสียงน้ำชาไหลลงในถ้วยเบาๆ สร้างบรรยากาศเงียบสงบ หยงเจี้ยนที่เดินมาจากด้านหลังถอนหายใจยาวๆ"นี่เจ้า!" เขาเรียกเสียงดังพอสมควร ซึ่งเป็นสัญญาณที่ทำให้ม่านม่านรู้สึกถึงการมาถึงของเขาทันที แม้จะไม่หันไปมองก็ตามม่านม่านยังคงนั่งนิ่งๆ ที่เดิม โดยไม่แสดงท่าทีใดๆ รู้ดีว่าเขาคงจะมาหาเรื่องเหมือนเช่นทุกครั้ง"นี่ ข้าพูดกับเจ้า!" เสียงของหยงเจี้ยนดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ม่านม่านถอนหายใจยาว "ข้ารู้แล้วว่าท่านพูดกับข้า"ม่านม่านพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความไม่แยแสเพียงเล็กน้อย ในขณะที่ยังคงไม่หันไปมองเขา รู้สึกเหมือนถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลาหยงเจี้ยนกัดฟันแน่น มือของเขาทั้งสองข้างถูกยก
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่70มิตรภาพผุพัง
ซีหยินที่ยืนถือกล่องอาหารอย่างประหม่า กำกล่องไว้อย่างแน่นจนมือซีด ข้างในกล่องนั้นมีทั้งของคาวและของหวานหลากหลายชนิดที่เตรียมมาอย่างดีเพื่อต้อนรับหลินซิน “องค์หญิงเจ้าข้าน้อยถือให้ดีกว่าเจ้าค่ะ” นางกำนัลเอ่ยปากอย่างเกรงใจ“ไม่ต้องข้าจะถือเองเขามาจะได้เห็นว่าข้าถือมันไว้”ซีหยินยืนอยู่ตรงทางเข้าตำหนักด้านหลังของนักพรตนานเกือบชั่วยาม หัวใจเต้นเร็วขึ้นเมื่อเห็นนางกำนัลพูดขึ้นเบาๆ ว่า "องค์หญิงเจ้าขา คงไม่มาแล้วเจ้าค่ะเรากลับไปก่อน แล้วค่อยมาใหม่ไหมเจ้าค่ะ" เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ซีหยินส่ายหน้าไปมา "ไม่มาได้อย่างไร เขานอนที่นี่ อย่างไรก็ต้องมาเหอะ" ซีหยินพูดพึมพำกับตัวเองด้วยเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตั้งท่ารอคอยอย่างไม่ยอมแพ้ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้นจากทางเดินด้านใน ตรงมาที่ประตูของตำหนัก ซีหยินหันไปเห็นหลินซินเดินเข้ามา ก้มหน้าเหมือนกำลังใช้สมาธิ จนทำให้ซีหยินถึงกับยิ้มกว้างด้วยความดีใจ"อะๆๆ ไหลหล่าๆๆ ท่านนักพรตท่านมาแล้ว ข้ารอตั้งนาน" ซีหยินกล่าวออกไปอย่างร่าเริง แต่ท่าทีของหลินซินกลับไม่เหมือนที่คาดไว้ เขาหันซ้ายหันขวาแล้วก้มหน้าเดินต่อไปอย่างเงียบๆ ไม่ตอบรับคำพู
Anda juga akan menyukai
ข้ามมิติมารวย
ลัยลา1.7K Dibaca1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.5K Dibacaภารกิจนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม ทำไมมันเฮงซวยขนาดนี้
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า1.3K Dibacaฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.8K Dibacaดอกหญ้าทะยานฟ้า
Sanassetong 288 DibacaUndisclosure
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul 2.4K DibacaOMG!! ฉันย้อนเวลากลับมาเจอปะป๊าตอนเขาอายุ14
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.8K Dibacaเดอะ เนฟีลิม The Nephilim
นักเขียนบ้านนา623 Dibaca
