เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่75ประตู
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-12 22:38:52
บทล่าสุด
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่75ประตู
โม่โฉว่ที่ทองตามแผ่นหลังของหลินหยูไปจนลับสายตาหยงเจี้ยนขยับกายก้าวเดิน โม่โฉว่เอ่ยปากถามในทันที“องค์ชายท่านจะไปไหน”หยงเจี้ยนถอนหายใจแล้วพูดเบาๆ“ข้าจะไปดูว่า ม่านม่านคนนั้นนางร้องไห้จนตาบวมอย่างที่นักพรตจอมลวงโลกคนนั้นพูดจริงหรือไม่”ฮ่องเต้หยงตบโต๊ะดังลั่น เสียงดังสนั่นไปทั้งห้อง ดวงตาคู่คมแสดงความโกรธแค้นที่กำลังปะทุขึ้นในตัวเขา"ป่านนี้ยังไม่มีเบาะแส บ้านตระกูลเหรินซีไม่มีเบาะแสใดเลยหรือ" เสียงของเขาดังลั่น เครียดและขุ่นมัวจนทำให้บรรยากาศในห้องยิ่งหนักอึ้งไปด้วยความตึงเครียดบุรุษในอาภรณ์ชุดดำประสานมือก้มหน้าอย่างเคารพ แล้วรายงานด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"ค้นทุกซอกทุกมุมล้วนไม่มีเบาะแสใดเลย ข้าพบเพียงบางเรื่องที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้อง แต่ยังไม่มีความชัดเจน ฝ่าบาท ความจริงแล้วเรื่องราวต่อจากนี้ อาจต้องสืบเสาะจากองค์ชายสี่จะดีกว่า""ปัง!" เสียงของฮ่องเต้หยงดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้แรงจนแทบจะทำให้โต๊ะไม้เก่าๆ แทบพัง ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยไฟโกรธ"เจ้าสี่กลับมาครั้งนี้ ราวกับมีใครเสี้ยมสอนการวางตัวที่แปลกออกไป และยังระวังตัวมากยิ่งขึ้น! ข้าตั้งใจจะเก็บเขาไว้ก่อน จึงไม่ควรแหวกหญ้าให้งูตื่น!"
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่74โม่โฉว่
หลินหานก้าวเข้าไปในห้องตำหนักเทียนฮวาอย่างเร่งรีบ ยังไม่ทันได้วางผลไม้ในมือ ร่างบางของม่านม่านที่เพิ่งลุกจากแท่นนอนก็วิ่งพรวดเข้ามากอดเอวเขาแน่น เสียงสะอื้นดังอู้อี้ซบอยู่กับอกกว้าง ไหล่เล็กสั่นไหวราวกับพยายามกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้จนสุดกำลัง หลินหานตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะรีบวางของลงแล้วโอบกอดน้องสาวกลับอย่างแผ่วเบา"เกิดอะไรขึ้นน้องพี่ เจ้าเป็นอะไรไป"เขาก้มลงมองใบหน้างดงามที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา นิ้วยาวยกขึ้นเช็ดหยดน้ำใสที่แก้มให้อย่างอ่อนโยน น้ำเสียงที่เคยหยอกล้อกลับแผ่วลงอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้ยินบ่อยนัก“พี่สามฮืออออท่านอย่าถามข้าไม่อยากเล่า”"ค่อยๆ เล่าก็ได้ หากเจ้ายังไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด พี่อยู่ตรงนี้แล้วโอ๋ๆๆๆ อย่าร้องนะของพี่อย่าร้องไห้สิ"หลินหานกอดร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าน้องสาวจะบอบช้ำไปมากกว่านี้ ขณะนั้นหลี่หลินที่ยืนอยู่ด้านข้างกำหมัดแน่น ดวงตาฉายแววขุ่นเคืองอย่างปิดไม่มิด"องค์ชายสี่คนนั้น ฮึ ข้านึกแล้วว่าพอข้าไม่อยู่ เขาก็รังแกนายหญิงได้ลงคอ"เสียงของหลี่หลินสั่นด้วยความโกรธปนเจ็บใจ"คนอะไรไม่เคยจะรู้อะไรเลย นายหญิงดีด้วยแค่ไหน ยังกล้าทำแบบน
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่73เข้มข้น
"โม่โฉว่มาแล้วหรือ?" หยงเจี้ยนกล่าวเสียงต่ำ ขณะหันไปมองบุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้า ร่างสูงของโม่โฉว่ก้มคุกเข่าลงด้วยความนอบน้อมที่สุด ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยความเคารพและความซื่อสัตย์ต่อนาย"การเดินทางเป็นอย่างไรบ้าง?" หยงเจี้ยนถามเสียงแผ่วอย่างสนใจ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาค่อยๆ ขึ้นมาน้อยๆ โม่โฉว่ยิ้มบางๆ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "ขอบพระทัยองค์ชายสี่ การเดินทางครั้งนี้ราบรื่นที่สุด ข้าพบว่าในครั้งนี้ ตระกูลเดิมของพระมารดาขององค์ชายมีผู้ไปเยือนตามที่คาดไว้"หยงเจี้ยนขยับมุมปากยิ้มเล็กน้อย ขบคิดในใจ ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ "ดีมาก หากเป็นอย่างที่คิด ก็หมายความว่าเราใกล้ความจริงเข้าไปทุกที"โม่โฉว่ยิ้มบางๆ ก่อนที่จะพูดออกมาอีกครั้ง "องค์ชายจะต้องประหลาดใจ คนเหล่านั้น...คือคนของเฉิน อี้หยู"คำพูดของโม่โฉว่ทำให้บรรยากาศรอบๆ เงียบสงัดไปชั่วครู่ หยงเจี้ยนที่นั่งอยู่หรี่ตามองโม่โฉ่วด้วยสายตาที่ฉายความประหลาดใจเล็กน้อย"เฉิน อี้หยูอย่างนั้นหรือ ยังไม่เลิกสอดส่องข้าสินะ" หยงเจี้ยนพูดเสียงต่ำเหมือนพึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกถึงแรงกดดันจากชื่อที่ได้ยิน โม่โฉว่ไม่ตอบคำถาม เขามองนายของตนด้วยความจริงใจ "ใช่ค
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่72ย้อนแย้ง
ม่านม่านต้องหันกลับไปมองหน้าหยงเจี้ยน ดวงตาคู่งามสบตากับเขา มันเหมือนกับโลกทั้งใบหยุดหมุนในขณะนั้น ร่างบางของม่านม่านพยายามฝืนตัวเองไม่ให้ถลาเข้าไปซบอกกว้างของหยงเจี้ยน แต่ในที่สุดมือที่แข็งแรงของหยงเจี้ยนก็กระชากม่านม่านให้เข้าใกล้เขามากขึ้นหัวใจของทั้งคู่เต้นรัว ใบหน้าของม่านม่านใกล้กับหน้าอกของเขา ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาทำให้ม่านม่านรู้สึกเหมือนตกอยู่ในห้วงเวลาที่ไม่อาจหลีกหนีได้"ปล่อยข้านะ"มือเล็กกำหมัดไว้แน่น“นึกว่าจะเก่ง…จริงสินะ ก็คงคิดว่าตัวเองเก่งกว่าข้าเช่นกัน ยอมแพ้เสีย เลิกปั่นหัวข้าได้แล้ว”“นี่ เมื่อไหร่องค์ชายจะเข้าใจเสียทีว่าข้ามาทำไม”“เชอะ เจ้าก็เข้ามาเพื่อปั่นหัวข้าอย่างไรเล่า” เริ่มรู้สึกขัดแย้งกับคำพูดของตัวเอง นี่เขาพูดอะไรไปทั้งที่รู้ดีแก่ใจว่าม่านม่านคือคนของมิ่นหมิ่นหยงเจี้ยนสบตากับม่านม่านอีกครั้ง ดวงตาคมดุของเขากวาดมองไปยังดวงตากลมโตของม่านม่าน ความรู้สึกบางอย่างในใจของเขากำลังพลุ่งพล่านจะหลุดออกไปจากการควบคุม ม่านม่านที่อยู่ใกล้เขาขนาดนี้…ร่างของนางอบอุ่นและมีกลิ่นหอมบางๆ ทำให้เขาอยากจะดึงม่านม่านเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นไปอีกดวงตากลมใบหน้างงดงามอย่างหาเที่
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่71ขอโทษ
"เอาเถอะๆ งั้นเรามีเวลาคุยกันสองคนแล้ว คงสนุกไม่น้อย เจ้าอยากถามอะไรข้าพร้อมแต่ต้องให้ข้ากินไปด้วยนะข้ากำลังหิวพอดี"ซีหยินหันมองหลินหานด้วยรอยยิ้มบางๆ แต่ในใจของก็ยังไม่สามารถคาดเดาความรู้สึกของหลินซินได้ชัดเจนมากนัก ได้แต่หวังว่าในอนาคต ทั้งสองจะสามารถเข้าใจกันมากขึ้น และความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะดีขึ้น อย่างน้อยก็จะได้ถามเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับหลินซินได้จากหลินหานตำหนักเทียนฮวาม่านม่านนั่งจิบชาหน้าห้องพักของตน เสียงน้ำชาไหลลงในถ้วยเบาๆ สร้างบรรยากาศเงียบสงบ หยงเจี้ยนที่เดินมาจากด้านหลังถอนหายใจยาวๆ"นี่เจ้า!" เขาเรียกเสียงดังพอสมควร ซึ่งเป็นสัญญาณที่ทำให้ม่านม่านรู้สึกถึงการมาถึงของเขาทันที แม้จะไม่หันไปมองก็ตามม่านม่านยังคงนั่งนิ่งๆ ที่เดิม โดยไม่แสดงท่าทีใดๆ รู้ดีว่าเขาคงจะมาหาเรื่องเหมือนเช่นทุกครั้ง"นี่ ข้าพูดกับเจ้า!" เสียงของหยงเจี้ยนดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ม่านม่านถอนหายใจยาว "ข้ารู้แล้วว่าท่านพูดกับข้า"ม่านม่านพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความไม่แยแสเพียงเล็กน้อย ในขณะที่ยังคงไม่หันไปมองเขา รู้สึกเหมือนถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลาหยงเจี้ยนกัดฟันแน่น มือของเขาทั้งสองข้างถูกยก
จิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด ตอนที่70มิตรภาพผุพัง
ซีหยินที่ยืนถือกล่องอาหารอย่างประหม่า กำกล่องไว้อย่างแน่นจนมือซีด ข้างในกล่องนั้นมีทั้งของคาวและของหวานหลากหลายชนิดที่เตรียมมาอย่างดีเพื่อต้อนรับหลินซิน “องค์หญิงเจ้าข้าน้อยถือให้ดีกว่าเจ้าค่ะ” นางกำนัลเอ่ยปากอย่างเกรงใจ“ไม่ต้องข้าจะถือเองเขามาจะได้เห็นว่าข้าถือมันไว้”ซีหยินยืนอยู่ตรงทางเข้าตำหนักด้านหลังของนักพรตนานเกือบชั่วยาม หัวใจเต้นเร็วขึ้นเมื่อเห็นนางกำนัลพูดขึ้นเบาๆ ว่า "องค์หญิงเจ้าขา คงไม่มาแล้วเจ้าค่ะเรากลับไปก่อน แล้วค่อยมาใหม่ไหมเจ้าค่ะ" เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ซีหยินส่ายหน้าไปมา "ไม่มาได้อย่างไร เขานอนที่นี่ อย่างไรก็ต้องมาเหอะ" ซีหยินพูดพึมพำกับตัวเองด้วยเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตั้งท่ารอคอยอย่างไม่ยอมแพ้ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้นจากทางเดินด้านใน ตรงมาที่ประตูของตำหนัก ซีหยินหันไปเห็นหลินซินเดินเข้ามา ก้มหน้าเหมือนกำลังใช้สมาธิ จนทำให้ซีหยินถึงกับยิ้มกว้างด้วยความดีใจ"อะๆๆ ไหลหล่าๆๆ ท่านนักพรตท่านมาแล้ว ข้ารอตั้งนาน" ซีหยินกล่าวออกไปอย่างร่าเริง แต่ท่าทีของหลินซินกลับไม่เหมือนที่คาดไว้ เขาหันซ้ายหันขวาแล้วก้มหน้าเดินต่อไปอย่างเงียบๆ ไม่ตอบรับคำพู
บางทีคุณอาจจะชอบ
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.5K viewsวันสิ้นโลกของผม
8164.1K viewsท่านแม่คนนี้ ขอมีชีวิตรอดได้ไหมคะ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า881 viewsจ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ
primพริมโรส10.2K viewsเพราะงูตัวนั้นคือรักเก่าของฉัน
Tawan miki52 viewsข้ามีระบบปลูกผักวิเศษ
อันเข่อซิง4.5K viewsBefore The Fall ก่อนถึงฤดูใบไม้ร่วง
MR.K266 viewsลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว
Myเหมยลี่3.6K views
