ตอนที่46โลกนี้มีเจ้าอยู่จึงเงียบสงบ

สายไอน้ำอุ่นลอยคลุ้งราวหมอกเช้าบนยอดเขา อ่างหินแกะสลักกลางห้องอาบน้ำกว้างมีน้ำอุ่นใสละไหลปริ่มขอบ กลิ่นสมุนไพรอบอวลคล้ายกลิ่นดอกท้อที่กำลังบานในคืนฤดูใบไม้ผลิ

มิ่นหมิ่นในร่างจิ้งจอกน้อยยืนบนขอบอ่าง ขนสีขาวนุ่มฟูเปียกปลายเล็กน้อย เหม่อมองแผ่นหลังเปลือยของหยงเจี้ยนที่กำลังถอดผ้าอย่างไม่รีบร้อน แสงเทียนทาบเงาลงบนกล้ามเนื้อแน่นกระชับราวแกะสลักจากศิลา

หัวใจจิ้งจอกน้อยเต้นผิดจังหวะ

หยงเจี้ยนยังไม่รู้เลยว่าตัวข้ายืนมองด้วยสายตาแบบไหน ฮือออแย่แล้วข้าเขินจังจะมุดดินหนีแล้วนะ

หยงเจี้ยนก้าวลงอ่างก่อน น้ำอุ่นกระเพื่อมเบาๆ ไล่จากข้อเท้าขึ้นมาจนท่วมแผ่นอก เขาเอนตัวลงอย่างสบาย พึมพำกับตัวเองเสียงทุ้ม

"วันนี้คงดีกว่าทุกวันถ้ามีเจ้าหมาน้อยอยู่ด้วย"

จิ้งจอกน้อยสะดุ้ง หางกระดิกเบาๆ ก่อนจะโดดลงน้ำ ตู้มม! น้ำกระเซ็นใส่หน้า หยงเจี้ยนหัวเราะเสียงนุ่ม

"ทำแบบนี้ใช่ไหมได้เลย แกล้งข้าสินะเจ้าหมาน้อย โต้ตอบสินะ มานี่สิ"

หยงเจี้ยนอุ้มจิ้งจอกขึ้นมาวางบนอกตัวเอง น้ำอุ่นไหลผ่านขนนิ่มๆ ของมิ่นหมิ่นที่ขยับตัวเล็กน้อย ร่างแนบกับแผ่นอกกว้างที่เปียกชุ่ม ลมหายใจของหยงเจี้ยนอุ่นและสม่ำเสมอจนหัวใจของมิ่นหมิ่นสั่นระรัว

ทำไมต