LOGIN“ย้ากกก!”
เสียงร้องโหยหวนดังก้องสุสานหมื่นวิญญาณอีกครั้ง ร่างของทหารสามนายสิ้นใจลงอย่างน่าอนาถเหมือนกับทหารสองนายก่อนหน้านี้
หญิงสาวใบหน้างดงามค่อยๆ เงยขึ้น แสงจันทร์และแสงจากเปลวไฟอาบไล้ใบหน้างดงามจนยากจะหาสิ่งใดเปรียบ นางคือความงดงามและอ่อนหวานที่สุดในใต้หล้า
นางมีใบหน้ารูปไข่และดวงตาหวานซึ้ง นางค่อยๆ หลับตาลงและเข้าสู่การระลึกความทรงจำของร่างกายที่นางครอบครอง ภาพความทรงจำหลายอย่างฉายเข้ามาในหัวของนางราวกับนางเผชิญมันด้วยตนเอง
ทว่า ร่างกายที่นางครอบครองนี้มีความทรงจำจำกัด นางรับรู้เพียงเป็นเด็กน้อยที่ถูกหมอหลังเขาคนหนึ่งเก็บกลับมาจากกลางป่าลึก ตอนเขาไปเก็บสมุนไพรได้เจอเด็กทารกพร้อมกับทหารนับร้อยนายที่ตายลง
คนที่รับร่างนี้มาเป็นหมอที่เห็นความตายมาแล้ว เขาเล่าให้ร่างนี้ฟังว่า เขาถือว่ามีวาสนากับร่างนี้ จึงเก็บนางมาเลี้ยงดูในฐานะบุตรสาวบุญธรรม
แต่... หลังจากพ่อบุญธรรมของร่างนี้ออกไปตระเวนรักษาชาวบ้านตามหมู่บ้านต่างๆ เขาไปหนึ่งครั้งกินเวลาไปนานถึงหนึ่งเดือน ร่างนี้เลยเข้าเมืองและซื้ออาหารกับบ่าวรับใช้
และหลังจากนั้นสามวันให้หลัง ร่างนี้ก็ถูกตามฆ่า บ่าวรับใช้ชายหนึ่งหญิงหนึ่งถูกฆ่าตายอย่างอนาถที่บ้านหลังเขา ร่างนี้วิ่งหนีเข้าป่า วิ่งยาวนานและสุดท้ายก็ถูกฆ่าตาย
ทหารกลุ่มนั้นเลยนำร่างนี้มาเผาที่สุสานหมื่นวิญญาณสินะ!
“จ้าวเยว่ฮวา นอกจากชื่อนี้แล้ว เห็นทีสิ่งที่เหมือนกันระหว่างเรา คงเป็นการตายที่เป็นปริศนาพอกัน”
หญิงสาวหัวเราะในลำคอ เท้าเปล่าเปลือยก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวด้วยท่วงท่าสูงศักดิ์ พื้นที่ที่เท้างดงามก้าวเหยียบกลายเป็นสีดำ
หญ้า พื้นดิน ทุกสิ่งที่เท้าบอบบางเหยียบย่างไป ล้วนแต่ถูกเผาด้วยไอร้อนสีดำ!
“เจ้าไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงฆ่าเจ้า พอๆ กับที่ข้าก็ไม่รู้ว่า...”
ร่างบอบบางที่มีบาดแผลเต็มกายก้าวไปในป่าทึบ
“ข้าตายได้อย่างไร”
ร่างบอบบางหายลับไปในป่ามืด
เหลือเพียงซากศพนับร้อยนับพันที่อยู่ใต้สุสานหมื่นวิญญาณแห่งนี้ เหลือเพียงบรรยากาศแสนสงบชวนวังเวง เหลือเพียงเปลวไฟที่เผาไหม้ซากศพที่ไร้คนเหลียวแลให้มอดไหม้ตามสิ่งที่ควรจะเป็น
สิ่งเดียวที่ไม่เหลือคือลมหายใจของทหารห้านาย!
และทหารที่เหลือก็จะไปพบกันที่นรก ในเร็วๆ นี้!
“ย้ากก!”
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาอีกครั้ง ทหารที่อยู่หน้าสุสานหมื่นวิญญาณนับร้อยนายต่างลุกขึ้นยืน สุราและอาหารถูกทิ้งอย่างไม่ไยดี นายกองเดินมาที่หน้าทางเข้าสุสานหมื่นวิญญาณด้วยท่าทางขึงขัง
“หรือว่าวิญญาณแค้นจะตามมาทวงแค้นอย่างที่ตำนานเล่าขาน?”
“ข้าได้ยินว่า... สุสานหมื่นวิญญาณ เป็นสถานที่น่าสยดสยองที่สุดในแคว้นเรา!”
“หรือว่า องค์หญิงที่เราพึ่งฆ่าไปจะมาทวงแค้น!”
เสียงทหารหลายร้อยนายดังแซงแซ่ นายกองที่ได้ยินประโยคหลังถึงกลับหันกลับมา เขาชี้กระบี่ไปที่หน้าของทหารทั้งหลาย
“ไม่มีวิญญาณอะไรทั้งนั้น พวกเจ้ามันงมงายไปเอง! หญิงกาลกิณีผู้นั้นต่อให้ตายไปแล้ว นรกก็ยังรังเกียจ คงจะเผาดวงวิญญาณของนางแทบไม่ทัน พวกเจ้าอย่าได้เอ่ยอะไรไร้สาระอีก!”
นายกองหันหลังให้กับทางเข้าสุสานหมื่นวิญญาณ เขาหันหน้าไปหาทหารทุกคนและเอ่ยเสียงทรงพลัง ดวงตาของเขามีแต่ความรังเกียจผู้ที่เขากำลังเอ่ยถึง
นางคือองค์หญิงที่จะนำหายนะมาสู่แคว้นหลงอัน!
คำทำนายของราชครูไม่มีทางผิดแน่!
จ้าวเยว่ฮวามองทุกอย่างจากด้านในสุสานหมื่นวิญญาณ
นางยกยิ้มก่อนจะค่อยๆ ก้าวออกไปไม่รีบไม่ร้อน ไม่นานเท้าเปลือยเปล่าก็เริ่มก้าวออกจากเงามืด
พื้นที่ร่างบางเหยียบยังคงเป็นสีดำ นางไม่เก็บซ่อนพิษร้ายที่มากับตัวนางสักนิด เพราะนางคิดว่าไม่จำเป็นอีกต่อไป
ตอนนี้นางอยู่ในแคว้นหลงอัน แคว้นเล็กๆ ที่นางเคยได้ยินชื่ออยู่ครั้งหนึ่ง ที่แท้นางก็มาอยู่ในแคว้นที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลยอย่างแคว้นหลงอันนี่เอง
แต่ก่อนนางอยู่สุขสบายที่ดินแดนแห่งนั้น อาจารย์ ศิษย์พี่ทั้งหลายล้วนดูแลนางอย่างดี ไม่คิดเลยว่านางจะมาลำบากที่นี่
นางจะต้องกลับไปแน่ แต่ร่างนี้ก็มีปริศนาเช่นกัน อย่างเช่นว่าเหตุใดนางถึงตาย รวมถึงกลิ่นไอแค้นที่ยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวนาง
ในฐานะผู้มีพลังเบญจธาตุ นางสัมผัสสิ่งลี้ลับได้ นางรับรู้ว่าหากไม่ชะล้างไอแค้นนี้ นางไม่มีวันใช้ร่างกายนี้ได้อย่างสมบูรณ์!
ทันทีที่ร่างงดงามปรากฏออกจากเงามืด ใบหน้างดงามปรากฏต่อสายตาของทหารนับร้อยนาย ความตื่นตกใจและสีหน้าซีดเผือดของพวกเขาก็เป็นสิ่งที่จ้าวเยว่ฮวาคาดการณ์เอาไว้อยู่แล้ว
ไอแค้นจะหมดไป เมื่อนางชำระแค้นสิ้นสุด ตัดบ่วงกรรมทั้งหลาย!
และกลุ่มคนตรงหน้าก็คือเป้าหมายต่อไป!
ทหารต่างถอยหลังและชี้มือไปที่ด้านหลังนายกอง สีหน้าของแต่ละคนยากจะบรรยาย
พวกเขารับรู้เพียงว่าบรรยากาศเย็นเยือกจนถึงกระดูก กลิ่นอายอันตรายและสยดสยองเข้ามาในร่างกาย และร่างกายของพวกเขาก็ขยับไม่ได้อีกเลย!
ดวงตาของทหารนับร้อยนายมีเลือดไหลออกมา เบิกตากว้างมองไปที่ด้านหลังนายกอง!
“ไร้สาระ! พวกเจ้าอย่าทำเป็นพวกปัญญาอ่อนที่เชื่อเรื่องผีสาง!”
หลังจากเอ่ยจบ นายกองก็หันกลับมาที่ทางเข้าสุสานหมื่นวิญญาณ เขากำลังจะฆ่าคนที่บังอาจมาหลอกทหารของเขา แต่แล้วใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังค่อยๆ ก้าวเข้ามาหาเขาก็ฉายชัด
นางฟื้นขึ้นมาได้อย่างไร!
“เจ้ามันไม่ยอมตาย! ข้าไม่เชื่อว่าจะฆ่าเจ้าไม่ได้!” นายกองชักกระบี่ออกจากฝัก ตรงเข้าไปหาจ้าวเยว่ฮวาด้วยกระบวนท่าสังหาร
พรึ่บ!
จ้าวเยว่ฮวายกยิ้มเล็กน้อย นางทำราวกับว่ากำลังมองมดปลวกเอาตัวรอด นางไม่ขยับ ไม่ออกกระบวนท่า แต่กระบี่กลับหยุดอยู่ตรงหน้านางราวกับชนเข้ากับปราการอันแข็งแกร่ง!
นายกองสีหน้าเปลี่ยน!
“เจ้าเป็นตัวอะไร!”
นายกองพึ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าการหวาดกลัวจนควบคุมร่างกายไม่ได้มันเป็นอย่างไร ขนลุกชัน กระดูกสันหลังเสียววาบและเจ็บปวดราวกับถูกบดละเอียด!
ดวงตาของหญิงสาวมีแต่ความดำมืด!
จ้าวเยว่ฮวายกมือขึ้นตวัดครั้งหนึ่ง พลังไร้รูปลักษณ์ก็ทำลายกระบี่จนเป็นเศษฝุ่น ตัวของนายกองลอยเข้ามาหาร่างบาง มือนุ่มจับที่หัวของนายกองและดึงความทรงจำที่นางอยากรู้มา!
“ข้าเองก็อยากจะรู้เช่นกัน!”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เสียงนี้จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกเสียจากราชาปีศาจที่กลับมามีสติเต็มที่ เขาหันมองรอบกายก่อนจะพบกับทหารแดนปีศาจเต็มไปหมด บางคนตายบางคนบาดเจ็บ ยังมีแม่ทัพนับสิบคนที่กำลังยืนอยู่ด้านหลังเขา สถาพของแต่ละคนเรียกได้ว่า ยับเยิน! เถียนฉีมองราชาปีศาจก่อนจะเอ่ย “ราชาปีศาจ ก่อนหน้านี้ท่านถูกศาสตร์ต้องห้ามควบคุม หญิงที่ท่านพาเข้ามาก็คือคนที่ควบคุมท่าน และเพราะท่านถูกควบคุมแดนปีศาจจึงตกอยู่ใต้ปราณขุ่น ร่างกายของคนในแดนปีศาจอ่อนแอลง!” ราชาปีศาจรู้สึกปวดหัวอย่างยิ่ง ตอนนั้นเองที่ความทรงจำกลับมา เขาเห็นสิ่งที่ตัวเองทำลงไป ไม่ว่าจะเป็นคำสั่งที่ไร้เหตุผล หรือแม้แต่สิ่งที่ทำกับลูกชายคนเดียวอย่างเถียนฉี ร
ในขณะที่จ้าวเยว่ฮวากำลังต่อสู้กับพลังที่ต้องการควบคุมนางอยู่ ด้านนอกก็กำลังต่อสู้อยู่เช่นเดียวกัน ฮุ่ยเฟิ่งพลังสูงที่สุดในที่นี้ เขาเป็นคนแรกที่เห็นว่าร่างของจ้าวเยว่ฮวามีบางอย่างผิดปกติ ในเมื่อละอองหายไปแล้ว แล้วเหตุใดจ้าวเยว่ฮวายังไม่ลงมา? เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็พบกับพลังบางอย่างที่กำลังปั่นป่วน ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องของจ้าวเยว่ฮวาก็ดังขึ้น! “กรี้ดดด!” เป็นครั้งแรกที่ทุกคนหน้าถอดสีพร้อมกัน หวางจวินหลงรู้สึกราวกับว่าหัวใจถูกคนกระชากออกจากกัน ความเจ็บปวดบางอย่างเข้ามาหาเขา เขาจะต้องจัดการพวกนี้ให้จบและไปช่วยจ้าวเยว่ฮวา!&nbs
จ้าวเยว่ฮวากำลังดูดซับละอองศาสตร์ต้องห้าม พลังมากมายเข้ามาในตัวนางราวกับน้ำไหลลงมาในพื้นที่ต่ำ ร่างกายของนางหลอมรวบเข้ากับจิตวิญญาณจนเป็นหนึ่งเดียวกัน ดวงจิตกว้างใหญ่ทำให้ร่างกายรับพลังได้มากกว่าเดิม ร่างนี้แข็งแรงกว่าร่างก่อนมาก ดังนั้นพลังมากมายที่เข้ามาย่อมต้องถูกดูดเข้ามาและจัดเก็บในพื้นที่ ดวงจิตของนางขยายใหญ่กว่าเดิม พื้นที่ห้ามเข้าทั้งหลายถูกปลดผนึก ยังมีพื้นที่ว่างอีกตั้งมาก ร่างกายของนางรับละอองศาสตร์ต้องห้ามได้ไม่มีกำจัด ร่างกายของจ้าวเยว่ฮวามีเส้นสายพลังวิ่งไม่หยุด ช่วงเวลาสำคัญนี้นางจะต้องทำจิตใจให้นิ่งเข้าไว้ นางทะลุขีดจำกัดนับไม่ถ้วน พลังวิญญาณพุ่งขึ้น! นางต้องดูดกลืนพลังพวกนี้ พลังของนางถึงจะเพิ่มขึ้น!
“คนโง่ที่ไม่รู้ตัวว่าถูกหลอกมาอีกแล้ว!” เงียบกริบ! แม่ทัพและทหารทั้งหลายได้ยินโดยทั่วกัน พวกเขาถึงกลับกลั้นหายใจกับประโยคนี้ แม้ว่าชายหนุ่มที่เอ่ยนั้นจะหน้าตาดีเพียงใด แต่มันก็ไม่ช่วยให้เขามีจุดจบที่ดีเป็นแน่ ถึงกลับกล้าด่าราชาปีศาจ! ไม่ตายดี! ราชาปีศาจไม่เคยถูกใครด่าเช่นนี้มาก่อน เขาเป็นถึงราชาปีศาจ ไหนเลยจะรับได้กับคำด่านี้ พลังปีศาจจิ้งจอกแผ่กระจายออกมาอย่างข่มขวัญ “บังอาจ! ทหาร จับพวกมันมาให้ข้า!” ตึ้งๆๆๆ 
“ท่านอ๋องฉี ราชาปีศาจมีรับสั่งให้จับพวกท่านเข้าคุก!” ตึ้งๆๆๆๆ ภาพความยิ่งใหญ่ของทหารแดนปีศาจน่าเกรงขามยิ่งนัก แต่ละคนแต่งตัวด้วยเสื้อเกราะอย่างดี ใบหน้าสวมใส่หน้ากากที่ต้านปราณขุ่น ท่าทีขึงขังราวกับกำลังจะออกรบก็ไม่ปาน แต่น่าเสียดาย ที่กลุ่มคนตรงหน้าไม่สนใจทหารเลยสักนิด เถียนฉีมองทหารทั้งหลายและเชิดหน้าขึ้น ตลอดมานี้พวกเขาเข้าใจว่า เถียนฉีคืออ๋องที่ไร้แก่นสารคนหนึ่ง แต่ไหนเลยที่พวกเขาจะรู้ว่า เถียนฉีถูกแม่เลี้ยงของตัวเองวางยาพิษจนเกือบตาย หากเขาไม่ทำตัวไร้แก่นสาร แล้วจะยังรอดมาจนถึงทุกวันนี้หรือ? มาวันนี้ท่าทางข
ณ แดนปีศาจ แม้ว่าสภาพอากาศที่แดนปีศาจจะเลวร้าย แต่คนที่อยู่ในนี้กลับปรับตัวได้อย่างน่าเหลือเชื่อ หน้ากากเอย ผ้าปิดหน้าเอย ล้วนมีพลังในการต้านปราณขุ่น วันแรกในการมาที่แดนปีศาจ ทุกคนต่างเข้าพักในบ้านเช่าแห่งหนึ่ง คนของเถียนฉีทำงานรวดเร็วยิ่ง ทุกคนต่างมีที่พักตั้งแต่เข้ามา หากจะบอกว่าทุกคนในแดนปีศาจเป็นครึ่งคนครึ่งปีศาจก็ไม่ถูกนัก ถึงอย่างไรก็มีมนุษย์อยู่ถึงครึ่งหนึ่ง ส่วนคนที่เป็นครึ่งปีศาจนั้นก็พบเห็นได้ทั่วไป ทั้งยังเผยร่างจริงได้อย่างอิสระ เปิดหูเปิดตายิ่ง! จ้าวเยว่ฮวาราวกับมองอาหารอันโอชะ นางยกมือขึ้นสัมผัสปราณขุ่นและรู้สึกว่ามันหายลับเข้าไปในมือนาง ทันใดนั้นพลังในร่างก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย 







