LOGIN“ย้ากกก!”
เสียงร้องโหยหวนดังก้องสุสานหมื่นวิญญาณอีกครั้ง ร่างของทหารสามนายสิ้นใจลงอย่างน่าอนาถเหมือนกับทหารสองนายก่อนหน้านี้
หญิงสาวใบหน้างดงามค่อยๆ เงยขึ้น แสงจันทร์และแสงจากเปลวไฟอาบไล้ใบหน้างดงามจนยากจะหาสิ่งใดเปรียบ นางคือความงดงามและอ่อนหวานที่สุดในใต้หล้า
นางมีใบหน้ารูปไข่และดวงตาหวานซึ้ง นางค่อยๆ หลับตาลงและเข้าสู่การระลึกความทรงจำของร่างกายที่นางครอบครอง ภาพความทรงจำหลายอย่างฉายเข้ามาในหัวของนางราวกับนางเผชิญมันด้วยตนเอง
ทว่า ร่างกายที่นางครอบครองนี้มีความทรงจำจำกัด นางรับรู้เพียงเป็นเด็กน้อยที่ถูกหมอหลังเขาคนหนึ่งเก็บกลับมาจากกลางป่าลึก ตอนเขาไปเก็บสมุนไพรได้เจอเด็กทารกพร้อมกับทหารนับร้อยนายที่ตายลง
คนที่รับร่างนี้มาเป็นหมอที่เห็นความตายมาแล้ว เขาเล่าให้ร่างนี้ฟังว่า เขาถือว่ามีวาสนากับร่างนี้ จึงเก็บนางมาเลี้ยงดูในฐานะบุตรสาวบุญธรรม
แต่... หลังจากพ่อบุญธรรมของร่างนี้ออกไปตระเวนรักษาชาวบ้านตามหมู่บ้านต่างๆ เขาไปหนึ่งครั้งกินเวลาไปนานถึงหนึ่งเดือน ร่างนี้เลยเข้าเมืองและซื้ออาหารกับบ่าวรับใช้
และหลังจากนั้นสามวันให้หลัง ร่างนี้ก็ถูกตามฆ่า บ่าวรับใช้ชายหนึ่งหญิงหนึ่งถูกฆ่าตายอย่างอนาถที่บ้านหลังเขา ร่างนี้วิ่งหนีเข้าป่า วิ่งยาวนานและสุดท้ายก็ถูกฆ่าตาย
ทหารกลุ่มนั้นเลยนำร่างนี้มาเผาที่สุสานหมื่นวิญญาณสินะ!
“จ้าวเยว่ฮวา นอกจากชื่อนี้แล้ว เห็นทีสิ่งที่เหมือนกันระหว่างเรา คงเป็นการตายที่เป็นปริศนาพอกัน”
หญิงสาวหัวเราะในลำคอ เท้าเปล่าเปลือยก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวด้วยท่วงท่าสูงศักดิ์ พื้นที่ที่เท้างดงามก้าวเหยียบกลายเป็นสีดำ
หญ้า พื้นดิน ทุกสิ่งที่เท้าบอบบางเหยียบย่างไป ล้วนแต่ถูกเผาด้วยไอร้อนสีดำ!
“เจ้าไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงฆ่าเจ้า พอๆ กับที่ข้าก็ไม่รู้ว่า...”
ร่างบอบบางที่มีบาดแผลเต็มกายก้าวไปในป่าทึบ
“ข้าตายได้อย่างไร”
ร่างบอบบางหายลับไปในป่ามืด
เหลือเพียงซากศพนับร้อยนับพันที่อยู่ใต้สุสานหมื่นวิญญาณแห่งนี้ เหลือเพียงบรรยากาศแสนสงบชวนวังเวง เหลือเพียงเปลวไฟที่เผาไหม้ซากศพที่ไร้คนเหลียวแลให้มอดไหม้ตามสิ่งที่ควรจะเป็น
สิ่งเดียวที่ไม่เหลือคือลมหายใจของทหารห้านาย!
และทหารที่เหลือก็จะไปพบกันที่นรก ในเร็วๆ นี้!
“ย้ากก!”
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาอีกครั้ง ทหารที่อยู่หน้าสุสานหมื่นวิญญาณนับร้อยนายต่างลุกขึ้นยืน สุราและอาหารถูกทิ้งอย่างไม่ไยดี นายกองเดินมาที่หน้าทางเข้าสุสานหมื่นวิญญาณด้วยท่าทางขึงขัง
“หรือว่าวิญญาณแค้นจะตามมาทวงแค้นอย่างที่ตำนานเล่าขาน?”
“ข้าได้ยินว่า... สุสานหมื่นวิญญาณ เป็นสถานที่น่าสยดสยองที่สุดในแคว้นเรา!”
“หรือว่า องค์หญิงที่เราพึ่งฆ่าไปจะมาทวงแค้น!”
เสียงทหารหลายร้อยนายดังแซงแซ่ นายกองที่ได้ยินประโยคหลังถึงกลับหันกลับมา เขาชี้กระบี่ไปที่หน้าของทหารทั้งหลาย
“ไม่มีวิญญาณอะไรทั้งนั้น พวกเจ้ามันงมงายไปเอง! หญิงกาลกิณีผู้นั้นต่อให้ตายไปแล้ว นรกก็ยังรังเกียจ คงจะเผาดวงวิญญาณของนางแทบไม่ทัน พวกเจ้าอย่าได้เอ่ยอะไรไร้สาระอีก!”
นายกองหันหลังให้กับทางเข้าสุสานหมื่นวิญญาณ เขาหันหน้าไปหาทหารทุกคนและเอ่ยเสียงทรงพลัง ดวงตาของเขามีแต่ความรังเกียจผู้ที่เขากำลังเอ่ยถึง
นางคือองค์หญิงที่จะนำหายนะมาสู่แคว้นหลงอัน!
คำทำนายของราชครูไม่มีทางผิดแน่!
จ้าวเยว่ฮวามองทุกอย่างจากด้านในสุสานหมื่นวิญญาณ
นางยกยิ้มก่อนจะค่อยๆ ก้าวออกไปไม่รีบไม่ร้อน ไม่นานเท้าเปลือยเปล่าก็เริ่มก้าวออกจากเงามืด
พื้นที่ร่างบางเหยียบยังคงเป็นสีดำ นางไม่เก็บซ่อนพิษร้ายที่มากับตัวนางสักนิด เพราะนางคิดว่าไม่จำเป็นอีกต่อไป
ตอนนี้นางอยู่ในแคว้นหลงอัน แคว้นเล็กๆ ที่นางเคยได้ยินชื่ออยู่ครั้งหนึ่ง ที่แท้นางก็มาอยู่ในแคว้นที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลยอย่างแคว้นหลงอันนี่เอง
แต่ก่อนนางอยู่สุขสบายที่ดินแดนแห่งนั้น อาจารย์ ศิษย์พี่ทั้งหลายล้วนดูแลนางอย่างดี ไม่คิดเลยว่านางจะมาลำบากที่นี่
นางจะต้องกลับไปแน่ แต่ร่างนี้ก็มีปริศนาเช่นกัน อย่างเช่นว่าเหตุใดนางถึงตาย รวมถึงกลิ่นไอแค้นที่ยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวนาง
ในฐานะผู้มีพลังเบญจธาตุ นางสัมผัสสิ่งลี้ลับได้ นางรับรู้ว่าหากไม่ชะล้างไอแค้นนี้ นางไม่มีวันใช้ร่างกายนี้ได้อย่างสมบูรณ์!
ทันทีที่ร่างงดงามปรากฏออกจากเงามืด ใบหน้างดงามปรากฏต่อสายตาของทหารนับร้อยนาย ความตื่นตกใจและสีหน้าซีดเผือดของพวกเขาก็เป็นสิ่งที่จ้าวเยว่ฮวาคาดการณ์เอาไว้อยู่แล้ว
ไอแค้นจะหมดไป เมื่อนางชำระแค้นสิ้นสุด ตัดบ่วงกรรมทั้งหลาย!
และกลุ่มคนตรงหน้าก็คือเป้าหมายต่อไป!
ทหารต่างถอยหลังและชี้มือไปที่ด้านหลังนายกอง สีหน้าของแต่ละคนยากจะบรรยาย
พวกเขารับรู้เพียงว่าบรรยากาศเย็นเยือกจนถึงกระดูก กลิ่นอายอันตรายและสยดสยองเข้ามาในร่างกาย และร่างกายของพวกเขาก็ขยับไม่ได้อีกเลย!
ดวงตาของทหารนับร้อยนายมีเลือดไหลออกมา เบิกตากว้างมองไปที่ด้านหลังนายกอง!
“ไร้สาระ! พวกเจ้าอย่าทำเป็นพวกปัญญาอ่อนที่เชื่อเรื่องผีสาง!”
หลังจากเอ่ยจบ นายกองก็หันกลับมาที่ทางเข้าสุสานหมื่นวิญญาณ เขากำลังจะฆ่าคนที่บังอาจมาหลอกทหารของเขา แต่แล้วใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังค่อยๆ ก้าวเข้ามาหาเขาก็ฉายชัด
นางฟื้นขึ้นมาได้อย่างไร!
“เจ้ามันไม่ยอมตาย! ข้าไม่เชื่อว่าจะฆ่าเจ้าไม่ได้!” นายกองชักกระบี่ออกจากฝัก ตรงเข้าไปหาจ้าวเยว่ฮวาด้วยกระบวนท่าสังหาร
พรึ่บ!
จ้าวเยว่ฮวายกยิ้มเล็กน้อย นางทำราวกับว่ากำลังมองมดปลวกเอาตัวรอด นางไม่ขยับ ไม่ออกกระบวนท่า แต่กระบี่กลับหยุดอยู่ตรงหน้านางราวกับชนเข้ากับปราการอันแข็งแกร่ง!
นายกองสีหน้าเปลี่ยน!
“เจ้าเป็นตัวอะไร!”
นายกองพึ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าการหวาดกลัวจนควบคุมร่างกายไม่ได้มันเป็นอย่างไร ขนลุกชัน กระดูกสันหลังเสียววาบและเจ็บปวดราวกับถูกบดละเอียด!
ดวงตาของหญิงสาวมีแต่ความดำมืด!
จ้าวเยว่ฮวายกมือขึ้นตวัดครั้งหนึ่ง พลังไร้รูปลักษณ์ก็ทำลายกระบี่จนเป็นเศษฝุ่น ตัวของนายกองลอยเข้ามาหาร่างบาง มือนุ่มจับที่หัวของนายกองและดึงความทรงจำที่นางอยากรู้มา!
“ข้าเองก็อยากจะรู้เช่นกัน!”
หลงหนิงหลงยืนมองน้องสาวตัวเองรีดไถเงินจนพอใจแล้วถึงปรากฏตัวออกมา ใบหน้าหล่อเหลาคล้ายหวางจวินหลงและจ้าวเยว่ฮวาเรียบเฉยไร้อารมณ์ หนีออกจากบ้านโดยที่ไม่มีใครรู้? มันจะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไร นี่ล้วนเป็นเพราะพวกเขาต่างแสร้งมองไม่เห็นต่างหาก แถมเขายังถูกบิดาน่าชังผู้นั้นสั่งการมาว่าให้คุ้มครองน้องสาว อย่าให้ชายหนุ่มคนใดเข้าใกล้ได้ บิดาน่าชังผู้นั้นมักจะเห็นเขาเป็นส่วนเกิน เขาคิดว่าหกส่วนเป็นเพราะกลัวว่าเขาจะแย่งความสนใจจากมารดาจึงตั้งใจไล่เขาออกจากบ้าน อีกสี่ส่วนเพราะหวงบุตรสาว น้องสาวแอบหนีออกจากบ้าน ส่วนเขาถูกไล่ออกจากบ้าน! แตกต่างกันเหลือเกิน ทั้งยังไร้คำจะกล่าวอีกด้วย!&n
หกเดือนผ่านไป! ความวุ่นวายได้เกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ เหลียงลี่ถังที่กำลังตั้งท้องได้สองเดือนถูกหวางจวินหลงพามาที่บ้านเมื่อสองวันก่อน หลิวฮวนเองก็เก็บข้าวของตามภรรยามาด้วยกัน เพราะจ้าวเยว่ฮวากำลังจะคลอดแล้ว! จ้าวเทียนมือสั่น เขาเดินไปเดินมาด้วยความกระวนกระวาย สีหน้าของเขาเคร่งเครียดราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ไร้หนทางรับมือ ภายในห้องมีเหลียงลี่ถัง เยว่ซือซิน หวางหนิงเหมย และคนอีกไม่น้อย ยังมีคนที่ปักหลักไม่ยอมออกไปอย่างหวางจวินหลง ที่ไม่ว่าอย่างไรก็จะอยู่เคียงข้างจ้าวเยว่ฮวา จ้าวเยว่ฮวากำมือหวางจวินหลง นางรับรู้ได้ว่ามือของเขากำลังสั่นเท่า ชายที่ไม่เคยหวั่นไหว มาวันนี้กลับกำลังตัวสั่น เรื่องนี้พาให้
“พรุ่งนี้เป็นวันแต่งงานของหลิวฮวนกับศิษย์พี่ใหญ่” ในที่สุดหลิวฮวนและเหลียงลี่ถังก็ได้จัดงานแต่งกันเสียที สถานที่จัดย่อมต้องเป็นแคว้นหลงอัน ณ จวนเสนาบดีกรมขุนนาง หลิวหยาง บิดาของหลิวฮวน จ้าวเยว่ฮวามองเทียบเชิญงานแต่งที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยความยินดี นางยกยิ้มและชี้ไปยังเทียบเชิญอีกแผ่น “อีกสิบวันเป็นงานแต่งของม่อไป่และหลี่น่าที่ริมทะเล แคว้นเปยโจว” จ้าวเยว่ฮวาหยิบเทียบเชิญที่วาดรูปชายหญิงคู่หนึ่งอยู่ด้านในขึ้นมา งดงามสมกับเป็นหลี่น่า “อื้ม ยังมีอีกนะ” จ้าวเยว่ฮวาวางเทียบเชิญงานแต่งของม่อไป่และหลี่น่าลงแล้วหยิบอีกแผ่นขึ้นมา “งานแต่งของหว่าอินและอินหวงก็จะจัดขึ้นในอีกสิบห้าวัน” เสียงหวานของจ้าวเยว่ฮวายังดังขึ
“เป็นไปไม่ได้ พวกเจ้าไม่มีทางมีสายเลือดเบญจธาตุ! คนที่มีสายเลือดเบญจธาตุมีแค่เยว่ซือซินคนเดียวเท่านั้น ค่ายกลไม่มีทางสำเร็จ!” “อย่างนั้นหรือ?” ท่านเทวธรรมเสียวสันหลังขึ้นมาเป็นครั้งแรก ค่ายกลที่จ้าวเยว่ฮวาเพึ่งสร้างขึ้นมาทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวเหลือเกิน ตั้งแต่ที่เขาอยู่มาจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหวาดกลัวจนสุดขีด นางทำได้อย่างไร? ค่ายกลทำงานก็แปลว่า ทุกคนบนตำแหน่งล้วนมีสายเลือดเบญจธาตุ! “เจ้าคือบุตรสาวของเยว่ซือซิน!” ในที่สุดสมองของท่านเทวธรรมก็เริ่มทำงาน “แต่ร่างนี้ พลังของร่างเจ้าเป็นสายเลือดของข้าชัดๆ” เอ่ยมาจนถึงตอนนี้ เขาพลันรู้สึกถึงบางอย่าง ในเมื่อร่างกายไม่ผิดปกติ แล
ทันทีที่ค่ายกลชำระล้างแห่งดาราจักรถูกสร้างขึ้น ท่านเทวธรรมพลันขนลุกเป็นครั้งแรก! เขารู้ดีว่าค่ายกลนี้สร้างขึ้นมาเพื่อกำจัดเขา ทันทีที่เขาถูกค่ายกลนั้น เขาจะสูญเสียศาสตร์ต้องห้าม สิ่งต่างๆ จะกลับไปสู่จุดเริ่มต้น ถึงเขาจะไม่ตาย แต่เขาจะไม่ยอมสูญเสียศาสตร์ต้องห้ามเด็ดขาด! ใช่แล้ว เขายังมีบุตรสาว! นางกำลังถูกศาสตร์ต้องห้ามกลืนกิน! สุดท้ายคนพวกนี้ก็จะพ่ายแพ้ให้แก่เขาอยู่ดี! หวางจวินหลงทำท่านเทวธรรมบาดเจ็บไม่น้อย ด้วยพลังของเขาคนเดียวแน่นอนว่าไม่อาจทำร้ายท่านเทวธรรมมากขนาดนี้ แต่เขาไม่ได้มีคนเดียว ทุกคนต่างสู้กับท่านเทวธรรมเต็มกำลัง&n
สีหน้าของท่านเทวธรรมเปลี่ยนไปในทันที! จ้าวเยว่ฮวาตัดความเชื่อมโยงพลังชีวิตจริงๆ แต่นางก็มีคนที่อยู่กับนางอีกคนหนึ่ง ร่างในชุดขาวก้าวออกมาหาจ้าวเยว่ฮวา คนที่ก้าวออกมาก็คือเยว่ซือซิน เจ้าของตำหนักธิดาสวรรค์ ท่านเทวธรรมต้องการจะขัดขวางทุกสิ่งที่พวกจ้าวเยว่ฮวากำลังจะทำ เขาต้องการส่งพลังไปโจมตี แต่คนด้านหลังของจ้าวเยว่ฮวากลับร่วมมือกันขัดขวางจนสุดตัว บางคนถึงกลับใช้พลังไปจนหมดสติ คนที่หมดสติเริ่มตกลงพื้นดิน! คนที่รับหน้าที่รักษากระโดดขึ้นรับตัวแต่ละคนแล้วพาไปรักษาอย่างว่องไว “พวกเจ้าจะทำอะไร!” ท่านเทวธรรมคำรามอย่างควบคุมสติไม่อยู่เป็นครั้งแรก เขาไม่เคยรู้สึกถึงภัยคุกคามขนาดนี้มาก่อน จนกระทั่งธิดาสวรรค์เข้ามา







