LOGINสายลมพัดเข้ามาเรื่อยๆ
ยิ่งผ่านไปนานสายลมยิ่งรุนแรงราวกับโกรธแค้นคนทั้งหลาย ทหารที่ยืนตัวแข็งและดวงตามีเลือดไหลออกมาเริ่มล้มลงทีละคน โดยที่จ้าวเยว่ฮวายังยืนอยู่ที่เดิม มือยังจับที่หัวของนายกองผู้นั้น
“ที่แท้ข้าก็เป็นองค์หญิงใหญ่ของราชวงศ์จ้าวนี่เอง”
เสียงหวานดังขึ้น ภายในหัวของเหตุการณ์ที่นายกองคนนี้อยู่ด้วยฉายชัดราวกับจ้าวเยว่ฮวายืนอยู่ ณ กลางป่า วันที่พวกเขานำตัวองค์หญิงผู้นี้มาทิ้ง
ความทรงจำ ณ กลางป่าลึก!
ทหารนับร้อยนายยืนกันเป็นวงกลมอย่างเป็นระเบียบ แต่ละนายต่างสีหน้าไม่ยินดีและเคียดแค้นเด็กทารกในอ้อมแขนนางกำนัล
เพราะวันนี้คือวันที่พวกเขาทั้งหมดจะต้องตาย พวกเขาคือทหารที่ต้องติดตามองค์หญิงตามคำทำนาย!
นี่มันเอาชีวิตคนเป็นๆ มาสังเวยชัดๆ
องค์หญิงที่มีดวงหายนะตายไปคนเดียวยังไม่พอ ยังจะเอาพวกเขาตายตามไปด้วย
แม้ว่าทหารเหล่านั้นจะแค้นเคืองเพียงใดก็ไม่อาจหนีพ้นความตาย นางกำนัลที่อุ้มเด็กทารกหญิงน้ำตาร่วง มือของนางสั่นจนแทบจะอุ้มทารกน้อยไว้ไม่ไหว
ด้านหลังของนางกำนัลเป็นหญิงสาวหน้าตางดงามล่มเมืองคนหนึ่ง เครื่องประดับและเครื่องแต่งกายไม่สามัญ ยศศักดิ์สูงส่ง
นางคือฮองเฮาแคว้นหลงอัน มารดาของทารกน้อย!
ใบหน้างดงามล่มเมืองไม่สะท้าน ยิ่งไม่มีความเสียใจต่อสิ่งตรงหน้า กลับกันนางราวกับกำลังกำจัดภัยร้าย หาใช่บุตรสาวของตนเองไม่!
ข้างๆ ฮองเฮาเป็นฮ่องเต้แคว้นหลงอัน พระพักตร์หล่อเหลาคมคาย ดวงตาของทารกที่ลืมขึ้นก็มีส่วนคล้ายกับเขา ทารกน้อยแม้จะเกิดได้ไม่กี่วัน แต่ความน่ารักและเครื่องหน้างดงามสมบูรณ์แบบก็ปรากฏเสียแล้ว
งามล่มเมืองมากกว่ามารดาและผู้ใดในใต้หล้า!
“รีบทำพิธีเถอะ!” เสียงทุ้มเย็นชาตรัสขึ้น ฮ่องเต้โบกมือครั้งหนึ่ง ขันทีข้างกายก็ถือถาดอันหนึ่งเข้าไปหาฮองเฮา ในถาดนั้นเป็นน้ำแก้วเล็กๆ หนึ่งแก้ว
ยาพิษ!
“เพคะ” ฮองเฮาไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ไม่แม้แต่จะเสียใจหรือรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป นางหยิบแก้วนั้นขึ้นมาจากถาดและป้อนให้กับทารก
นางกำนัลที่อุ้มทารกน้ำตาไหลพราก นางเสียใจราวกับเป็นมารดาแท้ๆ ของทารกน้อย แต่นางเป็นเพียงนางกำนัลตัวน้อยที่ถูกส่งมาทำหน้าที่นี่
นางสงสารทารกในอ้อมแขนเหลือเกิน
ยังไม่ทันได้รับรู้ความสดใสของใต้หล้า ก็ต้องมาตายเสียแล้ว!
และแน่นอนว่า นางเองก็ต้องตายตาม!
ทารกน้อยร้องไห้เสียงดังขึ้นกลางป่า ไม่นานทหารและนางกำนัลก็ต้องดื่มเหล้าพิษและตายตามดั่งคำทำนาย
เสียงทุ้มและแข็งกระด้างดังขึ้นในขณะที่ทหารค่อยๆ ล้มลง
“เมื่อใดก็ตามที่ทารกกาลกิณีถือกำเนิด เมื่อนั้นราชวงศ์จะสูญสลาย เมื่อทารกนั้นเติบใหญ่ เมื่อนั้นราชวงศ์ที่มีประวัติยาวนานนับร้อยปีจะดับสูญ ประชาชนนองเลือด บ้านเมืองเต็มไปด้วยเปลวเพลิง หายนะคือทารกผู้นี้”
“เมื่อทารกตาย หายนะก็ตายตาม!”
จ้าวเยว่ฮวาน้ำตาร่วงโดยที่ไม่รู้ตัว
เพราะแบบนี้สินะ ต่อให้ร่างนี้รอดชีวิตมาได้ แต่สติปัญญากลับผิดปกติเพราะดื่มยาพิษในตอนนั้น
สุดท้าย แม้จะรอดมาได้ แต่ก็ต้องมาตายอีกครั้ง!
องค์หญิงผู้อาภัพ!
แม้ว่าร่างนี้จะไม่รู้ความเป็นไปในตอนนั้น แต่ความแค้นและความอัดอั้นตันใจที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมยังคงอยู่ในสายเลือด ราวกับย้ำเตือนว่ายังมีสิ่งที่ต้องชำระ!
“เพียงแค่คำทำนายหลอกๆ ก็ฆ่าแกงกันแล้วหรือ?”
จ้าวเยว่ฮวาเอามือออกจากหัวของนายกอง ทันทีที่นางเอามือออก ร่างของนายกองก็ร่วงลงพื้นดินและค่อยๆ สลายกลายเป็นไอสีดำ ไม่หลงเหลือแม้แต่ร่างกายให้ฝัง
นายกองคนนี้เป็นคนข้างกายของคนที่เอ่ยคำทำนาย เพราะแบบนี้เขาถึงรู้เรื่องราวเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว
ทหารนับร้อยนายล้มลงสิ้นใจทั้งหมด จ้าวเยว่ฮวาเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ นางเพียงแค่รู้สึกว่า... เหตุใดเด็กทารกคนหนึ่งถึงถูกทำเช่นนี้ได้?
คนเป็นบิดามารดา พวกเขาไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไร?
ความเศร้าเสียใจที่ไร้ที่มาทำให้ร่างบางของจ้าวเยว่ฮวากระตุกไม่หยุด พลังในร่างกายปั่นป่วน นางก้าวเท้าไปข้างหน้าด้วยฝีเท้าไม่มั่นคง
ราวกับใบไม้ที่กำลังร่วงลงพื้นดิน ร่างบอบบางของจ้าวเยว่ฮวาก็กำลังร่วงลงพื้นเช่นเดียวกับใบไม้ใบนั้น นางไม่มีพลังอย่างที่เห็นภายนอกอีกต่อไป
นางประคองตัวเองไม่ได้อีกต่อไป เมื่อครู่นี้นางใช้พลังไปมากเกินกว่าที่ร่างกายนี้จะรับไหว ตอนนี้นางไม่มีพลังวิญญาณเหลืออยู่ในร่างแล้ว
ถือเสียว่า แก้แค้นไปอีกหนึ่งก็แล้วกัน!
ไม่เสียเปล่า!
จ้าวเยว่ฮวายกยิ้ม ปล่อยร่างกายให้ร่วงลงพื้นแต่โดยดี!
พรึ่บ!
ในตอนที่ร่างบางกำลังจะล้มลงพื้น ร่างกายผอมบางของชายหนุ่มคนหนึ่งก็พุ่งเข้ามารับไว้ได้อย่างทันท่วงที ใบหน้าชายหนุ่มถูกสายลมพัดจนผ้าสีดำที่ปิดใบหน้าร่วงหล่น
จ้าวเยว่ฮวารู้สึกถึงความอ่อนนุ่ม นางพยายามมองคนที่ช่วยนางเอาไว้ แต่ไม่ว่านางจะมองอย่างไรก็มองเห็นไม่ชัดเจน
นางไม่มีพลังป้องกันตัวอีกแล้ว!
“คุณชาย ร่างกายของท่าน!”
เสียงร้อนรนของชายหนึ่งคนเข้ามาใกล้ ชายคนนั้นมองคุณชายของตนเองโอบร่างของหญิงสาวคนหนึ่งไว้ด้วยความตื่นตกใจ
ยิ่งตกใจมากกว่าคือ คุณชายของเขายืนได้แล้ว!
ใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังโอบประคองจ้าวเยว่ฮวาเรียกได้ว่าหล่อเหลาเฉิดฉาย ดวงตาคมกล้า จมูกคมสัน ไม่แข็งกระด้างและไม่อ่อนโยนจนเกินไป
นี่คือใบหน้าฟ้าประทานสำหรับเทพบุตร!
ชายหนุ่มก้มมองคนในอ้อมแขนตนเองอย่างแปลกใจครู่หนึ่ง เมื่อครู่เขาเพียงแค่คิดว่าจะปล่อยให้นางล้มไม่ได้ ร่างกายของเขาที่อยู่บนรถเข็นมานานก็ขยับเสียแล้ว
“พานางกลับไปด้วย” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น
ผู้ติดตามด้านหลังรีบรับคำ
“ขอรับ!”
หลังจากนั้นผู้ติดตามด้านหลังก็โบกมือหนึ่งครั้ง ชายชุดดำก็ออกมาและกางเปลหามเอาไว้เสร็จสับ พากันหามร่างหญิงสาวเหาะตามหลังเจ้านาย ที่กำลังนั่งรถเข็นและมีคนส่งกำลังภายในพารถเข็นเหาะ
ทิ้งไว้เพียงซากศพทหารนับร้อยไว้เบื้องหลัง!
หลงหนิงหลงยืนมองน้องสาวตัวเองรีดไถเงินจนพอใจแล้วถึงปรากฏตัวออกมา ใบหน้าหล่อเหลาคล้ายหวางจวินหลงและจ้าวเยว่ฮวาเรียบเฉยไร้อารมณ์ หนีออกจากบ้านโดยที่ไม่มีใครรู้? มันจะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไร นี่ล้วนเป็นเพราะพวกเขาต่างแสร้งมองไม่เห็นต่างหาก แถมเขายังถูกบิดาน่าชังผู้นั้นสั่งการมาว่าให้คุ้มครองน้องสาว อย่าให้ชายหนุ่มคนใดเข้าใกล้ได้ บิดาน่าชังผู้นั้นมักจะเห็นเขาเป็นส่วนเกิน เขาคิดว่าหกส่วนเป็นเพราะกลัวว่าเขาจะแย่งความสนใจจากมารดาจึงตั้งใจไล่เขาออกจากบ้าน อีกสี่ส่วนเพราะหวงบุตรสาว น้องสาวแอบหนีออกจากบ้าน ส่วนเขาถูกไล่ออกจากบ้าน! แตกต่างกันเหลือเกิน ทั้งยังไร้คำจะกล่าวอีกด้วย!&n
หกเดือนผ่านไป! ความวุ่นวายได้เกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ เหลียงลี่ถังที่กำลังตั้งท้องได้สองเดือนถูกหวางจวินหลงพามาที่บ้านเมื่อสองวันก่อน หลิวฮวนเองก็เก็บข้าวของตามภรรยามาด้วยกัน เพราะจ้าวเยว่ฮวากำลังจะคลอดแล้ว! จ้าวเทียนมือสั่น เขาเดินไปเดินมาด้วยความกระวนกระวาย สีหน้าของเขาเคร่งเครียดราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ไร้หนทางรับมือ ภายในห้องมีเหลียงลี่ถัง เยว่ซือซิน หวางหนิงเหมย และคนอีกไม่น้อย ยังมีคนที่ปักหลักไม่ยอมออกไปอย่างหวางจวินหลง ที่ไม่ว่าอย่างไรก็จะอยู่เคียงข้างจ้าวเยว่ฮวา จ้าวเยว่ฮวากำมือหวางจวินหลง นางรับรู้ได้ว่ามือของเขากำลังสั่นเท่า ชายที่ไม่เคยหวั่นไหว มาวันนี้กลับกำลังตัวสั่น เรื่องนี้พาให้
“พรุ่งนี้เป็นวันแต่งงานของหลิวฮวนกับศิษย์พี่ใหญ่” ในที่สุดหลิวฮวนและเหลียงลี่ถังก็ได้จัดงานแต่งกันเสียที สถานที่จัดย่อมต้องเป็นแคว้นหลงอัน ณ จวนเสนาบดีกรมขุนนาง หลิวหยาง บิดาของหลิวฮวน จ้าวเยว่ฮวามองเทียบเชิญงานแต่งที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยความยินดี นางยกยิ้มและชี้ไปยังเทียบเชิญอีกแผ่น “อีกสิบวันเป็นงานแต่งของม่อไป่และหลี่น่าที่ริมทะเล แคว้นเปยโจว” จ้าวเยว่ฮวาหยิบเทียบเชิญที่วาดรูปชายหญิงคู่หนึ่งอยู่ด้านในขึ้นมา งดงามสมกับเป็นหลี่น่า “อื้ม ยังมีอีกนะ” จ้าวเยว่ฮวาวางเทียบเชิญงานแต่งของม่อไป่และหลี่น่าลงแล้วหยิบอีกแผ่นขึ้นมา “งานแต่งของหว่าอินและอินหวงก็จะจัดขึ้นในอีกสิบห้าวัน” เสียงหวานของจ้าวเยว่ฮวายังดังขึ
“เป็นไปไม่ได้ พวกเจ้าไม่มีทางมีสายเลือดเบญจธาตุ! คนที่มีสายเลือดเบญจธาตุมีแค่เยว่ซือซินคนเดียวเท่านั้น ค่ายกลไม่มีทางสำเร็จ!” “อย่างนั้นหรือ?” ท่านเทวธรรมเสียวสันหลังขึ้นมาเป็นครั้งแรก ค่ายกลที่จ้าวเยว่ฮวาเพึ่งสร้างขึ้นมาทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวเหลือเกิน ตั้งแต่ที่เขาอยู่มาจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหวาดกลัวจนสุดขีด นางทำได้อย่างไร? ค่ายกลทำงานก็แปลว่า ทุกคนบนตำแหน่งล้วนมีสายเลือดเบญจธาตุ! “เจ้าคือบุตรสาวของเยว่ซือซิน!” ในที่สุดสมองของท่านเทวธรรมก็เริ่มทำงาน “แต่ร่างนี้ พลังของร่างเจ้าเป็นสายเลือดของข้าชัดๆ” เอ่ยมาจนถึงตอนนี้ เขาพลันรู้สึกถึงบางอย่าง ในเมื่อร่างกายไม่ผิดปกติ แล
ทันทีที่ค่ายกลชำระล้างแห่งดาราจักรถูกสร้างขึ้น ท่านเทวธรรมพลันขนลุกเป็นครั้งแรก! เขารู้ดีว่าค่ายกลนี้สร้างขึ้นมาเพื่อกำจัดเขา ทันทีที่เขาถูกค่ายกลนั้น เขาจะสูญเสียศาสตร์ต้องห้าม สิ่งต่างๆ จะกลับไปสู่จุดเริ่มต้น ถึงเขาจะไม่ตาย แต่เขาจะไม่ยอมสูญเสียศาสตร์ต้องห้ามเด็ดขาด! ใช่แล้ว เขายังมีบุตรสาว! นางกำลังถูกศาสตร์ต้องห้ามกลืนกิน! สุดท้ายคนพวกนี้ก็จะพ่ายแพ้ให้แก่เขาอยู่ดี! หวางจวินหลงทำท่านเทวธรรมบาดเจ็บไม่น้อย ด้วยพลังของเขาคนเดียวแน่นอนว่าไม่อาจทำร้ายท่านเทวธรรมมากขนาดนี้ แต่เขาไม่ได้มีคนเดียว ทุกคนต่างสู้กับท่านเทวธรรมเต็มกำลัง&n
สีหน้าของท่านเทวธรรมเปลี่ยนไปในทันที! จ้าวเยว่ฮวาตัดความเชื่อมโยงพลังชีวิตจริงๆ แต่นางก็มีคนที่อยู่กับนางอีกคนหนึ่ง ร่างในชุดขาวก้าวออกมาหาจ้าวเยว่ฮวา คนที่ก้าวออกมาก็คือเยว่ซือซิน เจ้าของตำหนักธิดาสวรรค์ ท่านเทวธรรมต้องการจะขัดขวางทุกสิ่งที่พวกจ้าวเยว่ฮวากำลังจะทำ เขาต้องการส่งพลังไปโจมตี แต่คนด้านหลังของจ้าวเยว่ฮวากลับร่วมมือกันขัดขวางจนสุดตัว บางคนถึงกลับใช้พลังไปจนหมดสติ คนที่หมดสติเริ่มตกลงพื้นดิน! คนที่รับหน้าที่รักษากระโดดขึ้นรับตัวแต่ละคนแล้วพาไปรักษาอย่างว่องไว “พวกเจ้าจะทำอะไร!” ท่านเทวธรรมคำรามอย่างควบคุมสติไม่อยู่เป็นครั้งแรก เขาไม่เคยรู้สึกถึงภัยคุกคามขนาดนี้มาก่อน จนกระทั่งธิดาสวรรค์เข้ามา







