สวยที่ 65 ความโหดร้ายของจางหว่านชิง

ภายในสวนสาธารณะมีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนกระสับกระส่ายด้วยความกังวลใจเมื่อยังไม่เห็นคนที่นัดตนปรากฏตัวออกมาทั้งที่เลยเวลานัดมามากกว่าห้านาที

“ซินอี้!” เธอหันไปตามต้นเสียง

“กว่าเธอจะมาได้ ฉันเกือบจะกลับไปแล้ว ไหนเงิน” หญิงสาวคนนี้พูดออกมายืดยาวคล้ายกับโล่งใจที่เห็นว่าเป็นใครมาเรียกเธอ

“นี่เงิน เอาไปแล้วก็อย่าลืมที่ตกลงล่ะ” จางหว่านชิงส่งซองสีน้ำตาลอ่อนออกไปกล่าวกำชับ

“ฉันรู้แล้วน่า ฉันไม่เบี้ยวหรอก ฉันไปก่อนนะ” เธอตอบขึ้นคล้ายรำคาญก่อนจะบอกลาเมื่อนับเงินเสร็จ

โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าจางหว่านชิงกำลังจ้องแผ่นหลังของเธอด้วยดวงตาฉายแววสังหารอย่างไม่อำพราง (ไม่ต้องกลัว ฉันจะทำให้ไม่มีใครหาเธอเจอเลยทีเดียว)

ช่วงสายของวันต่อมา ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวและเงียบสงบ

บริเวณโต๊ะมุมหนึ่งของร้านได้มีชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่งกำลังรอการมาของใครบางคนด้วยท่าทางกระวนกระวาย

“หว่านชิง คุณนัดคนไว้กี่โมง” เฉินมู่เจ๋อถามขึ้นหลังจากเลยเวลานัดมาหลายนาที

“เธออาจจะมีเรื่องด่วนก็ได้ เรารออีกสักหน่อยเถอะนะคะ” จางหว่านชิงเองก็เริ่มนั่งไม่ต