ฉันจะเป็นตัวประกอบที่ร่ำรวย(ฮาเร็ม)

ฉันจะเป็นตัวประกอบที่ร่ำรวย(ฮาเร็ม)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-01
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
63Bab
1.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธอคือคนที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายดราม่าน้ำตาท่วมจอเบลล่าไม่ได้ชอบพระเอก เธอไม่ได้ชอบตัวร้ายและเธอก็ไม่ได้ชอบพ่อนางเอกด้วยเธอชอบอย่างเดียวก็คือเงินใช่แล้วเธอจะเป็นตัวประกอบที่ร่ำรวยที่สุดในเรื่องนี้

Lihat lebih banyak

Bab 1

1.พี่ชายที่เฮงซวย

"Elang, di posisi."

"Reptor, di posisi."

"Rubicon, sudah di titik pantau."

"Alpaca, siaga."

"Specter siap di titik buta."

Suara-suara itu masuk ke telinga Lily melalui earpiece. Ini adalah hari ke-28 pengintaian. Selama hampir sebulan, mereka hidup di antara bayang-bayang pelabuhan yang berbau solar dan garam, menunggu hantu bernama Blue Swan muncul ke permukaan. Namun, dermaga itu tetap sunyi, hanya suara ombak yang menghantam beton.

"Semua fokus," suara Samuel, sang Kapten, terdengar berat dan penuh tekanan. "Target utama kita adalah titik transaksi. Jangan gegabah, jangan bergerak tanpa komando. Satu langkah salah, operasi ini tamat. Paham?"

"Paham, Sir!" jawaban serentak itu terdengar seperti janji setia.

Lily, yang menggunakan kode Specter, menyandarkan tubuhnya di balik tumpukan kontainer. Dia mengenakan jaket hoodie kumal, menyatu dengan hiruk-pikuk buruh pelabuhan.

"Monkey keluar. Dia bergerak ke utara," bisik suara di earpiece. Specter, yang saat itu sedang berpura-pura mengunyah popcorn untuk menutupi gerakan mulutnya saat berbicara, langsung menegakkan tubuh.

"Specter meluncur," balasnya singkat.

Dia menyambar sebuah sepeda listrik yang terparkir sembarang, dan mengayuhnya dengan tenang namun cepat. Dia membuntuti sebuah mobil sedan hitam yang baru saja menjemput sang target.

Mobil itu berhenti di sebuah sudut sepi, beberapa ratus meter dari dermaga utama. Roda sepeda Lily berhenti mendadak. Di sana, di bawah lampu jalan yang berkedip, targetnya menemui seseorang.

Lily tertegun. Sosok itu .... postur tubuhnya, cara dia berdiri dengan tangan di saku, sangat mirip dengan seseorang yang seharusnya sudah menjadi debu lima tahun lalu. Pikirannya kosong sejenak, terseret ke dalam lubang hitam masa lalu, sebelum suara klason menyentaknya kembali ke kenyataan.

Fokus, Lily. Jangan biarkan hantu mengacaukanmu. Batinnya.

Lily menaikkan tudung hoodie dan maskernya. Dia memacu sepedanya, sengaja kehilangan keseimbangan tepat di samping mobil target.

Brukk

Dia terjatuh, tubuhnya meluncur hingga separuh masuk ke kolong mobil.

"Hei! Cari mati kau?" seorang pria berjas keluar dengan kasar.

Lily tidak menjawab. Dengan gerakan kilat yang tersembunyi, tangannya menempelkan sebuah alat pelacak magnetik sebesar koin ke bagian dalam sasis mobil.

"Maaf...," gumam Lily dengan suara yang dibuat serak sambil merangkak bangun.

Pria itu menatapnya tajam selama beberapa detik. Tatapan yang dingin, seolah sedang memindai apakah Lily adalah ancaman atau hanya gelandangan sial. "Lain kali pakai matamu!" bentaknya sebelum kembali masuk ke mobil.

Mobil itu melaju pergi. Tak lama kemudian, sebuah van putih tanpa jendela berhenti di hadapan Lily. Pintu gesernya terbuka, Reptor menariknya masuk ke dalam.

"Pelacak terpasang," lapor Lily, matanya masih menatap lampu belakang mobil target yang menjauh. "Mereka menuju dermaga sektor empat. Jalur laut."

"Klasik," sahut Reptor sambil menyiapkan senapan serbu cadangan. "Jalur laut adalah pintu gerbang tanpa penjaga jika kau tahu cara menyuap orang yang tepat."

Mereka turun di area pergudangan sektor empat, mengendap-endap. Di sana, di dermaga privat, sebuah kapal cepat sudah menunggu. Lily melihat sang target berbisik pada seorang pria paruh baya yang tampak seperti pejabat pelabuhan. Sebuah koper berpindah tangan.

"Begitu koper itu dibuka, kita serbu," perintah Reptor via radio.

"Hati-hati, tim bantuan masih dua menit lagi," sahut Samuel dari markas.

Tapi waktu tidak menunggu. Kapal itu mulai menghidupkan mesin.

"Sekarang! Serbu!" teriak Reptor.

Kekacauan pecah dalam sekejap. Suara tembakan dan teriakan memenuhi udara. Para pengedar kocar-kacir, namun beberapa orang berpakaian hitam tetap berdiri tegak, membentuk barikade pelindung. Mereka bukan pengedar biasa.

"Minggir!" Lily menerjang seorang pria bertubuh kekar.

Pria itu berdarah Tiongkok, dengan bekas luka memanjang di pelipisnya. Saat Lily mencoba mengunci lengannya, pria itu melakukan counter-move yang sangat teknis. Tubuh Lily dibanting ke atas beton dengan kekuatan yang menghancurkan napas.

Lily meringis, berguling, dan kembali menyerang. Saat itulah dia melihatnya, tato di punggung tangan pria itu. Medusa.

Organisasi tentara bayaran paling mematikan di Asia Tenggara. Mereka dikenal bengis, tidak peduli siapa, asalkan dibayar dengan layak, tugas apa pun, akan mereka lakukan.

Pria itu menghantamkan pipa besi ke arah Lily. Lily menghindar, namun ujung pipa itu sempat mengenai bahunya. Dia tersungkur, sebelum dia bisa bangkit, sebuah granat asap meledak di antara mereka.

Saat asap menipis, dermaga itu sudah kosong. Kapal cepat itu sudah membelah lautan, membawa Blue Swan menjauh. Operasi ke-28 mereka kembali menjadi kegagalan yang pahit.

••••••••••••••••

Markas Besar Satuan Khusus Narkotika

Tempat itu terlihat sibuk, orang-orang berlalu lalang dengan telpon di telinga, berkas-berkas menumpuk di atas meja.

Samuel, sang Kapten, memijat pelipisnya seolah-olah bisa menekan rasa pening yang berdenyut di sana.

Samuel mengumpulkan timnya di ruang rapat utama.

Laporan intelijen baru saja masuk," ujar Samuel tanpa menoleh. "Blue Swan bukan diproduksi di gudang kumuh. Mereka memproduksinya di tempat yang paling tidak mungkin kita geledah. SMA Merpati Putih."

Lily yang baru saja datang dengan wajah babak belur dan tangan yang dibebat perban langsung duduk di samping Samuel. Dia bertumpang kaki di atas meja tanpa merasa berdosa.

"Turunkan kakimu!" Perintah Samuel.

Lily mengendikkan bahu. Tidak peduli. Tapi, tetap menurunkan kakinya.

"Aku tidak rela melepasmu ke kandang serigala. Tapi, aku harus melakukannya." Samuel menatap Lily dalam-dalam, dia menunduk, lalu melempar sebuah berkas. "Kau adalah satu-satunya orang di satuan ini yang memiliki gelar sarjana Sastra dan latar belakang pendidikan yang cukup untuk menyamar sebagai guru tanpa memicu kecurigaan yayasan elit itu."

Lily langsung menyambarnya, mencermati berkas tersebut dengan seksama. Matanya berkilat, perasaan marah mulai menggelegak, dia meremat berkas tersebut, mencoba untuk mengendalikan diri.

"Ini berbahaya," ujar Samuel lagi. "Salah langkah sedikit saja, bukan hanya kau yang tamat, tapi seluruh unit ini akan dibubarkan oleh tangan-tangan di istana yang melindungi tempat itu. Kau siap, Lily?"

••••••••••••••••••••••••

Cermin di toilet selalu punya cara untuk memperlihatkan kebenaran yang pahit. Pencahayaan ruangan yang temaram memberikan rona keabu-abuan pada wajah siapa pun yang berdiri di depannya. Pagi ini, wajah itu adalah milik Lily.

Lily Carla begitu nama aslinya, meski di lapangan dia lebih dikenal dengan kode "Specter", dia menatap pantulannya dengan dahi berkerut. Rambut hitam legam yang biasa diikat agar tidak mengganggu saat dia bekerja, kini terurai lembut, mengenakan blus berbahan sifon warna krem yang sengaja dipilih untuk memberikan kesan rapuh, dipadukan dengan rok bahan di bawah lutut.

Dia meraba pinggangnya. Kosong. Perasaannya hampa. Selama lima tahun terakhir, Glock-19 adalah bagian dari tubuhnya, yang menemaninya ke mana pun dia pergi. Kehilangan beban dingin di pinggang membuatnya merasa telanjang di tengah medan perang.

Sebagai gantinya, dia membawa sebuah tas kulit tua berisi kamus besar Bahasa Indonesia dan setumpuk silabus yang dia susun dalam semalam.

"Lily, kau mendengarku?" Suara berat sang Kapten bergema di earpiece nanoteknologi yang tertanam di balik telinga Lily.

"Ya, aku mendengarmu, Kapten," bisik Lily sambil merapikan kerah blusnya.

"Ingat, target kita bukan pengedar recehan di pinggir jalan. Ini adalah 'Blue Swan'. Narkotika sintetis jenis baru yang sanggup menghancurkan saraf remaja hanya dalam tiga kali pakai. Laporan intelijen menyebutkan bahwa produksinya ada di dalam SMA Merpati Putih. Mereka menggunakan kedok sekolah elit untuk mengaburkan jalur logistik."

Lily menarik napas panjang. "Sekolah elit, murid-murid jenius, dan yayasan yang punya koneksi sampai ke istana presiden. Benar-benar tempat persembunyian yang sempurna."

"Persis. Itulah kenapa kau di sana. Jadilah Ibu Lilyana, guru honorer yang butuh uang, yang pemalu, dan yang tidak tahu apa-apa tentang dunia hitam. Jangan tunjukkan postur taktismu. Jangan menatap orang seperti ingin menembak kepalanya."

Lily tersenyum tipis. Dia mengambil kacamata berbingkai tipis dari wastafel dan mengenakannya.

"Infiltrasi dimulai," gumam Lily.

Dia melangkah keluar dari toilet. Di luar, sebuah mobil sedan tahun 2010 yang catnya sudah sedikit mengelupas menantinya. Mobil itu adalah properti penyamaran. Di kursi penumpang, terdapat sebuah map cokelat berisi kontrak kerja dari Yayasan Merpati Putih.

Saat dia menghidupkan mesin, matanya melirik pada sebuah foto di dashboard yang dia sembunyikan di balik kartu parkir. Foto seseorang yang dinyatakan tewas 5 tahun lalu saat bertugas. Lily memandangi foto itu dengan dada berdenyut. Meski sudah 5 tahun, tapi rasanya masih seperti kemarin.

Dia menyentuh foto itu dengan tangan gemetar. "Akan kupastikan mereka membayar perbutannya," bisiknya sebelum menginjak pedal gas, membelah kemacetan Jakarta. Menuju tempat yang akan memberikannya kebeneran sesungguhnya.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
63 Bab
1.พี่ชายที่เฮงซวย
“ท่านไม่มีสิทธิ์จะกักขังข้าเองไว้ในคฤหาสน์แห่งนี้!”ใบหน้าที่งดงามของสตรีสูงศักดิ์ดูเจ็บปวด…เธอมองไปที่ร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ด้านหน้าเธอด้วยดวงตาที่ชื้นไปด้วยน้ำตา"เหตุใดจะทำไม่ได้ ในเมื่อเจ้าคือภรรยาของข้า”“ท่านแต่งงานกับข้าเพราะถูกบังคับ ท่านมิได้รักข้าเลยแกริค ท่านรักเพียงสตรีผู้นั้น แล้วท่านจะมาแต่งงานกับข้าทำไมกัน?”แกริคถอนหายใจ เขาปรายตามองใบหน้าที่แสนงดงามของภรรยาด้วยท่าทีที่เบื่อหน่ายเต็มทน“เพราะว่าเจ้าคือตัวเลือกที่ดีที่สุด…ในตอนนั้น”ดวงหน้าอันงดงามของท่านหญิงฮันน่าบิดเบี้ยวเมื่อได้ยินคำกล่าวสารภาพของสามี เขากล่าวอ้อมค้อมและถนอมน้ำใจเธอมานาน ในที่สุดเขาก็ยินยอมกล่าวคำที่เขาคิดเอาไว้ในใจเสียที!เรื่องราวดราม่าเรียกน้ำตานี้…เป็นเรื่องราวของตระกลูแลนเดอร์เบลล่าเลือกจะเดินออกมาด้านนอกเพื่อสงบสติอารมณ์…ท่านพ่อและท่านแม่ทะเลาะกันอย่างหนักมาโดยตลอดท่านแม่คือท่านหญิงฮันน่า เป็นบุตรสาวตระกูลแกรนด์ดยุคที่สูงส่ง ส่วนท่านพ่อเป็นแค่บารอนผู้ต่ำต้อย ท่านแม่หลงรักท่านพ่อตั้งแต่แรกเห็น จึงได้กล่าวขอแก่ท่านตาและท่านยาย ในครั้งแรกก็เกิดการคัดค้านอย่างหนัก แต่ท่านแม่ยืนยันหนักแน่น ว่าจะแต่
Baca selengkapnya
2.พ่ายแพ้ต่ออำนาจเงิน
ท่ามกลางค่ำคืนที่เงียบสงบ เบลล่าเงยหน้าขึ้นมามองที่ใบหน้าของ ดยุคโอเว่น เธอถอนหายใจก่อนจะยกยิ้มขึ้นมาส่งให้เขา“ไม่ค่ะ ต่อให้ท่านจะให้ข้าหนึ่งแสนเหรียญทองข้าก็ไม่คิดจะทำงานร่วมกับท่าน”ในตอนที่กล่าวไปเช่นนั้น หัวใจของเธอมันไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าหากเขายอมจ่ายให้ถึงแสนเหรียญทองจริงๆ เธอจะปฏิเสธเขาได้ไหมเพราะตอนที่พูดออกไปเธอก็แค่พูดให้มันดูเท่ๆ เท่านั้นเองเลโอหัวเราะ..เขามองไปที่ใบหน้างดงามของเบลล่าก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม ไม่สำเร็จงั้นหรือ? คนเช่นเขาไม่มีสิ่งที่อยากได้แล้วเอามาไม่ได้หรอกนะเธอคิดจะเอาชนะผิดคนแล้วสาวน้อย“หากเงินที่ข้ามีมันไม่สามารถเหนี่ยวรั้งเจ้าเอาไว้ได้เช่นนั้นข้าจะปล่อยเจ้าไป…”“ขอบคุณค่ะ…..”“แต่ไม่ใช่วันนี้ คืนนี้เจ้าต้องนอนที่นี่กับข้า…ในห้องนี้”คราวนี้เป็นเบลล่าที่กำมือแน่นด้วยความโมโห ชายผู้นี้จะกวนโมโหเธอไปถึงไหนกัน!! เลโอโน้มตัวนอนลงบนเตียงอย่างอารมณ์ดี เขาดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มแล้วหลับตาลงเบลล่ายังคงยืนอยู่หน้าประตูเช่นนั้น เพราะเธอยังไม่สามารถจะไว้วางใจการกระทำของเขาได้ ผ่านไปสักพักเธอก็ได้ยินเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของเขา เธอจึงลองขยับลูกบิดประตูดูมันล็อก!
Baca selengkapnya
3.งานแรกที่ต้องทำ
คฤหาสน์เมบิลเป็นคฤหาสน์หลังเล็กๆที่มีสองชั้น สามห้องนอน ส่วนด้านล่างเป็นห้องโถงรับแขกและห้องรับรอง ด้านหลังคือห้องครัวและห้องคนรับใช้ขนาดเล็กสามห้องในใจของเบลล่ารู้สึกถูกใจมากๆ เพราะสถานการณ์เรื่องการเงินของเธอในตอนนี้ยังไม่มั่นคงพอที่จะจ่ายให้กับค่าดูแลคฤหาสน์ที่ใหญ่เกินไปเธอมีเงินเก็บราวสองพันเหรียญทองจากการทำงานนอกสถานที่เบลล่านั้นคือคนที่ฉลาดเรื่องการเรียนมากๆ เธอจึงรับจ้างสอนหนังสือตั้งแต่ชนชั้นสูงยันชาวบ้านที่มีกำลังทรัพย์มากพอที่จะจ้าง ทำให้มีเงินจำนวนนี้ให้เก็บเอาไว้ใช้ในยามจำเป็น ส่วนท่านแม่มีเงินเก็บในธนาคารราวห้าหมื่นเหรียญทอง เงินจำนวนนี้คือเงินที่ท่านยายให้ไว้ตั้งแต่สิบหกปีที่แล้ว ท่านแม่ไม่เคยนำมันออกมาใช้เลย และท่านแม่ก็ซุกซ่อนบัญชีนี้เอาไว้ไม่ให้ท่านพ่อรู้เรื่องส่วนที่ตัวของท่านแม่มีเงินราวห้าพันเหรียญทองเราสองแม่ลูกเริ่มชีวิตในบ้านหลังใหม่ด้วยการไปตลาดเพื่อซื้อของมาเลี้ยงฉลองให้แก่ชีวิตใหม่“ข้าคิดว่าจะไปที่ตลาดค้าทาสค่ะ เราอาจจะต้องการคนงานสองถึงสามคนในการดูแลคฤหาสน์”“แม่คิดว่าเพียงงานดูแลคฤหาสน์ แม่สามารถทำงานทั้งหมดได้…”เบลล่ายื่นมือไปจับมือของท่านแม่เอาไว้
Baca selengkapnya
4.น่าสนใจ
เบลล่าเลือกอยู่นานแต่ทว่าเธอก็ยังไม่สามารถหาคนสวนที่ถูกใจได้เลย อีกทั้งตอนนี้ก็เป็นเวลาใกล้จะมืดแล้วเธอจึงเดินทางกลับคฤหาสน์ก่อนเซ็ดดริกนั้นทำงานได้ดีเกินกว่าที่เธอคาดคิดเอาไว้ เขาล่วงหน้ามาจัดการเรื่องเกี่ยวกับคนรับใช้ ทั้งเรื่องหาหมอมาตรวจร่างกายและเรื่องการจัดสรรห้องที่เหมาะสมชายชราผู้นั้นชื่อว่า เซนเดอร์ ร่างกายของเขานั้นมีเพียงอาการขาดน้ำและขาดสารอาหารเท่านั้น ส่วนคนใช้ร่างท้วมชื่อว่ามิเกล น้องสาวของมิเกลนั้นไม่สามารถพูดได้เพราะเธอเป็นใบ้ตั้งแต่กำเนิด ชื่อว่ามิลัน หลังจากได้ทานอาหารมิเกลและมิลันก็เริ่มงานทันทีคนที่ตื่นเต้นกว่าใครนั้นก็น่าจะเป็นท่านแม่ เธอลงมาทำความรู้จักกับคนรับใช้ทั้งสามด้วยท่าทางดีใจ เบลล่ามองภาพเหล่านั้นด้วยรอยยิ้ม“ข้าคิดว่าข้าอยากจะได้คนสวนที่สามารถปกป้องคฤหาสน์ได้ อีกทั้งยังอยากได้อัศวินสักสองคนมาคอยคุ้มกันท่านแม่”“ครับ ข้าจะจัดการหาอัศวินที่เหมาะสมมาให้”“ข้าอยากได้อัศวินที่ไม่ขึ้นตรงกับสังกัดของตระกูลโอเว่นนะคะ ข้าอยากได้อัศวินที่เป็นของข้าจริงๆ หวังว่าเซ็ดดริกจะเข้าใจความคิดของข้า”“ครับ ตามที่ท่านเบลล่าประสงค์”“ท่านจะพักที่นี่ไหมคะ ด้านบนยังมีห้อง…
Baca selengkapnya
5.ไม่ได้เมา
“ท่านพี่จ้างเบลมาสอนหนังสือให้ข้าได้ไหมคะ?”เบลล่าตกใจจนต้องรีบกล่าวปฏิเสธ“ไม่ได้นะคิร่า ข้ามิกล้าสอนทายาทของเคนเนดี้หรอก!”ท่านเคาน์ยกยิ้ม“เอาสิ..พรุ่งนี้รบกวนเบลล่านำใบสำเร็จการศึกษาและใบอนุญาตสอนหนังสือมาพบข้า ส่วนเรื่องค่าจ้างนั้นไม่ต้องเป็นห่วงข้าจะจ่ายให้อย่างเหมาะสม”เบลล่าส่งยิ้มอย่างเกรงใจให้ท่านเคาน์ ทว่าในใจของเธอมันกำลังโห่ร้องอย่างยินดี!!นี่มันจะเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลย!! เธอจะได้ใกล้ชิดกับคิร่าและได้เงินค่าจ้างสอนหนังสืออีกด้วย! เบลล่าเชื่อเหลือเกินว่าท่านเคาน์จะต้องจ่ายในราคาที่เหมาะสมแน่ๆ จมูกของเธอกำลังได้กลิ่นของเงินที่ลอยมาแล้วละสิ“เอาล่ะ..เราไปที่งานเลี้ยงกันเถอะ ป่านนี้ทุกอย่างคงจะเตรียมพร้อมหมดแล้ว”โคลด์ลุกขึ้นก่อนจะส่งมือให้เบลล่า“ยินดีต้อนรับสู่เคนเนดี้อย่างเป็นทางการ”จะจับมือ…ดีไหมนะ!!เมื่อโคลด์เห็นความลังเลให้สายตาของเบลล่า เขาก็หัวเราะ“ข้าบอกแล้วไงว่าเจ้าก็คือน้องสาวของข้าอีกคน ไม่ต้องคิดมากหรอก”เบลล่าส่งยิ้มจางๆให้โคลด์ก่อนจะจับมือของเขา คิร่ายกยิ้มอย่างอารมณ์ดี พวกเราเดินมาทางด้านหลังของคฤหาสน์ เบื้องหน้าของเบลล่าคือสวนที่แสนงดงาม มีเก
Baca selengkapnya
6.เรื่องราวที่เลยเถิด
หลังจากส่งคิร่ากลับห้องนอนเรียบร้อยแล้วโคลด์ก็กลับมาที่ห้องทำงานอีกครั้ง เขาใช้นิ้วเคาะโต๊ะอย่างใช้ความคิด..เบลล่า เมบิล?โคลด์ก้มมองตุ้มหูทับทิมสีแดงในมืออย่างอารมณ์ดี ใบหน้าที่แสนจะงดงามนั่นดึงดูดความสนใจของเขาได้ไม่ยากเย็นเท่าไหร่นัก และไม่ว่าเธอจะเข้ามาที่เคนเนดี้ด้วยเหตุผลใด เขาก็จะต้องระวังเรื่องความปลอดภัยของคิร่าก่อนเป็นอันดับแรก“กัสส่งคนไปตามสืบเรื่องของเบลล่ามาอย่างละเอียด…ข้าต้องการรู้ถึงเรื่องราวตั้งแต่นางยังเด็กจนถึงตอนนี้เลย…แล้วก็นี่..ตุ้มหูทับทิมเช่นนี้ตั้งแต่เกิดมาข้าเห็นสตรีเพียงคนเดียวที่สวมทับทิมออกงาน นั่นก็คือแกรนด์ดัชเชสโอเว่น ตามสืบเรื่องความสัมพันธ์ของนางกับดยุคโอเว่นมาด้วย”“ครับท่านเคาน์”กัสออกไปอย่างรวดเร็ว…โคลด์ยกยิ้มก่อนจะมองไปที่ด้านนอกหน้าต่างไม่ว่าเธอจะมาแผนไหน เขาจะเป็นคนกักขังเธอเอาไว้ที่เคนเนดี้เอง วางใจเถอะเบลล่า ในเมื่อเจ้ากล้าที่จะเข้าถ้ำเสือแล้ว ก็อย่าคิดว่าจะออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆ……เบลล่ายกยิ้มให้กับท่านเคาน์ที่กำลังมองหน้าเธอ“อืม..เอกสารเรียบร้อยแล้ว เช่นนี้เจ้าลงมือสอนคิร่าได้เลย”“ข้าคิดว่าจะมาสอนนางวันพรุ่งนี้ค่ะ วันนี้ขออยากจะกลับไปเ
Baca selengkapnya
7.ก็แต่นอนด้วยกัน
เลโอยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม เป็นไปตามคาดเคาน์เคนเนดี้ส่งคนมาสืบเรื่องของเบลล่าจริงๆ ด้วยสินะ ดีที่เขารอบคอบและเตรียมการเรื่องพวกนี้เอาไว้หมดแล้ว เรื่องประวัติของนางไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงสายของเขารายงานว่าเคาน์เคนเนดี้สนใจเรื่องเบลล่ามาก….เขาให้เธอไปตีสนิทน้องสาว เหตุใดถึงไปตีสนิทพี่ชายมาด้วยเล่า!!ไม่สบอารมณ์เอาซะเลย!!……..โคลด์ลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปหาเบลล่า“ท่านเคาน์ควรจะออกไป….”เขาล้มตัวลงนอนทับเบลล่าพร้อมทั้งหลับตาลงเธอไม่เชื่อ ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเขาจะเมา มันเป็นไปไม่ได้! ในวันงานเลี้ยงก็เห็นได้ชัดว่าเขาดื่มไวน์แทบจะอาบเขายังไม่มีทีท่าว่าจะเมาเลย เพราะฉะนั้นวันนี้แค่เหล้าขวดเดียวนี่มันไม่มีทางจะทำให้เขาเมาแน่นอน“ท่านเคาน์..ข้ารู้นะคะว่าท่านไม่ได้เมา!!”เสียงหัวเราะดังขึ้นมาจากโคลด์“อ่า..แย่จังที่ใช้มุกนี้ไม่ได้!”“หากท่านไม่ได้เมาท่านก็ควรจะลุกขึ้นนะคะ มันหนัก!!”“เช่นนั้นหากว่าข้าเมา ก็หมายความว่าข้าสามารถนอนทับเจ้าได้สินะ ข้าจะจำเอาไว้ใช้ในครั้งหน้านะ!!”“ไม่ได้ค่ะ!!…จะเมาหรือไม่ท่านก็ไม่ควรเข้ามาอยู่ในห้องกับข้าเช่นนี้ มันไม่เหมาะสม!!”“เบล ตั้งแต่เจอหน้ากันเจ้ากล่าวคำว่าไม่
Baca selengkapnya
8.งานเต้นรำ 1
พ่อบ้านของคฤหาสน์โอเว่นนั้นได้จัดเตรียมชุดออกงานให้ท่านดยุคได้เลือก“วันนี้ท่านดยุคจะต้องขอสตรีเต้นรำให้ได้นะครับ!”เลโอถอนหายใจ“เหตุใดจะต้องขอสตรีเต้นรำด้วยล่ะอับบาส ในเมื่อสุดท้ายก็ต้องจบที่เตียงอยู่ดี”“มันคนละเรื่องกันครับท่านดยุค การเต้นรำในชนชั้นสูงนั้นหมายถึงการบอกว่าท่านสนใจหรือว่าชอบสตรีผู้นั้น การขอนางเต้นรำต่อหน้าผู้คนมากมายหมายความว่าท่านรู้สึกดีกับนางจริงๆ ตำแหน่งดัชเชสแห่งโอเว่นยังต้องการสตรีที่จะมารับช่วงต่อจากท่านหญิงนะครับ”เลโอถอนหายใจ“พวกสตรี…จะรู้สึกดีมากเลยงั้นหรือ หากว่ามีคนขอเต้นรำ”“ด้วยประสบการณ์ที่ยาวนานของชีวิตของข้า บอกได้เลยครับว่าไม่มีสตรีใดที่ไม่ประทับใจแน่นอน บวกกับภาพลักษณ์ที่โดดเด่นของท่านดยุคด้วยแล้ว รับรองเลยว่ายามที่เต้นรำท่ามกลางเสียงเพลงที่แว่วหวาน สตรีผู้นั้นจะต้องตกหลุมรักท่านดยุคแน่ๆ”พ่อบ้านกล่าวพร้อมทั้งติดกระดุมเสื้อให้เลโอ เขาเลี้ยงท่านดยุคมาตั้งแต่ยังเด็ก วันนี้เด็กน้อยได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่สักที!! เหลือเพียงตำแหน่งดัชเชสเท่านั้นที่ไม่มีสตรีใดมาท้าชิงแม้แต่คนเดียว อาจจะเป็นเพราะกลิ่นอายที่น่ากลัวของท่านดยุคก็ได้..แต่ถึงท่านดยุคจะดูน่ากลั
Baca selengkapnya
9.งานเต้นรำ 2
เพลงถูกบรรเลงขึ้นมาพร้อมกับท่านเคาน์และคิร่าที่เดินเข้าไปเต้นรำเปิดฟอล์อตามธรรมเนียมสองพี่น้องตระกูลเคนเนดี้นั้นตรึงตาตรึงใจผู้คนในห้องนี้ได้เป็นอย่างดี ความหล่อเหลาและความงดงามของทั้งสองคนทำเอาบรรดาบุรุษและสตรีในห้องจัดเลี้ยงหน้าแดงไปตามๆ กันเลโอกอบกุมมือของเบลล่าเอาไว้ เขารู้สึกไม่พอใจเลยที่เธอกำลังยิ้มเมื่อมองดูสองพี่น้องนั่นเต้นรำเธอชอบเคาน์เคนเนดี้รึไง!! หมอนั่นมีอะไรดีกัน!!เลโอคิดว่าเขาอาจจะต้องทบทวนเรื่องการทำงานของเธอในครั้งนี้ใหม่เสียแล้ว หรือไม่เขาก็ควรจะปฏิเสธค่าจ้างของดยุคแม็คซิมัสออกไปซะ เธอจะได้ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับเคาน์เคนเนดี้อีก!!พอเพลงแรกจบก็ถึงคราวที่ผู้คนในห้องจัดเลี้ยงจะจูงมือคู่เต้นรำเข้าไปที่ฟลอร์เบลล่าส่งยิ้มให้ท่านดยุคพอเป็นพิธีก่อนที่เขาจะเข้ามาโอบเอวเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว เราใกล้กันจนเธอได้กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อดังของเขา ใบหน้าของท่านดยุคในตอนนี้ช่างดูโดดเด่นกว่าทุกวัน สารภาพในใจว่าตอนที่พบเจอกันเธอตกใจจนลืมมองไปเลยว่าเขาในวันนี้ช่างหล่อเหลากว่าทุกครั้งที่เจอ..ดวงตาดุจพญาเหยี่ยวของเขาจับจ้องมองที่เธอราวกับว่าเธอนั้นเป็นเพียงเหยื่อตัวน้อยๆ ของเขาเท่านั้นเบลล
Baca selengkapnya
10.ขอให้แสงจันทร์เป็นพยาน
เจนถือถาดเข้ามาในสวนเพื่อจะเก็บแก้วและถ้วยจานทั้งหมดไปล้างสาวใช้เดินมาเรื่อยๆ จนเธอเห็นรองเท้าส้นสูงสีชมพู เจนรีบถือรองเท้าไปหาคุณหนูของเธอทันที“อย่าบอกนะว่านี่คือรองเท้าของเบล?”“ข้าค่อนข้างจะมั่นใจค่ะ เพราะข้าเห็นเลดี้เบลล่าตอนลงรถม้า เลดี้รวบกระโปรงขึ้นไปทำให้ข้าเห็นรองเท้าที่เธอสวม”คิร่ามองไปที่พี่ชายของเธอ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว แขกทั้งหมดก็ทยอยกลับไปจนเกือบหมด“กัส!! ไปที่คฤหาสน์เมบิลหน่อย สอบถามคนที่นั่นว่าเบลกลับไปที่บ้านรึยัง…”เซอร์กัสปาก้มหน้าลงก่อนที่เขาจะรีบขี่ม้าไปที่คฤหาสน์เมบิลทันที“ข้ามาจากคฤหาสน์เคนเนดี้ ไม่ทราบว่าเลดี้เมบิลถึงบ้านรึยังครับ”เซ็ดดริกเดินออกไปก่อนจะยกยิ้มให้กัสปา“คุณหนูกลับมาแล้วครับ ท่านกลับมาถึงก็อาบน้ำเข้านอนเรียบร้อยแล้ว ฝากขอบคุณท่านเคาน์ด้วยครับที่เป็นห่วง”กัสปาพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนที่เขาจะขี่ม้ากลับไปรายงานให้ท่านเคาน์ทราบในใจของโคลด์นั้นมันกำลังบอกว่าเธอไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์เมบิลแน่นอน…ดยุคโอเว่น…ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าท่านจะแน่สักแค่ไหนเชียว!…….เลโอเริ่มถอดเสื้อของเบลล่าออกมาช้าๆ เขาแกะเชือกที่มัดอยู่บนชุดของเธอออกอย่างแผ่วเบา เขากล
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status