مشاركة

ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน
ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน
مؤلف: mindy

ความน่ารักเป็นเหตุ

مؤلف: mindy
last update تاريخ النشر: 2026-09-28 12:39:15

“กลับคนเดียวได้แน่นะเจ้าใจ” รุ่นพี่โรงเรียนเก่าที่สนิทสนมกันหันมาถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง สีหน้ากังวลเมื่อฉันเอ่ยปากขอลงป้ายรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุด จากตอนแรกตกลงกันว่าพี่ไวท์จะไปส่งฉันที่หอหลังคอน เสิร์ตที่เจ้าใจรอคอยมาตลอดหลายเดือนจบลง แต่ในเมื่อพี่ไวท์เพิ่งวางสายจากแฟนหนุ่มแถมทะเลาะกันเรื่องมาดูคอนโดยไม่บอก ครั้นจะให้พี่ไวท์ไปส่งถึงหอก็ยังไงอยู่ ทะเลาะก็ต้องรีบเคลียร์ให้จบโดยเร็วใช่ม้า แค่กลับที่พักด้วยตัวเองเจ้าใจทำได้อยู่ละ

“สบายมากค่ะ รถไฟฟ้าอยู่ไม่ไกลจากหอเท่าไหร่ เดินแป๊บๆ ก็ถึง ตอนไปรับพี่ไวท์ก็เห็นนี่นา” ฉันบอกด้วยรอยยิ้มหวังให้พี่ไวท์คลายกังวล คือครอบครัวเราทั้งคู่รู้จักสนิทสนมกันไง มาคอนวันนี้ทางบ้านฉันก็รู้ว่ามากับพี่ไวท์เลยไม่ห่วงเท่าไหร่

“แต่ถ้าขึ้นแอร์พอตลิ้งค์ต้องเปลี่ยนหลายต่อแถมเดินไกลอีก อย่างน้อยให้พี่ไปส่งที่ใต้ดินละกัน” พี่ไวท์บอกด้วยน้ำเสียงหนักใจ จะดื้อก็ใช่เรื่องเลยตอบตกลง

“เอางั้นก็ได้ค่ะ แต่ถ้าพี่ไวท์ไปช้าพี่อาร์ทไม่งอนกว่าเดิมเหรอ”

“ยังไงอาร์ทก็งอนอยู่ละ พี่ไปช้าอีกครึ่งชั่วโมงจะเป็นไรไป” พี่ไวท์พูดติดขำ ก่อนจะชวนคุยเรื่องคอนที่พวกเรากดบัตรมาได้โดยแต้มบุญล้วนๆ ขนาดจัดที่ราชมัง 2 วันติดที่นั่งยังไม่พออ่ะค่ะ แต่จะให้พอได้ไงในเมื่อเอเธนส์คือไอดอลนัมเบอร์วันของเอเชีย มีแฟนคลับทั้งไทยและอินเตอร์นับไม่ถ้วน ดูยอดฟอลโลไอจีเค้าซะก่อนไม่ต่ำกว่า 50 ล้าน ถึงแม้จะเปิดตัวคบกับไอดอลสุดน่ารักอย่างเดซี่ไปเมื่อสามปีก่อน ความนิยมของเอเธนส์กลับไม่ดรอปลงแม้แต่น้อย มีแต่พุ่งกระฉูดขึ้นด้วยซ้ำ นั่นเป็นเพราะคนทั่วไปรวมถึงแฟนคลับอย่างพวกเราเห็นว่าเค้าคือลูกผู้ชายตัวจริง มีแฟนก็ยอมรับว่ามี ไม่กลัวเสียความนิยม... เป็นไงล่ะมายเมน เริ่ดใช่ม้า!

“ถ้าถึงแล้วไลน์บอกพี่ด้วยนะ พี่เป็นห่วง”

“โอเคค่า ถ้าถึงห้องหนูรีบบอกทันที ขอบคุณจ้าว” ฉันไหว้ย่อพี่ไวท์คนสวย รีบวิ่งลงรถเพราะกลัวคันหลังบ่นเอา โชคดีหน่อยที่บัตรเครดิตสามารถแตะเข้ามาในสถานีได้จึงไม่ต้องเสียเวลาซื้อตั๋ว ถึงแม้ตอนนี้จะปาเข้าไปสามทุ่มกว่าแต่ไม่น่ากลัวเลยสักนิด คับคั่งด้วยสาวๆ ที่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไปคอนเช่นเดียวกัน บางคนถือพัดรูปเอเธนส์ บางคนใส่เสื้อยืดหน้าเอเธนส์ บางคนถือของพรีเมียมที่ขายหน้าคอน แถมส่วนใหญ่ยังคุยกันเรื่องความหล่อของเอเธนส์และเซอร์วิซแฟนไม่หยุด ไหนจะบอกว่าคอนสนุกแค่ไหน นี่ถ้าไม่เกรงใจจะขอร่วมวงเม้าท์ด้วยละนะ อยากแชร์ความฟินด้วยคนอะไรประมาณนั้น แฮร่!

ยืนได้ป้ายนึงฉันก็เปลี่ยนสถานีมาขึ้นบีทีเอส ระหว่างอยู่บนบันไดเลื่อนก็ได้ยินเสียงจากด้านหลัง พอหันมองเห็นเป็นผู้ชายคนนึงส่งยิ้มมา

“พี่ขอไลน์น้องได้มั้ยครับ”

“ขอโทษค่ะ ไม่สะดวก พอดีมีแฟนแล้ว” ฉันตอบเสียงเรียบและหันกลับทางเดิม จากประสบการตรงและสิ่งที่พี่ชายพร่ำสอนตั้งแต่มีคนเข้ามาจีบน้องสาวคนนี้ ผู้ชายมีหลายประเภท ถ้าเราพูดไม่ดีใส่ เกิดอีกฝ่ายไม่พอใจดันตามไม่หยุดจะทำไง แล้วก็มีบางประเภทที่เราพูดดีตอบ ดันหาว่าเราเล่นด้วยเข้าไปอีกมันจะยิ่งไปกันใหญ่เพราะงั้นเฉยไว้ดีที่สุด

โชคดีที่ฉันซื้อบัตรแบบเติมเงินไว้ตั้งแต่เมื่อวาน พอถึงก็แตะเข้ามาด้านใน ขึ้นบันไดเลื่อนมาชั้นบน เลือกประตูที่ไม่มีคนยืน

“ให้เถอะครับ แค่ไลน์เอง แฟนน้องไม่รู้หรอก” เสียงพูดข้างหลังทำเอาฉันที่มองรถไฟฝั่งตรงข้ามกำลังเข้าจอดชานชาลาแอบสะดุ้ง

จะบ้า! ยังไม่หยุดตามอีก นี่ก็ไม่ได้หน้าตาดีขนาดดาราไอดอล จะตื๊ออะไรนักหนาคะ! ฉันขยับตัวเดินมาอีกประตูที่คนรอเยอะๆ จังหวะที่รถไฟมาก็รีบก้าวตามคนข้างหน้า ลัดเลาะผ่านผู้คนมาอีกขบวน

อุ๊ย! มีที่ว่างพอดี ฉันเดินเข้ามานั่งอย่างไม่รอช้า คนเยอะคงหนีพ้นแล้วแหละ เฮ้อ!

ฉันล้วงมือถือออกมา ใช้เวลานี้ตอบไลน์ที่ดองไว้ตั้งแต่ก่อนคอนเริ่ม รีบรายงานคุณแม่ว่าคอนเสิร์ตเลิกแล้ว หนูกำลังกลับค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวถึงห้องหนูโทรหา คุณแม่ตอบกลับมาว่าโอเคจ้าสาวน้อยเมืองกรุง น่าน! มีแซวลูกด้วยนะ ฮ่าๆ

“น้องเค้ายิ้มไม่หยุด คงคุยกับแฟน”

“เสือก”

“ฮ่าๆๆๆ” เสียงหัวเราะแบบไม่เกรงใจใครทำให้คนในขบวนรวมถึงฉันหันมองทางขวามือ

ห๊ะ! นายช่างตี๊อยืนแถวเสากลางหน้าประตูพร้อมกับเพื่อนอีกเป็นกลุ่ม หนำซ้ำมองมาทางนี้และส่งยิ้มให้... อะหยังปะล้ำปะเหลือ!! ฉันหันขวับก้มหน้ามองมือถืออีกครั้ง ไม่เป็นไรน่าเจ้าใจ อีกสองป้ายก็ลงละ หมอนั่นคงไม่บ้าตามเธอไม่หยุดหรอก คิดได้ฉันก็ตอบไลน์พี่สาวสุดที่รักที่ถามว่าคอนสนุกมั้ย เอเธนส์หล่อรึเปล่า ฉันคลี่ยิ้มพลางชาบูความหล่ออลังการ หล่อเป็นแก้วเป็นแสง หล่อแบบไม่มีอยู่จริงของไอดอลในดวงใจประมาณ 5 บรรทัด เล่าความสนุกฉ่ำในคอนและเซอร์วิซแฟนของเอเธนส์ไม่หยุด หูก็คอยฟังว่าถึงไหนแล้ว

พรึ่บ! ผู้หญิงที่นั่งข้างกันลุกขึ้นยืนเพราะรถไฟกำลังจะเข้าจอดป้าย ไม่ถึงสามสิบวินาทีก็มีใครบางคนเข้ามานั่งแทนที่ พอเหลือบมองถึงกับผงะเมื่อเห็นเป็นนายช่างตื๊อแถมเพื่อนของหมอนี่ร้องหูวไม่หยุด

“สถานีต่อไป...”

ฉันลุกขึ้นยืนทันที ก้าวมารอหน้าประตูอีกขบวน ในใจก็ภาวนาให้ถึงป้ายเร็วๆ แต่ยิ่งจดจ่อว่าเมื่อไหร่จะถึง กลับรู้สึกเชื่องช้าเหลือเกิน จนกระทั่งรถไฟจอดที่ชานชาลา ฉันแทบวิ่งออกจากตู้ขบวน เวลานี้ใครจะทำอะไรเจ้าใจไม่สน ซอยเท้าระรัวลงบันไดโดยไม่กลัวหกล้มแม้แต่น้อย

ติ๊ด!

ใช้บัตรแตะออกสถานีมาแล้วค่อยโล่งอก หือ! เพิ่งสังเกต...ไม่มีใครออกมากับฉันเลย! เมื่อวานตอนนั่งรถไฟกลับจากห้างพร้อมพี่ชายและพี่สาวในเวลาเกือบสี่ทุ่ม ทางออกฝั่งนี้คนพลุกพล่านราวกับช่วงเวลากลาง วันไม่มีผิด หรือเป็นเพราะพรุ่งนี้มหาลัยเปิดเทอมวันแรก นักศึกษาที่พักแถวนี้เลยรีบเข้านอน ไม่มีใครออกมาดูคอนเสิร์ตอย่างเธอหรอกเจ้าใจ แต่จะทำไงได้ล่ะในเมื่ออีกฝ่ายคือมายเมน ฉันจะพลาดดูเอเธนส์ตัวเป็นๆ ได้ไง อุตส่าห์ใช้แต้มบุญสูงสุดกดบัตรได้ทั้งที ต้องทำหน้าที่แฟนคลับที่ดีสิคะ

ช่างเถอะ! รีบกลับดีกว่า ไฟก็ส่องตลอดทาง ไม่น่ากลัวหรอกน่า

อุ๊ย! ข้างหน้ามีผู้ชายตัวสูงคนนึงเดินนำประมาณร้อยเมตรได้ น่าจะลงรถไฟฝั่งตรงข้ามล่ะมั้ง ยังไงก็เถอะ อย่างน้อยไม่ได้เดินคนเดียวบนทางแห่งนี้ มีเพื่อนร่วมทางที่แม้จะอยู่ไกลแต่อุ่นใจหน่อย

“ให้เบอร์พี่เถอะ แค่คุยเอง แฟนน้องไม่รู้หรอก” เสียงจากข้างหลังที่ดังไปทั้งบริเวณทำเอาฉันสะดุ้ง

“...........” แม้จะมีเสียงเครื่องยนต์เสียงบีบแตรลอยขึ้นมาจากถนนด้านล่าง แต่ฉันกลับได้ยินเสียงพูดนั้นชัดมาก ชัดจนหลอน ความกลัวพุ่งเข้าจู่โจมเมื่อสำนึกได้ว่าอีตาช่างตื๊อยังคงตามไม่หยุด... นี่มันคุกคามกันชัดๆ! ทำไงดีแถวนี้คงไม่มีวงจรปิด แถมเดินห่างสถานีมาไกลแล้วด้วย จะกลับไปขอความช่วยเหลือจากยามก็ต้องวิ่งผ่านหมอนี่ไปอีก หนำซ้ำกว่าจะถึงบันไดทางลงระยะทางก็ไม่ใช่น้อยๆ นี่มันวันซวยอะไรของฉันกันนะ!

“รับพี่ไว้เป็นตัวเลือกของน้องไงครับ ไม่แน่คุยไปน้องอาจชอบพี่จนเลิกกับแฟนก็ได้ หึๆ” เสียงหัวเราะในลำคอทำให้ฉันได้สติ ตัดสินใจวิ่งสุดกำลังทั้งที่น้ำตากำลังจะไหล เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ยอมรับว่ากลัว อย่าร้องเจ้าใจ มีสติเข้าไว้เธอต้องรอด!

พรึ่บ!

วิ่งยังไม่ทันถึงสิบเมตรก็มีอันต้องเบรกเพราะใครบางคนโผล่ออกมาจากเสาใหญ่กลางทางเดิน

“พี่บอกแล้วไงว่าจะไปรับ รีบออกมาจากสถานีทำไมครับ”

“............” ฉันงง ตะลึง ตกใจ ไม่เข้าใจว่าผู้ชายตัวสูงใหญ่ตรงหน้าพูดเรื่องอะไร

หรือว่าหนีเสือปะจระเข้! นี่มันวันซวยของฉันจริงๆ สินะ ซวยซ้ำซวยไม่จบไม่สิ้น

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน   2become1 nc (3)

    “พี่ขอเข้าไปตัวน้องนะครับ อ้า” ว่าแล้วพี่เร็กซ์แทรกซึมแก่นกายเข้ามาทั้งลำทำเอาฉันรู้สึกแน่นทั้งร่าง เจ็บมากแต่ก็รู้สึกดีมากเช่นกันฉันสบตากับคนด้านบน พี่เค้าอมยิ้มสายตาเต็มไปด้วยความรัก “ในตัวน้องอุ่นมาก รัดพี่แน่นด้วย” คำพูดพี่เร็กซ์ทำให้ฉันเขินจัด รู้ตัวอีกทีเอวแกร่งก็ขยับช้าๆ เล่นเอาฉันเก็บอารมณ์ไม่อยู่ถึงกับร้องออกมา“อ้า”“แน่นมาก พี่ชอบ” พี่เร็กซ์บอกความรู้สึกโดยไม่เก็บกัก เร่งจังหวะจากเดิม ราวกับว่าเมื่อเราเข้ากันได้แล้วความเจ็บหายไป เหลือไว้แต่ความเสียวซ่าน“อื้อ” ฉันสะบัดหน้าไปมา จับหมอนไว้แน่น มันเสียวจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ “อ้าาา” พี่เร็กซ์ซู้ดปาก ขยับเอวเร่งจังหวะ จับเอวเล็กไว้แน่น เราทั้งคู่ส่งเสียงครางระงมไม่ต่างกัน แม้เครื่องปรับอากาศจะทำงานได้ดีมาก แต่บนเตียงกลับร้อนจนรู้สึกได้“ชอบมั้ยครับ” พี่เร็กซ์ถามกันทั้งที่ใส่แก่นกายยาวๆ ไม่หยุด“อื้อ หนูชอบ” คำตอบของฉันทำให้พี่เร็กซ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะดึงแก่นกายออกทำให้ฉันโล่งอย่างบอกไม่ถูก พี่เร็กซ์จับฉันพลิกตัวคว่ำหน้าลงทำเอาฉันแตกตื่น “อ๊ะ” แฟนหนุ่มยกสะโพกฉันขึ้น ส่วนตัวเองคุกเข่าและเติมเต็มแก่นกายเข้ามาสุดลำอีกครั

  • ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน   2become1 nc (2)

    “สวยขนาดนี้ ขอพี่ดูบ้างครับ” ไม่ทันที่ฉันจะโต้ตอบ พี่เร็กซ์ก็ใช้สองมือร้อนประคองสองเต้า เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความไวแสง ใช้ปลายลิ้นตวัดเบาๆ ที่จุกสีชมพูอ่อน“อื้อ” ฉันครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน และสั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิมเมื่อมือใหญ่ลูบไล้ยอดอกอีกข้าง “หน้าอกน้องสวยมาก” พี่เร็กซ์กระซิบทั้งที่ยังละเลงลิ้นอยู่ที่ปลายยอด แถมเปลี่ยนมาดูดดึงอีกข้าง ใช้มือบีบเคล้นเบาๆ ทำเอาฉันเสียดเสียวไปถึงบริเวณนั้น“อื้อ” ฉันครวญครางโดยไม่รู้ตัว รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย“เสียงครางของน้องทำให้พี่อยากฝังตัวเข้าไป” พี่เร็กซ์บอกอย่างไม่อาย สลับรัวลิ้นบนยอดอกทั้งสองข้างทำเอาฉันเสียวซ่านยิ่งกว่าเดิม บิดตัวไปมากับความทรมานนี้ และทรมานยิ่งกว่าเดิมเมื่อมือใหญ่ลูบไล้บริเวณนั้นที่ตอนนี้เปียกชื้นจนรู้สึกได้“อย่าค่ะ” เมื่อร้องห้ามพี่เร็กซ์กลับมอบจูบมอมเมาทำเอาฉันกระเจิดกระเจิง รู้ตัวอีกทีกางเกงในตัวจิ๋วก็ถูกถอดออก นิ้วแข็งของแฟนหนุ่มแทรกเข้ามากลางกาย สัมผัสจุดที่อ่อนไหวจนฉันสะดุ้ง“จะ เจ็บ” แม้จะเสียวมาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกเจ็บในเวลาเดียวกัน“ขอโทษครับ” พี่เร็กซ์ผงกหัวขึ้นมาสบสายตากัน ยอมหยุดอยู่แค่นั้น เล

  • ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน   2become1 nc

    วินาทีนี้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกลับมาทันควัน ไม่ได้… ฉันต้องหยุด! “พะ พี่เร็กซ์ คะ” ฉันเรียกพี่เร็กซ์ทั้งที่ปากคอสั่น พี่เค้ายังวุ่นวายบริเวณคอฉันอยู่เลย ฮือ!“หือ” พี่เร็กซ์เงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอ ยิ้มให้กัน แววตาเต็มไปด้วยความต้องการจนรู้สึกได้ กรี๊ด! ฉันพาตัวเองมาถึงจุดนี้ได้ยังไง สุ่มเสี่ยงเกินไปละ!“คือ… นะ หนูกลัวติดไข้” รู้ว่าเหตุผลที่อ้างดูปัญญาอ่อนมากในเมื่อเราเพิ่งจูบกันไป แต่เวลาแค่น้อยนิดมันคิดไม่ออกอ่า “พี่รู้ว่าน้องกลัวอย่างอื่น” พี่เร็กซ์พูดเสียงนุ่มหู ใช้มือใหญ่ลูบหัวอย่างละมุนละม่อม มองกันด้วยแววตาเอ็นดู ก่อนจะจูบเข้าที่แก้มขวาอย่างออดอ้อน ค่อยๆ ผละออกจากแก้มใสและประทับจูบลงมาอีกครั้ง พี่เร็กซ์ละเลียดชิมริมฝีปากบางช้าๆ เบาๆ เหมือนเป็นการบอกใบ้ว่าจะหยุดแค่จูบเหมือนทุกที ฉันหลับตาลงอย่างวางใจ จูบตอบเหมือนทุกครั้งจนกระทั่งเฮือก! มือใหญ่เลื่อนจับเข้าที่หน้าอกทั้งสองข้าง ลูบเคล้นไปมา แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นกลางแต่ทำเอาฉันขนลุกชันทั้งร่าง“พี่เร็กซ์” ฉันเรียกแฟนหนุ่มอย่างแตกตื่น รับรู้โดยสัญชาติญาณว่าถ้าไม่หยุดตอนนี้ล่ะก็… คงไม่จบแค่นี้แน่พี่เร็กซ์ผละริมฝีปากคู่สวยออกจากริม

  • ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน   อยู่ใกล้น้องเดี๋ยวก็หาย3

    “ไม่คิดมากสิครับ พี่ตื่นมารอบนึง ไม่เห็นน้องเลยหลับต่อ พอได้นอนรู้สึกดีขึ้นอย่างที่ครินทร์มันบอก” พี่เร็กซ์ยิ้มมุมปาก พอสังเกตดีๆ สีหน้าพี่เค้าดีขึ้นกว่าหลายชั่วโมงก่อนหลายระดับเลยแฮะ“ไม่ได้โกหกให้หนูสบายใจใช่มั้ย”“จับหน้าผาก จับมือดูก็ได้” ว่าแล้วก็ยื่นมือใหญ่มาตรงหน้า ฉันเอื้อมบางไปจับ หือ! ไม่ร้อนผ่าวแล้วนี่นา“หนูขอจับหน้าผาก” ฉันปล่อยมือใหญ่ออก ยืดตัวขึ้น หมายจะจับหน้าผากแฟนหนุ่ม แต่ด้วยความที่ที่นอนมันเด้งดึ๋งเลยทรงตัวพลาดทำให้จะล้มลง “เฮ้ย” ฉันร้องด้วยอารมณ์ตกใจหมับ! พี่เร็กซ์คว้าตัวฉันไว้ทัน ยกขึ้นอย่างง่ายดายแถมวางลงบนตัวพี่เค้า กลายเป็นว่าสภาพฉันตอนนี้กำลังนอนทับคนป่วยอยู่ มุแง๊!“ขอโทษค่ะ” ฉันบอกพลางขยับตัวแต่พี่เร็กซ์กับรัดเอวบางเอาไว้ “จับหน้าผากพี่ก่อนสิครับ” แฟนหนุ่มที่อยู่ใกล้จนลมหายใจเป่ารดกันยิ้มมุมปาก ฉันย่นจมูกใส่ในความเจ้าเล่ห์ แต่มือก็ยื่นไปที่หน้าผากแล้ววางลง“หายร้อนแล้ว!” ฉันร้องอย่างดีใจ กินยาหลับไปประมาณสองชั่วโมงอาการไข้ก็ดีขึ้น ต้องแข็งแกร่งเบอร์ไหนคะ!!“บอกแล้วได้อยู่ใกล้น้องเดี๋ยวก็หาย”“ถ้าหายแล้วหนูกลับละกัน” ฉันแหย่แฟนหนุ่มเล่น ทำท่าจะลุกขึ้น “ไม

  • ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน   อยู่ใกล้น้องเดี๋ยวก็หาย2

    “มาแล้วเหรอ” พี่เร็กซ์ถามทั้งที่ตายังปิดอยู่“พี่ไม่ได้หลับเหรอคะ” ไอ้เราก็นึกว่าหลับไปแล้วซะอีก“พักสายตานิดหน่อย” ว่าแล้วก็ลืมตาขึ้นมายิ้มให้กัน“เอายาไว้ที่ไหนคะ หนูหาไม่เจอ”“ถ้าไม่มีที่ห้องพี่ น่าจะอยู่ตู้ยาห้องน้ำแขกชั้นบน”“งั้นขึ้นไปข้างบนกันค่ะ ทานยาแล้วพี่ควรได้นอนยาวๆ นอนตรงนี้ไม่สบายเท่าบนเตียง” ฉันยื่นมือส่งให้ พี่เร็กซ์ใช้มือที่ร้อนผ่าวจับมือกันแล้วดึงตัวเองลุกขึ้นยืน “น้องจะนอนห้องพี่จริงมั้ย” พี่เร็กซ์ถามกันอีกรอบ “จริงสิคะ เห็นหนูเตี้ยๆ แบบนี้แต่หนูก็พูดคำไหนคำนั้นน้า” มุกของฉันทำให้พี่เร็กซ์หัวเราะหึ เอามือร้อนๆ โยกหัวกัน เอาจริง ถึงเราสองคนเป็นแฟนกัน ฉันเคยค้างที่นี่แค่ครั้งเดียว ต่อให้ดูหนังรอบดึกหรือมีธุระอะไร พี่เร็กซ์ต้องขับรถไปส่งฉันที่หอตลอด เราสองคนเดินขึ้นมาบนชั้นสอง ฉันบอกให้พี่เร็กซ์เข้าไปพักในห้องนอน ส่วนตัวเองมาหยิบยาลดไข้ พอได้แล้วก็เข้ามาในห้องนอนแฟนหนุ่ม ปรากฎว่าพี่เร็กซ์หายไป สงสัยเปลี่ยนเสื้อผ้ามั้ง เตรียมน้ำไว้ให้ก่อนดีกว่าสักพักพี่เร็กซ์ก็เดินมาในสภาพชุดสบายๆ ปลายผมเปียกอย่างเห็นได้ชัด“อาบน้ำเหรอคะ”“อื้อ ตอนแรกว่าจะนอน แต่เหนียวตัวไม่ไหวเลย

  • ฉันน่ะเหรอ… คือเจ้าใจของหนุ่มวิศวะหล่อโลกหยุดหมุน   อยู่ใกล้น้องเดี๋ยวก็หาย1

    หลังออกจากรถไฟฟ้า ฉันไม่ได้เดินแยกไปเก็บเสื้อผ้าที่หอ แต่มารอไรเดอร์เป็นเพื่อนพี่เร็กซ์บริเวณล็อบบี้ พอได้อาหารก็ขึ้นมาส่งพี่เค้าบนห้อง ไม่ใช่อะไรหรอก ถึงแม้พี่เร็กซ์ไม่แสดงอาการคนป่วยไร้เรี่ยวแรงให้เห็น ยังคงเดินได้เป็นปกติแต่ตัวร้อนกว่าเดิม ฉันกลัวพี่เค้าจะฟุบไปก่อนถึงห้องน่ะสิ“พี่นั่งรอเลยค่ะ เดี๋ยวหนูเอาใส่ถ้วยให้เอง” “ขอบคุณครับ” พี่เร็กซ์คลี่ยิ้มแต่เป็นยิ้มที่เซียวจนรู้สึกได้ แถมหน้าซีดลงเข้าไปอีก ฮือ! ต้องรีบกินยาแล้วค่ะคุณพี่“ที่ห้องมียาลดไข้มั้ยคะ ถ้าไม่มีเดี๋ยวหนูแวะซื้อจากร้านขายยาหลัง ม.มาให้” ระหว่างนำถ้วยออกมาจากตู้ฉันก็ถามไปด้วย“น่าจะมีอยู่บนห้องนอนพี่” “งั้นเดี๋ยวหนูขึ้นไปเอาให้ค่ะ” ฉันอาสาพลางเทโจ๊กลงในถ้วย นำมาเสิร์ฟตรงหน้าแฟนหนุ่ม ก่อนจะหันไปเทน้ำอุณหภูมิห้องใส่แก้ว วางไว้หน้าพี่เร็กซ์ที่กำลังตักโจ๊กเข้าปาก“อร่อยมั้ยคะ” ฉันคลี่ยิ้มถามแฟนหนุ่มที่แม้จะป่วยอยู่ แต่หน้าตายังหล่อเหลาเหมือนเดิม ไม่ดรอปลงแม้แต่น้อย“ได้อยู่” พี่เร็กซ์ผงกเล็กน้อย ก่อนจะหลับตาลงแล้วนิ่งไป“เป็นอะไรรึเปล่าคะ” ฉันรีบถามด้วยความเป็นห่วง หรือจะเรียกแท็กซี่ไปส่งพี่เร็กซ์ที่โรงพยาบาลดี“ผงก

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status