เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 4
บทล่าสุด
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 9
เกือบสองสัปดาห์ต่อมา ผลการพิจารณาคดีออกมาแล้ว กู้เฉิงเฟิงถูกตัดสินประหารชีวิต แม่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต พร้อมเพิกถอนสิทธิทางการเมืองตลอดชีพอาจเพราะความแค้นได้ชำระแล้ว วิญญาณของฉันก็เริ่มเป็นอิสระ ฉันสามารถล่องไปที่ไหนก็ได้ตามใจ ไม่ต้องติดอยู่ใกล้แม่อีกต่อไปในช่วงวันสุดท้ายนี้ กู้เฉิงเฟิงถูกความกลัวความตายครอบงำทุกวัน อาหารที่ตำรวจส่งให้เขาก็ถูกเขาทิ้งลงพื้นทุกมื้อ เพียงสัปดาห์เดียว เขาดูผอมลงจนเห็นได้ชัด ถ้าเป็นเมื่อก่อน พ่อ แม่ และพี่สาวคงใจสลายที่เห็นเขาแบบนี้ แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยากมาหาเขาในวันที่เขาถูกประหาร ฉันล่องตัวเงียบ ๆ อยู่บนฟ้า มองดูเขา ทันทีที่เขาตาย วิญญาณของเขาลอยออกจากร่างเหมือนฉัน มองมาที่ฉันด้วยความหวาดกลัว: “พี่…ขอโทษครับ ผมรู้ว่าผิดแล้ว อย่าฆ่าผม…อย่าฆ่าผม…”ฉันยิ้มเบา ๆ “นาย…ก็ตายไปแล้วนี่”เขาก้มมองร่างตัวเอง ตะโกนออกมาครั้งหนึ่ง แล้ววิญญาณก็สลายไป โชคร้ายที่มีเพียงฉันเท่านั้นที่ได้ยิน เห็นคนที่ทำร้ายฉันวิญญาณสลายไปโดยไม่อาจเกิดใหม่ ก็ถือว่าชดใช้ความแค้นได้บ้างแม่ต้องทนทุกข์ทรมานทางจิตใจในคุก ในฐานะแม่ เธอร้องไห้ หัวเราะ วิ่ง บ้าเป็นพัก ๆ บางครั
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 8
เมื่อทุกคนรู้ความจริง พ่อแม่และพี่สาวของฉันต่างมองกู้เฉิงเฟิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ ทุกคนเงียบสนิทแม่ที่ตอบสนองเป็นคนแรก กระโจนเข้าไปจับเสื้อกู้เฉิงเฟิงแน่น: “กู้เฉิงเฟิง เจ้าฆาตกร! เจ้าร้ายกาจอะไรขนาดนี้ ถึงขั้นทำร้ายพี่ชายของเจ้าตัวเอง!”แม่ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น พยายามจะตีเขา แต่ตำรวจรีบเข้ามาขวาง นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันเห็นแม่พยายามทำร้ายเขากู้เฉิงเฟิงเห็นว่ามาถึงจุดที่แก้ไขไม่ได้แล้ว จึงหัวเราะลั่น เงยหน้ามองฟ้า ก่อนหันมามองแม่ ตาของเขาไร้ความอบอุ่น: “ฉันร้ายกาจ? นั่นแม่สอนทั้งหมดไม่ใช่เหรอ? ฉันเป็นฆาตกร? วันที่เกิดอุบัติเหตุ คนที่เรียกแพทย์ทุกคนมาที่ห้องฉันจนเขาไม่สามารถผ่าตัดทันเวลาคือแม่ไม่ใช่หรือ? ถ้าไม่ใช่แม่ ฉันจะฆ่าเขาได้ง่าย ๆ แบบนั้นเหรอ?”คำพูดของกู้เฉิงเฟิงเหมือนเข็มเหล็กแทงหัวใจแม่ทันที ร่างของแม่แข็งทื่อในพริบตา เหมือนความผิดพลาดในอดีตพันธนาการวิญญาณเธอ ความรู้สึกผิดต่อฉันค่อย ๆ เลื้อยขึ้นมาที่หัวใจแม่จับผมตัวเองแน่น ตาเบิกกว้าง ส่ายหัวอย่างหมดแรง: “ขอโทษนะ ชิวสือ ทั้งหมดเป็นความผิดของแม่ แม่ใส่ร้ายลูกมาตลอดหลายปี แม่สมควรตาย…”เธอคลานไปที่หลุ
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 7
ไม่กี่วันต่อมา แม่ที่รู้สึกผิดจัดงานศพให้ฉันอย่างเรียบร้อยพอใช้ได้ นอกจากญาติและเพื่อนฝูงแล้ว ยังมีเหล่าแพทย์จากโรงพยาบาลแม่มาร่วมงานด้วย พยาบาลที่เคยช่วยฉันในตอนแรกก็มาที่งานด้วย เธอถือช่อดอกไม้เดินไปยังหลุมศพของฉันพูดว่า: “ขอโทษนะครับ ถ้าครั้งนั้นฉันกล้าหาญกว่านี้หน่อย อาจจะทำให้คุณไม่ต้องตายก็ได้”ในบรรดาคนที่มาที่นี่ เธอเป็นคนเดียวที่เคยช่วยฉัน และยังเป็นคนเดียวที่ขอโทษฉัน ในขณะที่แม่กลับพูดวิจารณ์ฉันโดยไม่แสดงความเสียใจใด ๆ ราวกับว่าการพูดแบบนั้นจะลบล้างความผิดของตัวเองได้: “เด็กคนนี้กู้ชิวสือ ตั้งแต่เด็กก็ไม่เชื่อฟัง คราวนี้ยังจมอยู่กับเรื่องในอดีตจนอยากทำร้ายน้องชายเอง สุดท้ายก็ต้องรับผลที่ตัวเองก่อขึ้น”ทุกคนต่างรู้ดีว่าแม่รักน้องมากกว่า และก็รู้ว่าฉันเจ็บช้ำมาตลอดหลายปี แต่ก็ไม่มีใครอยากยุ่งเรื่องมาก จึงได้แต่ทำท่าปลอบใจแม่ไปท่ามกลางเสียงวุ่นวาย จู่ ๆ เสียงไซเรนตำรวจก็ดังขึ้น กลุ่มตำรวจแหวกฝูงชนมาหยุดตรงหน้าแม่กับน้องชาย แม่ยืนงง ๆ: “ตำรวจคะ พวกคุณกำลังตามหาคนไหนอยู่หรือคะ?”ตำรวจหัวหน้าหยิบรูปมาเทียบ: “คุณคือคุณหลิวเสี่ยวเฟิง ใช่ไหมครับ?” แม่พยักหน้าอย่างตะลึงต
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 6
เช้าวันถัดมา แม่ยังไม่ทันกินข้าวก็รีบร้อนมาที่โรงพยาบาล พ่อเป็นห่วงจึงตามมาด้วยระหว่างทาง แม่ยังบ่นกับพ่อว่าฉันทำให้พวกเขาต้องวิ่งเสียเที่ยว แต่ทันทีที่มาถึงห้องเก็บศพ แล้วเห็นร่างของฉัน แม่ก็ถอยหลังด้วยความตกใจ ก่อนจะเซไปเซมาข้างกำแพง กอดตัวเองแน่น ๆ “ทำไมถึงเป็นแบบนี้… ทำไมถึงเป็นแบบนี้… วันนั้นฉันเห็นว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บหนัก สภาพจิตใจก็ดูดีด้วยซ้ำ”ฉันดูเหมือนไม่ได้บาดเจ็บหนักจริง ๆ นอกจากแผลถลอกเล็ก ๆ ที่มือจากตอนกอดน้องชายไว้ ก็แทบมองไม่ออกอะไรเลย แต่ก็เพราะฉันหันตัวไปปกป้องเขา เอาตัวบังไว้ด้านล่าง แรงกระแทกมหาศาลจึงทำให้หัวใจฉันแตกสภาพที่ดูเหมือนยังมีสติ ก็เพราะอวัยวะภายในฉันแตกจนใกล้ตาย อะดรีนาลีนในร่างกายพุ่งสูงสุดในฐานะผู้อำนวยการโรงพยาบาล ถ้าแม่ใส่ใจสักนิดก็เห็นได้ชัด แต่เธอเอาแต่สนใจน้องชาย ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยชายตามองฉันแม้สักครั้งพ่อเองก็ยื่นมือออกมาเหมือนจะลูบหน้าฉัน แต่บางทีเพราะสภาพศพของฉันดูน่ากลัว มือของเขาจึงหยุดค้างอยู่กลางอากาศเมื่อได้รับข่าว กู้เฉิงเฟิงก็รีบพาพี่สาวมาที่นี่พอเห็นสีหน้าหมดอาลัยของพ่อแม่ เขาก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ พอเข้ามาก็พุ่งไปที่เ
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 5
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ แม่ถึงกับตาโต ยืนนิ่งอยู่กับที่เธอไม่อยากเชื่อ พยายามนึกถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุวันนั้น ขมวดคิ้วและพูดด้วยความมั่นใจว่า “เป็นไปไม่ได้ เขาอยู่ในรถคันเดียวกับเฟิง เฟิงก็ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เขาจะบาดเจ็บหนักขนาดนั้นได้ยังไง”“อย่าคิดว่าฉันมองไม่ออก มันก็แค่กลวิธีเล็ก ๆ อยากแย่งความรักน้องชายให้ฉันสนใจมันเท่านั้นเอง!”“ฉันเตือนพวกแกทั้งสอง อย่ามาแกล้งทำเรื่องแบบนี้ไม่รู้จบอีก!!! ไม่งั้นจะได้ไม่สวยกัน!!!”พยาบาลเห็นว่าแม่ไม่ยอมเชื่อ ก็ถอนหายใจอย่างหมดหนทาง “ผู้อำนวยการค่ะ ฉันไม่ได้โกหกคุณจริง ๆ ไม่เชื่อลองไปดูที่ห้องเก็บศพก็รู้แล้วค่ะ”แม่เริ่มตึงเครียด เดินไปมาในห้องก้าวหนักและเร่งรีบ “พวกแกพวกเลว! มาร่วมมือกันหลอกฉัน ไม่รู้จักเจียมตัวเลย!”ยังไม่ทันให้พยาบาลพูดจบ แม่ก็โกรธ จิ้มโทรศัพท์แรง ๆ จนสายหลุดเหมือนพ่อได้ยินเสียงแม่โวยวาย เปิดประตูเข้ามา “ชูอี้ยังอยู่ ไหนร้องตะโกนอะไรอยู่ในห้องนั้น?”แม่กอดโทรศัพท์แน่นทั้งสองมือ มองพ่อด้วยสายตาไร้ทางออก “พยาบาลเพิ่งบอกว่า ชิวสือ…เขาเสียชีวิตแล้ว จะเป็นไปได้เหรอ?”พ่อแลบตาใส่แม่อย่างไม่เห็นค่า “แกเชื่อง่ายเกินไป ถ้าอุบัต
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 4
พอเข้าบ้าน กู้เฉิงเฟิงก็เอนตัวลงบนโซฟา พูดเพียงประโยคเดียวว่า “หิวจัง” พี่สาวก็รีบวิ่งไปครัวทันที บอกว่าจะโชว์ฝีมือใหม่ที่เพิ่งเรียนมาให้กู้เฉิงเฟิงดูพี่สาวที่ไม่เคยจับงานบ้านแม้แต่น้อย เปิดโทรศัพท์ดูสูตรอาหารบำรุงสุขภาพต่าง ๆ กลัวน้องชายจะไม่สบายตรงไหนพ่อหยิบเครื่องเกมสุดหรูรุ่นใหม่ออกมา บอกว่าเป็นของขวัญวันออกจากโรงพยาบาล เพื่อฉลองที่เขารอดตายมาได้แม่ก็จัดห้องของกู้เฉิงเฟิงจนสะอาดหมดจด ใส่ดอกไม้และสมุนไพรบำรุงสุขภาพ บอกว่าการหายใจอากาศบริสุทธิ์ช่วยให้ร่างกายฟื้นตัวดีขึ้นส่วนกู้เฉิงเฟิงเอง ก็แค่เอนตัวเล่นเกมอยู่บนโซฟา ก็สามารถดึงใจทุกคนในบ้านได้อยู่หมัดส่วนฉัน วิญญาณของฉัน ก็ถูกลากมาพร้อมกับพวกเขา แต่ที่นี่ซึ่งฉันคุ้นเคยที่สุด กลับทำให้ฉันรู้สึกเย็นเฉียบทุกครั้งจู่ ๆ กริ่งประตูดังขึ้น ฉันเห็นเงาที่คุ้นเคยที่สุด นั่นคือแฟนของฉัน เวินชูอี้พอเข้ามา เธอก็เริ่มถามไถ่เรื่องกู้เฉิงเฟิงทันที “ลุงป้า ฉันได้ข่าวว่าเฟิงออกจากโรงพยาบาลวันนี้ เลยซื้อตัวบำรุงมาดูเขาหน่อยค่ะ”กู้เฉิงเฟิงทันใดก็วางเครื่องเกมลง แสร้งทำเขิน “พี่ชูอี้ ยุ่งยากขนาดนี้เลยเหรอครับ ผมหายดีแล้วนะ”เวินชูอี้ยิ้
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 3
ไม่กี่วันต่อมา หลังจากได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดจากทั้งครอบครัว กู้เฉิงเฟิงก็ออกจากโรงพยาบาลแม่วิ่งวุ่นเก็บของ พ่อขับรถมาจอดรอที่หน้าทางเข้าโรงพยาบาลตั้งแต่เนิ่น ๆ กลัวว่าเขาจะต้องเดินมากแม้แต่ก้าวเดียว ส่วนพี่สาวถึงขั้นไม่ยอมให้เขาใส่รองเท้าเองระหว่างทางกลับบ้าน แม่บ่นอย่างไม่พอใจ “กู้ชิวสือนี่ม
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 2
เป็นไปตามคาด แม่ทำหน้าเย็นชาทันที “ส่งคนเห็นแก่ตัวแบบนั้นไปเรียนต่อต่างประเทศจะมีประโยชน์อะไร ไม่แน่ว่าไปครั้งเดียว ใจจะยิ่งดำขึ้นอีก!”กู้เฉิงเฟิงพูดอย่างว่าง่าย “แม่อย่าโกรธเลยนะครับ พี่ชายต้องมีเหตุผลของเขาแน่”สายตาของแม่อ่อนลงทันที “เฟิงเฟิง ลูกใจดีเกินไป ถึงได้โดนพี่ชายรังแกแบบนั้น”กู้เฉิง
ฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง บทที่ 1
ฉันกับน้องชายประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วยกันหัวใจของฉันแตก ต้องผ่าตัดด่วนแต่แม่ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล กลับเรียกหมอทั้งหมดไปที่ห้องของน้องชาย เพื่อตรวจร่างกายทั้งตัวให้เขาที่แค่ถลอกเล็กน้อยฉันอ้อนวอนให้แม่ช่วยฉัน แต่เธอกลับทำหน้ารำคาญแล้วตะคอกใส่ฉัน “จะเรียกร้องความสนใจไม่ดูเวล่ำเวลาเลยหร
บางทีคุณอาจจะชอบ
พ่อเพิ่งจะรักฉันก็ตอนฉันจากไปแล้ว
กำลังดี5.0K viewsแปลนบ้านใหม่ไร้ชื่อฉัน ขอหันหลังสู่แดนตะวันตก
ซีเหอ436 viewsเมื่อฉันตาย ทุกคนจึงสำนึกผิด
บุปผาร่วงโรย21.2K viewsเด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก
เอคโค่4.0K viewsเกิดใหม่หนีครอบครัว
กำลังดี7.0K viewsหลังส่งผมเข้าจิตเวช พวกเขาก็เสียใจ
คลื่นซัดทราย8.0K viewsลูกรักจากไปไม่หวนกลับ
กว๋อกว่อ5.5K viewsหลังตายไปอย่างอนาถ ในที่สุดพี่ชายก็เสียใจแล้ว
บานาน่า34.3K views
