Short
แค่ร่วมรักกับเพื่อนสนิทคุณมาสี่สิบปี ถึงขั้นต้องหย่าด้วยเหรอ

แค่ร่วมรักกับเพื่อนสนิทคุณมาสี่สิบปี ถึงขั้นต้องหย่าด้วยเหรอ

作家:  จินซุ่นจื่อ完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
9チャプター
11.1Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักทรมาน

เพื่อนรัก

นอกใจ

ย้อนกลับ

การเจริญเติบโตของผู้หญิง

ตอนที่ช่วยสามีทำความสะอาดคอมพิวเตอร์ ฉันได้บังเอิญคลิกเปิดโฟลเดอร์หนึ่งขึ้นมา ข้างในมีไฟล์วิดีโอขนาดใหญ่อยู่นับหมื่นรายการ ตัวเอกคือเขาและเพื่อนสนิทที่ยังไม่เคยแต่งงานของฉัน หลังจากที่ฉันคลอดบุตร เขาบอกว่าร่างกายของเขาได้รับความเสียหายจนทำให้เกิดอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ มอบให้ฉันได้เพียงความรักที่บริสุทธิ์เท่านั้น และไม่แตะต้องฉันมาสี่สิบปีเต็ม ๆ ฉันเหนื่อยมาครึ่งค่อนชีวิต มีลูกให้เขา สุดท้ายทุกอย่างกลับเป็นเพียงการหลอกลวง

もっと見る

第1話

บทนำ 1

Five years ago, Moon Xavier took control of the Xavier family from her father with ruthless determination. She forced her father to give up his power because she wanted to marry Yale Xander, a man from an ordinary family.

But on the way to their wedding, they got into a car accident.

Moon protected Yale from the impact and suffered severe injuries. The doctors could not save her.

Yale was devastated. In just three days, he made dozens of attempts to end his life.

One time, he cut his wrist with a sharpened stone, and bright red blood pooled on the floor.

Cody Xavier could not stand to see him suffer anymore. He went to the hospital room and told him the truth. “Moon isn’t dead! She survived, but she lost her memory.

“Justin took advantage of the situation and pushed himself on her. He convinced her that he was the man she loved and the one who understood her best.”

Yale had been numb with despair, but his eyes suddenly lit up. He grabbed Cody tightly by the sleeve. “Then, take me to her! I’ll tell her the truth!

“Or you can tell her for me!”

Cody looked away.

Yale sensed that something was wrong. His voice grew softer. “Is there a problem?”

Cody looked troubled. “Justin’s my best friend!

“He’s loved Moon for years. He finally has a chance to be with her. How can I help you break them up?

“Besides, Justin is the heir of the Mercer family, while your dad is just a farmer. Anyone can see that he and my sister are a better match. I’m doing this for your own good. What good can come from a man trying to move up in the world through a woman?”

Yale stared at the man who had once promised to protect him for the rest of his life.

After a long silence, Yale finally said, “He’s your friend, and I’m not?”

“Don’t try to guilt-trip me!” Cody snapped. He paused for a moment and said, “I’ll find a way to get you a job as a servant in the Xavier household. You can figure out the rest yourself. Is that good enough?”

Yale said without hesitation, “Yes.”

He turned down an offer from one of the best hospitals overseas and stayed in the Xavier household as a servant. He did every dirty, exhausting job they gave him and watched Moon get close to one lover after another.

The first time he tried to stop Moon, he told her everything. He had been full of hope that she would remember him. Instead, the butler, Liam Carter, dragged him outside and slapped him ninety-nine times. His face was almost unrecognizable afterward.

The second time, they had him committed to a psychiatric hospital because they thought he was insane. When he finally got out, he was painfully thin.

The third time, Moon had been drinking, and she dragged him into bed with her.

Yale tried to push her away, but Moon only gave him a cold smile. “You went to all this trouble to get my attention. Isn’t this what you wanted?

“Fine. You can have it.”

After that terrible night, Yale became one of Moon’s many lovers.

Moon was kind and generous to her other lovers, but she looked down on Yale. She also let Justin make his life miserable.

The day Justin kicked Yale down the stairs, Yale broke both legs. He was in terrible pain, but Moon did not even look at him. Instead, she turned to Justin and proposed to him.

“The others are just for fun. You’re the only one I’ll marry.

“I agreed to get treatment for my memory loss. But even if I remember everything, I won’t marry a man like him.”

Cody frowned. “That’s it?

“Hmph! Looks like you don’t care about my sister that much after all. I knew it. Justin is the only man good enough for her.”

Yale closed his eyes to hide the sadness.

It was not just because of that.

Once his legs had healed enough for him to walk again, Yale cried. Even then, he still refused to give up.

When he passed Moon’s study, he heard her talking to Justin.

“Moon, you never lost your memory. Why did you lie to Yale? Why keep him around just to punish him?”

Moon sat behind the desk. Her fingers tapped lightly against the surface with cold fingertips. “The day of the accident, Yale got out of the car and left me inside. The car could have exploded at any moment.

“My dad was right. A man like him doesn’t deserve to be my husband. But I don’t want to let him go just for him to chase after other women.

“These five years were his punishment.”

Yale stood outside the study. His mind went completely blank.

Moon had not lost her memories! She had only been angry because she thought he had abandoned her!

But he had not!

After the accident, Yale used his bare hands to clear the debris off Moon. His fingers were cut badly.

He dragged Moon away from the danger and shouted for someone to call an ambulance.

Yale only breathed a sigh of relief when he saw Cody arrive. Then, he passed out.

Why had Moon misunderstood him?

He almost rushed into the study to explain everything.

Just then, Justin said, “How do you know he abandoned you?”

“Cody told me.”

Moon’s eyes shone with conflicting emotions. She was in pain, but she also seemed to take satisfaction in getting her revenge. “Cody is Yale’s closest friend. He would never make something like that up.”

It seemed Cody was behind everything.

Yale went completely still. Suddenly, he had no strength left.

Moon did not believe him. She had spent five years punishing and humiliating him.

Even his best friend had betrayed him.

How could he keep going?

When Cody was right in front of him, Yale wanted to ask him why he had done it.

He thought, ‘I know Justin grew up with you. Still, I went to school with you for ten years.

‘You and Justin have always been close. But I once saved you from a group of troublemakers. I even rushed into a bar for you and hit the man who was hurting you with a beer bottle.

‘Moon and I only met because of you.

‘Why did you do this to me?!’

Yale wanted to ask that, but in the end, he only said, “Yes. I guess I don’t care about her that much.

“I’m tired. I just want to leave.”

Cody froze. He was about to say something else when they heard a noise behind them.

Moon walked through the door. She had just taken off her cream-colored coat and held it over one arm. Her cold gaze fell on Yale. “You’re leaving?”

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
9 チャプター
บทนำ 1
ฉันมองหน้าจอด้วยความไม่อยากจะเชื่อ มือที่จับเมาส์ของฉันมันสั่นสะท้านแต่ละไฟล์วิดีโอถูกตั้งชื่อเอาไว้อย่างใส่ใจว่า วันที่ x เดือน x ปี xเขาที่มีผมหงอกทั้งหัวกดเธอที่มีผมขาวเอาไว้ใต้ร่างจูบคอของเธอด้วยความรักอันลึกซึ้ง ลูบไล้ร่างของเธออย่างอ่อนโยนเลื่อนขึ้นไปด้านบน ภาพค่อนข้างเบลอ ความรู้สึกของวันวานถาโถมเข้ามา ใบหน้าของพวกเขาดูอ่อนเยาว์ขึ้นอย่างเห็นได้ด้วยสายตารูปแต่งงานของฉันกับเฉินจุ้นฮุยวางอยู่ข้างเตียงแต่ผู้หญิงบนเตียงที่ถูกเขากระชากเสื้อออกอย่างรุนแรงกลับไม่ใช่ฉันเขากดเธอเอาไว้ข้างล่าง สองคนกอดกันแน่น ออกแรงราวกับต้องการรวมเป็นร่างเดียวกันกับอีกฝ่ายฉันล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ความรู้สึกใจสั่นถาโถมเข้ามา และหายใจเร็วขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ฉันหายใจหอบอย่างหนัก แต่ไม่ว่าจะอ้าปากอย่างไร ออกซิเจนก็ไม่สามารถเข้าถึงทรวงอกของฉันได้น้ำตาหยดลงบนหลังมือตอนที่เขาบอกว่าตนเองเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ฉันเองก็ลังเลเหมือนกัน แต่ฉันตัดใจจากเขาไม่ได้เพื่อเขาฉันทนความเหงามาสี่สิบปี แต่คิดไม่ถึงว่าทั้งหมดนี้มันเป็นเพียงเรื่องหลอกลวงในตอนที่ฉันปรนนิบัติดูแลทั้งคนแก่และเด็กจนผมเผ้า
続きを読む
บทนำ 2
ฉันเปิดโมเมนต์ขึ้นมา เฉินจุ้นฮุยเพิ่งโพสต์ไทม์ไลน์ไปในภาพ แม้ว่าเขาจะอายุเจ็ดสิบแล้ว แต่รูปร่างของเขาก็ยังเหยียดตรงสูงโปร่งเหมือนต้นสนบนภูเขายังคงมีรูปลักษณ์ตอนเป็นหนุ่มให้เห็นอยู่รำไรเขาเป็นศาสตราจารย์อาวุโสของคณะอักษรศาสตร์ ส่วนอู๋ชุ่ยเป็นนักวิจารณ์วรรณกรรมพวกเขามักนั่งคุยกันเรื่องงานวรรณกรรมแบบนี้อยู่บ่อย ๆเฉินจุ้นฮุยที่ไม่ชอบยิ้มมาตลอด ตอนนี้กลับยิ้มอย่างมีความสุขห่างออกไป ลูกชายที่ไม่เคยทำงานที่บ้าน กำลังยืนใช้กรรไกรตัดแต่งกิ่งไม้อยู่บนต้นไม้ใหญ่ในสวนของอู๋ชุ่ยตั้งใจจนไม่มีเวลาเช็ดเหงื่อด้วยซ้ำแต่ฉันจำได้ชัดเจนว่า ตอนที่ฉันขอให้เขาช่วยตัดมัน เขาบอกว่าเขากลัวความสูงหัวใจของฉันรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทำให้หลังของฉันทรุดลงอย่างเหลือทนหยดน้ำตาไหลลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัวทันใดนั้นฉันก็รู้สึกว่า ความพยายามของฉันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มันช่างน่าหัวเราะถึงเพียงนี้ฉันตื่นนอนตอนตีห้าทุกวัน เพื่อช่วยทำอาหารเช้าให้ทั้งครอบครัวหลังทานอาหารเช้าเสร็จต้องรีบล้างถ้วยล้างชามเก็บกวาดห้องครัว ลูกชายกับลูกสะใภ้ต้องไปทำงาน และฉันต้องส่งหลานชายไปโรงเรียนอย่างเร่งรีบขากลับฉันต้อง
続きを読む
บทนำ 3
ลูกชายฉันตำหนิที่ฉันไม่ตอบข้อความหลานชายกระโดดโลดเต้นไปที่ห้องครัวเพื่อกินลูกชิ้นซอสน้ำแดง แต่กลับเดินออกมาด้วยความผิดหวัง“คุณย่า ลูกชิ้นซอสน้ำแดงล่ะ เอามาให้ผมเร็ว ๆ ผมจะกิน!”"ไม่ได้ทำ"กล่าวจบ หลานชายก็ร้องไห้ทันทีลูกสะใภ้เข้าไปกอดหลานชายและปลอบโยนด้วยความสงสารลูกชายยืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ“แม่ วันนี้แม่บ้าไปหรือเปล่า ผมโทรหาก็ตัดสาย ส่งข้อความมาก็ไม่ตอบ แม้แต่ลูกชิ้นของเหวินเหวินก็ไม่ได้ทำ แม่ทำอะไรอยู่ที่บ้านทั้งวัน?”คำตำหนิถาโถมเข้ามา ราวกับว่าฉันไม่ใช่แม่ของเขา แต่เป็นพี่เลี้ยงเด็กที่เขาจ้างมาฉันมองเขาอย่างสงบ และไม่ตอบเขา แต่เอ่ยถาม "แกไม่กลัวความสูงใช่ไหม?"เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหันไปทางอื่นด้วยความรู้สึกผิด“เพราะงั้นแกโกหกฉันว่ากลัวความสูง เพราะไม่อยากช่วยฉันปีนขึ้นไปตัดแต่งกิ่งไม้น่ะสิ”“แต่ไปปีนต้นไม้บ้านคนอื่นเพื่อช่วยเขาตัดแต่งกิ่งไม้ได้?”“คนอื่นที่ไหนกัน?” ลูกชายรีบเอ่ยตัดฉันทันที “นั่นน้าอู๋ของผม เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวทำงานแบบนั้นไม่ได้หรอก ผมช่วยเธอก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เธอเป็นเพื่อนสนิทของแม่ไม่ใช่เหรอ?”ฉันไม่พูดอะไร แค่จ้องมองลู
続きを読む
บทนำ 4
ปกติแล้วฉันจะพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เคยตะโกนใส่เขาแบบนี้เสียเมื่อไหร่กัน เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจส่วนคนอื่นๆ ก็ล้วนยืนนิ่งอยู่กับที่ ราวกับว่ากำลังหวาดกลัวกับปฏิกิริยาของฉันเมื่อฉันพูดใส่ลูกชายเช่นนั้นแล้ว เขาก็ดูเสียหน้าเอามากๆ เขาจึงกระแทกประตูออกไปด้วยท่าทีขุ่นเคืองลูกสะใภ้เห็นท่าทีผิดปกติของฉันก็ไม่พูดอะไร เธออุ้มหลานชายขึ้นมาและเดินหนีไปเฉินจุ้นฮุยตำหนิฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก “เด็กๆ โกรธคุณจนหนีไปหมดแล้ว ตอนนี้คุณคงมีความสุขแล้วสินะ?"เมื่อเขาเห็นว่าฉันไม่สนใจ สีหน้าของเขาก็ฉายแววเย็นชา“หวังหงสยา ผมว่าคุณอย่าทำอีกดีกว่า ถ้าคุณยังทำอีก ต่อไปผมคงช่วยอะไรไม่ได้แล้วล่ะ”น้ำเสียงของเขาเหลือทนเต็มที ราวกับว่านี่คือสุดขีดความอดทนของเขาแล้ว“คุณฟังภาษาคนไม่ออกหรือไง? ฉันบอกว่าให้หย่า จะหย่าก็คุยแค่เรื่องหย่าสิ เลิกพูดเรื่องไร้สาระสักที"เขาเป็นศาสตราจารย์ผู้เก่งกาจ ทั้งยังมีการศึกษา ถึงแม้จะโกรธก็ไม่แม้แต่จะพ่นคำหยาบออกมาสักคำแต่ฉันทำได้ ตอนนี้ฉันอยากด่าเขาด้วยคำพูดหยาบโลนหาที่หาที่เปรียบไม่ได้จริงๆฉันอยากจะพุ่งไปหั่นร่างของเขาเป็นชิ้นๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเ
続きを読む
บทนำ 5
ฉันปลูกผักเสร็จแล้วก็ไปซื้อเค้กชิ้นเล็กๆ ให้ตัวเองเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองชีวิตใหม่ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่เพื่อพวกเขาอีกต่อไป ไม่อยากจะอยู่เพื่อใครอีกต่อไปแล้วฉันอยากมีชีวิตอยู่เพื่อตนเองก่อนที่ฉันจะเป็นภรรยาและแม่ ฉันจะต้องเป็นตัวเองให้ได้ก่อนฉันกินเค้กเสร็จก็นอนลงบนโซฟาดูโทรทัศน์อย่างสบายๆท้องทะเลในโทรทัศน์ช่างสวยงามและกว้างใหญ่ไพศาล ทันใดนั้นฉันก็นึกขึ้นได้ว่าตนเองยังไม่เคยไปเที่ยวเลยสักครั้งในชีวิตฉันหาคำแนะนำทันทีและตัดสินใจเลือกชิงเต่าฉันอยากเห็นเหลือเกินว่าสิ่งที่อยู่อีกฟากของทะเลคืออะไรฉันไปซื้อตั๋วที่สถานีรถไฟ ถือกระเป๋าและออกเดินทางทันทีฉันยืนกางแขนรับลมอยู่ริมชายหาด พลางสัมผัสได้ถึงความผ่อนคลายและอิสรภาพอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนดูเหมือนว่าตอนนี้ฉันจะได้พบกับความหมายของชีวิตและรู้สึกว่าตนยังมีชีวิตอยู่ฉันไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวในท้องถิ่นหลายแห่งและกินของอร่อยมากมายแต่ละสถานที่ล้วนทำให้ฉันเพลิดเพลินนอกจากนี้ฉันยังสมัครบัญชีแอปโซเชียลมีเดียเพื่อโพสต์ชีวิตประจำวันของฉันด้วยหลายคนกดถูกใจและแสดงความคิดเห็นให้ฉันในวันที่ฉันต้องกลับ ฉันก็มองดูท้องทะเลเ
続きを読む
บทนำ 6
วันรุ่งขึ้น ทันทีที่ฉันตื่นและเดินออกมาจากห้องพักก็เห็นเฉินจุ้นฮุยนั่งอยู่ด้านหน้าประตูเขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยท่าทีเขินอาย“ถ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุยเรื่องหย่าก็ออกไปซะ!”“หงสยา ผม...คุณให้โอกาสผมอีกสักครั้งไม่ได้จริงๆ เหรอ?”“เฉินจุ้นฮุยเลิกเสแสร้งได้แล้ว คุณมัวมาเล่นละครอะไรตรงนี้ ถ้าคุณหย่ากับฉัน คุณก็จะได้ไปอยู่กับนังผู้หญิงต่ำไง ยังไม่พอใจอีกเหรอ?"“คุณจะไม่บอกลูกๆ หรือแพร่ข่าวใช่ไหม?"ฉันมองดูชายผู้มีอายุเกินเจ็ดสิบปีแล้วแต่ยังคงดูหล่อเหลาสง่างามตรงหน้าก็พลันรู้สึกสมเพชขึ้นมาทันใด ฉันตกหลุมรักคนแบบนี้ไปได้อย่างไร“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว เซ็นสัญญาหย่าเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะไปติดประกาศที่โรงเรียนของคุณ เอาให้คุณอับอายไปเลย"ในที่สุดเขาก็ตกลงที่จะหย่ากับฉันโดยมีเงื่อนไขว่าฉันจะดูแลบั้นปลายชีวิตของเขา แต่เขาจะต้องมอบทรัพย์สินทั้งหมดของเขาให้ฉันเขาเก็บกวาดเตรียมย้ายออก ซึ่งฉันก็ให้เวลาเขาหนึ่งเดือนในการจัดการเรื่องย้ายออกจากบ้านหนึ่งเดือนต่อมา ฉันก็ได้มาเจอเขาอีกครั้งที่สำนักงานกิจการพลเรือนเราฟ้องหย่าและแยกทางกันโดยสิ้นเชิงและฉันก็เหลือบไปเห็นรถของอู๋ชุยจอดอยู่ไม่
続きを読む
บทนำ 7
หลังจากนั้นฉันก็เริ่มใช้ชีวิตของตัวเองบัญชีโซเชียลมีเดียของฉันก็ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆบางครั้งเมื่อมีเวลาฉันจะถ่ายทอดสด หลายคนถามและคุยโต้ตอบกับฉัน และยังชมว่าฉันสวยอีกด้วย สมัยตอนยังสาว จะต้องเป็นคนที่สวยมากแน่ ๆฉันยังได้รับความสนใจมากขึ้นฉันชอบของโบราณมาโดยตลอด จริง ๆ แล้วตอนที่ฉันเรียนหนังสือฉันเรียนเก่งมาก โดยเฉพาะด้านภาษา ฉันมีพื้นฐานที่แข็งแกร่งในบทกวีโบราณแต่เพราะยากจนเกินไป พ่อของฉันบอกว่าเป็นเด็กผู้หญิงเรียนหนังสือไปก็ไม่มีประโยชน์ อย่างไรเสียก็ต้องแต่งงาน จึงไม่อยากเสียเงินกับฉัน กลัวไม่มีใครตัดหญ้าให้วัวที่บ้าน ก็เลยไม่ให้ฉันเรียนหนังสือบางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าหากฉันได้เรียนหนังสือ อย่างนั้นฉันก็จะไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกับเฉินจุ้นฮุย ไม่แน่ฉันอาจจะมีสามีที่รักเดียวใจเดียวอย่างไรก็ตาม ปล่อยให้อดีตผ่านไปเถอะ พูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ กาลเวลาไม่สามารถย้อนกลับไปได้นอกจากการแบ่งปันชีวิตสำหรับเรือกสวนไร่นาของฉันแล้ว ฉันยังสามารถเขียนบทกวี ไม่คิดว่าจะได้รับการตอบรับมากมายขนาดนี้ ในเวลาสั้น ๆ ไม่ถึงสองเดือน ผู้ติดตามของฉันเพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งล้านคนและฉันก็ได
続きを読む
บทนำ 8
ลูกสะใภ้ตีลูกชายไปทีหนึ่งแล้วพูดว่า “ ยังไม่รีบขอโทษแม่อีก เธอเป็นแม่ที่ให้กำเนิดคุณ เลี้ยงดูคุณและรักคุณมาตลอดชีวิต ดูคำพูดแย่ ๆ ที่คุณพูดในวันนั้นสิ คราวนี้คุณทำให้แม่ใจสลายแล้วจริง ๆ”“ แม่ ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้วจริง ๆ และผมก็เสียใจจริง ๆ ที่ทำแบบนั้นกับแม่ก่อนหน้านี้”" เสียใจเหรอ แกเคยคิดว่าฉันเป็นแม่ของแกจริง ๆ มั้ย หรือเป็นเพียงเพราะว่าที่บ้านขาดพี่เลี้ยงเด็กที่ไม่ต้องเสียเงินจ้าง ที่จริงแล้วแกไม่เคยเสียใจอะไรเลย แกแค่เสียใจที่อู๋ชุ่ยเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ไม่เชื่อฟัง"“ แกลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนเด็ก ๆ พูดอะไรไว้ ตอนเด็ก ๆ แกบอกว่าจะอยู่กับแม่ตลอดชีวิต รักฉันตลอดชีวิต และจะไม่ปล่อยให้ฉันได้รับความไม่เป็นธรรม แต่แกทำอะไรลงไปล่ะ แกก็เหมือนกับพ่อที่ไร้หัวใจของแก เห็นแก่ตัว หน้าซื่อใจคดไร้ยางอาย ฉันจะไม่มีวันให้อภัยพวกแก ถ้าไม่มีใครดูแลลูกคอยรับคอยส่ง พวกแกก็ไปหาพี่เลี้ยงเด็กสิ อย่าคิดจะหาฉันมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ไม่ต้องเสียเงินจ้างเลย ”“ ตอนนี้ฉันอยากมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันก็มีอาชีพเป็นของตัวเองแล้ว ฉันไม่ใช่หวังหงสยาที่รู้แต่วิธีล้างจานขัดหม้ออีกต่อไป แกฟังเข้าใจแล้วหรือยัง
続きを読む
บทนำ 9
ฉันมีแฟน ๆ จำนวนมาก และเนื่องจากฉันสามารถบรรลุความสำเร็จระดับสูงได้อีกครั้งเมื่ออายุได้ 70 ปี ผู้คนที่เดินผ่านไปมาจำนวนมากเห็นใจฉัน และจำนวนแฟน ๆ ของฉันก็พุ่งสูงขึ้นทุกคนในส่วนของความคิดเห็นช่วยฉันด่าชายโฉดหญิงชั่วและเฉินจุ้นฮุยกับอู๋ชุ่ยก็บ้านแตกโดยสิ้นเชิงและถูกบังคับให้เลิกเล่นอินเทอร์เน็ตฉันคิดว่าสิ่งต่าง ๆ จะสงบลงอย่างช้า ๆ แต่คิดไม่ถึงว่าคอมพิวเตอร์ของเฉินจุ้นฮุยจะเสียเขาเอาไปซ่อมแล้วช่างซ่อมก็เห็นแฟ้มข้างในช่างซ่อมเป็นแฟนหนังสือของฉันและเผยแพร่วิดีโอเหล่านั้นต่อสาธารณชนเกิดความโกลาหลอีกครั้งบนโลกอินเทอร์เน็ต และการวิจารณ์ทั้งทางวาจาและลายลักษณ์อักษระหว่างเฉินจุ้นฮุยและอู๋ชุ่ยก็ได้กลับมาอีกครั้งหน่วยงานก่อนหน้าของเฉินจุ้นฮุยได้รับรู้เรื่องราว ตำแหน่งทางวิชาชีพและเกียรติยศทั้งหมดที่เขาเคยได้รับถูกเพิกถอนและเป็นโมฆะไม่นานหลังจากนั้น ครอบครัวของลูกชายฉันก็มาที่บ้านของฉันอีกครั้งพร้อมกับเฉินจุ้นฮุยพวกเขานำกระเป๋าใบใหญ่และใบเล็กมามากมาย และ เฉินจุ้นฮุยก็ซื้อสร้อยข้อมือทองคำ แหวนทอง และสร้อยคอทองคำมาให้ฉันด้วย“ ที่รัก ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ตอนนี้
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status