เข้าสู่ระบบจ้าวฉงซานรีบเข้าไปในวังเป็นการด่วน กองกำลังทหารหลายพันนา
ตอนที่ 44 ข้ารักนางวันต่อมาสกุลหลิวทั้งตระกูลถูกลบออกจากหน้าประวัติศาสตร์ ผู้นำตระกูลถูกจารึกไว้ในฐานะกบฏหมิงเต๋อและถูกประหารชีวิตไม่เหลือสักคน ส่วนบ่าวไพร่ก็ถูกขายออกไปเป็นทาสใช้แรงงานอยู่ที่ชายแดนถิ่นทุรกันดารหลิวฮุ้ยจิ้งแต่งเข้าสกุลกัวจึงรอดพ้นจากการโดนประหารในครั้งนี้ ทว่าก็ไม่รอดพ้นจากความผิดที่วางยาฆ่าฮูหยินผู้เฒ่าและมารดาพระชายาซุนฮวา จดหมายก่อนตายของฮูหยินผู้เฒ่าและบ่าวบางคนสามารถเป็นพยานความผิดในครั้งนี้ของหลิวฮุ้ยจิ้งได้นางโดนคุมตัวไปยังศาลต้าหลี่เพื่อรอรับโทษต่อไป กัวฉางเฉาที่รู้ความจริงในวันที่มีคนของทางการมาจับตัวฮูหยินของตนไป เขารีบตามไปจนได้รู้ความจริงว่าที่ผ่านมา เขามองผิดไปทุกสิ่ง นอกจากฮูหยินจะโดนจับข้อหาฆ่ามารดาและภรรยาเอกแล้ว บุตรสาวคนรองก็โดนจับข้อหาร่วมกันก่อกบฏและคบชู้กับจ้าวหมิงเต๋ออีกด้วยต่อให้แข็งแกร่งขนาดไหน เจอเรื่องราวหนักหนาสาหัสพร้อมกันเช่นนี้กัวฉางเฉาก็ล้มป่วยลงทันที ร่างกายซูบผอมเหมือนอายุมากขึ้นไปอีกสิบปี ผมสีดอกเลาขาวโพลนไปทั้งศีรษะ ความรู้สึกผิดถาโถมเกาะกินจิตใจ ผิดต่อภร
ตอนที่ 43 กบฏจ้าวฉงซานรีบเข้าไปในวังเป็นการด่วนกองกำลังทหารหลายพันนายซึ่งมองดูก็รู้ว่าเป็นกองกำลังของเขาได้เข้าล้อมวังหลวงเอาไว้แน่น จ้าวตี๋เฟยส่งพระบิดาและพระมารดาออกนอกวังไปก่อนหน้าแล้ว เรื่องวันนี้จึงเป็นเขาและจ้าวฉงซานที่จะจัดการเพียงเท่านั้น เพียงแค่ก้าวเข้ามาในท้องพระโรงก็เห็นเหล่าทหารล้มตายเป็นจำนวนมาก หากไม่มีเรื่องกัวหลี่หนิง อย่างไรเสียจ้าวหมิงเต๋อก็ต้องก่อกบฏอยู่ดี เพียงแต่กัวหลี่หนิงเป็นหมากที่ทำให้เรื่องเกิดเร็วขึ้นเท่านั้นหมิงเต๋อและตี๋เฟยกำลังฟาดฟันกระบี่ใส่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร จ้าวหมิงเต๋ออดีตแม่ทัพใหญ่อาศัยความชำนาญฟาดกระบี่ลงบนลำตัวของหลานชาย จ้าวตี๋เฟยล้มลงกองกับพื้น เลือดไหลออกจากพระวรกายอย่างน่ากลัว"หลานชายข้า เจ้ายังอ่อนหัดนัก หากยอมเสียดี ๆ ย่อมไม่สูญเสียเลือดเนื้อ ฝีมือของเจ้ากับข้าห่างกันหลายขุม เป็นโชคดีของข้าเสียเหลือเกินที่ฉงซานพิการไปเสีย ฮ่าฮ่าฮ่า" เสียงหัวเราะดังขึ้นเพราะเห็นว่าชัยชนะอยู่แค่เอื้อมเพราะคิดว่าจ้าวฉงซานพิการไปแล้วการลงมือกับจ้าวตี๋เฟยก็คงจะไม่ใช่เรื่องยาก มี
ตอนที่ 42 ช่างไร้เหตุผล"นี่มันเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ สาวใช้ของหม่อมฉันทำสิ่งใดให้ท่านอ๋องไม่พอพระทัยเพคะ"ภายในห้องเกิดความเงียบขึ้นเมื่อซุนฮวาแหวกผู้คนเข้ามากลางห้องได้สำเร็จ จ้าวฉงซานหันหน้าหนีไม่ยอมสบตา กัวหลี่หนิงมองดูด้วยความเจ็บใจ ท่านอ๋องคงจะเกิดใจอ่อนให้กับพี่สาวนางแล้วใช่หรือไม่ ท่าทางเช่นนี้ไม่ใช่ว่าท่านอ๋องกลับไปมอบหัวใจให้นางอีกแล้วหรือ กัวหลี่หนิงไม่ได้หึงหวงทว่าเป็นความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ จ้าวฉงซานเป็นบุรุษหน้าโง่ที่อยู่ในกำมือนาง ซุนฮวาไม่สมควรจะได้รับสิ่งใด"จะอะไรเล่าพี่หญิง สาวใช้ของพี่หญิงขโมยป้ายทองสั่งการทหารของท่านอ๋อง และป้ายความผิดให้ข้า" กัวหลี่หนิงที่เห็นว่าสวามีไม่ยอมพูดสิ่งใดออกมา ก็สร้างความขัดใจเป็นอย่างมาก นางขยับไปเบียดใกล้ท่านอ๋องและบอกกับพี่สาวด้วยน้ำเสียงที่เสียใจและผิดหวัง"ไม่จริงเพคะพระชายา บ่าวไม่รู้เสียด้วยซ้ำว่าสิ่งของอันใดของท่านอ๋องที่หายไป บ่าวจะทำเช่นนั้นไปเพื่อเหตุใดเพคะ" เสี่ยวอี้หันไปกอดขาพระชายาของนาง ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยน้ำตาผมเผ้ายุ่งเหยิง"ท่านอ๋อง...บอกหม่อมฉ
ตอนที่ 41 ป้ายทองที่หายไป"หนิงเอ๋อร์เจ้าไปหยิบป้ายทองให้ข้าทีเถอะ ทางชายแดนด่านเหนือมีปัญหาอีกแล้ว เห็นทีข้าคงจะต้องส่งกองกำลังล่วงหน้าไปก่อน"พ่อบ้านเฉินเข็นรถเข็นจ้าวฉงซานเข้ามาอย่างหน้าเคร่งเครียด เมื่อสักครู่คนจากในวังเข้ามารายงานว่าสถานการณ์ชายแดนทางเหนือเกิดการเคลื่อนไหวบางสิ่ง กัวหลี่หนิงเบิกตากว้างนางรีบถลาลงไปนั่งคุกเข่าเกาะขาสวามีเอาไว้และเงยหน้าขึ้นมอง"ตายจริง แล้วท่านอ๋องจะไปด้วยได้อย่างไร ขาท่าน..." น้ำเสียงที่ฟังดูห่วงใยและอ่อนโยนนั้นหากเป็นเมื่อก่อนท่านอ๋องผู้ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมสตรีคงต้องตกลงไปในหลุมพรางนั้นอย่างแน่นอน"ไม่เป็นอันใดหรอกข้าแค่นั่งบัญชาการอยู่ที่กระโจม ไม่ได้ออกไปรบด้านนอก เจ้าไปหยิบให้ข้าหน่อย เรียกเทียนเย่าเข้ามาหาข้าด้วย" มือหนายื่นลงไปลูบศีรษะอย่างอ่อนโยน เจือแววรักใคร่และเอ็นดูอย่างเหลือล้น"เพคะ"กัวหลี่หนิงพยักหน้าทั้งดวงตาหงส์ยังคลอเคล้าไปด้วยหยาดน้ำตา แลดูน่าทะนุถนอมเสียเหลือเกิน นางผละตัวลุกขึ้นและเดินออกไปอย่างรีบร้อนเมื่อพ้นหน้าสวามีสีหน้าแววตาสะใจก็เปิด
ตอนที่ 39 ท่านอ๋องจะเชื่อผู้ใดกันกัวหลี่หนิงแต่งเข้าจวนอ๋องมาก็ร่วมสามเดือนแล้ว จ้าวฉงซานก็ยังไม่ได้เข้าหอกับนางเลยสักครั้ง แต่เขากลับไปหลับนอนกับซุนฮวาที่ตำหนักท้ายจวนบ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยที่จะนอนค้างจนสว่างเลยเช่นกัน กัวหลี่หนิงไม่มีปัญหาหรือติดใจอะไรกับการที่ไม่ได้เข้าหอกัน เพราะนางเองก็ไม่ได้พึงพอใจจ้าวฉงซานที่พิการขาเดินไม่ได้อยู่แล้ว สิ่งที่นางต้องการทำตอนนี้ก็คือการทำให้จ้าวฉงซานตายใจเหมือนเช่นที่ผ่านมา นางได้ข้อเสนอจากท่านตาหากสิ่งที่ท่านตาทำสำเร็จ นางจะได้เป็นพระมารดาของแผ่นดิน ยิ่งใหญ่กว่าคนทั้งปวงจะไม่มีผู้ใดกล้าวางอำนาจใส่นางได้อีก และคนที่นางจะกำจัดเป็นคนแรกก็คือซุนฮวาและองค์ฮองเฮาฟางหรงนั่นอย่างไร ต้องขอบคุณการดูหมิ่นเหยียดหยามนางในวันนั้นของฮองเฮา ไม่เช่นนั้นนางก็คงจะคิดไม่ได้ในวันนี้ หากวันหนึ่งนางขึ้นสูงสุดฟ้า ใครจะกล้ามีปัญหากับนางอีก กัวหลี่หนิงลอบยิ้มในใจ ทว่าเมื่อหันไปก็เห็นว่าจ้าวฉงซานกำลังถือบางสิ่งเอาไว้ แต่เมื่อเพ่งมองดี ๆ แล้วนางก็เห็นว่าของสิ่งนั้นคืออะไร ในใจก็อดจะตื่นเต้นไม่ได้"ท่านอ๋องเพคะนั่นคือสิ่งใดหรือ" จ้าวฉงซ
ตอนที่ 40ขอพรจ้าวฉงซานกำมือแน่น เขาลุกขึ้นยืนกำลังจะก้าวออกจากรถเข็น ทว่าเทียนเย่ากลับบังอาจขวางหน้าเอาไว้เสียก่อน ท่านอ๋องหนุ่มหลับตาลงสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะกระโดดขึ้นหลังคาไปด้วยโทสะ ทิ้งให้เทียนเย่าต้องรีบเอารถเข็นเจ้าปัญหาหลบพระชายารองที่กำลังเดินออกมาหลายวันผ่านไปกัวหลี่หนิงใส่ใจสวามีมากกว่าเดิมอีกหลายเท่าเช่นว่านางพูดสิ่งใดท่านอ๋องก็จะว่าตามนั้น ซุนฮวาเห็นว่าท่านอ๋องไม่ได้มาหาตนเองหลายวันแล้ว นางจึงยกยาไปให้ที่ห้องก็เห็นหลี่หนิงกำลังป้อนอาหาร เอาอกเอาใจไม่ห่าง จ้าวฉงซานมองนางเพียงแค่แวบเดียวเท่านั้น นางจึงเข้าใจว่าน้องสาวนางคงจะนำเรื่องไปเป่าหูของสวามีเช่นเดิม และหลังจากนั้นนางก็คงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ซุนฮวาจำได้ว่าฮองเฮาเคยบอกว่าจะหาตัวคนวางยานางกับท่านอ๋องให้ได้ และเมื่อรู้แน่ชัดว่านางหาได้ว่าใครเป็นผู้ลงมือทำฮองเฮาจะให้นางเลือกว่า นางจะอยู่ที่จวนอ๋องนี่หรือไม่ เช่นนั้นตอนนี้นางสามารถถามฮองเฮาได้หรือไม่นะ ไม่รู้ป่านนี้ฮองเฮาจะหาคนร้ายเจอหรือยังนางไม่อยากมาทนเห็นภาพเช่นนี้อีกต่อไปแล้ว หากจะว่านางใจแคบไม่อยากเห็นสว







