เพลิงในจวนรองแม่ทัพ

จวนรองแม่ทัพ

เพลิงลุกไหม้ฉับพลันกลางดึกสงัด ควันดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวอสูรร้ายคำราม ทุกคนในจวนรองแม่ทัพต่างแตกตื่น ต่างพยายามช่วยกันดับไฟโดยไม่ทันตั้งตัว

ไป๋เยว่รีบรุดมายังจวนของหลินซูเหยาเมื่อได้ข่าว ไฟไหม้ครั้งนี้รุนแรงเกินกว่าคำว่าอุบัติเหตุ หญิงสาวยืนมองเปลวเพลิงลุกโชน ใจร้าวรานยิ่งนักเมื่อเห็นห้องหนังสือของซูเหยาถูกไฟกลืนกินจนหมดสิ้น

แต่ยามเปลวเพลิงสะท้อนนัยน์ตา ภาพหนึ่งก็แทรกเข้ามาในหัวอย่างไม่คาดฝัน ห้องหนังสือที่เคยมีอยู่ในอดีตก็ถูกวางเพลิง

เสียงกรีดร้อง สะเก็ดไฟในยามค่ำคืน และเสียงของเด็กหญิงที่ตะโกนเรียกชื่อใครบางคน เสี้ยวหนึ่งของความทรงจำที่เลือนหาย ปรากฏขึ้นอย่างไม่คาดคิด

ไป๋เยว่ขมวดคิ้ว มือแนบแน่นกับสาบแขนเสื้อ มันเกิดเร็วขึ้น ครานั้นจับมือวางเพลิงไม่ได้ แต่ภายในจวนเสียหายไปหลายส่วน

"ทำไมข้าจำเรื่องนี้ได้"

หลินซูเหยาไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรง แต่สีหน้าของนางหมองเศร้า

"ตำราแพทย์สมุนไพรบ้าง ต้นฉบับรายงานบ้าง พวกนั้นล้วนเป็นสิ่งที่ท่านแม่เคยเก็บสะสมไว้"

ไป๋เยว่กุมมือสหายรักเอาไว้แน่น สายตาวาววับด้วยความมุ่งมั่น

"ข้าจะหาคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ให้เจอ"

และนั่