Compartilhar

ตอนที่ 7 หนี

last update Data de publicação: 2026-05-10 21:34:16

เธอพยายามต่อต้านและผลักชายหนุ่มให้ออกไปไกลๆ แต่ว่าเขาก็ไม่มีท่าทีขยับหรือสะทกสะท้านแต่อย่างใด

‘เธอเกลียด เกลียดเขาที่สุด’ 

“ฉันเกลียดนาย เกลียดนายที่สุด ไอ้สารเลว” นาเดียร์ตะโกนด่าชายหนุ่มออกมาด้วยความเครียดแค้น

“หึ จำใส่สมองของเธอเอาไว้ให้ดี ฉันคือคนที่จะทำให้เธอตายทั้งเป็น”

“นายไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ จะมายุ่งกับฉันทำไม” 

“ฉันบอกเหตุผลไปแล้ว”

“เหตุผลของนายมันไร้สาระสิ้นดี ฉันจะให้พ่อของฉันลากคอแกไปลงนรก”

“ก่อนจะลากคอฉัน พ่อของเธอก็คงจะสิ้นเนื้อประดาตัวแล้วล่ะ”

“นายหมายความว่ายังไง?”

“ธุรกิจของครอบครัวเธอกำลังจะล้มละลาย จำเอาไว้ด้วยว่าอย่ามาเล่นแบบนี้กับพวกฉัน” 

“...”

“เพราะพวกฉัน กัดไม่ยอมปล่อย หึหึ” ลอเรนแสยะยิ้มออกมา ทำให้หญิงสาวที่เห็นก็โกรธและโมโหมากยิ่งขึ้นทันที

“ไอ้พวกสารเลว ฉันจะหนีไปจากที่นี่ และจะกลับมายิงแกให้ตายด้วยน้ำมือของฉัน”

“หึ ฉันรอวันนั้นอยู่นะ” 

“อึก!!”

“ว๊า วันนี้ฉันสนุกจังเลย วันพรุ่งนี้เจอกันใหม่นะที่รัก” ลอเรนยืดและยืนตัวตรงก่อนจะเดินหันหลังออกไปจากห้อง โดยมีหญิงสาวด่าท่อเขาจนปิดไปประตูลับไป

“ไอ้สารเลว!!!”

ตอนนี้เธอกระวนกระวายใจเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินสิ่งที่ลอเรนพูดออกมา เธอจะทำอย่างไรดี เธอจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง ในขณะที่เธอคิดก็เหลือบเห็นผ้าม่านบริเวณหน้าต่างที่กำลังพริ้วไหวด้วยแรงลม เมื่อเห็นดังนั้นเธอก็ตัดสินใจกระชากสายน้ำเกลือที่แขนของเธอออกและลุกไปจากเตียงนอนทันที

เธอใช้ผ้าห่มมัดยึดติดกับขอบหน้าต่างเอาไว้ก่อนจะโยนผ้าห่มผืนหนาออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดปีนป่ายออกไปด้านนอกและโรยตัวกระโดดลงมาจากชั้นสองของตัวคฤหาสน์

เธอใช้เวลานานหลายนาที และในที่สุดเธอก็สามารถทำมันได้ เธอกระโดดลงมายังพื้นหญ้าที่เขียวขจีสำเร็จ แต่ร่างกายของเธอกลับมีรอยแดงและน้ำเลือดสีแดงออกมาเพิ่มมากขึ้นที่บริเวณแขนที่โดนยิงของเธอ และบริเวณข้อแขนที่เธอเพิ่งกระชากสายน้ำเกลือออก

“อึก!!” 

เธอใช้มือกุมต้นแขนเอาไว้ เพื่อบรรเทาเลือดไม่ให้ไหล และใช้เท้าทั้งสองของเธอรีบก้าวออกไปจากจุดนี้ เธอพยายามวิ่งหลบหลีกกล้องวงจรปิดต่างๆ รวมถึงเหล่าชายหนุ่มชุดดำในคฤหาสน์หลังนี้ และเธอก็เหมือนจะทำมันได้สำเร็จ เมื่อเท้าทั้งสองของเธอกำลังจะก้าวออกไปประตูหน้าบ้าน ที่มีรปภ. นั่งหลับอยู่

‘ทำไมการหลบหนีครั้งนี้มันง่ายกว่าที่คิดนะ’ เธอยิ้มและนึกคิดภายในใจ

แอ๊ดดด!!! 

เสียงประตูเปิดออกอย่างเบามือ และเมื่อกำลังจะก้าวเท้าออกไปเธอก็เพิ่งรู้ว่านี่มันคือ ‘กับดัก’

แปะ!! แปะ!! แปะ!!

“เก่งดีนี่ ที่หนีออกมาได้ขนาดนี้”

“นาย!!” เธอพูดเสียงรอดไรฟันออกมา

“แต่ขอโทษนะ เธอยังอ่อนหัด คงต้องกลับไปฝึกมาใหม่”

ลอเรนที่ยืนปรบมือมองดูเธออยู่ด้านนอกประตู ก็พูดชมเธอ แต่ทว่าเธอกลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยแม้แต่น้อย

‘เธอพลาดอีกแล้ว เขาเห็นเธอเป็นตัวตลกหรือยังไงกันนะ’ 

“กรี๊ดดด ไอ้เลว ปล่อยฉันนะ” 

ตุบตับ!! ตุบตับ!!

เธอพยายามทุบตีชายหนุ่มที่เพิ่งจะอุ้มเธอพาดบ่ากลับเข้าไปยังคฤหาสน์หลังเดิมที่เธอหนีออกมา

แต่สายตาก็เหลือบไปเห็น รปภ ที่ตอนนี้ยืนและคอยดูเธอ ทำให้เธอโมโหยิ่งนัก เธอโดนพวกเขาเล่นงานและมองเธอเป็นตัวตลก เมื่อนึกได้ดังนั้น ก็ยิ่งรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีทุบไปยังชายหนุ่มโดยไม่คิดถึงชีวิตของตัวเอง ว่าต่อจากนี้เธอจะต้องพบเจอกับอะไร

ไม่นานเธอก็กลับมาอยู่ ณ จุดเดิม ที่เธอเคยอยู่ แต่เขาใจดีกับเธอนิดหน่อย ที่ไม่ได้จับเธอไปที่ห้องใต้ดินอีกครั้ง แต่กลับมาอยู่ ณ ห้องที่เธอเพิ่งปีนป่ายมันออกมา

ตุ้บ!! 

“อึก!!” เขาโยนเธอลงบนเตียงอย่างแรง จนเธอตัวงออัติโนมัติจากแรงกระแทก

“คนสารเลว ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้นะ”

“หึ คงยากหน่อยนะ วันนี้ฉันจะสั่งสอนคนอย่างเธอเอง ว่าไม่ควรทำให้ฉันเสียเวลา”

‘ใช่ เขาพลาดการประชุมที่สำคัญเพราะเธอ และวันนี้เธอจะต้องชดใช้มัน’

เขาใช้มือทั้งสองของตัวเองจับตัวเธอลุกนั่งขึ้นมาก่อนจะจับเธอถอดเสื้อกับกางเกงจนตอนนี้ทั้งตัวของเธอไม่มีอะไรปิดบังอยู่เลย

เขาตะลึงเป็นอย่างมาก อายุของเธอที่เท่าๆ กับเขา ร่างกายกลับดูสาวเหมือนวัยแรกแย้ม หน้าอกของเธอกลมโตไม่หย่อนคล้อยแต่อย่างใด และตรงนั้นของเธอมันช่างสวยงามและกลีบกุหลาบของเธอก็ดูเหมือนว่ามันปิดสนิท ราวกับว่าไม่ได้มีใครเคยได้ชื่นชมมัน

“กรี๊ดดด ไอ้สารเลว มาถอดเสื้อผ้าฉันออกทำไม เอาคืนมานะไอ้คนป่าเถื่อน”

เธอกรีดร้องออกมาด้วยความไม่พอใจและมือของเธอในตอนนี้ก็กำลังปกปิดร่างกายของเธอเอาไว้

“อึก!!” ในขณะที่เธอกำลังดิ้นอยู่ เขาก็ใช้มือจับช้อนใบหน้าของเธอเงยหน้าขึ้นก่อนจะใช้ริมฝีปากของเขาบดจูบไปที่ริมฝีปากของเธอ

เธอพยายามดิ้นรนสุดชีวิต และในที่สุดเธอก็ตัดสินใจกัดไปที่ริมฝีปากของเขา ทำให้เขานั้นต้องรีบผละริมฝีปากออกจากเธอพร้อมกับรอยเลือดที่ติดอยู่มุมปาก

“เธอกล้ามากนะ นาเดียร์ ไม่เคยมีใครกล้ากัดปากของฉัน”

“ถุย!! ไอ้สวะ” หญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะถมน้ำลายใส่ใบหน้าของชายหนุ่ม

“เธอเตรียมตัวรับผลกรรมที่เธอก่อไว้ได้เลย” 

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • ชังรักมาเฟีย   ตอนที่ 25 ฉันเป็นใคร nc 18+

    เขาไม่ได้พูดโต้ตอบใดๆ ก่อนจะเดินหมุนตัวกลับไปนั่งบนเตียงนุ่มๆ ของหญิงสาวแทน“นะ นาย ออกไปจากห้องได้แล้ว”“ฉันจะนอนที่นี่...กับเธอ” “ไม่ได้นะ!!” นาเดียร์เมื่อได้ฟังสิ่งที่เขาพูดก็ตกใจขึ้นมาทันที เขาจะมานอนที่นี่ได้อย่างไรกัน นี่มันบ้านของเธอ และตอนนี้ยังมีคุณพ่อของเธออยู่อีกด้วย ถ้าพ่อเธอมาเห็นเรื่องมันต้องแย่ๆ แน่ๆ เลย“ทำไมต้องทำเสียงตกใจขนาดนั้น” “ฉะ ฉันกลัวว่าคุณพ่อจะรู้เข้า”“รู้ก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกอย่าง...พ่อเธอจะได้เลิกจับคู่เธอกับพวกแก่ๆ พวกนั้น บอกตรงๆ ว่าฉันมีดีกว่าพวกนั้นเยอะ”“...”“หรือว่า รสนิยมของเธอ ชอบคนแก่”“มันเรื่องของฉัน แต่ที่แน่ๆ ฉันจะไม่ยอมแต่งงานกับคนอย่างนาย”“เธอพูดไม่ค่อยเข้าหูฉันอีกแล้วนะ นาเดียร์”“ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน” พรึ่บ!!ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนตัวอกยืดอก ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปยังประตูหน้าห้องอีกครั้ง“หยุดนะ!!” นาเดียร์เห็นพฤติกรรมของเขาก็ตกใจจนร้องเสียงหลงออกมา เพราะว่าเขาจะเดินออกไปจากห้องของเธอทางประตูห้องแทนการปีนระเบียงเหมือนตอนเข้ามา“ทำไม ก็เธออยากให้ฉันกลับไปไม่ใช่เหรอ”“ไม่ใช่ทางนี้ นายมาทางหน้าระเบียงก็ปีนกลับไปสิ”“ไม่ล่ะ ฉัน

  • ชังรักมาเฟีย   ตอนที่ 24 ไม่พอใจ

    ครืด.. ครืด..[ฮัลโหลค่ะ คุณพ่อ][นังลูกเนรคุณ แกอยู่ที่ไหน กลับมาบ้านเดี๋ยวนี้][มีอะไรหรือเปล่าคะ][แกไปทำอะไรไว้ ทำไมเพื่อนของฉันถึงยกเลิกงานแต่ง แล้วธุรกิจแม่ของเธอล่ะ เธอไม่สนใจแล้วหรือยังไง][หนูไม่ได้ทำอะไรนะคะ หนูตกลงที่จะแต่งกับเขาแล้ว][แกอย่ามาโกหกฉัน กลับมาบ้านเดี๋ยวนี้] หลังจากที่สายโทรศัพท์เรียกเขาเป็นพ่อของเธอ เธอก็กดรับสาย แต่ปรากฎว่าปลายสายนั่นกำลังโกรธเธอเป็นอย่างมาก เธอไปทำอะไรอย่างนั้นหรือ พยายามคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ภายในรถข้างๆ เธอ เพื่อที่จะจ้องจับผิด“นายใช่ไหมที่เป็นคนทำ?” หญิงสาวตัดสินใจถามออกไป ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยความพอใจ“ไอ้แก่นั้นมันไม่ได้รักเธอจริงๆ หรอก ฉันแค่ยื่นข้อเสนอนิดหน่อยมันก็ทิ้งเธอไปแล้ว” ลอเรนพูดออกมา ก่อนที่จะยื่นมือลูบศีรษะของเธอ“คนเลว ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้”“ฉันบอกไปแล้ว ว่าฉันต้องการเธอ” “แต่ฉันไม่ได้ชอบนาย” “ฉันไม่สน อยู่ๆ กันไป เดี๋ยวก็รักกันเองแหละ” หญิงสาวได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มพูดเธอก็กำมือไว้แน่นจนตัวสั่นด้วยความโกรธชายหนุ่ม เพราะเธอไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย“ฉันจะกลับบ้านเดี๋ย

  • ชังรักมาเฟีย   ตอนที่ 23 ยัดเยียด

    ไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไหร่ เธอจะได้เป็นอิสระสักที ตอนนี้ผ่านมาหลายวันแล้วที่เธอได้แต่นอนพักรักษาตัวอยู่ที่คฤหาสน์ของลอเรน และลอเรนก็เพิ่งคืนโทรศัพท์มือถือให้กับเธอ เธอจึงรีบเช็คดูมือถือก็พบว่าไม่มีสายเรียกเข้าจากผู้เป็นพ่อของเธอเลยแม้แต่สายเดียว ‘ทำไมพ่อของเธอถึงไม่สนใจเธอเลยนะ’ คิดแล้วมันช่างหน้าน้อยใจเสียจริง“กินข้าวเสร็จ ฉันจะพาเธอไปช้อปปิ้ง” ในขณะที่เธอกำลังเข้าสู่อารมณ์เศร้าและน้อยใจ เสียงที่เธอได้ยินทุกวันก็ดังขึ้นมา ในตอนที่เธอและเขากับกำลังทานอาหารเช้ากันอยู่“ฉันไม่อยากไป” นาเดียร์พูดออกมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ตลอดหลายวันมานี้ ลอเรนนั้นใจดีจนเธอรู้สึกแปลกใจ แถมยังคอยดูแล เอาใจใส่เธอแทบจะตลอดเวลา ทำให้เธอกับเขาลดการทะเลาะกันน้อยลง“แต่ฉันอยากซื้อให้เธอ”“ถ้านายอยากจะใจดีขนาดนั้น ก็ช่วยมาเป็นพาร์ทเนอร์กับบริษัทของครอบครัวฉันเหมือนเดิมเถอะ” “ทำไมถึงห่วงธุรกิจครอบครัวเธอนักหนา พ่อเธอแทบจะไม่เคยสนใจเธอเลย นอกจากจะขายลูกสาวกิน”ลอเรนขมวดคิ้วถามออกมา จนหญิงสาวที่ได้ยินก็ถอนหายใจและก้มหน้าลง“เพราะมันเป็นสิ่งเดียวในตอนนี้ที่แม่ของฉันสร้างขึ้นมาให้”“แต่พ่อของเธอกำลังจะฮุบไปให้ลูกนอกสมร

  • ชังรักมาเฟีย   ตอนที่ 22 ความคิดที่วุ่นวาย

    นี่ก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว เธอได้แต่นอนอยู่บนเตียงมองดูเพดานมาหลายชั่วโมง พยายามข่มตาเท่าไหร่มันก็ไม่หลับสักที“ฉันรู้สึกว่า...ฉันกำลังชอบเธอ”คำพูดเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมาของลอเรน มันทำให้เธอนั้นนอนไม่หลับและคิดวกไปวนมา ‘คนอย่างนายนั่นน่ะหรือจะชอบเธอจริงๆ’ไม่มีทางเสียหรอก...คนอย่างหมอนั่นรักคนอื่นเป็นด้วยอย่างนั้นหรือ วันๆ คิดเอาแต่พูดจาทำร้ายคนอื่น และชอบทำร้ายและข่มเหงเธอแกร๊ก!!ในขณะที่เธอครุ่นคิดอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงลูกบิดประตูหมุนเบาๆ จนเธอต้องรีบแกล้งหลับตา เพราะตอนนี้เธอไม่อยากจะคุยกับใครเลยเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ และไม่นานเสียงนั้นก็หยุดลงตรงข้างเตียงนอน ก่อนจะมีเสียงทุ้มอันคุ้นเคยพูดขึ้นมา“ฉันรู้ว่าเธอยังไม่นอน” ลอเรนที่ยืนมองดูเธอแกล้งหลับตาก็พูดขึ้นมา พร้อมกับเปิดไฟในห้องเพื่อเพิ่มแสงสว่างหญิงสาวที่ได้ยินเช่นนั้นก็ลืมตาขึ้นมาและหันหน้าไปทางอื่น“เข้ามาทำไม ฉันยังไม่อยากคุยกับนาย” “หันหน้ามาหาฉัน” เขาพูดพร้อมนั่งลงบนเตียง ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักข้างเตียง หยิบหลอดยาขึ้นมา และใช้มือป้ายยาทาตามรอยช้ำบนตัวเธอที่เขากัดเธอเพื่อทำโทษเธอเมื่อคืนที่ผ่านมา

  • ชังรักมาเฟีย   ตอนที่ 21 เริ่มรู้หัวใจตัวเอง

    หลังจากที่วิกเตอร์พูดจบก็ขับรถออกไปทันที เมื่อทุกอย่างเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง ลอเรนก็ได้แต่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จา ก่อนจะตัดสินใจเดินขึ้นไปบนห้องนอน เพื่อดูหญิงสาวที่เขาเพิ่งสั่งให้อยู่ภายในห้องภาพตรงหน้าทำให้ความรู้สึกและหัวใจของเขาเต้นแปลกๆ รอยช้ำตามตัวของเธอ และสภาพร่างกายที่อิดโรยดูไม่สดใสเหมือนแต่ก่อนทำให้เขายืนครุ่นคิดอยู่นาน ก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้เธอก่อนจะนั่งลงข้างเตียงและใช้มือของเขาแตะรอยช้ำบนตัวของนาเดียร์อย่างเบามือ เพราะกลัวว่าเธอจะรู้สึกเจ็บและตื่นขึ้นมาเขารู้สึกโมโหตัวเองที่ทำให้หญิงสาวเป็นแบบนี้ ก่อนจะก้มลงจูบลงที่ใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา และสอดแทรกร่างกายเข้าผ้าห่มเดียวกับเธอ แล้วหลับใหลไปพร้อมกับเธอ‘เขาจะทำเช่นไร ทุกครั้งที่เขาห่างจากเธอ ก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้เลยแม้แต่วันเดียว เขาตกหลุมรักเธอเข้าจริงๆ แล้วหรือ หรือเพราะความหลงใหลในตัวของเธอกันนะ เขาควรจะทำอย่างไรต่อไป และทำอย่างไรดีเพื่อให้เธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาด้วยความเต็มใจ’เวลาล่วงเลยไปเกือบเย็น หญิงสาวก็ลืมตาตื่นขึ้นมาและรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมาทับอยู่บนตัวเธอ เมื่อเธอมองดูก็แอบตกใจเล็กน้อยที่ตอนนี

  • ชังรักมาเฟีย   ตอนที่ 20 หวาดผวา

    เหตุการณ์อันเลวร้ายได้เกิดขึ้นกับเธออีกครั้ง เมื่อซาตานอย่างเขาทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกายของเธอเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการหวาดผวา สิ่งที่เธอพบเห็นอยู่ตอนนี้คือเธอไม่ได้อยู่ภายในคอนโดของเธอ แต่เป็นที่ที่มีความทรงจำอันเลวร้ายกับเธอก่อนหน้านี้ นั่นก็คือ คฤหาสน์ของลอเรนภายในห้องที่ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม แต่สิ่งที่แปลกตาไปคือตามตัวของเธอที่มีแต่รอยช้ำ และตรงบริเวณแขนของเธอมีสายน้ำเกลือ แล้วยังมีคนที่เธอคุ้นหน้าและรู้จักเขาเป็นอย่างดี เขาคือวิกเตอร์ เพื่อนของลอเรน และคาลอสคนรักเก่าของเธอ ที่นั่งมองดูเธออยู่ข้างเตียง แถมตอนนี้กำลังใช้สำลีป้ายยาทาตามตัวของเธอ ด้วยท่าทางสีหน้าที่หนักใจ“พาฉันออกไปจากที่นี่ได้ไหม วิกเตอร์” เธอพูดออกมาเมื่อได้สติ“เธอก็รู้ว่าไอ้ลอเรนมันเป็นคนยังไง”“แต่ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่”“เธอไปทำอะไรให้มันโกรธ มันถึงทำร้ายเธอได้ขนาดนี้”“ฉันจะแต่งงาน”“แต่งกับมัน?”“คนที่พ่อฉันเลือกให้”“ไม่แปลกที่มันจะทำขนาดนี้กับเธอ” วิกเตอร์ส่ายหน้าไปมา“หมายความว่าไง”“เพื่อนของฉันมันหวงของ เผื่อเธอไม่รู้”“แต่ฉันไม่ใช่ของเล่นนะ ที่จะมาทำอะไรกับฉันแบบนี้ก็ได้”“มันอาจจะมองเธอไม่ใช่ของเล่นก็ไ

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status