MasukShare
บทที่ 12
Bab terbaru
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 13
ทุกคำถามเปรียบเสมือนฝ่ามือที่ตบลงบนใบหน้าของเขาจนชา และทำลายทิฐิของเขาจนย่อยยับเด็กๆ ร้องไห้หนักมากจนแทบจะหายใจไม่ออก มือเล็กๆ ของพวกเขาพยายามคว้าเสื้อผ้าของฉันอย่างสิ้นหวัง พยายามจะทวงคืนแม่ที่พวกเขาเคยผลักไสให้กลับมา"พวกเราผิดไปแล้วจริงๆ ค่ะหม่ามี้" โซเฟียสะอื้นร้องไห้ ร่างกายของเธอสั่นจากการร้องไห้อย่างหนัก "ต่อไปนี้พวกเราจะฟังแค่หม่ามี้คนเดียว... ได้โปรดอย่าทิ้งพวกเราไปเลยนะคะ"ภาพตรงหน้าเริ่มเบลอด้วยหยาดน้ำตา แต่นี่คือน้ำตาที่หลั่งให้แก่ตัวตนที่แสนอ่อนน้อมของฉันในอดีต ไม่ใช่สัญญาณว่าหัวใจของฉันกำลังใจอ่อนจูเลียนเดินมาเคียงข้างฉันเงียบๆ และยื่นทิชชู่สะอาดให้ สัมผัสแผ่วเบาจากปลายนิ้วของเขามอบความอบอุ่นที่ช่วยให้ฉันมั่นคงขึ้นการกระทำเรียบง่ายนี้กลับจุดชนวนความโกรธแค้นของซานติโน่ให้ลุกโชนขึ้นมาทันที"แกเป็นใคร?" เขาคำราม แววตาจองล้างจองผลาญราวกับจะฉีกจูเลียนเป็นชิ้นๆ ตรงนั้น "แกมีสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องของตระกูลเจโนเวเซ่?"จูเลียนดันแว่นบนสันจมูกขึ้น และสิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจคือเขาไม่ได้ถอยหนีแม้จะเผชิญกับแรงกดดันที่น่าหวาดกลัวนั้นน้ำเสียงของเขาอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยความแข
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 12
กระดิ่งลมที่ประตูแกลเลอรี่ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งใสชัดเจนฉันเงยหน้าขึ้น และรอยยิ้มบนริมฝีปากก็แข็งค้างไปในทันทีกลิ่นอายในอากาศนั้น กลิ่นซิการ์ราคาแพงผสมกับกลิ่นหนังที่เย็นเยียบ... ต่อให้หลับตาฉันก็จำได้"โซเฟีย?" เสียงของฉันสั่นเครือเล็กน้อยสายตาของฉันเลื่อนผ่านเด็กน้อยไปหยุดอยู่ที่ซานติโน่ไม่มีควานยินดีในการพบกันใหม่หลงเหลืออยู่ในใจ มีเพียงความต่อต้านที่รุนแรงและความหนาวเหน็บที่คุ้นเคย ฉันถึงกับก้าวถอยหลังตามสัญชาตญาณ"พวกคุณ... มาทำอะไรที่นี่? หาฉันเจอได้ยังไง?"โคลอี้มองคนแปลกหน้าที่บุกเข้ามาด้วยความสงสัย และรีบไปหลบข้างหลังฉันตามสัญชาตญาณเด็กน้อยที่อ่อนไหวสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดในทันทีจูเลียนซึ่งกำลังจัดหนังสือศิลปะอยู่ยืดตัวขึ้นและเดินมาแทรกกลางระหว่างเรา เป็นปราการที่นุ่มนวลแต่หนักแน่น"หม่ามี้!" ลีโอวิ่งตามพี่สาวเข้ามาติดๆ แขนเล็กๆ โอบกอดขาฉันไว้แน่น"พวกเราคิดถึงหม่ามี้มากเลย! หม่ามี้ทิ้งพวกเรามาหาพวกเขางั้นเหรอ?"เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่นั้นช่างเหมือนพ่อของเขาเหลือเกิน เขาจ้องโคลอี้ด้วยความโกรธแค้นจนเด็กน้อยต้องกำชายเสื้อฉันแน่นกว่าเดิมฉันยืนนิ่งงัน มือทั้งสองข
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 11
มุมมองของซานติโน่ซานติโน่ยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานยักษ์ที่สูงจากพื้นจรดเพดาน นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะลงบนโต๊ะไม้มาฮอกกานีอย่างกระวนกระวายเมื่อความมืดเข้าปกคลุม ความหงุดหงิดงุ่นง่านในใจเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นการกำจัดเจสซี่เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ตอนนี้เขาต้องทวงสิ่งที่เคยเป็นของเขาจริงๆ กลับคืนมาผู้ช่วยคนสนิทเดินเข้ามาและยื่นแฟ้มลับสุดยอดให้เขา"ท่านครับ เราพบนายหญิงแล้วครับ เธออยู่ที่เมืองลูมิน่า แถบชายฝั่งตะวันตก และได้เปิดแกลเลอรี่ศิลปะที่นั่นครับ"เขาเปิดแฟ้มออก สิ่งแรกที่เห็นคือภาพถ่ายจากเลนส์ระยะไกลภายในแกลเลอรี่ที่อาบไปด้วยแสงแดด อเลสเซียกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นสีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างที่สุดขณะที่กำลังสอนเด็กผู้หญิงตัวน้อยระบายสีด้วยนิ้วมืออย่างใจเย็นและข้างๆ เธอ มีชายหนุ่มร่างสูงภูมิฐานดีสวมแว่นกรอบทองยืนอยู่ เขากำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความชื่นชมอย่างลึกซึ้งทั้งสามคนดูเหมือนครอบครัวที่สมบูรณ์แบบจนน่าหงุดหงิดภาพที่ดูอบอุ่นและสงบสุขนั้นราวกับมีดสนิมเขรอะที่ทิ่มแทงลงบนศักดิ์ศรีของเขาเส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหลังมือที่กำรูปถ
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 10
มุมมองของซานติโน่นับจากคืนนั้นเป็นต้นมา โดยการเห็นดีเห็นงามเงียบๆ จากเจสซี่ เหล่าคนรับใช้ในคฤหาสน์ก็เริ่มปฏิบัติต่อเด็กๆ ด้วยความดูถูกพวกเขาเริ่มละเลยเด็กๆ ราวกับเป็นคนนอกไม่เพียงแต่คลาสเรียนพิเศษระดับสูงจะถูกยกเลิกไป ในที่สุด แม้แต่อาหารที่ปรุงตามหลักโภชนาการสำหรับเด็กก็หายไปด้วยพวกเขาทำได้แค่กินของเหลือเย็นชืดในครัว หลังจากที่เจสซี่กินเสร็จแล้วเท่านั้นการขาดสารอาหารเป็นเวลานานและตารางชีวิตที่วุ่นวาย ทำให้ทายาททั้งสองที่เคยดูสดใสกลับกลายเป็นเด็กซูบผอมและผิวพรรณซีดเหลืองในออฟฟิศบนตึกสูงที่มองเห็นทัศนียภาพทั่วทั้งเมือง ซานติโน่กำลังวุ่นอยู่กับการจัดการสงครามแย่งชิงเขตที่ตึงเครียดโทรศัพท์ส่วนตัวบนโต๊ะทำงานสั่นเตือน เป็นสายจากแพทย์ประจำตระกูล"ท่านครับ นายน้อยลีโอมีไข้สูงมาก เราปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว ถ้าลุกลามเป็นปอดบวม ผลที่ตามมาอาจจะร้ายแรงมากครับ"คิ้วของซานติโน่ขมวดเข้าหากันทันที "ทำไมฉันเพิ่งจะมารู้เรื่องตอนนี้?""คุณเจสซี่บอกว่าอย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ และไม่ควรไปรบกวนท่านครับ""แกว่ายังไงนะ?" ใบหน้าของซานติโน่เคร่งขรึมลง น้ำเสียงกดต่ำอย่างน่ากลัว "ฉันจะกลับไป
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 9
มุมมองของซานติโน่นับตั้งแต่วันนั้น ซานติโน่ก็เริ่มใช้ข้ออ้างเรื่อง "การจัดการธุรกิจของตระกูล" อยู่บ่อยครั้งเขาเหยียบย่างเข้าไปในคฤหาสน์เจโนเวเซ่น้อยลงเรื่อยๆความรุนแรงที่ฝังอยู่ในกระดูกของเขากำลังเดือดพล่าน มีเพียงสงครามแก๊งและการแย่งชิงอำนาจที่ไม่จบสิ้นเท่านั้นที่ช่วยให้เขารู้สึกชินชากับมันได้เขาไม่เคยอยู่บ้านเลย ซึ่งนั่นทำให้เจสซี่มีความสุขที่สุดเธอล้างผลาญเวลาไปกับซาลอนสุดหรูบนถนนโรเดโอไดรฟ์และงานจิบน้ำชายามบ่ายในแวดวงสังคมชั้นสูงเธอไม่มีความรู้แม้แต่น้อยว่าการเป็นนายหญิงของตระกูลมาเฟียที่ยิ่งใหญ่นั้นต้องทำอย่างไรลีโอและโซเฟียไม่มีบอดี้การ์ดส่วนตัวคอยรับส่งที่โรงเรียนเอกชนชั้นนำอีกต่อไปเพื่อให้เด็กๆ รัก เจสซี่อนุญาตให้พวกเขาโดดเรียน พาพวกเขาไปแข่งรถซิ่ง หรือไปงานปาร์ตี้สุดเหวี่ยงบนเรือยอร์ชส่วนตัวเมื่อได้ลิ้มลองรสชาติชีวิตแบบนั้น เด็กๆ ก็ทำตามเธอ ในที่สุดพวกเขาก็โดดเรียนถาวรเพื่อออกไปเที่ยวเล่นตามท้องถนนพฤติกรรมของพวกเขาเริ่มก้าวร้าวและเกินจะควบคุมเจสซี่สังเกตเห็นเรื่องนี้ แต่เธอไม่สนใจเลยสักนิด"คุณเจสซี่ครับ นายน้อยกับคุณหนูโดดเรียนบ่อยมาก ทางโรงเรียนแจ้งมาว
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 8
มุมมองของซานติโน่หนึ่งเดือนหลังจากที่อเลสเซียหายตัวไป ในที่สุดซานติโน่ก็ยอมรับว่ามีบางอย่างผิดปกติตอนแรกเขาคิดว่าเธอแค่เรียกร้องความสนใจตามประสาผู้หญิง ภรรยาของหัวหน้ามาเฟียเชียวนะ เธอจะสละอำนาจวาสนาแบบนั้นทิ้งไปได้ยังไง?แต่แล้วเขาก็พบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะติดต่อเธอ แม้แต่ร่องรอยเพียงนิดเดียวก็หาไม่เจอเขาได้ส่งเหล่านักสะกดรอยมือดีที่สุดของตระกูลเจโนเวเซ่ออกไป แต่ทุกคนต่างกลับมามือเปล่าเขาถึงขนาดให้คนของเขาไปเค้นถามบรรดาภรรยาในแวดวงสังคมชั้นสูงที่อเลสเซียเคยคบค้าสมาคมด้วย แต่ก็ไม่มีใครได้ข่าวคราวจากเธอเลยเขาบี้ซิการ์ทิ้งอย่างหงุดหงิด หันไปหาที่ปรึกษาคนสนิท แล้วเปิดดูแฟ้มเอกสารของคฤหาสน์ริมหน้าผาเอกสารระบุว่าโฉนดที่ดินมูลค่ามหาศาลนั้นยังคงไร้ซึ่งลายเซ็นรับรองจากเธออเลสเซียจากไปพร้อมกับเสื้อผ้าเก่าๆ เพียงไม่กี่ชุดเท่านั้น เธอไม่ยอมแตะต้องเงินของเขาแม้แต่เซนต์เดียว"เย่อหยิ่งจริงนะ" เขาแค่นหัวเราะ ทิฐิในใจทำให้เขาไม่ยอมรับความรู้สึกว่างเปล่าและปวดแปลบที่กำลังลามไปทั่วอกเธอก็แค่พยายามจะทำให้เขาและลูกๆ อ้อนวอนให้เธอกลับมาล่ะสิ ใช่ไหม? แผนการแบบเด็กน้อยชะมัด มันใช้ไม่ได
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 3
ในวันแรกที่ย้ายเข้ามาในคฤหาสน์เจโนเวเซ่ เจสซี่ก็เริ่มทำตัวเป็นเจ้านายสั่งการคนรับใช้ไปทั่วเธอกำลังจัดฉากแสดงอำนาจด้วยการเปลี่ยนการตกแต่งห้องนั่งเล่นหลัก"เฟอร์นิเจอร์ไม้เนื้อแข็งทำมือจากอัลโทเรียพวกนี้ดูหนักเทอะทะจังเลยค่ะ" เธอพูดพลางปัดมือผ่านโต๊ะอย่างไม่ใยดี ก่อนจะหันไปหาซานติโน่ด้วยรอยยิ้มยั่ว
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 2
ฉันกลับมาถึงคฤหาสน์ในเวลาดึกสงัด แต่กลับไม่มีความรู้สึกอยากนอนแม้แต่น้อยฉันเริ่มลงมือกำจัดร่องรอยทุกอย่างของตัวเองอย่างเป็นระบบไม่ว่าจะเป็นชุดสูทสั่งตัดของซานติโน่ที่ฉันบรรจงออกแบบอย่างพิถีพิถัน ตุ๊กตาผ้านุ่มนิ่มที่ฉันเย็บด้วยมือให้ลูกๆ หรือภาพวาดครอบครัวที่ฉันวาดขึ้นมาเองกับมือ...ฉันโยนพวกมัน
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่1
"อเลสเซีย คราวนี้เธอจะเล่นตลกอะไรอีก?" เล็บยาวสีแดงสดของเจสซี่เคาะลงบนขอบแก้วคริสตัล เธอขมวดคิ้วมุ่น"ไม่ได้เล่นตลกอะไรทั้งนั้น ฉันแค่... เหนื่อย" ฉันสบสายตาที่แฝงไปด้วยความประสงค์ร้ายของเธอ ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย"เธอไม่รู้หรือไงว่ามีผู้หญิงกี่คนที่ยอมฆ่ากันตายเพื่อให้ได้ตำแหน่งนายหญิงมาครอบครอง
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์ บทที่ 4
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา บอดี้การ์ดประจำตระกูลพาลีโอและโซเฟียกลับจากคลับขี่ม้ามายังคฤหาสน์เด็กทั้งสองพุ่งพรวดเข้ามาในห้องโถงและวิ่งตรงไปยังห้องทำงาน หวังจะสร้างเรื่องวุ่นวายเต็มที่"คุณแม่คะ!" โซเฟียหอบหายใจจนตัวโยก "คุณป้าเจสซี่เจ็บข้อมือตอนที่ไปขี่ม้ากับพวกเรา ปะป๊าเป็นห่วงมากเลยค่ะ!"ลีโอรีบเสริมขึ้
Anda juga akan menyukai
หลงรักพี่ชายมาเฟียโดยไม่รู้ตัว
เบเกิล12.1K Dibacaเจ้าสาวที่เอเดรียนมิอาจครอบครอง
เวลเวท2.7K Dibacaเมื่อแฟนเก่าพันล้านผลักฉันให้เจ้าพ่อมาเฟีย
พีชชี่4.5K Dibacaเขาเซ็นทิ้งความรักเรา ในตอนที่วางแผนวิวาห์
เบเกิ้ล2.5K Dibacaเกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงมาเฟียเสียอย่างนั้น
ไฟแรง2.4K Dibacaหน้าจอลับของเจ้านายเย็นชา
ลิโอร่า ซี2.0K Dibacaคู่หมั้นมาเฟียเลือกเพื่อนวัยเด็ก แต่ฉันคือเจ้าหญิงมาเฟีย
แอสเทอเรีย1.7K Dibacaชู้รัก วิวาห์แค้น
บุปผาร่วงโรย6.0K Dibaca
