ログインกลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ทว่า...ก่อนที่ใครจะวิ่งออกไปอย่างบุ่มบ่าม ซ่งอวิ๋นเซิงก็ได้ยกมือขึ้นห้ามทุกคนภายในกลุ่มออกมา "เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งเข้าไป!" เขากล่าวเสียงเรียบ สายตาคมกริบคู่นั้นกับเกาซูอวี้ต่างก็กำลังประเมินสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว... กลุ่มวัยรุ่นมีจำนวนมากเกินไป...และบางคนก็เริ่มใช้อาวุ
และหลังจากที่ซ่งอวิ๋นเซิงกล่าวจบ เกาซูอวี้ก็ได้ก้าวออกมาข้างหน้าเพื่อทำหน้าที่...ผู้บัญชาการภาคสนามของโครงการนี้ 'เทพซู! รบกวนนายแบ่งขั้นตอนการวิจัยยา PEP ออกเป็นส่วน ๆ ตามความเชี่ยวชาญของแต่ละทีมให้ที' 'รับทราบครับสหาย' เสียงที่สงบนิ่งและเป็นระบบของเทพซูดังขึ้นในหัวของเธอ 'กำลัง
"และสุดท้ายทีมที่สาม ทีมนี้จะเป็นการวิจัยในโรคหายากมุ่งเน้นไปที่การศึกษาโรคทางระบบประสาทและโรคทางพันธุกรรมที่ยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย...ทีมนี้จะมีพี่โม่เหยียน แพทย์ทางด้านระบบประสาทเป็นผู้นำ ส่วนสมาชิกจะเป็นอู๋ถิงกับโจวเทา คอยเป็นผู้ช่วยในการค้นคว้าข้อมูลค่ะ" คนทั้งสามต่างมองหน้ากัน โดยที่ตอนนี้ห
หลังจากที่...ทีมวิจัยของเหล่าไฟแรงทั้งสองฝั่ง...ทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง...ได้ก่อกำเนิดขึ้นอย่างไม่เป็นทางการแล้วนั้น ในเย็นวันต่อมา...ซ่งอวิ๋นเซิงและเกาซูอวี้ก็ได้นัดหมายให้สมาชิกทุกคน...มารวมตัวกันที่ห้องประชุมเล็กส่วนตัวในหอสมุดของมหาวิทยาลัย เมื่อเหล่าแพทย์หนุ่มรุ่นพี่ทั้งส







