Share

บทที่ 208

และในขณะที่ทุกคนกำลังยืนสำรวมอยู่นั้นเอง...

"อรุณสวัสดิ์ทุกคน"

เสียงทุ้มที่ส
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 181

    ภายในขบวนรถไฟซึ่งกำลังนำพาทุกคนไปสู่ปักกิ่งในตอนนี้เพื่อน ๆ ทั้งแปดคนกำลังนั่งเบียดอยู่ด้วยกันในตู้นอนของพี่ใหญ่ประจำกลุ่ม...พวกเขาต่างกำลังแลกเปลี่ยนสิ่งที่ตนเองเจอมาตลอดหนึ่งปี จึงทำให้ภายในตู้นอนชั้นหนึ่งที่ควรจะเงียบสงบ...กลับเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะอย่างมีชีวิตชีวา...และ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 180

    ไม่ถึงหนึ่งเดือนหลังจากนั้น...ผลงานของพวกเขาก็ได้รับการตีพิมพ์!...ซึ่งข่าวการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่นี้ได้แพร่กระจายไปทั่ววงการแพทย์ของประเทศ..ราวกับไฟป่าเลยทีเดียว ก่อนตามมาด้วย...โทรศัพท์ในห้องวิจัยของนายแพทย์หวงเจิ้งหรงก็ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน! ทั้งสายจากกระทรวงสาธารณสุข...จากสถาบันวิจัยชั้นน

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 179

    หลังจากวันนั้นเป็นต้นมาไม่กี่วันต่อจากนั้นเมื่อแพทย์เจ้าของไข้ของถังเยว่ฉีเห็นว่าเธอมีอาการดีขึ้น เจ้าตัวก็ได้ให้เด็กสาวกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้... ซึ่งในระหว่างนี้เกาซูอวี้กับเพื่อน ๆ ก็ยังคงมาเยี่ยมเธอไม่ได้ขาด อีกทั้งในบ้างครั้งเกาซูอวี้ก็ยังทำอาหารจานโปรดที่เพื่อนรักชอบกินมาให้เธออีกด

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 178

    ภาพความเจ็บปวดในแววตาของมารดาทำให้กำแพงความเข้มแข็งของเกาซูอวี้พังทลายลง...ความรู้สึกผิดที่เธอพยายามจะกดมันไว้ตลอดทั้งวันได้ปะทุขึ้นมา "แม่คะ...หนู...หนูรู้สึกผิด" น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ "รู้สึกผิดเรื่องอะไร? ลูกช่วยชีวิตคนไว้ตั้งมากมายนะ" "หนูรู้สึกผิดต่อเยว่ฉีค

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status