Share

บทที่ 274

ท่ามกลางการร่ำลา เสียงเคาะประตูก็ได้ดังขึ้น และนี่คือสัญญาณว่าหมดเวลาแล้ว

ทีมเคลื่อนย้าย
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 184

    หลังจากที่ทุกคนกินอาหารมื้อกลางวันกันเรียบร้อยแล้ว และเหล่าแพทย์รุ่นพี่ก็ได้แยกย้ายกันกลับไปเข้าเวรต่อ...บัดนี้...ที่โต๊ะอาหารจึงเหลือเพียงกลุ่มนักศึกษาแพทย์ปีสองทั้งหกคนรวมถังเยว่ฉีที่ยังไม่ถึงเวลาเข้าเรียน โจวเทาก็ไม่คิดเก็บงำความสงสัยของตนเองเอาไว้ได้อีกต่อไป "หัวหน้าห้อง...ฉันมีเรื่อ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 183

    เธอกล่าวอย่างถ่อมตน "การลงทุนมีความเสี่ยงเสมอนะคะ...หนูคงไม่กล้าชี้แนะอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า...แต่ว่า..." เธอหยุดเล็กน้อย ทำให้ทุกคนตั้งใจฟังอย่างใจจดจ่อ "ถ้าหากในอนาคตมีโอกาสที่ดีและมีความเสี่ยงต่ำจริง ๆ...หนูจะลองนำมาเสนอให้พวกพี่ ๆ พิจารณาดูแล้วกันค่ะ" คำตอบที่สุขุมและเป็นผู้ใ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 182

    "เฮ้! พวกนายมีอะไรปิดบังพวกเราอย่างนั้นหรือถึงกระซิบกันเสียงเบาขนาดนั้น" เป็นเสียงของโจวเทาขัดขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น...เมื่อเจ้าตัวเห็นว่ารถของผู้มาเยือนได้จากไปแล้ว "นายอยากรู้เหรอ" หวงจิงหันมาทำหน้าตากวน ๆ ใส่เขาก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ "ไม่อยากรู้มั้ง...หรือว่าเล

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 181

    ภายในขบวนรถไฟซึ่งกำลังนำพาทุกคนไปสู่ปักกิ่งในตอนนี้เพื่อน ๆ ทั้งแปดคนกำลังนั่งเบียดอยู่ด้วยกันในตู้นอนของพี่ใหญ่ประจำกลุ่ม...พวกเขาต่างกำลังแลกเปลี่ยนสิ่งที่ตนเองเจอมาตลอดหนึ่งปี จึงทำให้ภายในตู้นอนชั้นหนึ่งที่ควรจะเงียบสงบ...กลับเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะอย่างมีชีวิตชีวา...และ

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status