Chapter 3 - หนูอยากสักหัวนม 2/2

“อื้อ...ฮะ...เฮีย...” เสียงหวานสั่นระริก ราวกับจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ยังคงหลับตาพริ้มอยู่

ยักษ์ชะงักค้าง เรียกสติที่กำลังลอยล่องกลับเข้าร่าง เขารีบขยับมือออกอย่างระมัดระวัง ก่อนสูดหายใจลึกแล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ พยายามให้เป็นปกติที่สุด

“เฮียแค่จะจัดผ้าให้หนูเฉยๆ มันเลื่อนลงมาน่ะ” เขากระแอมเบาๆ ขยับตัวกลับไปสนใจเครื่องสักในมือต่อ “นิ่งๆ หน่อยนะ อย่าขยับมาก เดี๋ยวสีเลอะ”

ยาหยีเม้มปากแน่น พยักหน้ารับช้าๆ แม้ใบหน้าจะร้อนผ่าว แต่เธอก็พยายามบังคับตัวเองให้นอนนิ่ง หัวใจดวงน้อยยังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ขณะที่ยักษ์เองก็ยังต้องพยายามควบคุมมือที่เริ่มสั่นเบาๆ ของตัวเองอย่างสุดความสามารถ

เขาควรจะต้องโฟกัสกับงาน ไม่ใช่กับร่างกายอ่อนนุ่มที่อยู่ตรงหน้า แต่เมื่อเหลือบมองอีกครั้ง ก็เห็นว่าผ้าขนหนูที่เขาจัดให้อย่างดีเมื่อครู่ เลื่อนลงต่ำกว่าที่ควรจะเป็นอีกครั้ง

“ยาหยี เฮียบอกว่าอย่าเกร็งไง ดูสิ ผ้ามันเลื่อนลงไปอีกแล้ว เฮียเห็นหมดเลยนะ” เขาพูดเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น ราวกับต้องการเตือนเธอให้รู้ตัว

ยาหยีที่ยังหลับตาพริ้มได้ยินแบบนั้นก็สะดุ้งเฮือก เธอลืมตาขึ้นทันที ก่อนจะรีบก้มลงมองหน้าอกของตัวเอง และพบว่าเนินอกขาวเนียนของเธอเผยออกมาเกินกว่าที่ควรจะเป็น ขอบผ้าที่เคยปิดไว้มิดชิด ตอนนี้เลื่อนลงจนเห็นยอดอกระเรื่ออย่างชัดเจน

“ว้าย!” เธอร้องออกมาด้วยความตกใจ ร่างบางพยายามจะคว้าผ้าขึ้นมาปิด แต่ก่อนที่เธอจะขยับ ยักษ์กลับพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง

“ถ้ามันร่นลงมาตลอดแบบนี้ ถอดออกไปเลยก็ได้ จะได้ไม่ต้องมานั่งดึงขึ้นดึงลงให้วุ่นวาย เฮียไม่ได้คิดอะไรหรอก เห็นจนชินแล้ว”

คำพูดของเขาทำให้ยาหยีชะงักค้าง เธอกัดริมฝีปากแน่น ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก

“เฮียพูดอะไรเนี่ย!” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตากลมโตสบกับดวงตาคมเข้มของเขาที่ยังคงมองเธออย่างจริงจัง

ยักษ์ยักไหล่น้อยๆ “เฮียไม่ได้คิดอะไรจริงๆ หนูลองคิดดูนะ เฮียเป็นช่างสัก เจอลูกค้ามาตั้งเท่าไร สักตรงที่ลับก็บ่อย เฮียชินแล้วจริงๆ หนูไม่ต้องเขินหรอก”

คำพูดของเขาทำให้ยาหยีเม้มปากแน่นขึ้นกว่าเดิม เธอเชื่อว่าเขาพูดจริง มันฟังดูเป็นเหตุเป็นผลดีและไม่มีอะไรให้ต้องสงสัย มืออาชีพอย่างเขาคงไม่มานั่งคิดอะไรกับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้หรอก ยิ่งเป็นช่างสักที่ต้องเจอลูกค้ามากหน้าหลายตา คงไม่มีอะไรที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่ความจริงที่ยักษ์ไม่ได้พูดออกไปคือ ลูกค้าผู้หญิงที่มาสักกับเขาในจุดที่ต้องเปิดเผยผิวนั้นมีน้อยนิดแทบนับหัวได้ ในหนึ่งปีจะมีสักคนไหมยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่เข้ามาใช้บริการมักสักจุดนอกร่มผ้าเสียเป็นส่วนใหญ่ หรือถ้ามีผู้หญิงมาสักในจุดลับสายตา อย่างน้อยก็ต้องมีแฟนหรือสามีมานั่งประกบข้าง ไม่ปล่อยให้อยู่กันตามลำพังแบบนี้แน่

ดังนั้นที่เขาบอกว่า ‘เห็นจนชิน’ สำหรับเธอ มันคือคำพูดที่น่าเชื่อถือ แต่สำหรับเขาแล้ว มันคือเรื่องโกหกที่แนบเนียน

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ คลายมือที่กุมผ้าขนหนูไว้แน่น สุดท้ายเธอก็ปล่อยให้มันเลื่อนลงช้าๆ เผยให้เห็นอกอิ่มที่เคยซุกซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้า

เมื่อสัมผัสได้ถึงอากาศเย็นที่ไล้ผ่านผิว ยาหยีกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจเต้นโครมคราม เธอพยายามไม่คิดมาก ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

“งั้นหนูก็จะไม่อายแล้วนะเฮีย” เธอเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว ก่อนจะเบนสายตามองไปทางอื่น ไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ “จริงๆ หนูก็เล็งๆ ไว้เหมือนกันว่าอยากจะสักหัวนมด้วย เฮียว่าดีไหมคะ”

คำพูดของเธอทำให้ยักษ์ชะงัก มือที่กำลังจับขวดสีแน่นขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบสบเข้ากับแววตาของเธอที่เต็มไปด้วยความจริงจัง

“ฮะ สักหัวนม!?” เขาทวนคำพลางเลิกคิ้ว “แล้วหนูจะสักไปทำไม ในเมื่อตอนนี้มันก็สีชมพูดีอยู่แล้ว ผู้ชายคนไหนเห็นก็อยากจะดูด อยากจะเลียกันทั้งนั้น”

เขาพูดตรงๆ อย่างไม่อ้อมค้อม ดวงตายังคงมองต่ำลงไปที่เรือนร่างตรงหน้าอย่างจงใจ จนทำยาหยีที่ได้ยินแบบนั้นใบหน้าขึ้นสีทันที

“เฮีย...เฮียพูดอะไรแบบนั้น น่าเกลียด” เธอเม้มปากแน่น รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิม ก่อนยักษ์หัวเราะเบาๆ แล้วพูดต่อ

“อีกอย่างนะ ถ้าหนูสักตรงนั้นจริงๆ หนูคิดว่าตัวเองจะทนไหวเหรอ แค่ตอนที่ลงสีตอนนี้ หนูโดนปลายเครื่องแตะใกล้ๆ ยังสะดุ้งทุกครั้งเลย แล้วถ้ามันแตะตรงนั้น เฮียว่าหนูไม่น่าจะทนไหวหรอก”