مشاركة

บทที่ 7 ใจหวิว

last update تاريخ النشر: 2025-10-01 11:00:08

CW: มีการกล่าวถึง คำหยาบคาย


“เรื่องทัวร์สาขาแพร่ผมได้ยินว่ามีปัญหา คุยกับผู้ใหญ่บ้านได้รึยังครับ”

[ติดต่อได้แล้วครับ แต่เขาไม่ค่อยอยากให้มีนักท่องเที่ยวเข้าไปเท่าไหร่]

“รบกวนแชร์แผนงานตัวที่คุณมอบให้ผู้ใหญ่ขึ้นหน้าจอทีครับ”

หัวข้อการประชุมในครั้งนี้คือการอัปเดตโครงการทัวร์ที่แต่ละสาขาทำร่วมกับชุมชนใกล้เคียงเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศ ติดก็เพียงมีบางหมู่บ้านที่ยังไม่ยอมเปิดรับนักท่องเที่ยวเพราะเกรงว่าจะไปสร้างความวุ่นวายเสียหาย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเฝ้าดูอยู่เรื่อย ๆ โดยเฉพาะส่วนที่ยังมีปัญหา

“ปกติโทรคุยใช่ไหมครับ ผมแนะนำให้ลงพื้นที่ แล้วก็ปรับคำในเอกสารให้เข้าใจง่ายขึ้น เดี๋ยวผมส่งตัวอย่างของทีมจังหวัดอื่น ๆ ให้ไม่เกินเที่ยงครับ”

[ผอ.คะ ชลบุรีติดเรื่องถนนที่กำลังก่อสร้าง...]

พวกเขาเริ่มประชุมได้หนึ่งชั่วโมง และคุณราเชนทร์ก็พึ่งกลับมาจากการซื้อของตามคาด แต่นี่ก็สักพักแล้วกลับไม่ได้ยินเสียงในครัวดังที่เจ้าตัวว่าเอาไว้เลย ไม่รู้ว่าเปลี่ยนใจไม่ทำอาหารแล้วหรือเปล่า

ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วโมงของทานเล่นที่สัญญาว่าจะเอามาให้ก็ยังไม่มา สงสัยคงไม่ทำแล้วจริง ๆ ช่างมันเถอะ อย่างไรเขาก็อิ่มมาตั้งแต่ซุปครีมเห็ดแล้ว

‘ขอเข้าไปนะครับ’ ไม่นานประโยคนั้นมาพร้อมเสียงเคาะประตูสองครั้ง เมื่อบานไม้เปิดออกจึงปรากฏเป็นร่างสูงของว่าที่สามีเดินถือจานบางอย่างเข้ามา ทว่านรินทร์ซึ่งต้องจดจ่อสมาธิกับหน้าจอจึงไม่สามารถคุยกับราเชนทร์ได้อย่างเป็นกิจจะลักษณะ เมื่อสบโอกาสนรินทร์จึงเงยหน้ามองผู้มาใหม่ก่อนจะก้มลงมองขนมในจาน

ผลไม้เคลือบช็อกโกแลตครับ ถ้าไม่พอส่งข้อความมาขอเพิ่มได้นะ’

คุณราเชนทร์กล่าวกระซิบแล้วจึงรีบวิ่งเท้าเบาออกไปจากห้องทั้ง ๆ ที่ยังเปิดประตูทิ้งเอาไว้ ก่อนที่ไม่นานจะวิ่งกุลีกุจอมาปิดประตูให้ พึ่งรู้จักกันได้ไม่นานแท้ ๆ ทำไมถึงใจดีกับคนอื่นจังนะ มีจุดประสงค์แอบแฝงหรือเปล่า

ขณะฟังเพื่อนร่วมงานออกความคิดเห็นกันไปกันมา นรินทร์ที่คาดว่าต้องฟังไปอีกสักพักจึงเอื้อมมือหยิบมาดูใกล้ ๆ บางชิ้นเขาพอเดาได้ว่าเป็นกล้วยฝาน ส่วนชิ้นอื่น ๆ ล้วนถูกหั่นเป็นลูกเต๋าขนาดใกล้เคียงกัน พอมีช็อกโกแลตเคลือบทับจึงไม่รู้

ยามหยิบขึ้นมาสัมผัสปลายนิ้วรับรู้ได้ถึงความเย็นเล็กน้อย เมื่อกัดคำแรก เสียงกรุบ’ เบาๆ ของชั้นช็อกโกแลตที่แตกออกเป็นชิ้นเล็กจึงดังขึ้น ทันใดนั้นรสชาติเปรี้ยวอมหวานของสตรอว์เบอร์รีก็ฟุ้งทั่วปาก ทำเอาอยากกินเรื่อย ๆ ว่าในจานจะมีผลไม้ประเภทใดบ้าง

คุณหนูนั่งประชุมไปเรื่อย ๆ พอปากว่างก็หยิบขนมเข้าปากเคี้ยวหงุบ ๆ จนเหล่าพนักงานที่เห็นต่างยกยิ้มใจอิ่มฟูไปตาม ๆ กันเพราะนาน ๆ ทีจะเห็นท่านผู้อำนวยการโอเมก้ามีสีหน้าผ่อนคลายแบบนี้

กินไปกินมาก็หมดจาน สรุปว่าในจานนั้นมีทั้งกล้วย สตรอว์เบอร์รี แอปเปิล กีวี แล้วก็แคนตาลูป พอหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วกินเพลินมากเสียจนรู้ตัวอีกทีก็หมดจนได้ แต่ถ้าส่งข้อความไปตอนนี้ทั้งที่เข้าช่วงสรุปการประชุมแล้วคงแปลกน่าดู ไว้หลังส่งไฟล์เสร็จค่อยไปขอเพิ่มตอนออกไปก็แล้วกัน

นรินทร์วันนี้ไม่มีเหตุให้ต้องเข้าบริษัทหรือไปออกงานที่ไหน ดังนั้นนอกจากประชุมออนไลน์ช่วงเช้าก็ไม่มีอะไรมากมายแล้ว ได้วันพักตรงกับวันที่คุณราเชนทร์เข้าบ้าน ช่างเหมาะเจาะเหลือเกิน แล้วต่อจากนี้เขาว่าจะกลับมานอนบ้านมากขึ้น เพื่อทำความรู้จักว่าที่สามีและผลิตทายาท

เจ้าของเพนต์เฮาส์หรูปิดแล็ปท็อปลงก่อนจะดึงสายชาร์จออก เตรียมย้ายที่ทำงานไปทำสบาย ๆ บนโซฟา เพราะเมื่อครู่จากที่ประชุมมีเอกสารบางส่วนที่ต้องการคอมเมนต์จากเขาแต่ไม่ทันเวลา

ร่างเล็กในชุดตัวโคร่งเดินถืออุปกรณ์ทำงานและจานเปล่าออกจากห้องส่วนตัว เมียงมองหาเชฟหนุ่มจนได้ยินเสียงก๊อกแก๊กแว่วมาจากครัวชั้นล่าง นรินทร์จึงเดินลงบันไดด้วยความระมัดระวังจนมาถึงชั้นสองของบ้าน

“เที่ยงแล้ว มากินข้าวกันเถอะครับ”

“อือ...ขอบคุณนะครับ”

“คุณหนูขอบคุณผมทุกครั้งเลย ดีใจจัง”

“กลิ่นอะไรน่ะ”

“ชีสครับ ผมทำฟองดูว์ คุณหนูหยิบจานรอได้เลยครับ เดี๋ยวผมหั่นขนมปังแฮมไส้กรอกแป๊บเดียว”

“แต่ผมพึ่งกินขนมไปนะ”

“ขนมก็ส่วนขนมสิครับ”

เมื่อวานซืนยังไม่พอใจ หัวฟัดหัวเหวี่ยงเรื่องที่ทำงานใหม่อยู่เลย แปลกคนจริง ๆ

นรินทร์คิดพลางเดินไปเก็บจานแล้ววกกลับไปใจกลางบ้านเพื่อเตรียมสถานที่ทำงานต่อ กระนั้นเมื่อดูเวลาก็เที่ยงพอดิบพอดี ปกติแล้วเขาจะรีบหาโปรตีนอัดแท่งมากินให้อิ่ม ๆ ไป แต่ตอนนี้ยังไม่หิวเลย ต้องเป็นเพราะซุปเห็ดเมื่อเช้าเป็นแน่

คิดไปท่านผอ.เปิดหน้าจอขึ้นมาตรวจไฟล์พิมพ์คอมเมนต์งานจากแผนกลูกค้าสัมพันธ์ ส่วนฝ่ายห้องพักเองก็มีแจ้งว่าระบบหลังบ้านล่มเป็นพัก ๆ ต้องเซ็นอนุมัติงบโดยเร็วแล้วให้ฝ่ายไอทีรับผิดชอบต่อ

นั่งพิมพ์เอกสารไปไม่ทันไรไอควันสีขาวจางก็ลอยเฉียดหน้าจอ คุณราเชนทร์ยกถาดฟองดูว์มาวางไว้บนโต๊ะเสียแล้ว

“พักก่อนเถอะครับ กินข้าวกัน”

“คุณเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้แล้วใช่ไหมครับ?”

“ส่วนใหญ่ครับ”

“คุณนอนฝั่งหน้าต่างได้ไหม”

“ผมนอนตรงไหนก็ได้-ครับ?”

“ผมถามว่าคุณนอนฝั่งหน้าต่างได้ไหมครับ”

“เราต้องนอนเตียงเดียวกันเหรอครับ!?”

“ใช่ครับ”

ตายห่า ไอ้ราเชนทร์ อัลฟ่ากับโอเมก้านอนร่วมห้องกัน ร่างกายกูจะไม่ขยับไปเองใช่ไหมวะ นึกว่าจะมีเวลาเตรียมใจมากกว่านี้เสียอีก!

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 71 Mon père & Ma mère (จบบริบูรณ์)

    “ณิชา! แด๊ดดี๊มารับแล้วนะคะ”ว่าแล้วเจ้าของชื่อตัวเล็กก็วางมือจากของเล่น วิ่งแถด ๆ ไปกอดผู้เป็นบิดาด้วยความคิดถึง ก่อนที่เด็กหญิงจะเดินเตาะแตะไปสวัสดีทีเชอร์ หยิบกระเป๋าเป้มาสะพายพร้อมเดินทางกลับบ้านแสงยามเย็นสาดส่องเข้ามายังอาคารเรียนชั้นอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็นลานกรีฑา สระว่ายน้ำ หรือสนามเด็กเล่นล้วนถูกย้อมไปด้วยสีส้มจากดวงอาทิตย์ บริเวณทางเดินหน้าห้องเรียนมีเพียงสองพ่อลูกเดินจูงมือมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ ถึงกระนั้นเด็กหญิงผู้สดใสกลับไม่ได้ต้องการดื่มด่ำกับความสงบนั้นด้วยเหตุผลประการใหญ่“แด๊ดดี๊มาสายตั้งหนึ่งนาทีนะคะ”“แด๊ดขอโทษ... พี่อนาสตาเซียเขาเสียนิดหน่อยค่ะ”“พี่อนาสตาเซียแก่แล้ว แด๊ดดี๊ไม่ขอให้มามี้ซื้อให้ใหม่ล่ะคะ”ลูกสาวตัวเล็กเอื้อนเอ่ยเป็นเสียงเจื้อยแจ้วกับบิดาด้วยความงอนเล็กน้อย ส่วนเจ้าของ ‘พี่อนาสตาเซีย’ ที่มีนามว่าราเชนทร์กลับได้แต่รู้สึกผิดพลางสวมหมวกนิรภัยให้ลูกสาวคนสวย เผอิญว่าระหว่างทางลืมว่าน้ำมันใกล้หมด ผลที่ได้คือการที่ล้อหยุดหมุนกลางทาง ท้ายที่สุดจึงต้องเข็นมอเตอร์ไซค์ลงทางด่วนแวะเข้าปั

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 70 รักนะ

    “คุณปู่จะพักที่นี่ไปตลอดเลยก็ได้นะครับ”“แบบนั้นมันจะรบกวนหนูรินทร์เอาน่ะสิ”คุณปู่วัยชราที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน นั่งพิงพนักอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย ใบหน้าของท่านยังคงมีร่องรอยความอ่อนเพลียจากการพักฟื้น แต่ดวงตากลับฉายแววเอื้อเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูหลวมโคร่งบ่งบอกถึงน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง แต่ท่าทีโดยรวมยังคงแข็งแรงดีหลานสะใภ้อย่างนรินทร์ในตอนนี้อาจอำนวยความสะดวกให้ท่านไม่ได้มาก เพราะตั้งครรภ์มาเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว แต่ท่านเองก็ไม่ถือสาอะไร“ผมว่าเชนทร์ต้องดีใจมากแน่ ๆ ครับ”“ฮ่า ๆ มันจะจริงเหรอ?”ชัยวัฒน์กลั้วหัวเราะในลำคอ ตอนมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใคร ๆ ก็ดูออกว่าหลานเขามันหวงเมียอย่างกับอะไรดี ขนาดพยาบาลเบต้าเข้าใกล้ยังมองเขม่น ต่อให้เขาเป็นปู่แท้ ๆ แต่กลับกันถ้าให้สวมบทบาทเป็นหลาน เขาก็ลำบากใจหากมีผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมชายคา“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเช่าคอนโดใกล้ ๆ ให้ คุณปู่จะได้เดินทางสะดวก ดีไหมครับ?”“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ปู่กลับไปนอนร้านก็ได้”“ตอนนี้ร้านกำลังปรับปรุง เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ”แม้

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 69 เห่อที่หนึ่ง

    ในห้องครัวขนาดพอเหมาะ ณ โรงแรมโฮเต็ล-เลอ-ลัวที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศและคาวปลา แฝดชายสามคนครัวในเครื่องแบบสีขาวสะอาดกำลังนั่งสุมหัวอยู่ยังมุมหนึ่งของห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด กระซิบกระซาบถึงพฤติกรรมของหัวหน้างานที่ผิดแผกไป“พวกมึงว่าลูกพี่เขาโดนของรึเปล่าวะ” เขตเปรยถามเหล่าน้อง“กูว่าเขาก็เป็นแบบนี้ของเขาทุกวันนะ” เขื่อนค้านตาใส ด้วยว่าหัวหน้าเขาก็หน้าบานทุกครั้งที่ท่านผอ. แวะมาหา“ไม่หรอก กูเห็นด้วยกับไอ้เขต” ขุนคนกลางสนับสนุนคนพี่ เนื่องจากคราวนี้ลูกพี่ราเชนทร์พอว่างจากงานก็เปิดโทรศัพท์ขึ้นมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ต่างจากปกติที่จะไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถี่ขนาดนี้ว่าแล้วทั้งสามก็หันคอกลับไปมองปัวส์ซงนิเอร์หัวหน้าแผนกเป็นตาเดียว แล้วถึงพบว่าพี่แกหยิบมือถือขึ้นมาฉีกยิ้มใส่อีกแล้ว คนไม่มองว่าโดนของเข้าก็ให้มันรู้ไปทันใดนั้นก็มีสัญญาณออร์เดอร์เข้า พวกเขาทั้งสามจึงต้องรีบวิ่งกลับเข้าที่พร้อมเป็นลูกมือหัวหน้าแผนกผู้เคร่งครัด โดยในขณะที่เจ้าขุนกำลังเตรียมแป้งทำทะเลทอด ก็เกิดสนอกสนใจประเด็นเกี่ยวกับหัวหน้า“ลูกพี่ เมื่อกี้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 68 แพ้ท้อง แพ้เธอ

    “ฮึก... นรินทร์...ฮึก...พ่อ...ฮึก...ฟื้ด! ฮือ...”รณภพพอทราบเรื่องจากราโชค ก็หิ้วเมียขึ้นรถขับตรงมายังเพนต์เฮาส์ของลูกชายคนเล็ก พร้อมสิ่งของเสื้อผ้าสมัยเด็กที่นรินทร์เคยใช้ เพื่อนำมาตัดเป็นผ้าพกนำโชคสำหรับหลานตัวน้อยที่กำลังจะเกิดในอีกเก้าเดือนข้างหน้าเมื่อมาถึงทั้งสองก็เข้าประคบประหงมว่าที่คุณแม่ โดยเฉพาะคุณตาซึ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งซาบซึ้งจนภรรยาอย่างน้ำนนท์ต้องหยิบทิชชูไปวางบนตัก“ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาเยี่ยมพรุ่งนี้...”“จริง ๆ ป๊าก็คิดอย่างนั้นแหละจ้ะ แต่พ่อเขาไม่ยอม”น้ำนนท์กล่าวอย่างละเหี่ยใจ ทั้งที่วิดีโอคอลเอาก็ยังได้ ไม่เห็นต้องถ่อมารบกวนลูกดึก ๆ ดื่น ๆ แต่เอาเถอะ อย่างไรผัวเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยคบกันแรก ๆ แล้วส่วนราเชนทร์นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมต้อนรับเป็นทาร์ตส้มที่พึ่งทำสด ๆ เมื่อเย็นวันนี้ จึงนำมาวางตรงกลางให้สมาชิกหยิบไปชิม เมื่อราวหลายชั่วโมงก่อนนรินทร์ยังเป็นกังวลหนักอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วเพราะที่ปรึกษามาเยือนถึงบ้าน ว่าแล้วสามีอัลฟ่าจึงเข้าไปกระซิบข้างหูภรรยาให้เล่าเรื่องหนักใจ ในขณะที่เขาขอปลีกตัวมา

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 67 แปรปรวน

    “ยินดีกับการตั้งครรภ์ครับคุณหนู”นายแพทย์ประจำตัวกล่าวแสดงความยินดีน้ำตาคลอ เพราะเขาเองก็เอ็นดูคุณหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน เห็นเจ้าตัวไปได้ดีกับคู่ชีวิต และกำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจก็ยิ่งปลาบปลื้มส่วนราเชนทร์ตอนนี้นั่งยิ้มปากแทบฉีกไปถึงหู มองที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันที่ขึ้นสองขีดด้วยความภาคภูมิใจ ผ่านมาราวสองเดือนกว่าในที่สุดพวกเขาก็จะได้มีเจ้าตัวเล็กมาวิ่งเล่นในบ้านเสียที ว่าแล้วก็โอบเอวภรรยาที่ดูจะอึ้งกับผลลัพธ์ตรงหน้าตามตรงนรินทร์ไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่าคุณหมอขอตัวกลับไปตอนไหน เพียงแต่จู่ ๆ ความเครียดก็เข้าปะทะ ความรู้สึกหนักอึ้งบีบรัดทรวงอกจนหายใจติดขัด ความเงียบก้องอยู่ในหูจนแทบจะกลบเสียงรอบข้างทั้งหมด ความตื่นเต้นและความดีใจที่ควรจะมีในช่วงเวลาเช่นนี้กลับถูกกลืนหายไปจนสิ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุเขากลัว กลัวว่าเก้าเดือนต่อจากนี้ร่างกายตัวเองอาจจะไม่พร้อมรับกับท้องที่ค่อย ๆ โตขึ้น ภาระงานในอนาคตไม่ว่าจะการสัมมนา หรือการประชุมทั่วไปเขาที่อุ้มท้องเด็กคนนี้อยู่จะสามารถจัดการมันได้ดีหรือเปล่า กรณีที่วิลเลี่ยมหรือสามีไม่อยู่ตรงนั้น เขาไม่มั่นใจเลย

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 66 กลิ่นเฉพาะตัว

    CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“นรินทร์วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะครับ!”“เชนทร์หยุดพูดได้แล้ว ผมอายนะ”อัลฟ่าตัวโย่งโผเข้ากอดศรีภรรยาตัวกลมด้วยความตื้นตันใจ เพราะวันนี้นรินทร์ยอมสละเวลาอันมีค่า เอากล่องข้าวลงมาคืนเองกับมือ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน เนื่องจากท่านผู้อำนวยการคนสวยของเขามักงานล้นมือช่างน่ายินดีจนเขาอยากจะยืนกอดนรินทร์โชว์แขกเหรื่อกันเลยทีเดียว ทว่ากลับต้องถูกห้ามปรามไว้เสียก่อนเพราะนรินทร์ไม่ชอบการแสดงออกในที่สาธารณะ“อายอะไร ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแล้วนี่”“เฮ้อ...ยอมก็ได้ครับ”“เย่!!”ราเชนทร์เมื่อได้รับอนุญาตก็จับอุ้มโอเมก้าตัวเล็ก ที่วันนี้ก็ยังเลือกเสื้อผ้าได้อย่างมีสไตล์เช่นเคย ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูของเขานอกจากจะเข้ากับริบบิ้นแล้ว ยังเข้ากับพวกเสื้อคอจีนด้วย ยิ่งทำจากเนื้อผ้าสีขาวภรรยาของเขายิ่งดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเข้าไปใหญ่สามียิ้มหน้าบานหอบพาคุณภรรยามาคลอเคลียบนโซฟาที่ป

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 18 บอกไว้แล้ว

    “เอาเข้าจริง คุณหนูไม่ชอบใส่ของพวกนี้ไม่ใช่เหรอครับ?”“คุณลุงวันนี้เขาไม่ชอบคนที่ทำตัวไม่สมกับเพศรองนี่”“ให้ผมรายงานท่านประธานไหมครับ?”“อย่าทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่เลยครับ”วิลเลี่ยมเห็นคุณหนูโอเมก้าต้องการเช่นนั้นจึงไม่ขัดอะไร เพียงแต่เดินตามคนตัวเล็กเข้าห้างหรูเพ

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 14 หัวปวด

    แสงรำไรยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านเพียงพอให้เห็นมวลอากาศที่ลอยอวลอยู่ในห้อง เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเลื่อนลั่นเข้ามาในโสตประสาท ดึงสติในห้วงนิทรากลับคืนสู่โลกความเป็นจริง นรินทร์รู้สึกได้ในทันทีว่าร่างกายหนักอึ้งราวกับถูกทับด้วยก้อนหิน ความอ่อนเพลียยังคงเกาะกุมทุกอณูจากกิจกรรมเมื่อคืน

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 13 ก็ได้ (NC)

    CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาโจ่งแจ้งทางเพศ(Anal sex, Bare breaking, Hand job, Vanilla)“อย่าเล่นตัวได้ไหมครับ มันเสียเวลาผมนะ พรุ่งนี้ผมต้องทำงานแต่เช้า”

  • ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)   บทที่ 12 น่าเป็นห่วง

    CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“คุณหนูเป็นยังไงบ้าง!?”ราเชนทร์รีบไขรหัสวิ่งกุลีกุจอขึ้นเพนส์เฮาส์ เพราะเป็นห่วงคุณหนูเกรงว่าจะเป็นอะไรไป ตัวเล็กเท่าเมี่ยงไม่

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status