تسجيل الدخولเช้าวันต่อมาพิณขวัญกับไทก็ต้องเขิน...เมื่อประตูห้องถูกเคาะรัวๆ ก่อนที่ลีล่าจะเปิดประตูเข้ามา เด็กหญิงหน้าแดงนิดๆ เมื่อเห็นว่าพ่อกับพี่สาวคนสวยนอนกอดกัน...แต่ลีล่าก็เข้าใจทุกอย่างในวัยแปดขวบของแก เธอสวมชุดเตรียมพร้อมไปข้างนอกแล้ว บอกกับบิดาและพี่สาวว่า ขอออกไปที่ลานสกีเพราะใกล้เวลานัดแล้วเอง พ่อกับพี่คนสวยค่อยไปรับเธอตอนบ่าย...อาหารเช้าเธอทำไข่คน แพนเค้ก ไว้ให้แล้ว ก่อนจะปิดประตู ยัยตัวแสบขยิบตาให้กับบิดาแล้วพูดลอยๆ
“พ่อจะต้องทำตามแผนของหนูนะ เราจะได้มาอยู่ด้วยกัน ขอพี่สาวไปอยู่ที่บ้านด้วยก็ได้นะคะ หนูอยากกินอาหารไทยทุกวัน”
แล้วประตูก็ปิดลง
พิณขวัญเขินจนไม่รู้จะเขินยังไง ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ กับเด็กหญิงเลย...
เขามองเธอแล้วยิ้มน้อยๆ ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอด ตอนนี้เขาและเธออยู่ใต้ผ้าห่มนวมไฟฟ้าที่ให้ความอบอุ่นเป็นอย่างดี ใต้ผ้าห่มนี้มีเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่า...ที่พอใกล้กันแบบนี้ มันก็ร้อนวูบวาบอย่างช่วยไม่ได้
พิณขวัญก้าวพ้นความเป็นสาวพรหมจรรย์ กลายเป็นสาวสุดฮอตในอ้อมแขนของไท คนที่สอนรักเธอไปเสียแล้ว
เธอทำตาปริบๆ เมื่อแตะเข้ากับส่วนนั้น...ที่ผงาดอย่างรวดเร็ว เพียงแค่มือเธอไปโดนเข้า
ไทมองสบตาเธอแล้วก็ยิ้มกว้าง ตาของเขาฉ่ำเยิ้ม และมือของเขาก็เริ่มไม่อยู่สุข
“ไท...” เธอทำตาโตใส่เขา เมื่อเขาจับคลึงหน้าอกเธอเล่น...
“หิวหรือยัง”
“หิวแล้วค่ะ”
ตอบเขาไปแบบนั้น...เพราะขืนบอกยังไม่หิว...เขาจะต้องชวนเธอทำอย่างอื่นแน่ๆ แล้วเธอก็จะคิดอะไรไม่ออก...คล้อยตามเขาไปอีกแล้ว
“ฉันก็หิว...ให้ฉันกินก่อนนะ เดี๋ยวเราค่อยไปกินแพนเค้กฝีมือยัยลีล่ากัน”
งื้อ...
หิวอะไรคะ?
ไม่น่าจะหิวข้าวเพราะเขาก้มลงดูดหน้าอกเธอแรงๆ
ห้ามเขาสิ...แต่จะห้ามทำไมในเมื่อมันก็เพลินๆ มีความสุข
พิณขวัญถูกเขากินจนขาอ่อน และต้องรีบออกมาจากห้องตอนเขาเผลอหลับ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ไปไหนกันล่ะ แพนเค้กที่ลีล่าทำไว้ให้พวกเขาเย็นลงแล้ว เธอท้องร้องเบาๆ และตัดสินใจทำอาหารเพิ่ม รวมถึงหมักไก่ไว้เตรียมย่างในตอนเย็น เย็นนี้ล่ะเธอจะพาลีล่าเปิดมิติของการกินส้มตำ ปลาร้า...สองพ่อลูกจะต้องเจออาหารอร่อยของชาวไทย...
เธอก็อยากจะมาทำอาหารไทยให้เขากับลูกกินทุกวัน...
ฝันไกลไปไหมหนอ
ไทเปิดประตูห้องออกมาเมื่องีบไปราวยี่สิบนาที เขาได้กลิ่นอาหารจางๆ ก็เดินเข้าไปในห้องครัว พิณขวัญทำข้าวผัด...สำหรับเขาและเธอ รวมถึงไข่ลวก...สองฟองสำหรับไท พิณขวัญย่นจมูกน้อยๆ หน้าแดงเพราะเขิน เมื่อรู้ว่าตัวเองลวกไข่ให้เขาทำไม ก็บำรุงแหละ...เขาออกจะขยัน...แอร๊...
รับประทานอาหารเสร็จ เขาก็พาเธอไปลานสกี พิณขวัญที่ยังระบมจากการเล่นสกีเมื่อวาน แถมเมื่อคืนก็โดนเขาจับเล่นไปอีกหลายท่า เลยขอบายสำหรับการฝึกสกีวันนี้ ไทหัวเราะ แล้วบอกว่ามาหนหน้าเขาจะสอนเธอให้เล่นเป็น มันสนุกมาก...
หนหน้า...
เธอมองหน้าเขา ก่อนจะตัดสินใจถามเขาไปเลย...
“เอ่อ...หนหน้านี่...คริสมาสต์หน้าหรือคะ”
“อืม...เธอจะมากับฉันกับลูกไหม”
เขาถาม ทั้งเขาและเธอนั่งด้วยกันที่คาเฟ่เดิม ที่เป็นที่นัดพบระหว่างพวกเขาและลีล่า
“ถ้าคุณชวน ฉันก็มาค่ะ”
“แล้วถ้าชวนไปอยู่กับฉันล่ะ”
“เอ๊ะ”
“คบกันไหม?”
เขาถามเอาดื้อๆ แล้วเขี่ยแก้มใสของเธอเล่น พิณขวัญถึงกับใจเต้นรัวเร็ว เพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้
“ฉันชอบเธอ...พิณขวัญ ฉันอยากให้เธอมาอยู่กับฉัน มาทำอาหารไทยให้กับลีล่า...ฉันคิดว่าถ้ามีเธอ ทางนั้นน่าจะยอมให้ฉันรับลีล่ามา...ข้ออ้างก็จะหมดไป ข้อที่ว่าฉันไม่มีเวลาดูแลลูก”
“ฉัน...”
“ตกลงนะ ฉันจะเป็นซานต้าของเธอทุกวัน แล้วก็จะพาเธอฟินทุกวันด้วย”
เขาพูด เธอเลยหัวเราะ ปลื้มใจจนน้ำตาปริ่ม ไทเห็นแบบนั้นก็ดึงเธอมากอด และจูบแรงๆ
“ตกลงค่ะ ซานต้าของฉัน”
เธอบอกพึมพำกับอกเขา เลยได้รับรางวัลเป็นจูบอีกรอบจากไทอย่างดื่มด่ำ
คริสมาสต์ปีนี้ ซานตาครอสมีจริงสำหรับพิณขวัญและสำหรับไทด้วย
จบบริบูรณ์
เช้าวันต่อมาพิณขวัญกับไทก็ต้องเขิน...เมื่อประตูห้องถูกเคาะรัวๆ ก่อนที่ลีล่าจะเปิดประตูเข้ามา เด็กหญิงหน้าแดงนิดๆ เมื่อเห็นว่าพ่อกับพี่สาวคนสวยนอนกอดกัน...แต่ลีล่าก็เข้าใจทุกอย่างในวัยแปดขวบของแก เธอสวมชุดเตรียมพร้อมไปข้างนอกแล้ว บอกกับบิดาและพี่สาวว่า ขอออกไปที่ลานสกีเพราะใกล้เวลานัดแล้วเอง พ่อกับพี่คนสวยค่อยไปรับเธอตอนบ่าย...อาหารเช้าเธอทำไข่คน แพนเค้ก ไว้ให้แล้ว ก่อนจะปิดประตู ยัยตัวแสบขยิบตาให้กับบิดาแล้วพูดลอยๆ “พ่อจะต้องทำตามแผนของหนูนะ เราจะได้มาอยู่ด้วยกัน ขอพี่สาวไปอยู่ที่บ้านด้วยก็ได้นะคะ หนูอยากกินอาหารไทยทุกวัน”แล้วประตูก็ปิดลงพิณขวัญเขินจนไม่รู้จะเขินยังไง ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ กับเด็กหญิงเลย...เขามองเธอแล้วยิ้มน้อยๆ ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอด ตอนนี้เขาและเธออยู่ใต้ผ้าห่มนวมไฟฟ้าที่ให้ความอบอุ่นเป็นอย่างดี ใต้ผ้าห่มนี้มีเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่า...ที่พอใกล้กันแบบนี้ มันก็ร้อนวูบวาบอย่างช่วยไม่ได้พิณขวัญก้าวพ้นความเป็นสาวพรหมจรรย์ กลายเป็นสาวสุดฮอตในอ้อมแขนของไท คนที่สอนรักเธอไปเสียแล้วเธอทำตาปริบๆ เมื่อแตะเข้ากับส่วนนั้น...ที่ผงาดอย่างรวดเร็ว เพียงแค่มือเธอไปโดนเข้าไท
เธอหันไปมองเขา กลายเป็นว่ากำลังรับจูบดื่มด่ำจากเขา...ปลายลิ้นของเขาแทรกเข้ามาในริมฝีปากของเธอที่อ้าเผยอรับจูบลึกซึ้งนั่น เขาจูบราวกับจะกินเธอเข้าไปในจูบเดียว ทำให้พิณขวัญขนลุกเกรียวไปหมด เพราะจูบนั้นเขาผละจากเธอเพียงแค่สูดลมหายใจ มองหน้าเธอแวบหนึ่งด้วยนัยน์ตาอ่อนหวาน...ลุกเรือง และจูบเธออีก...จูบแล้วจูบอีก จนพิณขวัญตัวอ่อนระทวยไปหมดเธอเกือบจะเสร็จเพราะเขาแค่จูบ...มันคือความรู้สึกไม่เกินจริง พิณขวัญฟินถึงขนาดนั้นจริงๆ ตรงส่วนนั้นเต้นตุบๆ และฉ่ำชื้นเพียงเขาแค่กอด และจูบ...เธอใจเต้นระทึกไปหมด ยอมให้เขาอุ้มลอยขึ้นเหนือพื้นและเดินตรงไปยังห้องนอนของเขาเขาจะว่าเธอใจง่ายไหมนะ...แต่พิณขวัญกับเขาก็รู้จักกันมานานพอสมควรแม้จะไม่ได้ใกล้ชิดแต่ก็พอจะรู้นิสัยใจคอ เธอชอบเขาด้วยสิ...ชอบที่เขาเก่ง และตอนนี้ก็ชอบที่เขาเป็นพ่อที่อบอุ่น เป็นผู้ชายที่น่ารักมากๆ มันจะแปลกตรงไหนถ้าเธออยากจะทดลองนอนกับคนที่พาเธอไปเจอประสบการณ์แรกสาว...ไม่ผิดและไม่แปลกพิณขวัญบอกตัวเอง ถ้าเธอไม่ทำสิแปลก ก็เธอชอบเขานี่นาเรื่องเซ็กซ์มันก็คือความสุขอย่างหนึ่งของมนุษย์ยิ่งกับคนที่รู้สึกดีๆ ด้วย มันก็ไม่ผิดหรอกถ้าเธ
“หนูมีรายงานปิดเทอมไปส่งครูฮันนี่เพียบแน่ๆ”ลีล่าว่า เธอเอาสมุดบันทึกมาจดไปด้วย ระหว่างที่ไปคลุกอยู่กับพิณขวัญในมื้ออาหาร เธอเป็นเด็กร่าเริง คุยเก่งมาก พิณขวัญรู้เรื่องเกือบทั้งหมดของไทเพราะสาวน้อยโดยแท้“รายงานอะไรหรือคะ”“รายงานเรื่องเมนูอาหารไทยสุดอร่อยค่ะ พร้อมกับสูตร”ลีล่าอ่านที่ตัวเองจดให้กับพี่สาวคนสวยที่เธอชอบมากฟัง“ฉันเจอกับพี่สาวคนสวย ที่มาทำงานเป็นคนพิเศษให้กับฉันและพ่อในช่วงวันหยุดคริสมาสต์และปีใหม่ ฉันเรียนรู้สูตรทำอาหารไทยอร่อยๆ มาฝากเพื่อนๆ วันนี้ฉันกับพี่สาวทำไข่ยัดไส้เมนูที่ฉันชอบมาก ฉันรักมันสุดๆ มันมีขายที่ร้านอาหารจีนแถวบ้านฉัน เอ่อ...แต่มันเป็นอาหารไทย ใช่ อาหารไทยในร้านอาหารจีนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ฉันว่ามันอร่อยแล้วนะ พอมาเจอตำหรับแท้ๆ แบบที่พี่สาวทำ ยิ่งอร่อยมาก พี่สาวบอกว่าเคล็ดลับความอร่อยนัวแบบไทย คือต้องเติมอายิโนะโมโต๊ะ”คำที่สาวน้อยอ่านจากบันทึกทำให้พิณขวัญถึงกับหัวเราะคิก พร้อมกับชมว่าลีล่าเขียนสนุกมาก ลีล่าบอกความฝันว่าเธออยากเป็นนักเขียน...เธอมีเขียนนิยายไว้ด้วยแหละเรื่องหนึ่ง เด็กน้อยทำหน้ามีความลับ ขณะที่แอบกระซิบกับพิณขวัญทั้งที่ตอนนี้ก็อยู่กันต
เขาเลือกมาฉลองกับลูกสาวที่รีสอร์ตแห่งหนึ่งในแคนาดา ยัยหนูชอบเล่นสกี ชอบเล่นสโนว์บอร์ด เขาจองรีสอร์ตขึ้นชื่อของแคนาดา จองทริปยาวๆ หกวัน และจะพาแกไปต่อที่บ้านคุณปู่คุณย่า พ่อแม่ของเขาเป็นการฉลองปีใหม่ด้วยกัน เขาหยุดปีใหม่ให้กับพนักงานยาวจนถึงวันที่สาม...เพื่อเป็นการตอบแทนทุกคนที่ทำงานหนักมาด้วยกัน ปีใหม่ที่ตอนแรกเขาดีใจมาก ที่ได้ลูกมาอยู่ด้วย เป็นปีแรกที่ทางชีล่ายอมให้ลูกมากับเขา ยัยงูพิษตัวร้ายนั่น...ป่วนเขามาตั้งแต่ก่อนหย่า หย่า จนวันนี้แล้วตอนนี้ก็เป็นคริสมาสต์ ที่เขาน่าจะมีความสุขมากๆ ทีเดียวล่ะภาพของชายหนุ่มหน้าตาลูกครึ่งเอเชีย สาวเอเชียผมดำยาวตัวเล็ก รวมถึงเด็กหญิงหน้าตาลูกครึ่งเอเชียละม้ายทางพ่อ มองยังไงก็คือภาพของครอบครัวมาเที่ยวในเทศกาลคริสมาสต์ เขาไม่เพียงแค่ยิ้มรับเมื่อพนักงานเอ่ยทักทายเขาอย่างจำได้ ชายหนุ่มมักจะมาที่นี่เมื่อมีโอกาส แน่นอนว่ายัยหนูชอบเล่นสกีเหมือนเขา และเขาฝึกให้แกแต่เล็ก จนแกเล่นได้คล่อง“สกีไทม์!”เด็กหญิงตะโกน แล้วสไลด์ลงไปอย่างรวดเร็วจากเนินสกี ถึงจะอายุยังน้อยแต่เธอก็เล่นได้คล่องและได้ถ้วยแชมป์มาครอง ฉะนั้น...ไทจึงไว้ใจปล่อยให้เธอลงไปได้ ถึงเวลาเ
พิณขวัญปรือตาขึ้นมา...เธอรู้สึกเมื่อยขบแปลกๆ ไปทั้งตัว โดยเฉพาะตรงนั้น มันปวดตุบๆ อย่างน่าแปลกหืม...สติของเธอเริ่มกลับคืนมา พิณขวัญลุกพรวดขึ้นมา ตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าตัวเองตื่นมาในสถานที่ไม่คุ้นเคย โอย...ตายแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ ก้มลงมองตัวเองแทบจะร้องกรี๊ด เมื่อพบว่าเธอเปลือยเปล่า ตรงนั้น...ปวด...หนึบๆ อา...เธอถูกชำแรกแหกเวอร์จิ้นไปแล้ว...กะพริบตาปริบๆ เมื่อความรู้สึกเสียดายตัวเองพุ่งขึ้นมา ประเพณีวัฒนธรรมใดๆ จากบ้านเกิด ทำให้เธอรักนวลสงวนตัว...มันทำให้พิณขวัญใช้เป็นเงื่อนไขกับคนรัก ว่ายังไม่อยากมีอะไรกับเขา ยอมให้เขามากสุดแค่จูบกอดลูบคลำ ให้รอวันแต่งงาน...เธออยากจะทำให้ป้าที่เลี้ยงดูมาได้ภูมิใจ ว่าเธอไม่ได้เหลวไหล เมื่อมาทำงานต่างบ้านต่างเมือง อย่างที่คนอื่นเหยียดด้อยค่า ว่ามาทำงานเมืองนอกมาขายตัว...เธอตั้งใจจะรักษาพรหมจรรย์ไว้เป็นของขวัญให้กับอเล็กซ์ ที่สุดท้ายเขาก็ตอบแทนเธอด้วยการบอกเลิก ทำให้เธอช้ำด้วยการคบซ้อนไปซะอย่างนั้นป้าของเธอก็เสียไปแล้วเมื่อปีก่อน...ตอนนี้เธอไม่เหลือใครอย่างแท้จริง คนรักก็ไม่เหลือ...เป้าหมายในชีวิต...ต่อไปนี้...คงจะทำเพื่อตัวเองพิณขวัญปา
“จำผมไม่ได้หรือไง”เขาถาม มองคนเมาที่พยายามเพ่งมองเขาก่อนจะหัวเราะ แล้วยกนิ้วโป้งให้เขา“จำได้สิ คุณซานต้าไง”เขาทรุดลงนั่งข้างเธอ แล้วจับหน้าของเธอไว้ในอุ้งมือ พร้อมกับชะโงกหน้าไปแทบจะชิดหน้าของพิณขวัญ“เอ้าดูให้ชัดๆ จำได้ไหม? ผมเป็นใคร”“คุณซานต้า” เธอทำเลียนแบบเขาด้วยการจับหน้าของเขาไว้ทั้งสองมือ แล้วตีแปะๆ อีกด้วย“คุณซานต้าไง ซานต้าหล่อมากเลยอะค่ะ ปรกติแล้วคุณจะต้องแก่ๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมซานต้าคนนี้หนุ่มจัง”“เฮ้อ...” เขาปล่อยมือจากหน้าเธอ แล้วกุมขมับ คนเมารั่วยังไม่รู้ตัว...ว่าได้ทำอะไร พูดอะไรไปบ้าง มันสุ่มเสี่ยงกับอาชีพการงานของตัวเองสุดๆ ล่ะ...“คุณซานต้ามีเบียร์ไหม”“หยุดดื่มได้แล้ว ผมไม่ให้คุณดื่มแล้ว พัมกิ้น”เขาว่า พิณขวัญร้องว้า...เธอกำลังมึนๆ เบลอๆ และสนุก...มากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนอาการไม่น่าจะใช่แค่เบียร์อย่างเดียวมีใครบางคนแอบผสมบางสิ่งใส่แก้วเบียร์ให้เธอ...การไปสถานที่อโคจรของพิณขวัญในรอบปี กำลังจะทำให้เธอซวยอย่างมากด้วยสิ ไอ้หนุ่มที่นั่งข้างๆ เธอหยอดบางสิ่งใส่ไว้ในแก้วของเธอ แต่เธอโดนเจ้านายหอบกลับมาเสียก่อน “ถ้าอย่างนั้นขอพรคุณซานต้าได้หรือเปล่า?”พ







