Home / รักโบราณ / ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย / ตอนที่5 การพบกันของสองบุรุษ

Share

ตอนที่5 การพบกันของสองบุรุษ

เมื่อจัดการชำระล้างคราบโลหิตจนหมดจด มู่ซีเยว่ที่ใบหน้ายังคงแดงระเรื่อก็รีบเบนสายตาไปยังรอยบวมเป่งสีเขียวคล้ำบนแผ่นหลังกว้าง

‘ขืนปล่อยไว้ พิษคงแล่นเข้าสู่หัวใจเป็นแน่ แผลลึกปานนี้ลำพังความรู้เรื่องสมุนไพรเพียงงู ๆ ปลา ๆ ของเราคงเอาไม่อยู่’

พอนึกถึงความตายที่อาจเกิดขึ้นตรงหน้า แม่ค้าสาวก็เริ่มลนลานจนทำอะไรไม่ถูก นางคว้าผ้าผืนหนามาคลุมกายให้เขาอย่างรีบร้อน พลางกำชับเสียงสั่น

“เจ้าเจ็บหนักขนาดนี้ ข้า...ข้าจะไปตามท่านพี่โจวมาดูแผลให้ อยู่นิ่ง ๆ อย่าหาเรื่องใส่ตัวล่ะ” ร่างบางพรวดพราดออกจากห้อง มุ่งหน้าไปยังโรงหมอเล็ก ๆ ท้ายตรอกเมฆาขาวทันที

‘โจวเฉิงเอิน’ คือหมอหนุ่มจิตใจดีที่เคยดูแลท่านลุงของนางจนถึงวินาทีสุดท้าย เขาจึงเปรียบเสมือนพี่ชายและที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวในยามที่นางมืดแปดด้าน

“ท่านพี่โจว! ช่วยด้วยเจ้าค่ะ มีคนเจ็บหนักนอนพะงาบ ๆ อยู่ที่ร้านของข้า!” มู่ซีเยว่ตะโกนลั่นมาแต่ไกล

ชายหนุ่มที่กำลังคัดแยกสมุนไพรอยู่สะดุ้งโหยงจนทำสมุนไพรร่วงจากมือ เขามองสาวน้อยที่ยืนเกาะขอบประตูด้วยความเอ็นดูระคนสงสัย “คนเจ็บหรือซีเยว่? เจ้าไปเก็บใครมาอีกเล่า คราวนี้คงไม่ใช่สุนัขจรจัดเหมือนหนก่อนหรอกนะ”

“คราวนี้เป็นคนเจ้าค่ะ แต่ดูท่าทางจะดื้อดึงกว่าสุนัขจรจัดพวกนั้นเสียอีก ตอนข้าจะช่วยทำแผล เขายังขู่ข้าราวกับจะงับหัวข้าเสียให้ได้ แต่หากทอดทิ้งไว้คงมีแต่ตายกับตาย คนงานชั้นดีที่ข้าอุตส่าห์แบกกลับมาคงได้สูญเปล่า ท่านพี่โจวรีบไปกับข้าเถอะเจ้าค่ะ ชักช้าบ่อเงินบ่อทองของข้าจะสิ้นใจไปเสียก่อน”

เพียงไม่นานหญิงสาวก็นำทางหมอหนุ่มเข้ามาในห้องพักหลังร้าน ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู โจวเฉิงเอินถึงกับชะงักฝีเท้าลงฉับพลัน เมื่อสายตาของเขาปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่นอนตะแคงข้างอยู่บนเตียง แม้บุรุษแปลกหน้าจะบาดเจ็บสาหัสจนใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือด ทว่ารูปโฉมที่หล่อเหลาปานหยกแกะสลัก ประกอบกับรังสีความน่าเกรงขามอันเข้มข้นที่แผ่ซ่านออกมา กลับกดดันจนบรรยากาศรอบตัวตึงเครียดขึ้นมาถนัดตา

“ท่านพี่โจวเจ้าคะ...” มู่ซีเยว่รีบขยับเข้าไปเกาะแขนเสื้อของโจวเฉิงเอินพลางเขย่าเบา ๆ นัยน์ตากลมโตฉายแววอ้อนวอนระคนกังวลอย่างปิดไม่มิด

“แผลบนหลังของเขาน่ากลัวมาก ทั้งลึกทั้งบวมเป่ง ข้ากลัวว่าหากพิษแล่นเข้าสู่หัวใจ เขาจะ... เขาจะไม่รอด รบกวนพี่หมอช่วยยื้อชีวิตเขาไว้ทีนะเจ้าคะ”

เยี่ยนซื่อปินตวัดนัยน์ตาคมกริบพิฆาตผู้มาใหม่ทันที ชายหนุ่มลอบขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน ในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินผู้กุมชะตาคนนับล้าน สัญชาตญาณอันดุดันสั่งการให้เขาจัดวางสตรีหน้าเงินผู้นี้ไว้ในฐานะคนในอาณัติของเขา ตั้งแต่ที่นางยื่นมือเข้ามาช่วยชีวิตเขาไว้ ทว่ายามนี้สิ่งมีชีวิตที่เขาถือเป็นกรรมสิทธิ์ กลับกำลังส่งสายตาออดอ้อนพลางเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อบุรุษอื่นอย่างไม่รักนวลสงวนตัว

‘สตรีชาวบ้านต่ำต้อยช่างไร้กิริยา ข้าเพิ่งถูกนางลวนลามจับโน่นคลำนี่ตอนเช็ดตัวไปหยก ๆ คล้อยหลังไม่ทันไรก็ไปเกาะแกะชายอื่นเสียแล้ว หน้าไม่อายจริง ๆ’

ความหยิ่งยโสในสายเลือดชนชั้นสูงทำให้เขารู้สึกขัดหูขัดตาในความใจง่ายของนางยิ่งนัก แต่ขณะเดียวกัน ลึก ๆ ในใจกลับเกิดกระแสความหวงแหนอันไร้ที่มาเดือดพล่านขึ้นอย่างไม่อาจห้าม จนอยากจะกระชากร่างบางให้ถอยห่างจากหมอหนุ่มนั่นเสียเดี๋ยวนี้

“นี่น่ะหรือ คนงานใหม่ของเจ้า” หมอหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่วแฝงความระแวดระวัง พลางสาวเท้าเข้าไปทรุดกายลงข้างเตียงเพื่อตรวจบาดแผลอย่างถี่ถ้วน เขาขมวดคิ้วมุ่นยามพิจารณารูปร่างแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็นเก่าก่อน รวมถึงปากแผลลึกตรงแผ่นหลังที่เจ้าตัวพยายามนอนเอียงกายหลบเลี่ยงไม่ให้เกิดการกดทับ

ทันทีที่ดูแผลเสร็จ โจวเฉิงเอินก็รีบหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วก้าวถอยหลังกลับมาขนาบข้างมู่ซีเยว่ทันที น้ำเสียงของโจวเฉิงเอินทุ้มต่ำลง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ดวงตาฉายแววกังวลยามหันมาสบตากับหญิงสาว

“ซีเยว่ ชายผู้นี้ดูอย่างไรก็ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา บาดแผลจากธนูและอาวุธเช่นนี้อันตรายนัก หากทางการรู้เข้า... เจ้าจะเดือดร้อนไปด้วย”

“ข้าถึงได้รีบแจ้นไปตามท่านมาอย่างไรเล่า” มู่ซีเยว่ตอบกลับ ก่อนจะเอ่ยเสียงราวกระซิบ

“เรื่องอื่นเอาไว้ก่อนเถิดเจ้าค่ะ ตอนนี้ชีวิตคนสำคัญที่สุด ท่านดูเสื้อผ้าไหมเนื้อดีที่เขาใส่สิเจ้าคะ ไหนจะหยกพกนั่นอีก ชายผู้นี้ต้องเป็นคุณชายตระกูลใหญ่ที่ถูกลอบทำร้ายมาแน่ ๆ หากเราช่วยชีวิตเขาไว้ เงินรางวัลตอบแทนคงไม่ใช่น้อย ๆ และต่อให้ไม่มีรางวัล หน้าตาหล่อเหลาปานเทพเซียนระดับนี้ แค่จับมานั่งหน้าร้านคอยเรียกลูกค้าสตรีให้มาซื้อของ ประเดี๋ยวเดียวร้านข้าก็รวยเละแล้วเจ้าค่ะ! ท่านรีบฝังเข็มหรือปรุงยาสลายพิษให้เขาก่อนเถิดนะเจ้าคะ ข้าไหว้ล่ะ”

แม้ในยามนี้พิษร้ายที่แล่นพล่านในกายจะเริ่มกัดกินสติรับรู้จนพร่าเลือน ลมหายใจเข้าออกเริ่มติดขัดหนักหน่วง ทว่าด้วยฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินผู้มีวรยุทธ์สูงส่งลึกล้ำ โสตประสาทอันเฉียบคมกลับยังคงทำงานได้เป็นเลิศอย่างน่าอัศจรรย์ เสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาของคนทั้งคู่ที่ยืนห่างออกไป จึงไม่อาจรอดพ้นการได้ยินของเขาไปได้

เยี่ยนซื่อปินได้ยินทุกถ้อยคำงกเงิ่นหลงระเริงในตั๋วเงินของสตรีไร้ยางอายตรงหน้าอย่างแจ่มชัด และนั่นยิ่งทำให้มุมปากที่ซีดเซียวของเขาเหยียดออกเป็นรอยยิ้มหยันในใจ

หมอโจวเหลือบมองคนเจ็บที่กำลังจ้องหน้าตนเขม็ง ก่อนจะกวาดสายตาไปมองเศษผ้าไหมเนื้อดีที่ถูกตัดเป็นชิ้น ๆ บนพื้น และป้ายหยกห้อยเอวของชายหนุ่มบนเตียงนอน

โจวเฉิงเอินถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมาพูดกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงและท่าทางจริงจัง “ซีเยว่ เจ้าเป็นสตรีตัวคนเดียว จะให้บุรุษแปลกหน้าท่าทางดุดันเช่นนี้มาพักอยู่ในห้องแคบ ๆ กับเจ้าตามลำพังมันดูไม่เหมาะนัก หากผู้ใดมาเห็นเข้า ชื่อเสียงของเจ้าจะป่นปี้เอาได้”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย   ตอนที่19 บทละครตบตา

    เยี่ยนซื่อปินเช็ดโต๊ะได้ไม่นานนัก ก็มีชายผู้หนึ่งแต่งกายด้วยชุดผ้าป่านเนื้อสากสีน้ำตาลหม่นซอมซ่อ แขนเสื้อขยำม้วนขึ้นจนถึงข้อศอก บนศีรษะโพกด้วยผ้าฝ้ายสีซีด ดูเผิน ๆ ไม่ต่างจากกรรมกรแบกหามที่มารับจ้างแรงงานในตรอกเมฆาขาว หากแต่ยามที่เขาสืบเท้าเข้ามาอย่างระแวดระวัง แววตาคู่นั้นกลับฉายประกายความจงรักภักดีอย่างเปี่ยมล้นอันที่จริง องครักษ์ลับผู้นี้เห็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินตั้งแต่ช่วงที่พระองค์ออกมานั่งปั้นแป้งในยามเช้าแล้ว เพียงแต่เวลานั้นมีสตรีรายล้อมหนาแน่นมากเกินไป เขาจึงมิกล้าผลีผลามปรากฏตัว และอีกประการหนึ่ง การที่มหาบุรุษทรงอำนาจล้นฟ้าแห่งราชสำนัก ผู้แผ่รังสีสังหารสะกดขุนนางนับร้อย ยอมมานั่งหลังขดหลังแข็งจับจีบซาลาเปาอัปลักษณ์ให้เหล่าแม่นางน้อยใหญ่ส่งสายตาแทะโลมหยาดเยิ้ม ภาพลักษณ์อันเหนือความคาดหมายเช่นนี้ ทำให้องครักษ์ใต้บังคับบัญชาเผลอคิดไปไกลด้วยความตื่นตระหนกว่า นายเหนือหัวของตนอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงขั้นสมองเลอะเลือนจำความไม่ได้ จึงโดนสตรีชาวบ้านจับตัวมาโขกสับใช้งานในร้านซาลาเปาแห่งนี้ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นจริง แล้วตนดันบุ่มบ่ามเข้าไปเปิดเผยฐานะในที่แจ้ง นอกจะเป็นการแหวกหญ้าให้

  • ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย   ตอนที่18 ก้างพ้นทาง

    โจวเฉิงเอินเมื่อได้สบเข้ากับดวงตากลมโตที่ฉายแววอ้อนวอนของสตรีข้างกาย กอปรกับเรื่องสมุนไพรจะเน่าเสียที่มิอาจละเลยได้ ในที่สุดหมอหนุ่มจึงทำได้เพียงผ่อนลมหายใจยาว จำต้องยอมคล้อยตามคำรบเร้าของหญิงสาวตรงหน้าแต่โดยดีทว่าในจังหวะนั้นเอง หวงเสี่ยวเถาที่แอบชำเลืองมองสหายรักอยู่เป็นระยะ พอนางเห็นหัวคิ้วคู่งามของมู่ซีเยว่ขมวดม้วนชนกันจนเป็นปม ก็รู้ได้ทันทีว่าเถ้าแก่เนี้ยตัวน้อยผู้โง่เขลาในเรื่องหัวใจ คงยังไม่เข้าใจเจตนาแฝงเร้นในการช่วยเปิดทางของนางเป็นแน่ ดรุณีน้อยจึงไม่รอช้า รีบดึงรั้งชายเสื้อคลุมของหมอหนุ่มแน่นขึ้น พลางออกแรงฉุดพาก้าวเดินออกไปจากบริเวณหน้าร้านอย่างรวดเร็ว โดยไม่เปิดโอกาสให้โจวเฉิงเอินได้เหลียวหลังกลับมาอาลัยอาวรณ์ผู้ใดอีก ด้วยเกรงว่าหากชักช้า เขาจะจับพิรุธในแววตาของมู่ซีเยว่ได้ หรือไม่สหายรักก็อาจเอ่ยทักสิ่งใดขึ้นมา จนทำให้นางต้องปวดหัวหาทางแก้ต่างแก้ตัวให้วุ่นวายท่วงท่าดึงดันสู้ชีวิตของหญิงสาวตระกูลหวง ทำเอาเยี่ยนซื่อปินที่ยืนกอดอกลอบสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ ถึงกับนึกชมหวงเสี่ยวเถาอยู่ในใจ‘เจ้าทำได้ดีมาก วันหน้ายามที่ข้ากลับคืนสู่บัลลังก์อำนาจ ข้าจะตกรางวัลให้เจ้าอย่างงาม ชน

  • ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย   ตอนที่17 รักข้างเดียว

    สายตาของหวงเสี่ยวเถาที่ทอดมองใบหน้าขึ้นสีระเรื่อของสหายรักแปรเปลี่ยนเป็นความเอ็นดูระคนห่วงใย นางรู้ดีว่ากำแพงน้ำแข็งในใจของมู่ซีเยว่ที่เคยปิดตายมานานปี บัดนี้เริ่มปรากฏรอยร้าวเพราะบุรุษลึกลับผู้นั้นเข้าเสียแล้วเมื่อความคิดแล่นปราด ดรุณีผู้ร่าเริงจึงขยับยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาฉายประกายแพรวพราวยามเอ่ยวางกลอุบายให้แก่สหายรัก“ในเมื่อเจ้าเสียดายแรงงานทาสชั้นเลิศ ซ้ำยังกลัวตั๋วเงินของแม่หม้ายตระกูลหลิวจะล่อลวงเขาไป เช่นนั้นข้ามีอุบายดี ๆ มาเสนอ” หวงเสี่ยวเถาเว้นจังหวะมองสตรีแก้มป่อง พอเห็นอีกฝ่ายทำหูผึ่งตั้งตาฟังด้วยความสนใจ นางจึงเอ่ยกลั้วหัวเราะ“เจ้าก็รู้ดีว่าอาปินผู้นั้นจับจีบซาลาเปาได้บิดเบี้ยวอัปลักษณ์ปานใด แล้วเหตุใดเจ้าไม่ใช้โอกาสนี้อ้างเรื่องขั้นตอนการทำ ขยับเข้าไปใกล้ชิดคอยสอนเขาทำอย่างใจเย็นเล่า? การทำเช่นนี้นอกจากร้านตระกูลมู่จะได้ซาลาเปาที่ดูเจริญตาขึ้นแล้ว ยังเป็นการผูกสัมพันธ์ของพวกเจ้าให้ดีขึ้นอีกด้วย”แม่สื่อตัวน้อยขยับเข้าไปใกล้มู่ซีเยว่ขึ้นอีกก้าว ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบาลง “อีกอย่าง เจ้าเองก็ต้องหัดยอมควักเนื้อ สละอีแปะไปซื้อเนื้อสัตว์ดี ๆ มาทำอาหารเลิศรสปรนเปรอเขาบ้าง ยามใด

  • ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย   ตอนที่16 คฤหาสน์ทองคำ

    ขณะที่สงครามประสาทอันหนาวเหน็บกำลังดำเนินไปอย่างเงียบเชียบหลังม่านกั้น บรรยากาศบริเวณหน้าร้านซาลาเปาตระกูลมู่กลับครึกครื้นผิดกันราวฟ้ากับดินทว่าความครึกครื้นก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อบุรุษหนุ่มหน้าตาดีหลบฉากไปนานเกินไป เหล่าสาวงามกระเป๋าหนักที่เคยแย่งกันซื้อก็เริ่มหมดไฟ เรี่ยวแรงยืนเบียดเสียดหดหายไปต่อหน้าต่อตา พวกนางเอาแต่ชะเง้อคอจ้องมองไปทางหลังร้านพลางถอนหายใจฟึดฟัด จนในที่สุดความอดทนก็สิ้นสุดลง เสียงร้องทวงอันอ่อนหวานทว่าแฝงความเร่งรัดของแม่นางน้อยนางหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา“เถ้าแก่เนี้ยมู่! ซาลาเปาไส้หมูสับของข้าได้หรือยัง? ข้ายืนรอจนขาแข็งไปหมดแล้วนะ!”“ได้แล้วเจ้าค่ะ! ไส้หมูสับร้อน ๆ สามลูกสิบห้าอีแปะเจ้าค่ะ”มู่ซีเยว่ขยับยิ้มพลางยื่นก้อนแป้งนึ่งไส้หมูส่งให้ลูกค้า มือบางขยับรับเงินอีแปะโยนลงตะกร้าสานจนเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง วงหน้าจิ้มลิ้มบัดนี้ผุดพรายไปด้วยหยาดเหงื่อจากไอร้อนของซึ้งนึ่ง แต่เพียงไม่นานนัก แป้งที่นางนวดเตรียมเอาไว้ก็ขายหมดเกลี้ยง เถ้าแก่เนี้ยตัวน้อยลอบปาดเหงื่อบนหน้าผาก พลางประสานมือโค้งกายคารวะลูกค้าที่เหลืออยู่ด้วยความนอบน้อมเจือเกรงใจ“ขออภัยทุกท่านด้วยจริง ๆ เจ้าค่ะ

  • ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย   ตอนที่15 พยัคฆ์ร้ายปะทะหมอแสนดี

    คำพูดแฝงแววหวงก้างและวางตนเป็นผู้ปกป้องมู่ซีเยว่ราวกับคนใกล้ชิดของหมอหนุ่ม พลันจุดประกายเพลิงโทสะสายหนึ่งให้ลุกโชนขึ้นกลางอกของผู้ทรงอำนาจแห่งราชสำนักอย่างรุนแรง ชนิดที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเยี่ยนซื่อปินพลางคิดในใจด้วยความเดือดดาล ‘ยัยตัวเล็กหน้าเงินที่อุตส่าห์แบกข้ามาจากกองเลือด ทั้งยังนอนกรนอยู่ข้างเตียงข้าทุกค่ำคืน ย่อมเป็นคนในปกครองของข้า เป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว บุรุษหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์คิดไม่ซื่อ!’ ความขุ่นเคืองในสายเลือดชนชั้นสูง กอปรกับความรู้สึกหวงแหนอันแปลกประหลาด ปะทุจนเยี่ยนซื่อปินลอบขบกรามแน่น ชายหนุ่มตัดสินใจในวินาทีนั้นทันทีว่า นับจากนี้ เขาจะเดินหน้ารุกคืบ เพื่อตีตราจองและกางปีกปกป้องมู่ซีเยว่เอาไว้ มิให้บุรุษหน้าไหน โดยเฉพาะหมอกระจอกตรงหน้านี้ ได้มีโอกาสยื่นมือเข้ามาแตะต้องนางได้แม้เพียงปลายเล็บผู้สำเร็จราชการหนุ่มก้าวสามขุมเข้ามาประชิดอีกฝ่าย ก่อนจะหลุบสายตาดิ่งลึกทอดมองหมอชาวบ้านตรงหน้า พลางเอ่ยคำขู่แผ่วเบาด้วยกระแสเสียงทุ้มต่ำ ทว่าหนักแน่นทรงพลัง“ท่านหมอโจว บุคคลบางประเภทบนโลกใบนี้ ยิ่งเจ้ารู้จักตื้นลึกหนาบางของเขามากเท่าไหร่ หัวบนบ่าของเจ้าและคนรอบข้างก็ยิ่งหลุดล

  • ซาลาเปาสื่อรักกับพยัคฆ์ซ่อนลาย   ตอนที่14 ความรู้สึกที่แท้จริงของหมอโจว

    หวงเสี่ยวเถาคบหากับมู่ซีเยว่มานานปี มีหรือนางจะไม่ล่วงรู้ว่าสหายรักผู้ตระหนี่ถี่เหนียวจนเกลือยังต้องเรียกพี่ บัดนี้มีพฤติกรรมแปรเปลี่ยนไปมากเพียงใด เพียงนางเห็นสหายรักยอมควักเงินซื้อชุดใหม่ให้บุรุษแปลกหน้า หญิงสาวก็แจ้งแก่ใจแล้วว่า ในส่วนลึกของหัวใจเพื่อนสนิทคนนี้ ชายหนุ่มนามว่าอาปินคงเริ่มมีน้ำหนักและทวีความสำคัญเกินกว่าจะเป็นเพียงคนงานทั่วไปเสียแล้วดังนั้นในฐานะสหายสนิทมีหรือนางจะยอมนิ่งดูดาย แน่นอนว่าหวงเสี่ยวเถาย่อมต้องหาทางช่วยสหายรักเหนี่ยวรั้งหัวใจของบุรุษรูปงามผู้นี้เอาไว้ให้อยู่หมัด เพื่อให้เขายอมสยบอยู่แทบเท้าเถ้าแก่เนี้ยตระกูลมู่ไปชั่วชีวิตหลังจากแม่หม้ายสาวสะบัดกายจากไปได้ไม่กี่อึดใจ ทั้งสองคนก็เดินฝ่ากลุ่มสตรีที่ยังคงยืนอ้อยอิ่งอยู่หน้าร้านตรงเข้าไปหามู่ซีเยว่และคนงานหน้าหล่อ ถึงแม้ในใจของหมอหนุ่มจะขุ่นเคืองที่เถ้าแก่เนี้ยตัวน้อยเอ่ยปากมุสาเพื่อปกป้องอาปิน ทว่าเขาก็ยังเห็นแก่หน้าของนาง จึงไม่คิดที่จะเปิดโปงกลอุบายนี้ประจานนางกลางร้านเมื่อก้าวเข้ามาถึงตัวคนทั้งสองในร้าน โจวเฉิงเอินก็เลือกที่จะเอ่ยปากออกไปตรง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบปนประชดประชัน“ข้ามาตรวจอาการป่วยของอาปิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status