ตอนที่ 1 สนามแข่ง

ตอนที่ 1 สนามแข่ง

ณ.สนามแข่งรถที่เป็นศูนย์รวมของบรรดานักซิ่งทั้งหลาย ในโซนที่นั่งทางฝั่งอัฒจรรย์ มีคนกลุ่มหนึ่งที่โดดเด่นจนทุกคนต้องหันมามอง นั่งรวมตัวกันอยู่

กลางกลุ่มนั้นคือ กวิน กับ ณิชา คู่รักสุดฮ็อต* ที่ถึงแม้จะแค่นั่งเฉย ๆ ใบหน้าหล่อสวยของทั้งสอง ก็เด่นสะดุดตาจนทุกคนในสนามต่างมอง ข้าง ๆ ณิชามี กั้ง สาวห้าวประจำกลุ่มสุดเท่ แต่ถึงเธอจะดูห้าวแค่ไหนก็มีหนุ่ม ๆ หลายคนในสนามแอบเหลียวมองเธอ แต่เธอกลับไม่สนใจใคร ส่วนฝั่งของกวินมี ลม หนุ่มหล่อหน้านิ่ง ที่นั่งทำหน้านิ่งอยู่ข้าง ๆ ถัดลงไปอีกหน่อยก็เป็น ดิว กับ โด้ สองคู่ซี้ที่เอาแต่กระซิบกระซาบ มองสาว ๆ ที่เดินผ่านไปมาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“กั้ง มึงจะไม่ลงไปดูไอ้ไผ่มันหน่อยเหรอวะ” โด้ที่เลิกสนใจสาว ๆ หันมาถามกั้งที่นั่งถัดขึ้นไปจากเขา

“ทำไมกูต้องลงไปดูมันด้วย” กั้งถามเสียงห้วน

“มึงนี่โคตรใจดำเลยว่ะ” ดิวเองก็หันมาร่วมวงต่อว่าเธอ “มึงใช้มันให้ลงแข่งให้ แต่ตัวเองกลับนั่งสบายอยู่ข้างบนเนี่ยนะ เป็นกูนี่ กูแกล้งแพ้ให้มึงเสียเงินแล้ว”

“ไอ้เชี่ยดิว ปากมึงนี่มันน่าตบให้ฟันร่วงจริง ๆ นะ” กั้งหันไปด่าดิวอย่างเอาเรื่อง

“เอ้า...ก็กูพูดความจริง มันอุตส่าห์ลงแข่งให้มึงเลยนะ มึงแม่งใจดำชิบหาย” ดิวเถียงกลับ

“ใช่ ถ้ากูเป็นไอ้ไผ่นะ กูไม่แข่งให้แม่งล่ะ” โด้เองก็ร่วมผสมโรงด้วย

“พวกมึงสองตัวหยุดพูดเลยนะ ถ้ายังไม่หยุด กูจะให้ไอ้วินเลาะฟันออกจากปากพวกมึง”

“อ้าว...เชี่ยกั้ง เกี่ยวอะไรกับกูด้วย กูนั่งของกูเฉย ๆ มึงอยากทำไม่ทำเองมาใช้กูทำไม กูไม่ใช่ผัวมึงสักหน่อยทำไมต้องฟังคำสั่งมึง” กวินหันมาโวยกั้งที่อยู่ ๆ ก็อ้างชื่อของเขาขึ้นมา ทั้งที่เขาก็นั่งของเขาเฉย ๆ

“มึงคิดว่าอ้างชื่อไอ้วินแล้วพวกกูจะกลัวเหรอ” ดิวหันมายิ้มเยาะใส่กั้ง โด้เองก็รีบพูดขึ้นเหมือนกัน

“ใช่ มึงอย่าลืมสิ ว่าตั้งแต่ที่ไอ้วินมีน้องณิชา จากหมาบ้ามันกลายเป็นหมาบ้านแล้ว” แล้วทั้งสองคนก็หันไปหัวเราะชอบใจกัน ก่อนจะโดนกวินตบหัวไปคนละที

“พวกมึงว่าใครเป็นหมาบ้านว่ะ”

“หึ สมน้ำหน้า” กั้งหัวเราะเยาะ ดิวกับโด้ทันที “กูจะบอกพวกมึงให้นะ ถึงไอ้วินมันจะกลายเป็นหมาบ้าน แต่มันก็เป็นหมาบ้านที่กัดคนได้เว้ย”

“เชี่ยกั้ง มึงเองก็หุบปากด้วย เดี๋ยวจะโดนอีกคน” กวินหันไปสั่งกั้งด้วยเสียงนิ่ง ๆ ก่อนจะหันไปหาณิชาที่นั่งอยู่ข้างเขา แล้วออกแรงดึงเธอที่นั่งข้างกั้งให้ขยับมาหาเขามากขึ้น

“ขยับมานี่ อย่าไปนั่งใกล้กั้งมันเยอะ เดี๋ยวเธอจะติดเชื้อบ้าจากมัน”

“พี่วิน พี่อย่าบ้าเกินไปจะได้มั้ย” ณิชาหันไปต่อว่าเขา “แค่นี้ฉันก็นั่งชิดพี่จนแทบไม่มีช่องว่างแล้วนะ ถ้าใกล้กว่านี้ ให้ฉันนั่งตักพี่เลยมั้ย”

“เอาสิ” กวินว่าพร้อมกับตบไปที่หน้าขา เป็นเชิงบอกว่าให้เธอขึ้นมานั่งได้เลย ณิชาเลยได้แต่กรอกตาอย่างเอือม ๆ แต่ก่อนที่ใครจะได้พูดอะไร ลมที่นั่งเงียบมาตลอดก็พูดขึ้น

“พวกมึงเลิกเล่นกันได้แล้ว ไอ้ไผ่มันกำลังจะแข่งแล้ว พวกมึงไม่ดูมันเหรอ”

สิ้นเสียงของลม ทั้งห้าคนก็หยุดคุยกัน แล้วมองตรงไปที่ข้างล่าง บริเวณจุดปล่อยตัวที่ไผ่ประจำจุดอยู่

ไผ่เองก็มองกลับขึ้นมาตรงที่ทุกคนนั่งอยู่เหมือนกัน พร้อมกับยิ้มให้พวกเขา พวกดิวและโด้เลยส่งเสียงเชียร์ลงไปให้กำลังใจคนที่กำลังหาเงินให้พวกเขา

“ไปเลยไอ้ไผ่ เข้าที่หนึ่งไปเลย เดี๋ยวกูเลี้ยงชาเขียวแก้วนึ่ง” ดิวตะโกนเสียงดังสุดเสียงจนคนแถวหน้า ๆ หันมามอง

“ใช่ เดี๋ยวกูเลี้ยงข้าวเหนียวหมูปิ้งพรุ่งนี้ด้วยชุดนึ่งเอาไปส่งถึงคณะมึงเลย” โด้เองก็ไม่ยอมน้อยหน้า ตะโกนตามมาติด ๆ

ลมที่ฟังข้อเสนอแต่ละอย่างของดิวกับโด้เลยอดแขวะไม่ได้ “มันแข่งชนะ พวกมึงได้กันตั้งคนละเป็นหมื่น แต่จะเลี้ยงแค่ชาเขียวกับข้าวเหนียวหมูปิ้งนี่นะ กระจอกว่ะ”

“ไอ้เชี่ยลม มึงยังกล้าพูดอีกเหรอ ถ้ามันชนะมึงก็ได้เหมือนกัน แต่มึงยังไม่คิดจะเลี้ยงมันเลย” โด้เถียงกลับ

“ใช่ ใครกันแน่ว่ะที่กระจอก” ดิวเองก็รีบพูดเสริม ลมเลยทำท่าจะลุกไปแตะดิวกับโด้ แต่กั้งก็ส่งเสียงห้ามไว้ก่อน

“พวกมึงหยุดพูดกันก่อนได้มั้ย ดูมันก่อน มันกำลังจะออกตัวแล้ว”

ทุกคนเลยมองกลับไปที่สนามอีกครั้ง และเห็นรถของไผ่ที่ออกตัวแล้ว และตอนนี้กำลังขึ้นนำทุกคัน

“มันต้องอย่างนี่ดิว่ะ” ดิว

“วันนี้รวยอีกแล้วโว้ย” โด้

“พวกมึงต้องให้ส่วนแบ่งกูด้วย เพราะกูเป็นคนขอให้มันลงแข่ง” กั้งบอก ก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

ณิชาเองก็ตบมือพร้อมส่งเสียงเชียร์ไผ่เหมือนกัน “สู้ ๆ ค่ะพี่ไผ่”

แต่เสียงของเธอกลับทำให้คนที่นั่งข้าง ๆ หันมามองคิ้วกระตุก

“ณิชา” กวินเรียกเธอเสียงนิ่ง “เธอเชียร์มันแบบนี้เดี๋ยวฉันจะงอนเอานะ”

“อะไรของพี่เนี่ย พี่ไผ่เขาก็เป็นพี่ชายของผักกาดเพื่อนฉันมั้ย” เธอหันไปเถียงทันที

“แล้วไง จะพี่ชายเพื่อน หรืออะไรก็ช่าง เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบให้เธอสนใจผู้ชายคนไหน” กวินตอบหน้าตาย

“โอ๊ย...ไอ้วิน มึงหึงน้องกับไอ้ไผ่อีกแล้วเหรอ กูนึกว่ามึงจะเลิกหึงไปนานแล้วนะ” ดิวแทรกขึ้นพร้อมกับหัวเราะ

“ใช่ นี่ขนาดแม่งรู้นะ ว่าไอ้ไผ่มันไม่ได้ชอบน้องมันยังหึงขนาดนี้ กูอยากรู้ว่าถ้ามีผู้ชายมาจีบณิชาขึ้นมาจริง ๆ มึงจะทำยังไง” โด้เองก็ถามด้วยความสงสัย

แต่ไม่ต้องรอให้กวินตอบ กั้งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ตอบขึ้นมาอย่างคนที่รู้จักทั้งสองคนเป็นอย่างดี

“มันจะทำยังไงล่ะ ก็จัดการไอ้คนที่คิดจะจีบณิชาไง” ก่อนจะหันไปมองณิชาอย่างล้อ ๆ “แล้วค่อยหาเรื่องไปจัดการน้องบนเตียงต่อ โทษฐานสวยเกินไปจนมีผู้ชายมาจีบ”

“พี่กั้ง พี่พูดอะไรของพี่เนี่ย ไม่มีใครมาจีบฉันสักหน่อย” ณิชาตอบกลับกั้งอย่างเขิน ๆ ก่อนจะหันไปมองกวินตาเขียว “แต่ถ้าเป็นสาว ๆ ที่มาจีบพี่วินล่ะก็ มีเยอะจนไล่ไม่ไหวเลยล่ะค่ะ”

กวินเลยได้แต่ยักคิ้วอย่างภูมิใจ “ก็คู่หมั้นเธอหล่อไง แต่เธอไม่ต้องห่วงนะ ต่อให้จะมีผู้หญิงคนไหนมาจีบ ฉันไม่สนใจใครอีกแล้วนอกจากเธอ”

ทันทีที่กวินพูดจบเพื่อน ๆ ของเขาเลยพากันโห่ออกมา

“กูเบื่อความคลั่งรักของไอ้วินมากเลยว่ะ ใครก็ได้เอามันไปเก็บที” โด้ที่ทนไม่ไหวถึงกับพูดออกมา

“เออจริง ตั้งแต่ยอมรับใจตัวเอง มันแม่งหยอดน้องทุกคำเลย กูก็เริ่มจะรับไม่ไหวแล้ว” ดิวเองก็รีบเสริม

“พวกมึงนี่นะ คุยกันจนลืมไปแล้วมั้ง ว่าเรามาทำอะไร” ลมพูดขึ้น ทุกคนเลยได้สติก่อนจะหันไปที่สนามแข่ง แต่ก็ไม่ทันเพราะการแข่งขันจบลงเรียบร้อยแล้ว

“อ้าว...จบแล้วเหรอ กูยังไม่ได้ลุ้นเลย” โด้ถาม

“นั่นสิ สรุปใครชนะ ไอ้ไผ่เหมือนเดิมใช่มั้ย” ดิวเองก็ถามขึ้น

“อืม” ลมเป็นคนตอบ

ไม่นานหลังจากที่การแข่งขันจบลง ไผ่ก็เดินขึ้นมาบนอัฒจรรย์ที่ทุกคนนั่งอยู่

“เชิญนั่งเลยคร๊าบคุณไผ่” ดิวรีบลุกขึ้นแล้วทำท่าผายมือเชิญไผ่ให้นั่ง

ไผ่เลยยิ้มให้ดิว ก่อนที่เขาจะลงไปนั่ง แล้วหันกลับมามองกั้ง

“ว่าไง ครั้งนี้เธอลงพนันข้างฉันใช่มั้ย”

“เออ” กั้งตอบ “กูขอให้มึงมาแข่ง คงจะโง่ลงอีกฝั่งให้ถูกกินตังค์มั้ง”

“เชี่ยกั้ง มึงกรุณาพูดกับคุณไผ่ให้มันดีกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ วันนี้มันเป็นตัวนำโชคให้พวกเราเลยนะเว้ย” โด้หันไปโว้ยวายใส่กั้ง ก่อนจะหันมาพูดประจบไผ่ “ไอ้คุณไผ่ มึงเมื่อยมั้ย ให้กูนวดให้มั้ย”

“แหวะ” กั้งทำท่าอ้วกออกมา

“เป็นเชี่ยไร แพ้ท้องเหรอ” โด้หันมาถามกวน ๆ “แต่มึงไม่มีผัวนี่หว่า แล้วจะท้องได้ยังไง” พูดจบเขาก็หันไปหัวเราะกับดิว

“ไอ้เชี่ยโด้ มึงอยากปากแตกมั้ย” กั้งพูดพร้อมกับลุกขึ้นจะไปเอาเรื่องโด้ แต่ไผ่ก็จับมือเธอไว้ก่อน ก่อนที่เธอจะถึงตัวโด้ แล้วดึงเธอให้นั่งลงข้าง ๆ ตัวเอง

“หยุดตีกันก่อนแล้วไปหาอะไรกินกันดีกว่า” ไผ่เสนอ

“ก็ดีเหมือนกัน กูเองก็หิวแล้ว” ลมเองก็เห็นด้วย

“มึงเลี้ยง เพราะวันนี้มึงได้เยอะสุด” กั้งหันมามองไผ่ ก่อนจะถามแต่เหมือนออกคำสั่งมากกว่า

“ได้ ฉันเลี้ยง” ไผ่ตอบตกลงอย่างง่าย ๆ

กั้งเลยหันกลับไปมองพวกกวิน ก่อนจะบอกเสียงดัง “พวกมึงจะกินอะไร วันนี้เสี่ยไผ่เลี้ยงเว้ย”

“งั้นเราไปกินหมูกระทะกันมั้ยคะ” ณิชาเสนอ

“ตกลงหมูกระทะ” และกวินก็รีบตกลงทันที ก่อนจะหันไปมองพวกเพื่อน ๆ ของเขา ด้วยสายตาที่บอกกับทุกคนว่าห้ามขัดเมียกู

“เออๆ หมูกระทะก็หมูกระทะ” ดิวตอบ ก่อนจะหันไปกระซิบกับโด้เบา ๆ “เล่นจ้องหน้าเหมือนจะขู่ฆ่ากันขนาดนี้ กูจะกล้าเลือกอย่างอื่นได้ยังไง”

“จริง” โด้พยักหน้าเห็นด้วย

หลังจากที่ตกลงว่าจะไปหาอะไรกิน ทั้งหกคนก็ลุกขึ้นยืน และกำลังจะเดินไปที่ประตู แต่แล้วก็มีเสียง เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ข้างหลัง

“กั้ง”

-----------------------

*อ่านเรื่องของกวิน ณิชา ได้จากเรื่อง “หมั้นรักวิศวะปากร้าย”