Masuk“ลูกจันทร์เปล่านะคะ” เธอตาโตใส่เขา“พี่จะชวนไปตีแบดมินตันครับ อยากกระโดดเหวี่ยงแขน พี่อยากได้เหงื่อ หรือเราจะเปลี่ยนไปออกกำลังกายบนเตียงแทนก็ได้นะ”“ไปตีแบดฯ กันก็ดีค่ะ” เธอรีบเก็บหนังสือเอาไว้ที่ชั้นหนังสือ แต่ใช้ที่คั่นหนังสือคั่นหน้าที่อ่านค้างเอาไว้ แล้ววิ่งไปหยิบไม้แบดฯ ในทันที กลัวเขาจะเปลี่ยนใจพาไปออกกำลังกายบนเตียงจริงๆกิจกรรมที่ทำร่วมกันตอนอยู่บนเกาะคือทำอาหารด้วยกัน ออกกำลังกายด้วยกัน อ่านหนังสือด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ปลูกต้นไม้ด้วยกัน ความที่อยู่ด้วยกันสองคนเลยต้องหาอะไรทำไม่ให้เหงา“เหนื่อยจังเลยค่ะ แต่สนุกมากๆ เลย เหงื่อโชกไปหมดเลย” เธอเดินมาดื่มน้ำเย็นๆ ที่วางทิ้งเอาไว้ ทอดสายตามองไปรอบกาย ที่นี่อากาศดีสดชื่น สูดลมหายใจเข้าได้เต็มปอด แสงตะวันยามบ่ายที่กระทบกับต้นไม้ใหญ่ๆ เป็นลำแสงแลดูสวยงาม เสียงคลื่นทะเลและท้องฟ้ากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ทำให้เธอผ่อนคลายไม่น้อย“ไปอาบน้ำกันเถอะ” เขาเอ่ยบอก ก่อนจะย่อตัวลงตรงหน้า“พี่เหนือทำอะไรคะ”“ปีนขึ้นมาสิ พี่จะให้พี่ขี่หลังเหมือนตอนเด็กๆ ไง” คนฟังอมยิ้มก่อนจะปีนขึ้นไปบนหลังของเขา ให้เขาพาเดินไปอาบน้ำ“ถ้าลูกจันทร์น้ำหนักเยอะเ
“พี่เหนือช่วยลูกจันทร์หน่อยค่ะ” เธอครางอืออาแอ่นกายเข้ามาหา เหมันต์ไม่ขัดศรัทธาเมื่อร่างน้อยหอมกรุ่นบดเบียดเข้ามาเสียดสีกับเรือนร่างแข็งแกร่งของเขา ปากหนาพรมจูบไปทั่ว สอดแทรกเรือนกายเข้าไปหาเธอครวญครางเบียดกายเข้าไปแนบชิดอย่างสนิทเสน่หา ความรัญจวนใจที่เกิดขึ้น ทำให้เขาและเธอครางออกมาไม่เป็นส่ำตลอดค่ำคืนศศิตื่นขึ้นมาด้วยอาการเวียนหัวและปวดเมื่อยไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว เธอตกใจเมื่อพบว่าร่างกายตัวเองนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง“ตื่นแล้วเหรอ” เหมันต์เอ่ยถามคนที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงนอนกว้าง พอเห็นว่าเป็นเขา เธอก็ถอนใจอย่างโล่งอก คิดว่าผู้ขายคนอื่นหิ้วเธอมานอนด้วยเสียอีก แต่โล่งใจได้ไม่ทันไรก็ต้องหนักใจอีกครั้ง“หิวหรือยัง” เขาเดินมานั่งลงบนเตียง ยื่นมือมาไล้แก้มสาวของเธอเบาๆ เขาไม่ชอบให้อะไรค้างคา ยังไงก็ต้องเคลียร์กับเธอให้เข้าใจวันนี้ และโชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุด พนักงานกินเลี้ยงกันจนดึกดื่น วันนี้วันหยุดหลายคนก็คง นอนพักอยู่ที่บ้านของตัวเอง“ลูกจันทร์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ”“พี่พามาครับ”“เอ่อ... มันเกิดอะไรขึ้นคะ” เธอกัดปากแล้วเอ่ยถาม“ลูกจันทร์โดนวางยาปลุกเซ็กซ์ครับ”“ใคร
“พวกนายห้ามรีบกลับนะโว้ยไม่งั้นเลิกคบ” เหมันต์รีบห้ามเอาไว้“ภรรยาของพวกพี่พายโทร. ตามแล้ว ไม่รีบกลับได้ยังไงกันล่ะครับ พี่เหนือ” ตุลย์พูดขึ้น“โทร. ไปบอกเมียพวกนายเลยว่าฉันเมา มาช่วยดูแลฉันก่อน”รุจน์กับเชาวน์แทบหลุดขำตามพายัพไปด้วย แต่ก็กลั้นเอาไว้จน ปวดกรามไปหมด สีหน้าแตกตื่นของเหมันต์ที่คิดว่าถ้าพวกเขาไม่อยู่คงโดนน้องชายต่างสายเลือดปล้ำทำผัวเป็นเรื่องโจ๊กที่สามารถเอาไปล้อมันได้ยัน ลูกโต เหมันต์สบถเบาๆ ในใจ แค้นนี้ต้องชำระ“ก็ได้ เดี๋ยวโทร. บอกเมียแป๊บหนึ่ง” ประโยคนั้นของพายัพทำให้ตุลย์หงุดหงิดใจไม่น้อย นานๆ ทีเขาจะมีโอกาสได้อยู่กับเหมันต์สองต่อสองแบบที่อีกฝ่ายไร้สติเช่นนี้ ถ้าไม่มีก้างเขาคงอาศัยช่วงเวลานี้รวบรัดพี่ชายเป็นผัวได้สำเร็จตุลย์นั่งคุยกับพี่ๆ ทั้งสี่ที่คุยกันอย่างสนุกสนาน แม้จะรู้สึกว่ามีก้าง แต่การได้อยู่กับผู้ชายหล่อเหลาทั้งสี่ก็ทำให้เขาหัวใจชุ่มชื่นไม่น้อย สุดท้าย ต่างคนก็ต้องกลับบ้านของตัวเองเมื่อเหมันต์อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้วกำลังจะเข้านอนเอาตอนตีสาม หลังจากที่ดื่มโซดามะนาวเย็นเฉียบให้สร่างเมา (ไม่จริง)เรียบร้อยแล้วเหมันต์มองคลิปวิ
“ลูกจันทร์ดื่มอะไรดีครับ”“ลูกจันทร์ไม่ดื่มได้ไหมคะ กลัวเมา”“กลัวเมาทำไม ผมอยู่ทั้งคน ถ้าลูกจันทร์เมา ผมจะพากลับบ้านเอง”“เอ่อ... ไม่ดื่มได้ไหมคะ” การที่เธอเมาแล้วตุลย์พากลับบ้านนี่แหละ ที่เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยนัก“รังเกียจผมเหรอ” คนเอ่ยถามหันไปสั่งเครื่องดื่มสำหรับผู้หญิง มาให้ “นิดเดียวเอง รับรองว่าไม่เมา แค่จิบๆ น่ะ เดี๋ยววันนี้เพื่อนผมมาด้วยนะ จะแนะนำให้รู้จัก” ตุลย์ยกเครื่องดื่มส่งให้ก่อนจะคะยั้นคะยอให้เธอดื่ม“เอ่อ...” นี่เป็นความอึดอัดอีกอย่างที่เวลาเธออยู่กับตุลย์ เขาชอบขอร้องแกมบังคับให้เธอทำตามใจเขา มันไม่เหมือนตอนอยู่กับเหมันต์ สิ่งไหนที่เธอ ไม่อยากทำ เขาก็ไม่บังคับ“นิดเดียวเองไม่เมาหรอก หวานๆ ไม่ใช่เหล้าแรงๆ แบบที่ตุลย์ดื่ม เสียหน่อย” ตุลย์แทนตัวเองด้วยชื่อเล่น ก่อนยกเหล้าราคาแพงขึ้นดื่มแล้ว พยักหน้าเพื่อชนแก้วกับเธอ วันนี้เขาดูแลเธอดีมาก ถึงจะอึดอัดไปนิดเขาก็พาไปรับประทานอาหารอร่อยๆ และซื้อเสื้อผ้าข้าวของให้ แม้เธอจะปฏิเสธก็ตามที เลยไม่อยากให้เสียน้ำใจคิดว่าจิบแก้วนี้หมดก็คงไม่ดื่มอีก“นั่นไงเพื่อนของตุลย์” ตุลย์โบกไม้โบกมือให้เพื่อนที่เดินเข้าม
“ลูกจันทร์ครับ”“คะ? ว่ายังไงคะ”“มาทำงานกับผมนะครับ”“หมายความว่ายังไงคะ”“พี่เหนืออยากให้ลูกจันทร์มาทำงานกับผม แต่ไม่กล้าบอกด้วยตัวเอง พี่เหนือได้เลขาฯ ใหม่แล้วนะวันนี้”“จริงเหรอคะ” ศศิเอ่ยถามด้วยหัวใจอันสั่นเทา เธอรู้สึกไม่มั่นคงเหลือเกินในเวลานี้ หนีออกมาจากบ้านของเขาก่อน แต่งตัวรีบหนีมาทำงานก่อน พอมาถึงที่ทำงาน เขาก็ไม่ยอมคุยกับเธอ เธอเห็นท่าทีเฉยเมยของเขา เธอก็เลยไม่กล้าคุยกับเขาไปด้วย“จริงสิครับ ผมไม่หลอกลูกจันทร์หรอก ไม่เชื่อไปดูที่ห้องพี่เหนือสิ พี่เหนือเรียกเลขาฯ คนใหม่ไปสัมภาษณ์งานอยู่ เลขาฯ เซ็กซี่เชียวนะ พี่เหนือนี่มองตาหวานเยิ้มเชียว นัยว่าอยากได้คนนี้แต่ติดที่ลูกจันทร์ยังเป็นเลขาฯ อยู่ ผมเลยมาช่วยพูดให้” ตุลย์อธิบายเสียยืดยาว“จริงเหรอ” เธอครางออกมาอีกครั้งเพราะเคยโดนปฏิเสธมาก่อนเลยรู้สึกไม่มั่นใจนักในความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น เขาช่วยเหลือมารดาของเธอ เธอมาทำงานกับเขาเลยตกกระไดพลอยโจน จนถึงขั้นมีอะไรกัน“ไม่เชื่อไปดูสิ พี่เหนือกำลังสัมภาษณ์เลขาฯ คนใหม่อยู่ ผมแนะนำ ลูกจันทร์นะว่าให้ชิงบอกพี่เหนือไปก่อนจะได้ไม่หน้าแตก อย่ารอให้พี่เหนือ ย้ายตำแหน่งลูกจันท
บิดามารดาของศศิหวงลูกสาวมาก และศศิก็เป็นเด็กดี จึงไม่มีความรักในวัยเรียนให้ต้องกังวลเหมือนเด็ก วัยเดียวกัน“งั้นผมจีบลูกจันทร์ต่อนะครับพี่เหนือ หวังว่าพี่คงจำคำสัญญาที่ให้กับผมได้” ตุลย์ทวงสัญญาเอากับญาติผู้พี่“จำได้สิ” เหมันต์พูดมันออกมาเสียงแผ่วเบา ก่อนจะเบือนหน้าหนี“งั้นผมขอตัวไปหาลูกจันทร์ก่อนนะครับ ไม่ได้เจอกันตั้งนานมีเรื่องต้องคุยกันเยอะแยะเลย”“ตามสบายเถอะ” เหมันต์เอ่ยอนุญาต พอร่างสูงเพรียวของญาติผู้น้องเดินจากไปแล้ว เขาก็หันหน้าเข้าหาผนัง รัวกำปั้นหนักๆ เข้าใส่ด้วยความรู้สึกอึดอัดในหัวใจศศิมองตัวเองที่แต่งตัวเสร็จแล้ว หมุนซ้ายหมุนขวาอยู่ หน้ากระจกด้วยใบหน้าห่อเหี่ยว ไม่อยากออกไปรับประทานอาหาร กับตุลย์ แต่รับปากเขาไปแล้ว จะกลับคำก็ดูกระไรอยู่เธอคาดหวังว่าเหมันต์จะพูดอะไรบ้างแต่ก็เปล่า เขาเหมือนอยากสนับสนุนให้เธอไปกับตุลย์เสียอย่างนั้น เสียงแตรรถที่ดังอยู่หน้าบ้านทำให้ ศศิหลุดจากภวังค์ความคิดอันแสนวุ่นวายของตัวเอง รีบลงไปหาตุลย์ที่ เปิดประตูรถลงมาพอดี“รอนานไหมครับลูกจันทร์” ตุลย์ยิ้มหวานให้เธอ ศศิยิ้มตอบกลับไป“ไม่นานจ้ะ”“ไปกันเถอะ ผมห
“ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้ พี่เองก็ยังไม่ง่วงอะไร”“ขนมไหมคะพี่ตรัย” พราวมุกบริการชายหนุ่มเต็มที่ ซาบซึ้งที่เขามาอยู่เป็นเพื่อน“พี่ไม่ชอบกินของหวานครับ นี่ก็ดึกแล้ว กินขนมแล้วหนักท้อง”“กลัวอ้วนเหรอคะ” เธอหัวเราะเสียงน่ารัก“เปล่าครับ ถ้าพราวอยากกินก็ตามสบายนะ”“พราวก็ไม่กินเหมือนกั
และเป็นจริงตามที่เคยคิดไว้ เขารอวันนี้มานาน แต่การรอก็ได้รับผลตอบรับอันแสนหวาน เขารักจริงและต้องทำให้เธอเป็นของเขาให้ได้ ทั้งตัวและหัวใจ“พี่ตรัยสั่งอาหารที่พราวชอบทั้งนั้นเลย” พราวมุกยิ้มขอบคุณเมื่อเห็นเขาสั่งอาหารหลายอย่าง ล้วนแล้วเป็นอาหารที่เธอชอบแทบทั้งสิ้น“พี่ใส่ใจ เลยจำได้ว่าพราวชอบกินอะไร”
จริงๆ คือเรื่องเศรษฐกิจเป็นหลักถึงมีผลกระทบบ้างแต่ไม่มาก ตรัยไม่อยากโกหกกุเรื่องขึ้นมาหรือปั้นน้ำเป็นตัวด้วยเรื่องที่ไม่เป็นความจริงสักนิด เพราะสุดท้ายแล้วเขาต้องแสดงความจริงใจกับพราวมุกตั้งแต่แรก ไม่ใช่โกหกเป็นไฟให้เธอจับได้ทีหลัง เขาไม่อยากแก้ตัวหรืออธิบายในสิ่งที่ตัวเองทำผิดเต็มๆ“พราวสัญญาค่ะพี
ซีรีส์ 5 หนุ่มเล่ม 1“ถ้าเพื่อนพี่สนใจเราจริงๆ เราจะรับไว้พิจารณารึเปล่าล่ะ” พายัพเอ่ยถามน้องสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษาด้วยท่าทีจริงจัง ไร้ท่าทีล้อเล่นแม้แต่น้อย“เพื่อนคนไหนคะพี่พาย” พราวมุกยิ้มหวานให้พี่ชายขณะเอ่ยถาม เพื่อนๆ ของพี่ชาย ต่างก็มีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลัง อีกอย่างเธอก็ไม่ได้คิดกับใครเกินเ







