로그인“อือ! นะ...นายมันไม่ใช่คน..นายเลวมาก...อ่ะ!”
เสียงหอบแผ่วพยายามเปล่งออกมา แต่มันก็ยากเหลือเกินเมื่อเขากำลังกัดยอดปทุมถันของเธอราวกับมันเป็นของเล่น
“อ่ะ! อือ! มันตื่นสู้ดีนะอิง อ่า! เรียกฉันครูซสิ อ่า!”
“ฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันสู้ความชำนาญของแกไม่ได้ อะ! โอว์!” ต้องร้องครางออกมามือเขาดูดบี้ยอดทรวงของเธอแรงกว่าทุกครั้ง
“พูดเพราะๆ กับฉันหน่อยอิง เรียกพี่ครูซสิ”
ไม่ได้สั่ง แต่หล่อนต้องเรียกเขาแบบนั้น ไม่งั้นเขาจะทำมันอีก และแรงกว่าเดิมด้วย
น้ำอิงก้มมองสายตาคมเด็ดเดียวของอีกฝ่าย ก็รู้แล้วว่าเขาพูดจริง เป็นต้องกัดฟันตัวเองเรียกเขาออกไป
“พะ...พี่ครูซ..อ่า!...”
“นั่นแหละน่ารักมาก เป็นผู้หญิงอย่าเก่งกับผู้ชายเข้าใจไหม” ว่าแล้วก็ผละจากร่างน้อยดึงมานั่งเก้าอี้ตัวเดิมก่อนหน้านี้
“โอ้ย!” เมื่อถูกเหวี่ยงให้นั่งเก้าอี้ ก้นกระแทกเก้าอี้จนต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บก้นงามของตน
“เราจะสนุกกันแล้วอิง ฉันอยากรู้ว่ามันจะสมราคาไหม เขาบอกว่าเธอยังใหม่ นานมากไม่ได้เจอสาวพรหมจรรย์แบบเธอ”
ร่างสูงใหญ่ย่อตัวลงเล็กน้อย ปลดกระดุมกางเกงของหล่อนออก เมื่อจัดการเสร็จก็จัดการดึงรั้งทั้งกางเกงในตัวน้อยออกทางปลายเท้าของเธออย่างง่ายดาย ก็ตอนนี้เธอยังหลงอยู่ในวังวนสวาทก่อนหน้านี้อยู่ สติจึงไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ปากน้อยสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น
“อ่า! สวยเหลือเกินอิง”
มือใหญ่วางทาบเนินสวาทกลางกายสาว บีบบี้เล่นกับสนามหญ้าของหล่อน แล้วก็ขยับกายนั่งทับบนตักเล็กแต่โดยทิ้งน้ำหนักไปแค่เพียงครึ่งเดียว ด้วยกลัวว่าเธอจะหนักเอา
“อือ! แกมันชั่ว...ฉันขอสาปแช่งไม่ให้แกสมหวังกับความรัก ขอให้แกอยู่ต่อด้วยความทุกข์ทรมาน อ่ะ! โอว์!”
เอ่ยเสียงสั่น ทุกอย่างในวันนี้น้ำอิงจะจดจำไว้ตลอดไปว่าผู้ชายคนนี้สารเลวแค่ไหน เขาทำอะไรกับตนบ้าง เมื่อคิดว่าหนีไม่ได้แล้วก็ต้องสมยอมไปก่อน ค่อยหาทางออกให้ตัวเอง แต่มองไปทางไหนก็มืดมนไปหมด เมื่อตัวเองนั้นเป็นเพียงผู้หญิงแถมเงินก็ไม่มีสักบาท จะหนีออกไปจากกรงมารได้ยังไง
น้ำใสๆ ไหลอาบสองแก้มอย่างห้ามไม่ได้ สายตายของเธอจดจำทุกการกระทำของบุรุษต่ำช้า ทุกอย่างมันจะจดลึกในความรู้สึก
“ฉันไม่เคยเป็นคนดีอยู่แล้ว อยากพูดอะไรก็พูดไปเถอะ ฉันไม่สนหรอก ตอนนี้ฉันสนสิ่งนี้มากกว่า” พูดพลางกรีดนิ้วไปตามร่องอกงามเล่น
“อือ! เชิญ! เชิญทำให้สมใจแกเลย...”
“ไม่เอาไม่พูดแบบนี้ เรียกฉันว่าพี่เดี๋ยวนี้”
เขายกเอวของตนส่ายโยกเสียดสีไปกับตักสาวเจ้า ตัวของครูซยังมีเสื้อผ้าครบ มีแต่ร่างเล็กเปลือยเปล่าให้เขาตักตวงความสนุกในวันนี้
“อ่า! พะ...พี่ครูซ...อิงทรมาน อืม!”
ตอนนี้ยอมพ่ายแพ้ต่อแรงกระตุ้นของครูซแล้ว เอวสอบส่ายเด้งเสียดสีกับกลางกายสาวหล่อนจนแทบจะเก็บอาการเสียวไม่อยู่
“ฉันรู้อิง ฉันก็ต้องการเธอเหมือนกัน”
ก้มไปกัดซอกคอระหง มือใหญ่โอบกอดร่างเล็กลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียน ปากร้อนไล่เลื่อยพรมจูบไปทั่วเนินอกอวบอิ่ม
“คนดี ไม่เอา ไม่พูดแบบนี้นะ พี่รักพรนะ ทำไมไม่บอกว่าอยากได้ยินคำนี้จากพี่ พี่จะได้พูด รู้ไหมพี่รักพรมาก ๆ ส่วนหยกพี่ก็รัก แต่เธอคือรักในความทรงจำของพี่ แต่ปัจจุบันพี่มีพร พรคือหนึ่งเดียวเท่านั้น” เอ่ยพลางทรุดกายนั่งบนเตียงข้างภรรยาคนสวย แล้วดึงรั้งเข้ามากอด“อึ! รักพรจริง ๆ นะคะ ไม่ใช่แกล้งพูดให้พรดีใจใช่ไหมคะ” หล่อนแหงนเงยถามคนที่ตนซุกอกพร้อมกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไล่น้ำตาทิ้ง“รักสิครับ รักมาก ๆ ด้วย พรรู้ไหมว่าผู้ชายแบบพี่มันมีปมมากมาย ชีวิตในวัยเด็กก็ไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบ พี่มาพร้อมกับความดำมืด แล้วชีวิตพี่ก็พบความสว่างเมื่อเจอหยก แล้วก็ดำมืดอีกครั้งเมื่อหยกจากพี่ไป แต่คนที่มาฉุดดึงพี่ขึ้นมาจากความมืดนั้นอีกครั้งก็คือพร พรทำให้พี่รู้ว่าพี่อยากมีอนาคตอีกครั้ง อยากมีวันพรุ่งนี้กับพร พี่รักพรนะครับ”“ฮือ ๆ พรรักพี่ซุกเหมือนกันค่ะ ขอบคุณนะคะที่บอกพรและรักพร” หล่อนกอดตอบคนตัวโต“ไม่ร้องไห้แล้วนะ ปวดเท้าไหมครับวันนี้” ถามภรรยาในอ้อมกอดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ปวดค่ะ เท้าบวมเหมือนทุกวันแหละ
“พรขย่มแล้วนะคะ พี่ซุกบีบนมพรกระตุ้นด้วยค่า...” หล่อนแอ่นโค้งตัวไปหาคนนอนบิดไปมาใต้ร่างด้วยความเสียวทรมานไม่ต่างกัน“อา! ได้เลยที่รัก อืม! นมนี้นุ่ม ใหญ่มาก ยิ่งนอนด้วยยิ่งใหญ่ว่าไหมพร อ่ะ! โอว์! พรจ๋า...ขย่มได้แล้ว โอว์!" มือใหญ่หยาบกร้านทั้งสองยกขึ้นมากระตุกเคล้นคลึงเต้างามที่โน้มลงมาหาตรง พร้อมเอวสอบกระแทกยกเร่าขึ้นสนองตอบแรงขย่มเสียวของยอดรัก“อ่า! พี่ซุกใหญ่และเสียวเหลือเกิน อืม! พรชอบเหลือเกิน ซี้ดดด โอว์!"ชุลีพรขย่มรักเป็นจังหวะหนักหน่วงจ้วงลึกกระแทกจมนิ่งแล้วถอนขึ้นแล้วกระแทกลงไปอีก พร้อมหมุนควงเอวคอดตัวเองสลับไปมากับแรงขย่มยกขึ้นยกลงพั่บ! พั่บ! พั่บ!“อา! พรจ๋า...พรแรง ๆ อีก ซี้ดด เสียวเหลือเกินเมียรัก โอว์! มันมากคนสวย เอาแรง ๆ พี่ซุกชอบ อืม! อา!"“อือ! พรก็เสียวไม่ต่างจากพี่ซุกหรอกค่า อ่ะ! บีบนมพรแรง ๆ กว่านี้อีกค่า...โอว์! ที่รักแบบนั้นค่า อะ! อ่อย!"สองเสียงร้องประสานครางรับกันอย่างรู้ความหมาย ร่างน้อยไหวพลิ้วเหนือร่างใหญ่โตเป็นจังหวะรักร้อน ขย่มขึ้นลงตามแรงป
“อา! พี่ซุกขา...อย่าทรมานพรแบบนี้เลยค่ะ อืม! พรเสียว...อ่า!"สะโพกเล็กบิดแอ่นเย้ายวนไปมา มือเล็กเคลื่อนมาปลดกระดุมกางเกงยีนส์ขาสั้นตัวเองออก พร้อมรูดซิปและดึงรั้งเปิดทางให้ชายหนุ่มได้สัมผัสกับความงามกลางกายสาวของตน“โอว์! ยอดรักของพี่ซุก อ่า! น่ารักเหลือเกิน...พรรู้ไหม พรร้อนแรงมากคนสวย ซี้ดด อืม!"เขาช่วยเธอถอดกางเกงยีนส์ขาสั้น กางเกงในและซับในออกทางปลายเท้าเล็ก เมื่อจัดการเปลื้องผ้าเจ้าหล่อนเรียบร้อย ตัวเขาเองก็ตามมาติด ๆ ตอนนี้ทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากันด้วยเนื้อตัวเปลือยเปล่า“อืม! ให้พรดูดตรงนั้นพี่ซุกนะคะ พรอยากดูดเอ็นของพี่ซุก” หล่อนขยับกายขึ้นพิงหัวเตียง พลางใช้เท้าเขี่ยเล่นไปมากับแก่นกายที่แข็งร้อนของคนตัวโตที่อวดโชว์สายตาอยู่ตรงหน้า“รู้ใจพี่ซุกที่สุด ได้สิครับเด็กน้อยของคนแก่”พันธุ์ธัชเอ่ยเสียงแหบพร่าพลางขยับมือถูไถลูบไล้แก่นกายแข็งร้อนตัวเองยั่วยวนสายตาของคนตัวเล็ก แล้วล้มตัวนอนหงายไปกับเตียงพร้อมแยกท่อนขาแข็งแรงออกกว้าง รอรับแรงเสียวซ่านจากปลายลิ้นน้อย ปากน้อยและมือนุ่มนิ่มของชุลีพร&ldqu
“ปล่อยพรนะพี่ซุก พรจะออกไปข้างนอก พรเบื่อ เบื่อที่อยู่กับคนแก่ ๆ แบบพี่ เบื่อ! ได้ยินไหมว่าพรเบื่อ!" ร่างน้อยดิ้นรนในอ้อมกอดของชายหนุ่มไปมาเพื่อแสดงให้อีกคนรู้ว่าเธอไม่เต็มใจให้เขากอด“เหรอ? เบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ งั้นก็ไปหาอะไร ๆ สนุกทำดีไหมพร แก่ ๆ แบบพี่ทำให้พรฟ้าเหลืองได้ก็แล้วกัน ก็ไอ้แก่แบบพี่ซุกไม่ใช่เหรอที่ทำให้พรหลับสบายทุกคืน ทำให้พรครางจนเสียงแหบแห้ง ก็เพราะไอ้แก่ผัวพรคนนี้ไงจ๊ะ”ถ้าเป็นคนอื่นพูด เขาอาจจะโกรธ แต่เป็นชุลีพรพูดเขาถึงได้รู้สึกคึกคะนอง ตอนนี้ความเป็นชายก็ตื่นตัวเสียแล้วสิ เพียงแค่ได้กลิ่นกายหอม ๆ คนตัวเล็กเขาก็พร้อมจะเป็นหนึ่งเดียวกับเธอแล้ว“พูดอะไรอายเด็กในบ้านบ้าง อีกอย่าง พรจะไปซื้อของ ปล่อยได้แล้ว”ใบหน้าสวยซับสีเลือดอย่างอาย ๆ ก็ดูเถอะ พูดทะลึ่งไม่อายเลย หากใครมาได้ยินเข้า เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ไหนจะมือที่กำลังบีบขยำก้นของเธออีก ทำไมเขาหื่นแบบนี้ นี่หล่อนรักผู้ชายบ้ากามแบบนี้ได้ยังไงกัน“จะไปข้างนอก ทำไมต้องแต่งตัวแบบนี้ด้วย ตั้งใจจะไปอ่อยผู้ชายก็บอกมาเถอะ เบื่อไอ้แก่คนนี้ก็บอกมา&rdq
หลังจากงานศพของเจินเจินจบลง และลูกน้องคนสนิทของเจ้าหล่อนก็เข้ามอบตัว ถือว่าเป็นการปิดคดีของพนิดาได้ ส่วนพันธุ์ธัชก็นอนหมดสติอยู่โรงพยาบาลเป็นเวลาสองอาทิตย์กว่าจะตื่นขึ้นมา พอตื่นมา สมหมายก็รายงานเรื่องของเจินเจินให้ชายหนุ่มได้ฟัง นาทีนั้นยอมรับว่ายังคงโกรธแค้นหล่อนที่พรากพนิดาไปจากตน แต่ตอนนี้ชีวิตก็ชดใช้ชีวิตแล้ว หนุ่มใหญ่จึงอโหสิกรรมให้เธอ เพราะไหน ๆ เธอก็จากโลกนี้ไปแล้วโชคดีฟ้ายังเข้าข้างพันธุ์ธัช เมื่อได้สติกลับมาแข้งขาที่คุณหมอและทุกคนเป็นกังวลขยับยกได้ปกติ แต่ก็ยังต้องทำกายภาพบำบัดอยู่เรื่อย ๆ เพื่อให้ขาของเขากลับมาแข็งแรงเป็นปกติ และงานที่โรงสีข้าวตอนนี้ก็มีเรณุวัฒน์กับสมหมายดูแล ส่วนบรรดาญาติ ๆ ของพนิดาก็ยังคงวุ่นวายเหมือนเดิม แต่ก็ไม่ได้มีพิษมีภัยอะไร แม้ทุกคนจะเห็นแก่ตัวเห็นแก่ผลประโยชน์ แต่จิตใจก็ไม่ได้โหดเหี้ยมเหมือนเจินเจินผ่านเหตุการณ์ในวันนั้นมาสองเดือนกว่าแล้ว ชุลีพรก็ถูกบังคับให้ย้ายข้าวของมาอยู่บ้านหลังใหญ่หลังนี้ หล่อนไม่เข้าใจทำไมต้องยอมผู้ชายคนนี้มากมายถึงขนาดนี้ด้วย เธอรู้ว่าเธอรักเขา แล้วเขาล่ะ ตั้งแต่วันนั้นจนตอนนี้แม้แต่คำว่า
“ฮือ ๆ ๆ พี่ซุก ๆ อย่าเป็นอะไรนะคะ ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้โทร.ตามรถโรงพยาบาลให้ที อึก!"หล่อนกอดร่างหมดสติที่มีเลือดออกตามจมูกและปากด้วยความปวดร้าวปานใจจะขาด ไทยมุงที่พากันมามุงตอนนี้ต่างพากันโทร.ตามรถโรงพยาบาล และพนักงานในออฟฟิศต่างก็วิ่งออกมาดูเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ทุกอย่างก็จัดการเรียบร้อย พันธุ์ธัชก็ถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล และเจินเจินเองก็เช่นกัน ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้น ผู้กองณนนท์กับทีมสืบสวนก็เข้ามาดูแล เหตุการณ์ทุกอย่างสงบลงอย่างรวดเร็วเมื่อมีเจ้าหน้าที่เข้ามาดูแลชุลีพรและสมหมายเฝ้ารอทราบอาการของพันธุ์ธัชที่อยู่ในห้องผ่าตัดมาสามชั่วโมงแล้ว ส่วนเจินเจินนั้นหล่อนได้จากไปแล้ว เพราะร่างกายของหล่อนสาหัสเกินกว่าจะช่วยได้ รถหล่อนพลิกคว่ำแล้วยังมีรถพ่วงวิ่งมาชนเหยียบลากไปอีก จึงทำให้ทางทีมคณะแพทย์ช่วยเหลือไม่ได้ ส่วนพันธุ์ธัชนั้นยังคงอยู่ในห้องผ่าตัด“คุณชุลีพรใจเย็น ๆ นะครับนายต้องเป็นอะไร” สมหมายปลอบคนนั่งข้าง ๆ“ฉันกลัวค่ะคุณสมหมาย ฉันกลัวไม่มีเขา” หล่อนกลัวชายหนุ่มจากไป เพราะตอนนี้เจินเจินยังไม่รอดเลยทั้ง ๆ ที่ถึงมือหมอแ
![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






