LOGIN“กูเลวมากไหมไอ้โน”“มึงมันก็ไม่ต่างจากไอ้ลวง พวกเราทุกคนก็ไม่ต่างกันหรอก เพราะเราเพื่อนกัน นิสัยเรามันมาแบบโคลนนิ่งเดียวกันเป๊ะ แล้วมึงยังไม่คิดจะให้อภัยไอ้เพื่อนเลวๆ ของมึงเลยเหรอ ถ้าไม่เลว ไม่ชั่ว เราคบกันไม่ได้ถึงทุกวันนี้หรอกนะ”ใช่...พวกเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ดี ดีอย่างเดียวคือฐานะทางบ้านดีและรวยเวอร์วังจนเป็นที่ต้องการของสาวๆ แต่นิสัยเห็นแก่ตัว ชอบรังแก เอาเปรียบกดขี่ข่มเหงผู้หญิง พวกเขาถนัด เพราะมองว่าผู้หญิงเป็นแค่ที่ระบายความใคร่และที่ปลดปล่อยอารมณ์เท่านั้น แต่พอได้เจอผู้หญิงที่คิดว่าจะหยุด เหมือนกับเขา ฝันดี และเพ้อภพตอนนี้สิ ชีวิตก็เปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ ชีวิตทุกวันนี้มีแต่ความสุข มีแต่เสียงหัวเราะ และทำให้รู้ว่าทุกๆ วันนี้ต้องตื่นมาหายใจเพื่อใคร ต้องตื่นมาใช้ชีวิตเพื่อใคร และจะทำทุกวันเพื่อใคร ก็เพื่อครอบครัวที่รอเขาอยู่ข้างหลัง เวลาเครียดเหนื่อยจากงานกลับบ้านมากอดตะลิงปลิงและลูกที่กำลังจะเกิดมาก็หายเหนื่อยแล้ว นี่แหละความสุขที่มนุษย์ทุกคนต้องการ“กูกลับก่อนนะ กูมีเรื่องต้องจัดการ”“อืม! เรื่องเธ
จากที่คิดมาสักพักใหญ่ๆ ว่าตัวเองกับลวงร้อยควรเป็นยังไง เขาจะหันไปปรึกษาใครดี และคนที่จะไปหาได้ก็มีแต่มโนเท่านั้นตอนนี้ ฝันดีอยู่ต่างจังหวัด เพ้อภพก็อยู่เหนือมาไม่ได้ และนี่เป็นเหตุให้เขามานั่งรอที่ห้องรับแขกของบ้านเพื่อนรัก เขานั่งใช้ความคิดรอเพื่อนตลอดการนั่งรอด้านมโนแปลกใจที่วันนี้รักษ์มาหาเขาที่บ้านแต่เช้า วันนี้เป็นวันหยุดก็ไม่ใช่ เป็นวันทำงานปกติ แล้วทำไมมาหาเขาที่บ้านแต่เช้ากันจังเล่า ตอนตะลิงปลิงขึ้นไปตามเขาบอกว่ารักษ์มาหาก็แปลกใจ เพราะนี่มันยังเช้าอยู่ พอลงมาก็เห็นเพื่อนนั่งรอจึงถามทันทีโดยไม่อยากสงสัยนานว่ามาทำไม“มีอะไรไอ้รัก มาหากูแต่เช้าแบบนี้”“กูมีเรื่องอยากคุยกับมึง”“ว่ามาสิ”“กูจะทำยังไงดีเรื่องไอ้ลวงกับฮันนี่...ฮันนี่ท้อง”“กูรู้ว่าฮันนี่ท้อง และมึงก็ควรปล่อยให้พวกเขาคิดเองตัดสินใจเอง จริงอยู่ไอ้ลวงมันทำผิด...ผิดที่ไม่ให้เกียรติน้องมึง มันหยามครอบครัวมึง แต่มึงก็รู้ว่ามันรักน้องมึง แต่ไอ้เวรนั่นก็ปากแข็ง ปากหนัก คำว่ารักมันน่าอายตรงไหน ถ้ามันพูด เรื่องม
“สวยเหลือเกิน เหมือนรอให้พี่มาจูบก่อนนอนเลยนะว่าไหม” เขาย่อตัวแทรกกลางหว่างขาเล็กของป่านทอแล้วลูบไล้ต้นขานวลเนียนขึ้นมายังโคนขาแล้วลูบไล้ไปตามร่องขาของสาวเจ้า ก่อนจะแหงนเงยยิ้มหื่นให้เจ้าของหว่างขาแล้วโน้มหน้าลงไปซุกซบสูดกลิ่นดอกไม้งามของป่านทอ“อ่า! หอมเหลือเกินป๊อบจ๋า...ชูว์!” เขาคลึงกลีบสวาทของหญิงสาวแล้วดูดเม้มเกสรกลางร่างแล้วจูบคลึงหนักหน่วง เรียวลิ้นสากสอดแทรกถูไถไปตามร่องสวาท น้ำหวานรักของป่านทอก็ไหลอาบล้นออกมาราวกับเปิดน้ำก็มิปาน“อือ...ปะ...ป๊อบทรมานเหลือเกินพี่รัก อือ!” หล่อนยกขาทั้งสองพาดไหล่หนาของเขา แล้วมือเล็กข้างที่มีโซ่รัดข้อมือก็เคลื่อนมากดศีรษะของบุรุษให้ซบลงมายังกลางร่างของตัวเอง มืออีกข้างกำขอบเก้าอี้ยกดันเอวของตนขึ้นสู้รบกับเรียวลิ้นสากของรักษ์“อืม! เก่งเหลือเกินป๊อบของพี่รัก อ่า! พี่ชอบให้ป๊อบร่านแบบนี้แหละ ชูว์!”เขาพึมพำเสียงแหบพร่ากับกุหลาบงามฉ่ำแฉะของป่านทอ สองมือใหญ่ก็นวดคลึงต้นขาเล็กพร้อมกับสอดแทรกเรียวลิ้นสากเข้าไปในโพรงน้ำหวานที่ไหลล้นออกมา ดูดเม้มกลืนกินรสหวานชุ่มคอของเจ้าหล่อ
“ทนไม่ไหวแล้วเว้ย! ไปดูด้วยตาดีกว่า”สุดท้ายเขาก็แพ้ความเป็นห่วงและความกังวลจนต้องหยิบกุญแจรถเดินออกจากห้องทำงานไปทันที โดยไม่สนว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจะมีประชุม เขาสั่งให้เลขาฯ ยกเลิกงานทั้งหมดในวันนี้ จิตใจเขาไม่พร้อมจะทำงาน เพราะลวงร้อยยังไม่ดีขึ้น หากยังไม่ไปเห็นกับตา เขาจะเสียใจไปตลอดชีวิตแต่พอมาถึงยังไม่ทันได้รู้ข่าวของลวงร้อยก็ต้องมาหาน้องสาวก่อน ลักษณาเป็นลมหมดสติตอนนี้พักที่ห้องพักฟื้น พอเข้ามาเห็นน้องสาวก็ร้องไห้บอกเป็นห่วงลวงร้อย พอถามว่าเป็นอะไร เธอก็ไม่ได้บอกความจริงกับพี่ชายว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ลูกของลวงร้อยตลอดหลายวันที่ลวงร้อยไม่ได้สติ เขาแอบมาเยี่ยมและถามอาการของลวงร้อยกับหมอบ่อยๆ โดยไม่ให้ใครรู้ แต่ความลับไม่มีในโลกอยู่แล้ว และมันต้องมีพลาดบ้าง เมื่อมโนกับตะลิงปลิงเห็นเข้า แต่ตัวรักษ์ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายนั้นเห็นตนเอง และยิ่งดีใจเมื่อได้รับข่าวดีว่าอีกฝ่ายฟื้นแล้ว เขาดีใจจนเนื้อเต้นหายห่วง เมื่อได้รู้ว่าลวงร้อยแข็งแรงดีทุกอย่าง ไม่ได้สมองเสื่อมหรือเป็นอะไร“วันนี้พี่รักดูมีความสุขจังเลยนะคะ&rdqu
“ป๊อบขยับควบพี่สิ...” เขาสั่งแกมบังคับ มือใหญ่จับเอวเล็กกดคลึงบังคับให้ส่ายคลึงไปมา “อ่า...ป๊อบ...อูว์!” “ป๊อบเก่งอยู่แล้ว ขี่พี่ ขย่มพี่เลยคนดี อืม! เถอะนะ พี่อยากโดนกดกระแทกแรงๆ บ้าง อ่า!” ป่านทอขยับร่างเบียดสีไปกับคนใต้ร่าง สองมือเล็กดันตัวเองขึ้นเป็นคร่อมโค้งตัวลงมาหาบุรุษหนุ่ม แล้วเอวเล็กก็ขยับเคลื่อนส่ายคลึงเฟ้นไปมาตามแรงบังคับของมือใหญ่ที่จับเอวบางของหล่อน “โอว์! ลึกๆ คนสวยของพี่รัก อ่า! ขย่มเลย ยกขึ้นลงเลยคนดี อุว์! เสียวเหลือเกิน อืม!”รักษ์แอ่นยกเอวสอบรับแรงขยับคลึงของป่านทอ แรงโยกขย่มลงมาเป็นจังหวะเงอะงะทำให้รักษ์คึกซ่านแอ่นยกเด้งรับหนักหน่วงทุกแรงส่ายนวดคลึงของคนตัวเล็ก ปากน้อยครวญครางกระเส่าพร่าตลอดแรงเสียดสีร้อนรุ่ม ป่านทอเองก็เกร็งร่างทุกครั้งเมื่อกระแทกลงตามแรงบังคับของมือใหญ่ และตอนนี้ก็เริ่มจับจังหวะควงได้ก็เริ่มรุ
“ชูว์! อ่า! พะ...พี่รัก ป๊อบทรมานเหลือเกินค่า...ซี้ดดด...อือ” หล่อนเกร็งร่างและเท้าเล็กจิกไปกับเตียงนุ่มเมื่อถูกปากหนาทรมานจุดสวาทกลางร่างของตน “โอว์! ใจเย็นๆ ที่รักของพี่รัก อ่า! น้ำของป๊อบหวานเหลือเกิน อืม!” พึมพำเสียงพร่าดูดเม้มกลืนกินน้ำหวานสีขาวขุ่นฉ่ำรสหวานละมุนลิ้นเข้าไปในปากไม่รู้อิ่ม “อ่า! ชูว์! มะ...ไม่ไหวแล้วพี่รักขา...อ่า! ป๊อบทรมานเหลือเกิน อืม!” หล่อนครางซ่านบิดเร่าเอวเล็กส่ายไปมากับเตียงนุ่ม “อ่า! เสียวใช่ไหมคนดี อ่า! พี่เองก็เสียวและต้องการแรงตอดรัดจากโพรงน้อยของเราเหมือนกัน อ่า!” จากนั้นก็ใช้มือใหญ่คลี่กลีบสวาททั้งสองออกแล้วลากปลายลิ้นสากถูไถไปกับร่องกลีบที่ฉ่ำแฉะของป่านทอ “ซี้ดดด...อือ! พะ...พี่รักใจร้าย อ่า! ป๊อบไม่ไหวแล้วค่า อือ!” สองมือเล็กกำผ้าห่มแน่นแล้วแอ่นหน้ามองเพดานห้องด้วยความทรมาน 
“ปล่อยฉันไปเถอะนะ อะ! อุ๊บ!" ปากหนาฉกลงมาอีกครั้งเมื่อเจ้าหล่อนร้องให้ตนปล่อย เรื่องอะไรจะปล่อย ชนิดาเป็นของเขาแล้วก็ต้องเป็น หากเขาไม่ปล่อยอย่าคิดมาขอร้องในสิ่งที่เขาให้ไม่ได้มือเล็กดุนดันคนฉวยโอกาสออกห่างแต่ก็พ่ายแพ้เมื่อมือท่อนแขนแข็งแรงโอบกอดรวบรัดหล่อนไว้แน่น บังคับใบหน้าหล่อนให้แหงนเงยขึ้นรั
“โอว์! เสียวแรงเหลือเกินดา อูว์! มันมากที่รัก ผมเพิ่งเคยมีอะไรกับผู้หญิงพรหมจรรย์ครั้งแรก เพิ่งรู้ว่ามันวิเศษและตอดรัดเสียวแบบนี้นี่เอง อ่า! ผมชอบคุณเหลือเกินที่รัก ซี้ดด โอว์! เย้!"ยิ่งได้ฟังคำพูดน่ารังเกียจของชายหนุ่มหล่อนก็ยิ่งแค้น ตอนนี้น้ำตาของหล่อนแห้งเหือดไปเอง สองมือเล็กกำแน่นข้างลำตัวค่อย
“ต่ำ!" หล่อนต่อว่าคนตัวโตหยาบกระด้างด้วยความแค้นชัง แม้ว่าในใจลึก ๆ จะไม่ได้คิดอย่างที่แสดงออกมาก็ตามที“หึ ต่ำไม่ต่ำหนูแสบไม่มีสิทธิ์มาตัดสินพี่ เพราะพี่รู้ตัวพี่ดีว่าตัวเองนั้นวิเศษแค่ไหน อย่าบังอาจใช้คำพูดต่ำทรามเหยียดหยามพี่แบบนี้อีก พี่ไม่ชอบ”“อ๊ะ! เจ็บ
“ไม่ใช่ของพี่ ของหนูแสบเหรอ” มโนถามพลางสำรวจสายตามองหา แต่ก็ไม่เห็น จนเลื่อนต่ำมายังเอวเล็กถึงเห็นแสงไฟของเครื่องมือสื่อสารกระพริบ“อ่า! อยู่นี่เอง” มโนถือวิสาสะดึงเอาโทรศัพท์ของตะลิงปลิงออกจากหัวกางเกงซับในมากดรับแทน พร้อมจะกรอกเสียงทุ้มไปตามสาย ทันทีที่นำมาแนบหู ป







