Masuk“คนโง่! พายุเข้ายังจะมาอยู่ตรงนี้อีก ทำไมไม่กลับบ้าน ทำไมต้องมาทรมานตัวเองตรงนี้ด้วยคะ” เธอต่อว่าชายหนุ่มทั้งน้ำตาแล้วย่อตัวลงโอบกอดคนตัวโตจนร่มในมือปลิวไปกับลมพายุฮือๆๆ เสียงสะอื้นไห้ของป่านทอดังแข่งกับเสียงฝนเสียงฟ้า รักษ์โอบกอดร่างเล็กตอบแล้วรัดดึงเข้ามาซุกอกตัวเองแนบแน่น เขาพรมจูบกระหม่อมบางแล้วผลักออกมาพรมจูบใบหน้าสวยเปื้อนน้ำตาและน้ำฝนของเธอ ตอนนี้ทั้งสองคงลืมไปแล้วว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางพายุเปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!เสียงฟ้ายังคงร้องลั่นก้องฟ้า และฝนก็ยังคงกระหน่ำตก แต่สองคนที่โอบกอดกันท่ามกลางสายฝนกระหน่ำหาได้แคร์ไม่ ทั้งสองโอบกอดแลกจูบกันดูดดื่มจนแทบจะกลืนกินเป็นร่างเดียวกัน“ให้พี่ได้รักป๊อบนะ” เขาเอ่ยเสียงพร่าแล้วก็รั้งใบหน้าสวยของคนตรงหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับจูบอ่อนโยนตรงปลายจมูกสวย“อือ! อึก!” หล่อนตอบได้เพียงแค่พยักหน้า แล้วรักษ์ก็ช้อนอุ้มร่างน้อยของยอดรักเดินเข้าไปในบ้านด้วยร่างที่เปียกโชกของตนและหญิงสาว พอเดินเข้ามาในบ้านป่านทอก็ชี้มองไปยังชั้นสองห้องพักของตน
“ครับ แต่ก่อนที่ผมจะไป ผมขอพูดสักประโยคเถอะ” พันแสงอยากพูดให้ป่านทอได้ขบคิดก่อนที่เขาจะกลับ“ว่ามาสิคะ” เธอหยุดรอฟัง“คุณรักน้องชายผมบ้างไหม ถ้าไม่รักก็บอกเขาไปตรงๆ ไม่ใช่ทำเฉยเมยเย็นชาใส่มันแบบนี้ บอกให้มันตัดใจจากคุณซะ บอกมันไปเลยว่าคุณไม่ต้องการมัน ไม่ใช่ทำแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้ ถ้าคิดว่าน้องชายของผมมันเลวไม่คู่ควรกับโอกาสและคำว่าให้อภัยของคุณก็ควรทำอะไรให้ชัดเจนและเคลียร์ไปเลย ต่างคนจะได้เจ็บน้อยลงและจะได้ไปใช้ชีวิตตามที่ตนเองวางไว้ ไม่ใช่มากอดความหวังลมๆ แล้งๆ เหมือนตอนนี้ คุณรู้ไหมว่าน้องชายผมมันรักคุณมากแค่ไหน ถ้าคุณคิดว่าการที่ผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างรักยอมทำอะไรแบบนี้เพียงเพื่อจะเอาชนะ คุณคิดผิดแล้วคุณป๊อบ น้องชายผมมันรักคุณ” พูดจบก็เดินจากไปทิ้งให้ป่านทอน้ำตาคลอแล้วปล่อยเสียงสะอื้นไห้น้อยๆ ออกมาเมื่อพันแสงเดินไปไกลแล้ว ป้าอนงค์เดินออกมาจากร้านมาโอบกอดปลอบประโลมหล่อนและประคองเข้าไปในร้าน“พ่อหนุ่มคนนั้นพูดถูกนะหนูป๊อบ หากเขาไม่รัก เขาคงไม่มาให้เราสาดน้ำร้อนใส่ ไม่ให้เราไล่เอาไม้ฟาดตีจนหัวร้างข้างแตกแบบน
ปลัดภิวัฒน์ขอตัวกลับบ้าน เพราะนี่ก็บ่ายโมงแล้ว เขามาที่นี่ตั้งแต่เช้า มาเป็นเพื่อนคุย มาอยู่ช่วยงานที่ร้านของป้าอนงค์ตั้งแต่เช้า ตอนนี้คงถึงเวลาต้องกลับบ้านไปเคลียร์งานเอกสารที่รออยู่ที่บ้าน แม้วันนี้เป็นวันเสาร์วันหยุด เขาก็ยังมีงานที่ยังค้างมาจากวันศุกร์อยู่จึงเอามาทำที่บ้านด้วย “พี่กลับก่อนนะน้องป๊อบ” “ขอบคุณนะคะคุณปลัดที่มาคุยเป็นเพื่อนป๊อบ”หล่อนบอกยิ้มๆ ทั้งๆ ที่ข้างในไม่ได้ยิ้มอย่างที่แสดงออกมา สายตาของเธอสอดส่องมองหาใครบางคนตลอดเวลา แม้ว่าจะพูดคุยหัวเราะกับปลัดหนุ่ม แต่สามวันแล้วที่รักษ์หายเงียบไป เหมือนครั้งก่อนที่เขาหายไปเป็นอาทิตย์ หายไปจนเธอคิดว่าเขาท้อใจไม่กลับมาแล้ว พอเขากลับมาเธอก็ดีใจ ดีใจจริงๆ แต่ก็ยังให้อภัยไม่ได้ เพราะเขา...เขาเป็นคนทำให้ลูกของเธอต้องจากไป“พี่ยินดีครับ”“ขับรถดีๆ นะคะ”“ขอบคุณครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มาใหม่นะครับ”“เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ พร
“ไอ้โน มึงอย่าใส่อารมณ์สิ เรื่องนี้ถ้าถามหาคนผิดแต่แรกก็เป็นเพื่อนของเราไม่ใช่น้องป๊อบ เธอเป็นเหยื่อที่เพื่อนเราจับมากักขังทำร้ายจิตใจ แล้วถ้ามึงอยู่ในสถานะเดียวกับเธอ มึงคงทำไม่ต่างจากเธอตอนนี้หรอก หรือไม่ก็อาจจะมากกว่าที่เธอทำอยู่ตอนนี้ก็ได้” ฝันดีบอกมโนให้ใจเย็น มโนไม่ควรจะโกรธหรือเกลียดป่านทอ เพราะคนที่ผิดคือเพื่อนของพวกเขา “เออๆ กูรู้ แต่กูเป็นห่วงไอ้รักมัน มึงดูสภาพมันตอนนี้สิ เธอทำกับไอ้รักเกินไปแล้ว สาดน้ำร้อนใส่ แล้วยังเอาไม้ไล่ฟาดตีอีก กู...” มโนสุดคำจะเอ่ยออกมา เพราะทุกครั้งที่รักษ์ไปหาป่านทอมักบาดเจ็บกลับมาเสมอ “ไปพักผ่อนเถอะไอ้รัก พวกกูอยู่ข้างมึงเสมอ จะช่วยมึงทุกเรื่อง” เพ้อภพบอก “ขอบใจพวกมึงนะเว้ย! พรุ่งนี้กูจะเริ่มไปนอนเฝ้าน้องป๊อบที่หน้าบ้าน จะไปอยู่จนเธอจะเห็นใจ ให้อภัย และให้โอกาส หรือไม่ก็จนกูตาย” เขาบอกเสียงเหนื่อยๆ แฝงไปด้วยความเศร้า ก่อนจะลุกเดินขึ้นไปยังชั้นสองเพื่
“นั่นสิลูก พ่อทัศเขาพูดถูก” ตวงพรจับหน้าของลูกชายให้นิ่งแล้วจ้องตาของลูกชายอย่างค้นหาคำตอบและสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในดวงตาคมอมเศร้าของรักษ์ รักษ์หลบตาพร้อมจับมือของผู้เป็นแม่มากุมไว้ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเสร้า เขาไม่อยากปิดบังพวกท่าน แต่เขาก็บอกไม่ได้ในตอนนี้ บอกยังไม่ได้ว่าตัวเขานั้นกำลังตรอมใจเพราะความรัก “พ่อกับแม่ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นเรื่องอะไร แต่ถ้าให้เดาเป็นเรื่องหัวใจรึเปล่าตารัก พ่อเป็นผู้ชายพ่อมองออก ผู้ชายเรามันมีไม่กี่เรื่องหรอกที่ทำให้เปลี่ยนไป และลูกกำลังตรอมใจ สายตาและแววตาของลูกมันฟ้อง” ทัศเทพเอ่ยอย่างคนที่เคยผ่านน้ำร้อนมาก่อน “รักยังไม่พร้อม ขอเวลาก่อนนะครับพ่อทัศ แม่ตวง รักขอจัดการเอง” เขาบอกผู้เป็นแม่ “แล้วนี่ลูกทานข้าวมารึยังลูก” นางถามอย่างเป็นห่วง ยิ่งรักษ์ผอมซูบนางยิ่งทุกข์ใจ
“ใจเย็นๆ คุณตวง คุณก็รู้ลูกเราใช่เล่นที่ไหน”“ก็เพราะรู้ยังไงคะ กลัวว่าจะไม่มีใครรัก ไม่มีใครเอาไปทำพันธุ์” นางตอบสามีเสียงดัง“บ่นอะไรถึงลูกอยู่รึเปล่าครับ”ทัศเทพยังไม่ทันได้ตอบภรรยาก็มีเสียงลูกชายตัวดีแทรกขึ้นมาก่อน พอบ่นถึงก็มาทันที รู้อย่างงี้พูดถึงนานแล้ว พอมาถึงก็เดินมานั่งลงโซฟาตรงข้ามตนและภรรยา ทัศเทพจึงลุกขึ้นจากหนุนตักตวงพรเป็นนั่งพิงพนักโซฟา ภาพของลูกชายที่เคยเห็นสง่างามตอนนี้มันกลับตรงกันข้ามตวงพรยกมือทาบอกปิดปากตัวเองเมื่อเห็นร่างกายที่ซูบผอมของลูกชาย แทบไม่เหลือเค้าโครงเดิมให้เห็น ใบหน้าตอบจนเห็นกระดูกของโหนก ขอบตาหมองคล้ำจนเด่นชัด เคราที่เคยจัดแต่งเป็นทรงก็ยาวไม่เป็นทรง เวลาเดือนกว่าไม่เจอหน้าลูกชายมันทำให้ลูกชายของนางเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้เชียวเหรอ“เป็นอะไรครับ จ้องแบบนี้ลูกก็เขินสิครับ”รักษ์เห็นว่าท่านทั้งสองเอาแต่จ้องหน้าเขาไม่พูดไม่จา เขามาจากลำปางก็แวะเข้าไปเคลียร์งานสำคัญที่ออฟฟิศ พอเสร็จก็เลยขับรถตรงมาที่บ้านทันที ตั้งแต่ป่านทอไม่อยู่คอนโด ไม่มีหญิงสาว เขาก็ไม่สามารถก
“ยิ้มสิ ทุกคนรอเราอยู่นะ ถ่าย ๆ ไปเถอะ สร้างภาพน่ะเป็นไหม” มโนเอ่ย ก่อนจะหันไปยิ้มให้กล้อง และมันเป็นยิ้มที่เขายิ้มเต็มปาก เป็นยิ้มที่ไม่เสแสร้งและยิ้มของมโนก็ทำให้เพื่อนรักทั้งสี่ของเขาต้องหันมาสบตากันด้วยคำถาม“ดีมากจ้า...น่ารักมาก ๆ เลยลูก ๆ เพื่อนเจ้าบ่าวมาถ่ายกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวได้แล้วจ้ะ”เพ็ญ
ธนพลตื่นแต่เช้ามาดักรอลูกสาวคนดีของตน เมื่อคืนวานก็นั่งรอจนถึงเที่ยงคืน จะแต่งงานอีกวันสองวันอยู่แล้วตะปลิงลิงปลิงก็ยังออกไปเที่ยวเล่นแทบทุกวัน ไม่รู้ว่าลูกสาวของเขาคิดอะไรอยู่ตอนนี้ แต่ที่แน่ ๆ วันนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง และตอนนี้เจ้าตัวก็เดินมาโน่นแล้ว“สวัสดีตอนเช้าค่ะพ่อพล” ตะลิงปลิงเดินเข้าม
เพื่อน ๆ ของเขากำลังสนุกกันอยู่ แต่มโนขับรถกลับบ้านด้วยสีหน้าเครียดขรึม พอมาถึงบ้านเขาก็รีบขึ้นไปบนห้องนอนทันที แต่ยังไม่ทันได้หย่อนก้นลงนั่งบนเตียงก็มีเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น และก็ไม่ต้องเดายากเมื่อตอนนี้คนที่เคาะประตูได้เปิดผลักเข้ามาก่อนที่เจ้าของห้องจะอนุญาตแล้ว“ไปไหนมาลูก จะแต่งงานอยู่แ
วันแต่งงานเป็นวันที่หนุ่มสาวใฝ่ฝัน แต่งานแต่งงานใหญ่โตที่ถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมหรูใจกลางเมืองกรุงในตอนนี้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวไม่ได้มีความยินดีปรีดากับงานวิวาห์ครั้งนี้เลย ฝ่ายเจ้าบ่าวที่กำลังยืนรอรับแขกหน้างานระหว่างรอเจ้าสาวแต่งตัวเสร็จก็ได้แต่หน้าบึ้งกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จนบรรดาเพื่อนเจ้าบ่าวต้องเดินม



![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



