تسجيل الدخول“ฮันนี่มีข่าวดีอะไรจะบอกพี่ บอกมาสิ” รักษ์มองตามสายตาของน้องสาว พอจะรู้ว่าลักษณารู้สึ
เวลาเท่าไหร่ไม่รู้ป่านทอลืมตาขึ้นในความมืด แล้วยกแขนข้างที่ถูกโซ่รัดข้อมือไว้ก็ไม่รู้สึกหนักเหมือนทุกครั้ง แต่มีสิ่งใหม่มาแทน แล้วสมองน้อยๆ ของหล่อนก็ประมวลเรื่องทุกอย่างเมื่อคืนนี้ หล่อนหลับตอนไหนเวลาไหนยังไม่รู้ คิดแล้วก็หน้าแดง แต่ว่าที่นี่ที่ไหนล่ะ“หรือว่าจะเป็นโรงพยาบาล” หล่อนพึมพำเมื่อรู้สึกปวดหัวเล็กน้อยและตัวรุมๆ“เราไม่สบายเหรอ เขาพาเรามาเหรอ” เธอถามตัวเองในความมืด แล้วหนึ่งความคิดก็วูบไหวเข้ามาในหัว“เราต้องหนี ไม่มีโซ่แล้วเราต้องหนี”เธอบอกตัวเองแล้วกัดฟันดึงสายที่หลังมือของตัวเองออก คาดว่าคงเป็นสายน้ำเกลือ แม้จะรู้สึกเจ็บที่ดึงเข็มน้ำเกลือออก แต่ก็กัดฟันแน่นไม่ปล่อยเสียงร้องออกมา แล้วก็พาร่างอ่อนแรงมึนงงของตนก้าวลงจากเตียง มองไปยังทิศทางที่คิดว่าจะเป็นประตูห้อง และมันก็เป็นอย่างที่เธอคิดเมื่อเดินคลำทางมาถึงประตูห้อง คลำหาที่เปิดแล้วพอดึงจะเปิดออกก็ต้องเซเสียหลักล้มลงกับพื้นเมื่อมีแรงดันมาจากหน้าประตูห้องตุ้บ!ผู้มาใหม่ตกใจทันทีเมื่อเห็นว่าผู้ป่วยล้มอยู่กับพื
“เนี่ยไงพี่หมอ เนี่ยไงรักถึงไม่อยากเจอพี่ พอเจอแล้วก็สอน สอนเหมือนแม่ไม่มีผิด รักรู้ แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ควรได้รับความอ่อนโยน” เขาตอบอย่างรำคาญ ไม่แปลกที่พันแสงญาติผู้พี่ของเขาจะโสดและโดนผู้หญิงทิ้งไปแต่งงาน เพราะนิสัยแบบนี้ไง นิสัยดีเกินไปนี้ไงถึงได้อายุจะ 40 แล้ว แต่ยังไม่มีแฟน “ไม่ตลกนะรัก รักควรจัดการให้ดี ไม่ใช่...”“ไม่คุยแล้วพี่หมอ ขอแค่เรื่องนี้เป็นความลับก็พอ ป๊อบเป็นสัตว์เลี้ยงของรัก รักจะทำยังไงกับเธอก็ได้ จะทำมากกว่านี้ก็ได้ จะฆ่าให้ตายทั้งเป็นก็ยังได้”“รัก!”“ครับ” เขาขานรับราวกับว่าคำเรียกชื่อเขากำลังเรียกด้วยความนุ่มนวล ทั้งๆ ที่อีกคนกำลังกรุ่นโกรธตนอยู่“หากไม่จัดการอะไรให้เรียบร้อย พี่จะบอกน้าตวง”“พี่พันไม่บอกหรอกรักรู้ พี่ไม่เชื่อใจรักเหรอ รักอาจเป็นคนไม่ดี แต่รักรู้อะไรควรไม่ควร เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ตอนนี้รักยังไม่พอใจและสะใจ ขอเวลาอีกนิดนะครับพี่พัน” เขาตอบกลับอย่างไม่พอใจแล้วชักสีหน้าใส่ผู้เป็
“หรือเธอจะป่วยเพราะแผลนั่น” พึมพำแล้วก็สลัดความเป็นห่วงทิ้งเช็ดตัวให้เธอ“แล้วเมื่อไหร่จะมาเนี่ยคุณเหนือ”บ่นถึงเลขาคนสนิท ทั้งๆ ที่เวลาเพิ่งผ่านไปไม่กี่นาทีเอง แต่สำหรับรักษ์มันเหมือนนานเป็นชั่วโมงก็มิปานตอนนี้ มือใหญ่เช็ดตัวให้ป่านทอไปพลางมองดูนาฬิกาข้างหัวเตียงที่วางไว้ก่อนหน้าไปมา ก่อนจะจับจ้องมองริมฝีปากซีดแห้งเป็นขุยของป่านทอ“อ่อนแอสมเป็นผู้หญิงจริงๆ ยัยแมวขโมย” อดพูดว่าเธอไม่ได้ และไม่นานก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา สงสัยเหนือน่านคงมาถึงแล้ว“คุณรักครับ อยู่ไหนครับ” แล้วเสียงของผู้มาใหม่ก็ส่งเข้ามาพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ เดินมายังห้องนอนของเขา เขามองไปยังร่างเล็กสั่นเทาเปลือยเปล่าแล้วดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้หล่อนอย่างมิดชิด ส่วนตัวเขานั่นเหรอ นั่งเปลือยโดยไม่คิดจะอายผู้มาใหม่ ก็เป็นผู้ชายด้วยกัน หุ่นเขาก็ดี เรื่องอะไรจะแคร์“กุญแจ”“ครับ” เหนือน่านเห็นเจ้านายเปลือยจนชินตาแล้วจึงทำให้เขามองเป็นเรื่องปกติ รีบส่งกุญแจให้เจ้านาย
รักษ์รู้สึกตัวตื่นในตอนสาย เขาลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันทำงานปกติ เขาใช้พลังงานไปเยอะ กว่าจะได้นอนก็เกือบหกโมงเช้า เขาหยิบนาฬิกาข้างหัวเตียงมาดูก่อนจะดีดตัวลุกขึ้น แต่ลุกขึ้นไม่ได้เมื่อมีคนตัวเล็กซุกอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง เขาจ้องมองแมวขโมยสาวแสนน่ารักของตัวเองแล้วเผลอยิ้ม ก่อนจะหุบยิ้มเมื่อคิดว่าตัวเองกำลังจะหลงเสน่ห์ของผู้หญิงสกปรกคนนี้ “ไอ้บ้าเอ๊ย! เสียงานเสียการหมดวันนี้” ต่อว่าตัวเองแล้วผลักร่างน้อยที่ซุกอกตัวเองออกห่างอย่างนึกรังเกียจ ผลักแรงขนาดนี้หล่อนยังไม่ยอมตื่น ปกติหล่อนเป็นคนตื่นไว แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อมือใหญ่ไปโดนไหล่เล็ก “แม่งเอ๊ย! ไม่สบาย!” เขารีบลุกลงจากเตียงเดินไปหากุญแจมาไขข้อมือเล็กให้ป่านทอ แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ แล้วก็ต้องกุมขมับเมื่อคิดได้ว่าตัวเองเอาไว้ที่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน จึงเดินตัวเปลือยไปหยิบโทรศัพท์มาต่อสายหาเลขาเพื่อให้เอากุญแจมาให้ตน เมื่อสั่งความเหนือน่านจบก็เดินกลับมาหาคนนอนเป็นไข้ตัวสั่นในผ้าห่มต่อ
ทุกแรงเสียดสีกระแทกเร่าเข้าหาความเป็นสตรีของหล่อนมันทำให้ทั้งเจ็บแสบร้อนและเสียวซ่านอย่างปิดปากไม่ได้ จนต้องเปิดปากร้องครวญครางกระเส่า มือเล็กโอบเกาะไหล่หนาไว้ เสียงโซ่ก็เคลื่อนไหวเสียดสีไปกับพื้นกระเบื้องห้องน้ำ สองร่างสอดประสานสอดแทรกกลืนกินกันและกัน “โอว์! แน่นเป็นบ้า...อืม! ดีเหลือเกินน้องป๊อบ อ่า! ตอดรัดแรงๆ โอว์!” “อะ...อือ! ป๊อบ...” “อะไรคนสวย พูดมาสิว่าอะไร อ่า! ตอดรัดแรงดีเหลือเกิน ชูว์! เสียวเว้ย!” เขากระแทกแอ่นยกเด้งบั้นเอวขึ้นหาความคับแน่นของป่านทอที่มือใหญ่ของเขาจับยกเอวเล็กของหล่อนขึ้นกระแทกลงหาตนเองอย่างเป็นจังหวะ ส่วนตัวหล่อนนั้นก็บดเบียดหน้าอกไปกับหน้าอกแข็งแรงของเขา ปากน้อยครางกระเส่าครวญครางไร้เดียงสา ปากน้อยแดงระเรื่อ เนื้อตัวขาวนวลเนียน ใบหน้าหล่อขูดถูเคราสากไปกับซอกคอระห
“โอว์! อย่ากลัวไปเลย...ป๊อบสวยมากรู้ไหม อ่า! พี่รักไม่เคยต้องการและอดทนกับใครมาก่อนเลยนะ อืม!”เขาขบเม้มเนินอกอวบอูมที่บดเบียดกับหน้าอกของตน แล้วสองมือใหญ่ก็มาบีบดุนดันยอดปทุมคู่งามทั้งสองให้ชูชันขึ้นรับกับริมฝีปากร้อนของตน เขากัดงับและดูดเม้มเป็นจังหวะ ก่อนจะผละออกไปดูดเม้มอีกข้างสลับไปมาป่านทอขยับบิดตัวไปมาเพื่อหนีสัมผัสเร่าร้อนแปลกใหม่ แต่ยิ่งดิ้นและขยับเคลื่อนไหวก็ยิ่งไปกระตุ้นความปรารถนาร้อนของบุรุษที่ตนนั่งซ้อนทับอย่างไม่รู้ตัว ด้วยความไร้เดียงสาอ่อนประสบการณ์ทำให้หล่อนเผลอครวญครางกระเส่าซ่านทุกแรงดูดเม้มของปากหนา“อือ! ป๊อบเป็นอะไรก็ไม่รู้ค่า...อะ! อืม!”“เขาเรียกเสียวคนสวย อ่า! เดี๋ยวจะเสียวกว่านี้อีก ถ้าพี่รักได้เข้าไปกระแทกในโพรงเล็กของเรา อูว์!” น้ำเสียงแปร่งพร่าเปล่งออกมาอย่างยากลำบาก เอวเล็กก็บิดเร่าเสียดสีตัวตนแข็งแกร่งของเขาเหลือเกิน แล้วก็ไม่อาจต้านความร้อนรุ่มและความต้องการของตัวเองได้ เขาไม่อาจใจเย็นค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปได้ หล่อนผ่านผู้ชายมาเยอะ ทำแบบนี้ม
“ฮึ! ตอนแรกก็คิดว่าจะอาบน้ำแล้วไปเอากับอีหนูข้างนอก แต่คิดไปคิดมาแล้วนอนเอาเมียที่ห้องดีกว่าว่าไหม เงินก็ไม่เสีย ถุงยางก็ไม่ต้องเปลือง” มือใหญ่ขยำเต้าอวบอวบกระชากบรากาวออก"ว้าย!" มือเล็กรีบยกขึ้นมาปกปิดหน้าอกหน้าใจของตนเองทันที “แกไอ้เลว!"“เลวก็แต่งมาเป็นผั
เมื่อไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของทั้งสองที่เดินจากไปแล้ว ตะลิงปลิงก็รีบลุกขึ้นกระโดดนอนบนเตียงทันที ความอึดอัดก่อนหน้านี้ได้หายไปแล้ว ตอนนี้หล่อนเหนื่อยอยากนอนพักสักหน่อย“อ่า! เมื่อยชะมัดเลย” ตะลิงปลิงไม่สนใจเลยว่าเจ้าบ่าวป้ายแดงของตนจะมองตนยังไง เพราะยังไงอีกไม่นา
“เออ ๆ กูก็พูดไม่ดีจริง ๆ นั่นแหละ ขอโทษด้วยก็แล้วกัน ส่วนเรื่องลูก กูไม่มีทางมีกับยัยเด็กนั่นเด็ดขาด ถ้าจะเอากัน กูจะป้องกันไม่ก็ให้ยัยนั่นกินยาคุม แต่ก็ดีเหมือนกันถือว่ามีที่ปล่อยน้ำแบบไม่ต้องจ่ายเงิน”มโนกระตุกยิ้มมุมปากพร้อมกับสะบัดลวงร้อยให้ปล่อยตน ส่วนฝันดีก็เป็นอิสระแล้วเช่นกัน แต่ใบหน้าของฝ
“ยิ้มสิ ทุกคนรอเราอยู่นะ ถ่าย ๆ ไปเถอะ สร้างภาพน่ะเป็นไหม” มโนเอ่ย ก่อนจะหันไปยิ้มให้กล้อง และมันเป็นยิ้มที่เขายิ้มเต็มปาก เป็นยิ้มที่ไม่เสแสร้งและยิ้มของมโนก็ทำให้เพื่อนรักทั้งสี่ของเขาต้องหันมาสบตากันด้วยคำถาม“ดีมากจ้า...น่ารักมาก ๆ เลยลูก ๆ เพื่อนเจ้าบ่าวมาถ่ายกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวได้แล้วจ้ะ”เพ็ญ







