7

            ‘สเป็กเหรอครับ…ผมไม่เคยคิดเรื่องนี้และผมก็ไม่เคยอยากให้ใครมาเป็นตัวเลือกผมด้วย ความรักในมุมมองของผม มันไม่เกี่ยวกับรูปร่าง หน้าตา ฐานะเลยสักนิด มันควรจะเกิดจากความรู้สึกอยากมีกันและกัน อยากมอบสิ่งดีๆ ให้กัน ของทั้งฝ่ายไม่ใช่เหรอครับ ผมอยากเป็นผู้ชายที่ดีพอเพื่อใครสักคนที่แสนธรรมดาก็ได้ แค่อยากให้เธอคนนั้นมั่นใจและเลือกผมเป็นคู่ชีวิตมากกว่า…’          

            พลอยชมพูในวัยยี่สิบปีหัวใจพองโต เต้นแรงเพียงแค่ได้อ่านบทสัมภาษณ์และมุมมองเกี่ยวกับความรักของชายหนุ่ม เธอรู้ดีว่ามันอาจจะเป็นเพราะว่าเธอเองเพิ่งจะเข้าสู่วัยรุ่นได้ไม่นาน เลยทำให้ตื่นเต้นเพียงแค่เห็นชายหนุ่มรูปงามกำลังแสดงมุมมองความรักแสนโรแมนติกเช่นนี้ แต่ใครจะคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปพลอยชมพูก็ยังคงตามติดเรื่องราวของชายหนุ่ม และมันยิ่งทำให้เธอได้รู้จักเขามากขึ้นเรื่อยๆ ภคภัทรไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นที่เธอเคยเจอจริงๆ

            ครั้งหนึ่งเธอเคยเห็นเขามีข่าวกับนางแบบสาวชื่อดังระดับโลก ทั้งคู่มีภาพหลุดไปกินข้าวร่วมกัน พลอยชมพูเองก็อดรู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก จนในที่สุดภคภัทรก็ได้ออกมาแก้ข่าวว่านางแบบสาวคนนั้นเป็นเพียงเพื่อนของเพื่อนที่รู้จักกัน และกำลังพูดคุยให้เธอมาเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ให้สนามบินเท่านั้น อีกทั้งเขาเองก็ยังคงไม่สบายใจที่เห็นหลายข่าวต่างพากันโยงเรื่องราวของนางแบบสาวไปในทางเสียๆ หายๆ จนทำให้เขาต้องออกโรงปกป้องเธอ

            ‘คุณภัทรปกป้องแบบนี้ จะบอกว่าไม่ได้กำลังศึกษาดูใจกันอยู่ก็ดูจะเชื่อยากหน่อยนะคะ’ นี่คือประโยคที่นักข่าวสาวกำลังสัมภาษณ์ชายหนุ่มเพื่อไล่บี้ให้เจ้าตัวยอมตอบความจริง

            ‘ผมคิดว่าการปกป้องใครสักคนไม่จำเป็นต้องอยู่ในสถานะคนรักนะครับ มันเป็นปกติของคนทั่วไป มีแต่คนไม่ปกติเท่านั้นแหละครับที่จะคิดว่ามันต้องเป็นเรื่องชู้สาวเท่านั้น’ และนี่ก็คือคำตอบแสนเย็นชาของภคภัทร ที่ทำให้คนนั่งดูข่าวอย่างพลอยชมพูอดขำไม่ได้

            เขามักจะมีมุมที่ทำให้คนอื่นอึ้งเสมอ! ใครจะคิดว่ากรรมการผู้อำนวยการสนามบินอย่างเขาจะปากจัดหน้าตายขนาดนี้ และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีใครกล้าเขียนข่าวมั่วซั่วเกี่ยวกับชายหนุ่มอีก ขณะเดียวกันภคภัทรก็ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเขากับนางแบบสาวเป็นเพื่อนกันจริงๆ บวกกับความสามารถในการทำงานของชายหนุ่มในช่วงที่ผ่านมาก็เลยทำให้เขาขึ้นแท่นกลายเป็นชายหนุ่มสุดฮอต ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ แถมยังโสด จนเป็นที่หมายตาสำหรับสาวๆ แต่น่าเสียดายที่เจ้าตัวไม่มีท่าทีจะยุ่งเกี่ยวกับสาวคนไหนเลย…

            แต่สำหรับพลอยชมพูมันคือเรื่องที่ดี! เพราะตลอดเวลาสี่ปีที่เธอเฝ้าติดตามชายหนุ่มมันทำให้เธอมั่นใจแล้วว่าเธอกำลังตกหลุมรักชายหนุ่มที่ไม่เคยแม้แต่จะเจอหน้าอย่างภคภัทร และในเมื่อเขาเองยังไม่มีใครมันก็คงไม่ใช่เรื่องผิดอะไรหากเธออยากจะเป็นผู้หญิงคนนั้น

            พลอยชมพูหลงรักภัคภัทรเพราะทัศนคติ ไม่ใช่เพราะฐานะที่ร่ำรวยมั่งคั่งของเขา ดังนั้น หญิงสาวจึงคิดว่านี่คงจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดที่จะทำให้ภคภัทรรู้จักตัวตนของเธอโดยปราศจากเรื่องสถานะทางสังคมเข้ามาเกี่ยวข้อง

            ‘จะดีเหรอคะคุณชมพู น้าไม่อยากโกหกคุณภัทรเลย’ นี่คือประโยคแรกที่ปฐมาพูดออกมาเมื่อพลอยชมพูเอ่ยขอให้เธอช่วยเหลือ

            ‘ชมพูรู้ค่ะ แต่นี่เป็นทางเดียวที่จะทำให้ชมพูกับคุณภัทรได้รู้จักกัน น้าปัทก็น่าจะรู้ว่าชมพูแอบปลื้มคุณภัทรมานานแล้ว’ พลอยชมพูพูดออกมาตามตรง เธอใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมาสักระยะเลยทำให้มีความคิดแบบสมัยใหม่ และเชื่อว่าไม่ว่าจะเป็นเพศไหนก็มีสิทธิ์ที่จะแสดงออกความรู้สึกของตนเองได้ทั้งนั้น

            ‘น้ารู้ค่ะ แต่ถ้าคุณภัทรรู้ความจริง น้ากลัวว่าคุณภัทรจะโกรธคุณชมพูเอานะคะ’

            ‘ถึงตอนนั้นชมพูจะยอมรับทุกอย่างเองค่ะ นะคะ ถ้าน้าปัทไม่ช่วยชมพูก็ไม่รู้จะหาทางไหนแล้ว’ หญิงสาวพูดด้วยความออดอ้อน ปฐมาเป็นมารดาของ ‘อารยา’ เพื่อนสนิทสมัยเรียนมัธยมเพียงคนเดียวของเธอ และความบังเอิญก็คือปฐมาดันเป็นเลขาฯ ของมารดาภคภัทรมาเนิ่นนาน แม้ปัจจุบันมารดาของชายหนุ่มจะเสียชีวิตไปแล้วแต่ปฐมาก็ยังคงทำหน้าที่เป็นเลขาฯ ส่วนตัวให้ชายหนุ่มอยู่ดี พลอยชมพูจึงคิดว่ามันคงเป็นวิธีเดียวที่เธอจะสามารถเข้าใกล้ชายหนุ่มได้ในฐานะ ‘ผู้ช่วยเลขาฯ’ ของเขา

            ‘เอางั้นก็ได้ค่ะ น้าเห็นว่าคุณชมพูจริงใจกับคุณภัทรหรอกนะคะ ไม่อย่างนั้น…’

            ‘น้าปัทคะ ชมพูไม่ใช่ผู้หญิงที่จะทำอะไรเล่นๆ ไปเรื่อย ชมพูอยากรู้จักคุณภัทรจริงๆ ค่ะ’ พลอยชมพูเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะแม้เธอจะมีความเป็นผู้หญิงสมัยใหม่ แต่การเข้าหาผู้ชายก่อนเช่นนี้เธอก็เลือกทำแค่กับภคภัทรเพียงคนเดียวเท่านั้น

            ‘พูดขนาดนี้น้าเองก็คงไม่คิดปฏิเสธหรอกค่ะ’ ในที่สุดปฐมาก็ยอมใจอ่อนจนได้…

            หญิงสาวตื่นเต้นไม่น้อยที่จะได้เจอชายหนุ่มที่เธอเฝ้าติดตามมาตลอดสี่ปี และเมื่อได้พบกับภัคภัทรครั้งแรก เขาก็แทบไม่ต่างจากที่เธอเคยเห็นหรือเคยได้ยินมาจริงๆ

            ‘เย็นชา…แต่อ่อนโยน’

             นี่อาจจะเป็นคำนิยามที่หญิงสาวพอจะคิดได้เมื่อต้องนิยามความเป็นภคภัทร และมันก็ยิ่งทำให้เธออยากเป็นผู้หญิงที่สามารถเอาชนะใจชายหนุ่มได้มากขึ้นไปอีก

            ติ๊ดๆ

            เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หน้าจอปรากฏชื่อของ ‘อารยา’ เพื่อนรักของเธอและเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของปฐมานั่นเอง

            “ฮัลโหล…”

            “มาถึงไม่คิดจะมาหาฉันเลยนะยะ” อารยาพูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้เพื่อนสาว

            “แหม ใจเย็นๆ สิ เดี๋ยววันหยุดเสาร์นี้ฉันก็ว่าจะเข้าไปหาแกที่ร้านอยู่แล้ว” พลอยชมพูพูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้เพื่อนรักไม่ต่างกัน

            “รีบมาล่ะ ฉันอยากจะรอฟังเรื่องคุณภัทรจากปากแกจะแย่แล้ว แม่ฉันนะเล่าตั้งแต่กลับมาเลยว่าแกนี่ไม่กลัวคุณภัทรเลย ต้องติดลบกี่องศาถึงจะเย็นชาเท่าคุณภัทรได้”

            “บอกน้าปัทอย่าเพิ่งเล่าหมด ไว้เหลือเรื่องให้ฉันเล่าบ้าง เรื่องความเย็นชาของคุณภัทร ขอเวลานิดเดี๋ยวฉันจะเปลี่ยนความเย็นชาของคุณภัทรให้ร้อนฉ่าเลย คอยดูละกัน” พลอยชมพูพูดอย่างติดตลก และไม่คิดถือสาที่ปฐมาเอาเรื่องของเธอมาเล่าให้อารยาฟัง

            “จ้า แม้สาวคลั่งรัก งั้นเสาร์นี้เจอกัน อย่าเบี้ยวฉันล่ะ”

            “เจอกันจ้ายัยอาย” พลอยชมพูบอกลาแล้วกดวางสาย ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้น เธออยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ เพื่อจะได้เจอภคภัทรที่ทำงาน อยากจะรู้นักว่าพรุ่งนี้ของเธอกับชายหนุ่มจะเป็นอย่างไร…