LOGINShare
8
publish date:
2026-04-29 13:02:17เช้าวันรุ่งขึ้นพลอยชมพูมาถึงที่ทำงานอย่างรวดเร็วไม่แพ้วันแรก เธอตั้งใจมาถึงก่อนภคภัทรเพื่อเตรียมอาหารว่างให้เขา หญิงสาวเคยอ่านเจอว่าชายหนุ่มมักไม่ค่อยได้กินข้าวเช้าเนื่องจากงานที่ติดพัน ทำให้แทบไม่มีเวลาได้ดูแลเรื่องอาหารการกินของตนเอง เช้านี้เธอเลยเตรียมแซนด์วิชทูน่าที่ทำเองมาให้เขา ก่อนจะจัดระเบียบโต๊ะทำงานให้เจ้านายหนุ่มจนเรียบร้อย
แกร๊ก!
“ทำอะไร…”
“อุ๊ย!” พลอยชมพูสะดุ้งตกใจทันทีที่เจ้าของห้องเดินพุ่งพรวดเข้ามาในห้องก่อนจะกล่าวถามเธอด้วยน้ำเสียงดุดัน
“สวัสดีค่ะคุณภัทร พอดีว่าพิงค์เข้ามาจัดเอกสารให้น่ะค่ะ” พลอยชมพูพูดด้วยท่าทีสดใส แต่ชายหนุ่มกลับมองมาที่เธอด้วยความไม่ชอบใจนัก
“คุณปัทไม่ได้บอกเหรอว่าผมไม่ชอบให้ใครเข้ามาในห้องทำงานโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต อีกอย่างหน้าที่นี้ก็เป็นของผู้ช่วยส่วนตัวผม ไม่ใช่หน้าที่ของเลขาฯ หรือแม้แต่ผู้ช่วยเลขาฯ อย่างคุณ” ภคภัทรเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุ เขาไม่ชอบคนที่ไม่รู้จักหน้าที่ของตนเอง อีกอย่างเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาเข้มงวดพอสมควร
“เอ่อ พิงค์ขอโทษจริงๆ ค่ะ” พลอยชมพูพูดด้วยความสำนึกผิด ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะระเบียบจัดเช่นนี้
“ออกไปได้แล้ว ผมไม่อยากอารมณ์เสียแต่เช้า” ภคภัทรมองหญิงสาวด้วยท่าทีอ่อนลง
“ค่ะ” เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มดูไม่ค่อยพอใจนัก หญิงสาวก็ยอมถอยแต่โดยดี
“เดี๋ยว…” ภคภัทรพูดขึ้นพร้อมกับมองไปที่จานแซนด์วิชบนโต๊ะทำงานของเขา
“อ๋อ…แซนด์วิชทูน่าค่ะ พิงค์เตรียมมาเป็นอาหารเช้าให้คุณภัทร” พลอยชมพูเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงมีความสุข เพราะเธอตั้งใจทำมาให้เขาจริงๆ
“คุณปัทไม่ได้บอกเหรอว่าปกติผมไม่ทานอาหารเช้า” ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน พร้อมกับดันจานแซนด์วิชออกอย่างไม่สนใจ
“ทราบค่ะ แต่คุณภัทรรู้ไหมคะว่าการทานอาหารเช้าดีต่อร่างกายแค่ไหน ยิ่งสำหรับคุณภัทรที่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำ การทานอาหารเช้าจะช่วยทำให้มีพลังงานแถมยังสมองปลอดโปร่ง คิดงานอะไรก็ง่ายนิดเดียว…” หญิงสาวพูดเจื้อยแจ้วจนชายหนุ่มต้องเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง
“นี่คุณกำลังจะหลอกด่าว่าผมโง่หรือเปล่า” ชายหนุ่มมองหน้าพลอยชมพูด้วยสายตานิ่งเฉย
“เปล่านะคะ พิงค์รู้ค่ะว่าคุณภัทรหล่อแล้วก็สมาร์ตแค่ไหน แต่พิงค์แค่ห่วงเรื่องสุขภาพคุณมากกว่า ไม่ทานอาหารเช้าติดกันหลายปีแบบนี้ระวังจะไม่มีแรงนะคะ”
“ผมแรงดี…ไม่ต้องห่วง” ชายหนุ่มพูดสวนขึ้นทันทีเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกว่าหญิงสาวกำลังพูดจาดูถูกพละกำลังของเขา
“เอ่อ…” พลอยชมพูไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงพูดไม่ออก หน้าแดงขึ้นมาทันที เพียงแค่ชายหนุ่มพูดสวนออกมาเช่นนี้
“เอาออกไปเถอะ ผมไม่หิว” ภคภัทรหยิบเอกสารของตนเองขึ้นมาตรวจโดยไม่สนใจหญิงสาวที่กำลังยืนแก้มแดงอยู่ตรงหน้า
“แต่ว่าพิงค์…”
“พลอยชมพู…ผมไม่ชอบเด็กดื้อ” ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งจนหญิงสาวต้องยอมแต่โดยดี
“งั้นพิงค์ไม่บังคับก็ได้ค่ะ แต่พิงค์ขออนุญาตไม่เอากลับนะคะ ถ้าคุณภัทรไม่อยากทานจะทิ้งก็ได้ค่ะพิงค์ไม่ว่า งั้นเดี๋ยวพิงค์ไปชงกาแฟมาให้ใหม่นะคะ ถ้วยนี้น่าจะเย็นหมดแล้ว” พลอยชมพูป่วยการจะบังคับชายหนุ่ม แม้จะเสียใจไม่น้อยที่ถูกเขาปฏิเสธ แต่ไม่เป็นไรเพราะนี่แค่วันแรก ถ้าเธอทำแบบนี้อย่างสม่ำเสมอเขาก็คงจะใจอ่อนบ้างแหละนะ!
“ให้คุณปัทเอามาเสิร์ฟก็ได้นะ คุณจะได้ไปทำอย่างอื่น” ภคภัทรพูดขึ้น
“น้าปัทลางานค่ะ อย่าบอกนะคะว่าคุณภัทรไม่รู้” พลอยชมพูไม่อยากจะเชื่อ เพราะคิดว่าปฐมาน่าจะลางานกับชายหนุ่มก่อนจะบอกเธอเสียด้วยซ้ำ
“งั้นเหรอ…” ภคภัทรคิดว่าเขาเองอาจจะเคยทราบมาก่อน แต่ตอนนี้อิทธิผู้ช่วยของเขาไม่อยู่ ก็เลยไม่มีใครคอยเตือนเรื่องนี้
“คุณภัทรคงต้องทนเห็นหน้าพิงค์หน่อยนะคะวันนี้” พลอยชมพูพูดยิ้มๆ อย่างอดแกล้งชายหนุ่มไม่ได้
“งั้นคุณก็รีบไปทำงานเถอะ หวังว่าจะทำหน้าที่ผู้ช่วยคุณปัทได้ดีเหมือนที่คอยมายุ่งเรื่องอาหารเช้าของผมนะ” ชายหนุ่มตำหนิหญิงสาวเพียงเท่านั้น ก่อนจะก้มหน้าอ่านเอกสารของตนเองต่อไป
“ค่า…” พลอยชมพูไม่ถือโทษโกรธที่ชายหนุ่มต่อว่า และทำให้เธออยากเห็นตัวตนอีกด้านของเขามากเข้าไปใหญ่ ยิ่งชายหนุ่มเย็นชา เธอก็ยิ่งอยากชนะใจ เพราะเชื่อว่าเนื้อแท้ของชายหนุ่มไม่ได้เย็นชาเหมือนที่สร้างกำแพงขึ้นมา…
พลอยชมพูเคลียร์เอกสารแทนปฐมาอย่างรวดเร็วในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ด้วยความที่เธอเองก็เรียนด้านบริหารมาโดยตรง เรื่องความละเอียดรับรองไว้ใจเธอได้ หญิงสาวมองนาฬิกาบ่งบอกว่าเวลานี้ใกล้จะเที่ยงเต็มที ทว่าตั้งแต่เธอออกจากห้องชายหนุ่มก็ยังไม่เห็นเขาเรียกให้ไปเสิร์ฟกาแฟรอบสองเลย เธอจำได้ว่าเจ้าตัวติดกาแฟเป็นชีวิตจิตใจ จนอดไม่ได้ที่จะไปเตรียมกาแฟถ้วยที่สองโดยที่เขายังไม่ได้เอ่ยปากสั่ง
ภคภัทรนั่งทำงานเพลินๆ จนลืมดูเวลา ชายหนุ่มมีเรื่องให้จัดการมากมายเสียจนลืมนึกไปว่านี่ก็ถึงเวลาดื่มกาแฟถ้วยที่สองแล้ว และเมื่อคิดขึ้นได้จึงเตรียมจะโทร.เรียกผู้ช่วยเลขาฯ ให้ไปจัดการ แต่ก็ช้ากว่าเธอไปหลายนาที เพราะจู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
ก๊อกๆ
“เข้ามา” ภคภัทรมองหญิงสาวร่างเล็กที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมถ้วยกาแฟ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทั้งที่เมื่อเช้าเธอเพิ่งถูกเขาตำหนิไปแท้ๆ ชายหนุ่มไม่เคยพบเคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ไม่สนโลกเท่านี้มาก่อน
“พิงค์เอากาแฟถ้วยที่สองมาเสิร์ฟค่ะ” พลอยชมพูวางถ้วยกาแฟลงตรงหน้าชายหนุ่ม ก่อนจะมองไปที่จานแซนด์วิชของเธอที่ตอนนี้มันถูกย้ายไปอยู่ที่โต๊ะตรงโซฟารับแขกเสียแล้ว
“ขอบใจ…”
“นี่ก็จะเที่ยงแล้ว พิงค์ว่าคุณภัทรพักสักหน่อยดีไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยด้วยความเป็นห่วง
“อืม อีกสักพัก” ภคภัทรตอบอย่างไม่สนใจนัก ก่อนจะหยิบถ้วยกาแฟขึ้นดื่ม
“หรือว่าอยากให้พิงค์สั่งอาหารมาให้ไหมคะ เดี๋ยวพิงค์จัดการให้” พลอยชมพูเสนอขึ้น เพราะดูท่าแล้วภคภัทรคงจะงานเยอะพอสมควร
Latest chapter
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 79
“ไม่ต้องร้องแล้ว…พี่เข้าใจแล้วครับ ไว้ชมพูพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยวางแผนเรื่องลูกใหม่ก็ได้ หรือถ้าชมพูไม่อยากมีลูกเราก็อยู่เป็นสองตายายแล้วก็พากันเที่ยวรอบโลกไปเลยเป็นไง” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมีความสุข “ฮึก ถึงตอนนั้นจะมีแรงหรือเปล่าคะ” พลอยชมพูอดยิ้มตามกับคำพูดของชายหนุ่มไม่ได้ “อยากพิสูจน์แรงตอนนี้ก่อนไหมล่ะ” ไม่ว่าเปล่า ชายหนุ่มผลักร่างบางให้นอนแนบไปกับเตียงนอน ในขณะที่เขาก็ขึ้นทาบทับเธออย่างรวดเร็ว “พี่รักชมพูนะครับ ไม่ว่ายังไงพี่ก็จะอยู่ข้างๆ ชมพูแบบนี้ตลอดไป” “ชมพูก็รักพี่ภัทรค่ะ” พลอยชมพูดึงใบหน้าหล่อเหลาของสามีลงมาจูบด้วย
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 78
“ชมพูครับ…เรามีลูกด้วยกันได้ไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาตั้งใจว่าค่ำคืนนี้จะเป็นคืนที่เขากับเธอเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริง และชายหนุ่มอยากปลดปล่อยความรักที่เขามีต่อเธออย่างลึกซึ้งมากขึ้น “คือว่า…” พลอยชมพูเกิดความรู้สึกหูอื้อตาลาย ใช่ว่าเธอไม่รักเขา แต่ว่าเรื่องลูก… “พี่รักชมพู และพี่อยากให้เราสองคนมีครอบครัวที่อบอุ่นไปด้วยกัน” ภคภัทรถอดเสื้อหญิงสาวออกจนร่างกายของเธอเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาอีกครั้ง ชายหนุ่มไม่สามารถอดทนรอได้อีกต่อไป เขาหยัดกายขึ้นเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเอง และปลดปล่อยความเป็นชายของเขาออกมา “ชมพูก็รักพี่ภัทรค
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 77
สุดท้ายภคภัทรก็ต้องอดทนจนถึงเวลาเข้าหอ…แม้ว่าใจอยากจะไล่แขกให้กลับบ้านไวๆ แต่ชายหนุ่มก็สามารถเก็บงำส่วนลึกของตนเองภายใต้ใบหน้าเย็นชาได้เป็นอย่างดี ถึงจะแอบแทะโลมหญิงสาวเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหล่อเลี้ยงจิตใจระหว่างนั้นก็เถอะ แต่ตอนนี้มันถึงเวลาของเขาแล้ว ความอดทนที่สะสมมาตลอดหนึ่งเดือนทำให้คืนนี้ชายหนุ่มไม่มีทางปล่อยให้พลอยชมพูได้นอนหลับทั้งคืนแน่ๆ “เมียพี่สวยจัง” ชายหนุ่มเดินเข้าไปโอบกอดหญิงสาวจากข้างหลัง พร้อมกับหอมที่ซอกคออย่างโหยหา กลิ่นกายสาวช่างหอมหวนและกระตุ้นอารมณ์อยากใคร่ให้กับเขาได้เป็นอย่างดี “พี่ภัทรก็หล่อมากค่ะ” พลอยชมพูหมุนตัวกลับไปมองหน้าชายหนุ่ม พร้อมกับลูบไล้ใบหน้าเขาด้วยความหลงใหล เธอหลงและปลื้มเขามานาน และการได้แต่งงานแนบชิดกันมันก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวรู้สึกน้อ
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 76
“ผมยอมรับว่าคืนนั้นผมอาจทำให้คุณเข้าใจผิดไปบ้าง มันเป็นเพราะผมคิดน้อยไปหน่อย แต่ผมขอยืนยันว่าระหว่างเรามันไม่มีอะไรมากไปกว่าคำว่าเพื่อน” “แล้วกับนังเด็กนั่นมันมากกว่าหรือยังไง เมย์ไม่เข้าใจว่าเด็กนั่นดีกว่าเมย์ตรงไหน” เมริสาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เธอไม่เคยแพ้ใคร แต่ต้องมาแพ้เด็กอย่างพลอยชมพูเนี่ยนะ “ผมรักชมพู และก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอธิบายความรักของผมให้คุณเข้าใจ ที่ผมอยากให้คุณเข้าใจคือผมไม่ได้คิดอะไรกับคุณมากกว่าคำว่าเพื่อน” ภคภัทรพยายามพูดอย่างใจเย็น ลึกๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความจำเป็นอะไรต้องมานั่งอธิบายให้เมริสาเข้าใจทั้งนั้น แต่อีกใจก็สงสารหญิงสาวและไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดเพราะเขาอีกต่อไป “แต่คุณก็รู้ว่าเมย์ไม่เคยคิดกับคุณแค่เพื่อน ทำไมคะ
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 75
“เราจะไปรู้อะไร เพราะพี่เห็นเราอยู่คนเดียว” ภคภัทรยิ้มเอ็นดูหญิงสาว ก่อนจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟัง ในวันแรกที่เจอกันเธอดูสดใสและร่าเริงไม่ต่างจากวันนี้ และเธอก็สามารถทำให้เขายิ้มได้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรกันสักคำ จากวันนั้นถึงวันนี้ภคภัทรเองก็ชักไม่แน่ใจแล้วว่าบางทีเขาอาจจะหลงรักเด็กน้อยตรงหน้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอกัน วันที่เธอเกือบจะจูบเขาผ่านกระจกกั้นนั้นแล้วก็เป็นได้ “แหะๆ น่าอายจังเลยนะคะ เผลอทำอะไรตลกๆ ต่อหน้าพี่ภัทร” ทันทีที่ฟังชายหนุ่มเล่าเรื่องทั้งหมด แม้จะจำอะไรไม่ได้ แต่ก็ช่างน่าอายเหลือเกินสำหรับหญิงสาว “ตลกที่ไหน น่ารักจะตาย” “พี่ภัทรนี่กลายเป็นคนคลั่งรักไปแล้วหรือไง” หญิงสาวพูดด้วยความเขินอาย บทผู้ชายเย็นชาอย่างภคภ
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 74
ภคภัทรรีบตามพลอยชมพูมาจนถึงบริเวณสระว่ายน้ำด้านนอก เธอนั่งอยู่ที่ริมสระพร้อมกับห้อยขาเหม่อมองท้องฟ้าราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ และแน่นอนว่าชายหนุ่มพอจะเดาได้ว่าหญิงสาวกำลังคิดเรื่องแต่งงาน แต่ที่เขาไม่สามารถเดาได้เลยคือ เธออยากแต่งงานกับเขาหรือไม่ หรือแท้จริงแล้วเธอไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย “ขอพี่นั่งด้วยคนสิ” ภคภัทรไม่รอให้หญิงสาวอนุญาต เขานั่งลงข้างกายเธอพร้อมกับหย่อนขาลงในสระน้ำเช่นเดียวกัน “ทานอะไรอิ่มแล้วเหรอคะ ถึงตามชมพูออกมา” พลอยชมพูถามในขณะที่สายตากำลังมองทอดไปที่ท้องฟ้าเช่นเคย “ใครจะมีอารมณ์กินข้าวล่ะ เพิ่งขอแต่งงานสาวไปแต่ดูเหมือนว่าจะแห้วซะแล้ว”
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 4
“ยิ้มอะไรของป้าเย็น” ภคภัทรเอ่ยถาม “คุณภัทรรู้ไหมคะว่าเมื่อกี้เป็นลางบอกเหตุ” “ลางบอกเหตุอะไรครับ หน้าตาผมดูเชื่อเรื่องพวกนี้เหรอครับ” ชายหนุ่มเหยียดยิ้มออกมา แต่ไหนแต่ไรเขาไม่สนใจเรื่องงมงายอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้คิดลบหลู่อะไร “เขาบอกกันว่า ถ้าเราบังเอิญหยิบทิชชูแผ
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 3
เช้านี้ภคภัทรต้องขับรถไปทำงานเองเพราะอิทธิขอลาไปทำธุระที่บ้าน แม้ว่าเขาเองจะเป็นคนที่จริงจังกับงานชนิดที่เรียกได้ว่าบ้างานเข้าขั้นสุด ใครทำงานกับเขาจะรู้ดีว่าสิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือความไม่รอบคอบและการทำงานพลาด ซึ่งมันค่อนข้างจะกดดันพนักงานหลายๆ คนอยู่มาก แต่ถึงอย่างนั้นอิทธิก็ยังคงทำงานกับเขาจน
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 2
ร้านชุดแห่งนี้ออกแบบเป็นกระจกใสทั้งร้าน แต่ความพิเศษอยู่ที่คนด้านนอกจะไม่สามารถมองเห็นด้านในของร้าน ในขณะที่คนด้านในสามารถมองเห็นบรรยากาศด้านนอกทุกอย่าง ด้วยเพราะร้านดังกล่าวเป็นร้านดังและไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องง้อลูกค้าจรที่แวะมาเดินเที่ยวเล่นในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ แต่หากเป็นคนในแวดวงไฮโซหรือน
ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก 1
งานเลี้ยงสังสรรค์สำหรับกลุ่มไฮโซทั้งหลายดูเหมือนจะเป็นอะไรที่ ‘ภคภัทร วรวงศ์คุณากร’ ไม่ชอบเอาเสียเลย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้ ด้วยเพราะตัวเองมีตำแหน่งหน้าที่การงานใหญ่โตจนใครๆ ต่างก็เฝ้ารอให้เขาไปร่วมงาน ยิ่งเป็นงานเปิดตัวสินค้าหรืองานแถลงข่าวต่างๆ ด้วยแล้วภคภัทรแทบไม่มีหนทางในก
You may also like
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว284.9K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 170.4K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์313.9K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่236.9K viewsAll Mine แอคลับรุมรัก
SUGARNA296 viewsรักซ่อนลาย
แม่หมอซิน79 viewsสยบรัก ยัยลูกติด
Melyssa127 viewsคุณหมอณภัทร
นรมน38 views
