تسجيل الدخولمشاركة
บทที่สิบหก
تاريخ النشر:
2025-09-13 17:27:47
أحدث فصل
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่สามสิบเอ็ด
หลังจากจัดการแม่เลี้ยงกับลูกสาวจนสลบเหมียดไปนางจึงขึ้นบ้านไป ขนเสื้อผ้าของสองแม่ลูกในห้องของพวกนางทั้งสองแล้วว่าจ้างเกวียนขนไปส่งสองแม่ลูกที่หมู่บ้านติงลี่ที่ห่างกันไปอีกสิบลี่ นางไม่แตะต้องของในห้องที่คือสมบัติของสองแม่ลูก นอกจากห้องของบิดาที่นางเอาบางอย่างเข้ามิติโดยมีสามีดูต้นทางให้ส่วนห้องของสองแม่ลูกมีภรรยาของท่านลุงอี้ชุนจัดการแทนและเป็นท่านลุงอี้ชุนที่ไปส่งถึงหมู่บ้านติงลี่ ส่วนซือเหม่ยหลันนั้นเดินทางกลับหมู่บ้านป่าท้อก็เกือบค่ำเพราะต้องจัดการหลายอย่างให้เจ้าของร่างเดิมนางพาสามีไปไหว้หลุมศพของบิดามารดาของเจ้าของร่างเดิมแล้วบอกกล่าวพวกท่านแล้วทำความสะอาดมีของเซ่นไหว้ที่นางเตรียมมาด้วยปลูกดอกไม้ให้พวกท่านอีกด้วยเสร็จแล้วจึงเดินทางกลับมาบ้านของสามีที่ไม่ว่าสั่งอะไรเฉิงเย่หรงจะทำให้นางด้วยความเต็มใจ"ถึงบ้านของเราซะทีนะเจ้าคะท่านพี่ " นางบอกสามีพอเกวียนของท่านลุงกู้มาส่งถึงบ้านของสามีนาง และพี่ชายจางเหว่ยเป็นคนขี่เกวียนมาส่งท่านลุงกู้ลงในหมู่บ้านไปก่อนแล้ว"อืมน้องเหนื่อยมากหรือไม่หลันเอ๋อร์" เย่หรงกระซิบถามภรรยาด้วยความเป็นห่วงกู้จางเหว่ยที่เห็นฝีมือของซือเหม่ยหลันตบตีสอง
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่สามสิบ
"กรี้ดข้าไม่ยอมนี้มันบ้านสามีของข้ามันจะเป็นของนังเหม่ยหลันได้เยี่ยงไรหัวหน้าหมู่บ้านท่านเลอะเลือนแล้วหรือไรจึงมาพูดกับข้าแบบนี้" นางหลี่ซือไม่ยอมรับแหกปากตะโกนเสียงดังลั่น!!!"หยุดประเดี๋ยวนี้นะนางหลี่ซือที่เจ้าเสวยสุขกดขี่ข่มเหงนางหนูเหม่ยหลันมาเป็นปีข้าเคยเตือนแต่เจ้าไม่เคยปรับปรุงตนเองเลย ในเมื่อสิ่งที่ข้าพูดมันคือความจริงตอนนี้จดหมายของมารดานางหนูซือเหม่ยหลันคือพินัยกรรมที่ทำเอาไว้ให้ลูกสาวเพียงคนเดียวไม่เกี่ยวกับเจ้าที่มีลูกติดมาด้วย จะมาอ้างว่าบ้านของสามีนั้นมันก็ใช่แต่เจ้าของบ้านตัวจริงมันไม่ใช่บิดาของนางหนูเหม่ยหลัน " หัวหน้าหมู่บ้านพูดรวดเดียวจนจบหายใจด้วยความเหนื่อยหอบ"ข้าไม่ยอมในเมื่อข้าแต่งให้พ่อของมันแล้วบ้านนี้ต้องเป็นของข้าสิทำไมมันไม่ตายๆตามพ่อกับแม่ของมันไปซะมันดวงแข็งเสียจริง ทั้งขี้โรคอ่อนแอ พ่อของมันเลี้ยงเหมือนไข่ในหินดีที่พ่อมันตายไปเสียก่อนข้าจึงโขกสับมันมานับปี แต่ดวงมันแข็งเสียจริงแต่งออกไปกับไอ้คนไร้ค่าของหมู่บ้านอื่นมันยังมีหน้ากลับมาอ้างเอาบ้านแม่ของมันอีกยังไงข้าก็ไม่ยอมย้ายออก" นางด่ากราดมาที่กลุ่มของซืออเหม่ยหลัน"อ้อที่แท้ก็หน้าด้านไม่เปลี่ยนนับ
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่ยี่สิบเก้า
ซือเหม่ยหลันสอนสองแฝดหัดอ่านเขียนคัดลายมือที่บ้านรอสามีที่เข้าหมู่บ้านไปหาเพื่อนสนิทแล้วพากันขึ้นเขาไปตัดไม้มาทำห้องนอนเพิ่มกับพี่ชายจางเหว่ยมีท่านลุงกู้จางเถียนมาช่วยด้วยอีกแรงส่วนท่านป้ากู้ฉีนั้นอยู่ทำงานบ้านเพราะพึ่งจะได้หยุดหลังจากทำงานให้บ้านของนางมานานนับเดือน ในสามวันที่หยุดนางได้ขึ้นเขาไปกับสามีแค่วันแรกเพียงเท่านั้นเพราะสามีได้ทำหลังคาใหม่กับเพื่อนรักและท่านลุงกู้ที่คอยยื่นไม้ให้ที่ด้านล่างส่วนนางกับพวกป้าๆนั้นก็ทำปลาแดดเดียวกับหน่อไม้ดองหน่อไม้ปี๊ปนาง พาป้าๆขึ้นไปป่าไผ่ขนลงมาช่วยกันภายในหนึ่งอาทิตย์ห้องนอนใหม่ของสาวน้อยซิงเอ๋อร์ก็เสร็จและหลังคาบ้านของนางเองก็เสริมไม้ที่แข็งแรงเข้าไปกระเบี้ยงนางก็ให้ท่านลุงกู้ไปซื้อจากในเมืองให้จนพอทั้งหลังทำให้นางหายเหนื่อย ที่ได้เห็นบ้านที่มั่นคงแข็งแรง ทั้งยังไปช่วยท่านลุงกู้ซ่อมแซมหลังคาใหม่เหมือนกันตอนนี้ทุกคนจึงได้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ได้มากที่สุดผู้ชายสามคนขึ้นเขาไปเก็บหน่อไม่ลงมาให้ และนางจะให้ทุกคนหยุดวันละหนึ่งวันทุกอาทิตย์นางจ่ายค่าแรงทุกวันที่พวกเขามาทำงานที่บ้านให้นางในห้องนอนหลังจากจบจากกิจกรรมเข้าจัวหวะลงนางเหนื่อยแทบขาดใ
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่ยี่สิบแปด
ซือเหม่ยหลันพาสามีออกจากมิติตอนยามเหมานางก็ยังหลับในห้องหอบ้านหลังน้อยของสามีต่อ เฉิงเย่หรงนั้นเหลือเชื่อมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นนอนในห้องที่นางเรียกว่าคอนโด พอยามเหมาเขากับนางออกมานอนที่ห้องหอของตัวเองทั้งที่ภรรยารักยังหลับซุกอกแกร่งไม่มีทีท่าว่าจะตื่นก็เมื่อคืนเขาอดใจไม่ไหวกว่าจะปล่อยนางก็ปาไปเลยค่อนคืนเย่หรงกระชับอ้อมกอดก้มลงจูบหน้าผากมนด้วยความรักเขาวนจูบนางไปทั้งใบหน้าที่น่ารักก่อนจะจูบริมฝีปากที่บวมหน่อยจากการจูบของเขาเองเมื่อคืน "พี่รักน้องนะหลันเอ๋อร์" เย่หรงตัดใจลุกขึ้นไปทำธุระเสร็จแล้วไปเก็บปลาขึ้นจากหลุมขนกลับมาบ้านคนเดียวสี่รอบ ใส่ถังรอรถม้าของเหลามารับที่ลานหน้าบ้านก่อนจะไปหุงข้าวทำอาหารง่ายๆรอภรรยากับน้องๆ ดีนะที่มีทางลัดอ้อมด้านหลังชาวบ้านจึงไม่มีใครรู้ว่าครอบครัวเฉิงนั้นทำการค้ากับเหลาในเมืองนอกจากครอบครัวของจางเหว่ยเท่านั้น วันนี้ขายปลาสดกับของแปรรูปที่นางทำเอาไว้เหมือนเดิน"พี่ใหญ่ตื่นทำไมแต่เช้าวันนี้พี่เหม่ยหลันบอกให้หยุดข้าสองคนจึงตื่นสายขอรับ" เย่ตงที่ตื่นออกมากับน้องสาวเข้าไปในครัวเพื่อจะหาพี่สะใภ้แต่กับเจอพี่ใหญ่ชายแทน"อืมวันนี้พี่ใหญ่ให้พี่สะใภ้นอนตื่นสายพ
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่ยี่สิบเจ็ด
สองร่างพันพัวบนเตียงนอนขนาดใหญ่ซือเหม่ยหลันได้แต่ยอมตามใจสามีที่ตอนนี้คงแทบจะคลั่งเพราะทนนอนกอดนางมานานเกือบสองเดือนจนอดไม่ไหว ขอแล้วไม่รอคำตอบจับภรรยากดจมเตียงได้ยินเสียงครางของนางทำให้ชายหนุ่มคึกคักยิ่งขึ้นเขาผละออกจากจูบมาซุกซอกคอหอมกรุ่นก่อนจะลากยาวลงมาไหล่เนียนขบเม้มทิ้งรอยรักในที่ร่ม ก่อนจะดึงสายคาดเอวของนางออกซือเหหม่ยหลันไม่ชอบใส่ชุดชั้นในตอนนอนเพราะนางติดนิสัยเดิมมาจากภพเก่า พอสาบเสื้อแยกออกก็เจอภูเขาขนาดย่อมตั้งตะหง่าตรงหน้าเย่หรงกลืนน้ำลายลงคอดังเอือกก่อนจะก้มลงอ้าปากดูดดึงดื่มกินอย่างตละกละตละกรามมืออีกข้างก็ฟ้อนเฟ้นอีกข้างไม่ให้น้อยหน้ากัน ซือเหม่ยหลันเสียวจนส่งเสียงครางหวานแอ่นหน้าอกอวบใหญ่ให้สามีดื่มกินได้อย่างถึงใจพร้อมทั้งเอามือกดหัวสามีใส่อย่างไม่อายพร้อมครางเสียงหวานกระเส่า ทำให้เย่หรงแทบจะคลั่งตายเขารีบถอดผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็วไม่แพ้กันจนน้องชายเขาออกมาผงกหัวทักทายภรรยาตรงหน้านางมองยังตกใจ ไม่แปลกใจเลยที่สามีตัวใหญ่เหมือนฝรั่งจะมีอาวุธที่ใหญ่สมตัวของเขาแล้วมันจะเข้าร่างของนางได้หรือเปล่าละถ้าร่างเดิมนางจะไม่กลัวเลยสักนิด "พี่จะอ่อนโยนกับเจ้าไม่ต้องกลัวนะหล
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่ยี่สิบหก
"ในนี้เย็นสบายเพราะเจ้าสิ่งที่เรียกว่าแอร์เจ้าค่ะท่านพี่เปิดแบบนี้นะเจ้าคะทีวีนี้เปิดดูข่าวได้รอบโลกเลยมีสอนทุกภาษา แถมอาหารการกินอยากรู้อะไรมีสูตรอาหารมากมายจนทำตามไม่หวาดไม่ไหวเลยละเจ้าค่ะท่านพี่"นางบอกสามีรวมถึงการใช้งานให้เขาเรียนรู้จนสามารถทำเองได้รวมถึงห้องน้ำวิธีการใช้ให้หมดแล้วจึงพากันออกมานั่งดูทีวีในห้องนอนใหญ่ เฉิงเย่หรงตื่นเต้นมากที่ได้เห็นสิ่งของแปลกตาก่อนจะไปสะดุดตากับรูปครอบครัวพ่อแม่ลูกที่นางถ่ายตั้งเอาไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียงเขาหยิบมาดูก่อนจะมองหน้าของนางที่ใส่ชุดครุยใส่รับประริญญาพร้อมหน้าครอบครัวอย่างสงสัยก่อนจะเอ๋ยปากถามนาง "หลันเอ๋อร์นี้คือครอบครัวของน้องหรือ"ซือเหม่ยหลันหันมามองแล้วตอบสามี "ใช่เจ้าค่ะท่านพี่แต่ในภพนี้นะเจ้าคะแต่ในภพที่ท่านพี่อยู่พวกท่านไปสวรรค์หมดแล้วเช่นเดียวกันเจ้าค่ะ" นางตอบสามีและจะตัดสินใจเล่าความจริงที่นางแต่งเรื่องบอกเขาไปก่อนจะเข้ามิติ"ท่านพี่เจ้าค่ะข้ามีเรื่องอยากสารภาพความจริงแล้วคือข้านั้นไม่ใช่คนในภพเดียวกันกับท่านพี่เลย ข้าที่ทำงานหนักและหลับไปและไปตื่นในร่างของซือเหม่ยหลันในตอนที่นอนมาบนเกวียนแต่มีความทรงจำของนางที่หวาดกลั
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่สิบเก้า
"หลันเอ๋อร์พี่ขอบใจเจ้ามากนะที่ดูแลน้องของพี่เป็นอย่างดีรวมถึงน้องไม่รักเกียจพี่ด้วยพี่ได้ยินลุงกู้บอกเรื่องที่เจ้าสั่งใหมาทำผักดองเป็นร้อยๆใหเลยหรือ" ชายหนุ่มถามภรรยาตัวน้อย"เจ้าค่ะท่านพี่พอดีข้ากับน้องรองน้องเล็กขึ้นเขาที่หลังบ้านไปเจอหอมป่า กระเทียมป่า มากพอจะทำผักดองข้าจึงเก็บลงมาดองเอาไว้ร
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่สิบสาม
ตลอดเวลาห้าวันสามคนพี่สะใภ้น้องสามีทำปลาตากแดดเอาไว้ไม่น้อยแถมผักดองหน่อไม้ดองนึ่ง หน่อไม้ใส่ใหทำเหมือนหน่อไม้ปี๊บ นางพาสองแฝดทำมันทุกอย่างเห็ดหอมตากแห้ง เห็ดหูหนูดำ เห็ดโคนตากแห้ง นางทำเอาไว้ที่ด้านนอกที่เก็บใส่ตระกร้ามาพร้อมน้องของสามีที่นางใส่มิตินั้นนางทำเอาไว้ต่างหากในมิติไม่มีวันเน่าเสียคงสภ
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่สิบเอ็ด
เฉิงเย่หรงเดินมาถึงเกวียนของท่านลุงกู้ด้วยข้าวของมากมาย ร้านข้าวกับร้านขายผ้าห่มมาส่งที่เกวียนพอดีตามเวลานัดหมายคือยามอู๋พร้อมเพื่อนสนิทที่ไปซื้อของเข้าบัานเหมือนกัน บางอย่างมารดาขี้เหนียวถ้าเขาไม่ซื้อไปให้กินจ้างให้นางก็ไม่ยอมให้ตำลึงหลุดออกจากถุงใส่ตำลึงอย่างแน่นอน กู้จางเหว่ยเองก็ได้ผ้าห่มสามผืน
ซือเหม่ยหลันภรรยาของชายอาภัพแห่งหมู่บ้านป่าท้อ บทที่เก้า
"พวกเจ้าเข้ามานั่งในบ้านก่อนนี้ภรรยาข้าชื่อกู้จางฉี" ท่านลุงกู้แนะนำให้ซือเหม่ยหลันรู้จักกันเอาไว้"สวัสดีเจ้าค่ะท่านป้ากู้ข้าเป็นภรรยาของท่านพี่เฉิงเย่หรงที่ท้ายหมู่บ้าน พอดีข้ากับน้องของสามีจับปลามาได้หลายตัวจึงนำมาฝากพวกท่านและอยากจะฝากท่านลุงกู้ซื้อใหมาใส่ผักดองที่ข้าอยากทำเอาไว้กินไว้ขาย ไม่รู
قد تعجبك أيضًا
ข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.2K وجهات النظرพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่39.3K وجهات النظرเวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก
อักษรามณี24.8K وجهات النظرเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่73.0K وجهات النظرพลิกชีวิตพระชายาผู้ถูกทอดทิ้ง
โย่วจื่อฉา423 وجهات النظرเถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ
กระดิ่งจันทร์135 وجهات النظرเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน137 وجهات النظرสาปรักบุษบัน
กามาสุตรา80 وجهات النظر
