Partager

บทที่ 5 ใครเห็นก็ว่าตาย

last update Date de publication: 2025-09-08 17:40:25

ซุนอีเหยียนวิ่งสุดชีวิตให้มาถึงบ้านท่านหมอชาวบ้านให้เร็วที่สุด เพราะไม่รู้ซุนจือหลินจะเป็นเช่นไรบ้างนางโดนงูกัดตัวใหญ่ขนาดนั้นพิษน่าจะแรงด้วย ในใจภาวนาขอให้นางนั้นรอดด้วยเถิด

บ้านท่านหมอฉี้(หมอชาวบ้าน)

"ท่านหมอฉี้อยู่หรือไม่ข้าซุนอีเหยียนเจ้าค่ะ"

"อยู่ ๆ มีเรื่องอันใดล่ะวิ่งหน้าตาตื่นมาอย่างนี้"

"ท่านหมอจือหลินโดนงูกัดเจ้าค่ะช่วยไปดูนางหน่อยเถอะเจ้าค่ะอาการนางไม่ค่อยดีเท่าไหร่"

"ไป ๆ รีบไปช้าไม่ได้"หมอฉี้รับปากไปทั้งที่ไม่รู้ว่าจะรักษาได้หรือไม่เพราะงูนั้นหากมีพิษทางรอดนั้นก็จะมีน้อยลงหรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้

เมื่อมาถึงบ้านซุนมีชาวบ้านมากมายมายืนอยู่ที่หน้าบ้านซุนและพูดคุยเรื่องที่ซุนกวางหวานั้นเสีย ซึ่งยังไม่ได้เป็นข่าวที่จริงหรือออกมาจากปากของซุนอีเหยียน แต่เป็นการตีความกันไปเอง

"ท่านหมอฉี้มาแล้ว"ชาวบ้านต่างแหวกทางให้ท่านหมอได้เข้าไปด้านในบ้านชาวบ้านต่างถามไถ่ซุนอีเหยียนแต่นางนั้นไม่ได้ตอบคำถามใครเลยสักคนแถมปิดประตูบ้านเงียบ

หมอฉี้ที่เห็นบาดแผลของซุนจือหลินก็มองหาทางรอดของนางนั้นยากมาก เพราะงูที่กัดนางนั้นที่พิษ "งูมีพิษเช่นนี้ข้าขอไม่รับปากว่านางจะรอดเพราะโอกาสของนางช่างน้อยนัก"

"ท่านหมอช่วยลูกของข้าด้วยเจ้าค่ะ"ซุนอีเหยียนหลั่งน้ำตาออกมายามรู้ว่าซุนจือหลินนั้นจะไม่รอด ซุนกวางหวาก็ร้องตะโกนถามนางว่าเกิดอันใดขึ้น หากเขารู้ว่าซุนจือหลินกำลังจะจากไปเขาจะทำใจได้หรือไม่

"ท่านหมอวิธีไหนก็ได้ขอแต่ซุนจือหลินรอด ข้าจะหามาให้ท่านจะคิดเท่าไหร่ ข้าจะมาหาให้ท่านหมอฉี้ช่วยลูกข้าด้วย"ซุนอีเหยียนทำใจไม่ได้หากนางนั้นจะเสียซุนอีเหยียนไปซุนกวางหวาเองก็เช่นกัน ฟังจากน้ำเสียงสั่นเครือที่คอยถามไถ่อยู่ตลอดเขาคงจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซุนจือหลินแต่คงจะไม่ได้รู้ว่าซุนจือหลินนางโดนงูมีพิษกัด

"ซุนอีเหยียนทางรอดของนางนั้นน้อยมากพิษของงูนั้นร้ายแรงยิ่งตอนนี้นางนั้นหายใจรวยรินร่างกายไม่รับรู้สิ่งใด หากไม่ขับพิษออกนางอาจจะตายได้ แต่เพราะว่าคนที่โดนงูมีพิษกัดไม่ควรที่จะขับเลือดหรือพิษออกจากบาดแผล

เพราะฉะนั้นข้าจะรักษานางตามวิธีของข้าถ้าโชคดีนางอาจจะรอด แต่ถ้าโชคไม่เข้าข้างนางก็อาจจะตายได้"

"ได้เจ้าค่ะท่านหมอ"เพราะว่าไม่มีทางเลือกหากไม่ทำอะไรเลยปล่อยให้ซุนจือหลินจากไป นางคงจะเสียใจมากเพราะต้นเหตุก็มาจากนางที่ให้ซุนจือหลินอยู่ในห้องจนลืมนางไว้จนนางนั้นโดนงูกัด หากนางเข้าไปหาเร็วกว่านี้ซุนจือหลินนางอาจจะไม่โดนงูกัดก็ได้

"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็มาเป็นผู้ช่วยข้า"

"เจ้าค่ะท่านหมอ"ซุนอีเหยียนช่วยท่านหมอฉี้ล้างบาดแผลให้ซุนจือหลินด้วยน้ำสะอาดตามด้วยสมุนไพรพอกบริเวณบาดแผลพันด้วยผ้าสะอาด ท่านหมอบอกว่าหมั่นเปลี่ยนยาพอกสมุนไพรและล้างบาดแผลด้วยน้ำสะอาด

"นางจะมีไข้ค่อยดูแลนางอย่าให้ห่างส่วนเรื่องเงินเจ้าไม่ต้องหามาให้ข้าหลอก"

"ขอบคุณท่านหมอเจ้าค่ะ ขอบคุณมาก ๆ เจ้าค่ะ"

"ไม่ต้องไปส่งข้าอยู่ดูแลนางเถอะ"

หลังจากท่านหมอกลับออกไปซุนอีเหยียนจึงเข้าไปหาซุนกวางหวาและบอกเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้ "คืนนี้น้องจะต้องอยู่ดูแลนางท่านพี่กินข้าวและดื่มสมุนไพรต้มก่อนนะเจ้าคะ"

"ลูกอาการเป็นเช่นไรบ้าง"

"ไม่ค่อยดีเจ้าค่ะ"ซุนอีเหยียบเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะกลัวว่าสิ่งที่นางคิดนั้นจะเป็นจริง ท่านหมอบอกให้นางเตรียมใจหากพรุ่งนี้ซุนจือหลินนางยังไม่รู้สึกตัว

"อืม น้องออกไปดูลูกเถอะ"ซุนกวางหวาที่ได้รับรู้สิ่งที่ซุนอีเหยียนพูดก็ได้แต่ภาวนาขอให้ลูกรอด เพราะหากเสียลูกไปเขาคงจะหมดอาลัยตายอยาก

ยามอิ๋น(03.00-04.59 น)

"ซุนจือหลินลูกคงไปแล้วสินะ"ซุนอีเหยียนที่นอนเฝ้าซุนจือหลินจนนางเผลอหลับและนางได้ฝันถึงซุนจือหลินที่มาลานาง ในความฝันซุนจือหลินนางนั้นสวยมากนางบอกว่านางไม่ได้จะไปไหนเพียงแต่เวลาของนางนั้นหมดลงแล้ว คนที่จะมาใช้ชีวิตต่อจากนางคือตัวแทนของนาง

"เจ้าช่างวาสนาน้อยนัก"ซุนอีเหยียนมองร่างของซุนจือหลินที่หยุดหายใจแล้ว แต่ใครกันที่จะมาใช้ชีวิตของซุนจือหลินต่อ

ปี 2024

โรงพายาบาลxxxxx

ห้องดับจิต

น้ำขิงมองร่างของตัวเองที่ไร้วิญญาณไม่คิดว่าจะได้มายืนมองร่างของตนเองแบบนี้ หากไม่ใช่เพราะคนพวกนั้นเธอก็คงไม่ต้องมาตายแบบนี้ "ทำไมชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้กัน"

"ถึงฆาตอย่างไรเล่า"

"ท่านเป็นใครยมบาลเหรอ"น้ำขิงไม่ใช่คนที่กลัวสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่แล้ว เพราะโตมากับวัดจึงไม่ได้กลัวสิ่งพวกนี้ แล้วอีกอย่างยมบาลสมัยนี้แต่งตัวกันแปลก ๆ หรือว่าจะแต่งคอลเพลย์

"นังเด็กวาจาไม่เป็นมงคลวาจาเจ้ามันสมควรแล้วที่จะเป็นเช่นนี้ ดวงวิญญาณดื้อรั้นเช่นนี้ทำไมต้องเป็นข้าที่มารับผิดชอบด้วย"ผู้มีแสงหรือผู้จัดการดวงวิญญาณที่เกิดและดับผิดที่ผิดทางให้ไปอยู่ในที่ที่ ถูกต้อง เช่นดวงวิญญาณของสตรีนางนี้ที่เกิดและดับผิดที่ผิดทางและภพพบชาติที่ควรจะเกิด

"อ่าว ลุงพูดงี่ก็สวยดิครับ"น้ำขิงขึ้นอย่างแรงมาว่าเธอแถมภาษาที่ตาลุงตรงหน้าพูดก็แปลก ๆ เหมือนภาษาโบราณพิลึก

"ลุงหรือข้าคือผู้ที่จัดการดวงวิญญาณของเจ้าให้อยู่ในที่ที่ ถูกต้องอีกอย่างเจ้าควรจะเรียกข้าว่าผู้จัดการดวงวิญญาณไม่ใช่ท่านลุงอายุข้าเพียงห้าร้อยปีเท่านั้นยังไม่แก่"

"แก่ค่ะตั้งห้าร้อยปีหากเป็นหนูคงเกิดใหม่มาห้ารอบแล้ว ฮ่า ๆ"

"หัวเราะให้พอเพราะเวลาของเจ้าในภพชาตินี้ได้หมดลงแล้ว แต่อีกภพหนึ่งยังรอเจ้าอยู่ ชลนิภา ไอยรา อายุ 23 ปี ชื่อเล่น น้ำขิง สาเหตุการเสียเกิดจากวิ่งหนีพวกเจ้าหนี้ของแม่เลี้ยงจนตกน้ำตายเพราะว่ายน้ำไม่เป็น"

"โอ่ว นึกว่าทำงานเทศบาลรู้ลึกจริงลุง"ใช่เพราะหากไม่ใช่คนพวกนั้นเธอก็จะไม่ตาย แต่ก็ไม่รู้ว่าถ้าถูกจับได้จะเจอและโดนอะไรบ้าง ตายก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องมารับรู้เรื่องน่าปวดหัวแบบนั้นอีก

"ข้ารู้ทุกอย่างของดวงวิญญาณเป็นเรื่องปกติ เพราะต้องพาดวงวิญญาณไปส่งยังที่หมายเช่นดวงวิญญาณของเจ้าน้ำขิง"

"แล้วหนูจะได้ไปสวรรค์หรือนรกล่ะท่านลุง"

"คิดว่าที่ผ่านมาเจ้าใช้ชีวิตมาแบบไหนล่ะ ตกปลาในเขตวัด หรือเล่นไพ่ในงานศพกัน"

"เอ่อ เรื่องนั้นหนูว่าเราสามารถประนีประนอมกันได้นะ เรื่องดี ๆ หนูก็มีเช่นทำงานหาเลี้ยงครอบครัว หนูทำงานร้านอาหาร ทำงานเป็นเด็กเข็นผักในตลาด อาชีพที่ทำก็สุจริตทั้งนั้น"

"ชีวิตเจ้านั้นน่าสงสารเจ้าใช้ชีวิตใหม่ที่เจ้าจะได้รับให้คุ้มค่า"

"ชีวิตใหม่หรือจะให้หนูตายแล้วฟื้นเหรอคะ"

"เจ้านั้นตายแล้ว แต่เจ้าในอีกภพหนึ่งยังไม่ตายข้าจะพาเจ้าไปดู"

บ้านตระกูลซุน

น้ำขิงมองร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นช่างเหมือนกับใบหน้าของเธออย่างกับฝาแฝดกัน แต่การแต่งตัวเหมือนกับตาลุงที่พาเธอมาที่นี่

"นางชื่อ ซุนจือหลิน ลูกสาวคนโตของ ซุนกวางหวากับซุนจ่างลี่ที่เสียไปนานมากแล้ว นางมีน้องสาวต่างบิดามารดาชื่อ ซุนเพ่ยหนิง แต่งงานออกไปแล้ว และนางมีแม่เลี้ยงชื่อ ซุนอีเหยียน"

"ทำไมเธอถึงมีใบหน้าเหมือนกับหนู"

"โลกคู่ขนานเจ้าคือนางและนางคือเจ้า หลังจากที่เจ้าเข้ามาอยู่ในร่างของนางเรื่องราวของนางตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบันเจ้าจะได้รับรู้เอง"

"หนูมีทางเลือกอื่นอีกไหมคะ"

"จะเข้าร่างของนางและใช้ชีวิตต่อจากนางหรือจะดับสลายหายไป เจ้ามีทางเลือกเพียงสองทาง"

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   ตอนพิเศษแถม อาโม่&อาเฉียว กระโจมสั่น nc

    ยามจื่อ(23.00-00.59 น.) หลังจากที่คุณชายป๋อเหวินลุกออกไปจากกระโจมอาโม่รับรู้ได้ทันทีว่าผู้เป็นนายไปไหนและคงจะไม่กลับเข้ามานอนอีก สุดท้ายก็กลืนน้ำลายตัวเองจนได้ ในกระโจมที่มีเสียงการหายใจของคนที่นอนหลับไปอย่างอาเฉียวเปการหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แต่อีกหนึ่งคนที่หายใจออกมาร้อยจากภายในและการหายใจเร็วขึ้นเพื่อระบายความร้อนในกาย "เฉียวเอ๋อร์" เสียงกระซิบที่ชวนให้คนที่หลับไปแล้วนั้นตื่นขึ้นมาด้วยอาการขนลุกทั่วทั้งตัว เพราะเสียงกระซิบที่มาจากบุรุษที่นอนอยู่ด้านหลังอย่างแนบชินอิ่งกายกัน "เฉียวเอ๋อร์ หลับแล้วหรือ" "…" "เฉียวเอ๋อร์" "เจ้าทึ่มหยุดเรียกข้าเสียทีรบกวนการนอนของข้าเจ้ารู้หรือไม่" "นายท่านออกไปแล้ว"อาโม่กอดกระชับอาเฉียวเหมือนกับกอดกระต่ายตัวสีขาวขนปุกปุยอย่าง แถมขู่เก่งอีกด้วย "ข้ารู้แล้วเจ้าเองก็นอนได้แล้วยามก็ไม่ได้เฝ้านิ" "เฉียวเอ๋อร์เจ้าบอกว่ารู้แล้วไยทำเย็นชาใส่ข้าแม่กระต่ายน้อยขนปุกปุยของข้า" "…"อาเฉียวรู้ว่าคนรักอย่างอาโม่นั้นต้องการที่จะทำอะไร แต่สถานที่เช่นนี้เห็นทีจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่ เพราะไม่ใช่สถานที่ที่คุ้นเคยและอีกอย่างมาต่างถิ่นอีกด้วย "เฉียวเอ๋อร์ช่วงเย็

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   ตอนพิเศษ มู่ซงหยวนลูกสอง nc

    "ท่านพี่ทำไมถึงมานั่งหลับได้เจ้าคะ แล้วใครดูลูกกัน""ท่านพ่อ ท่านแม่ดูอยู่น้องหญิง พี่นั้นไม่ไหวจริง ๆ "เพราะที่บ้านมีเด็กไล่เลี่ยกัน ทั้งลูกของมู่จื่อเหมย ลูกของเสี่ยวหมิง แถมมู่จื่อเหมยก็ตั้งครรภ์อ่อน ๆ อีกแล้ว เพราะเจ้าหลี่ช่านคนเดียวเลย"ท่านพี่เล่นกับลูกเยอะไปหรือเปล่าเจ้าคะ ซินอี๋กับซิงอี ถึงได้ติดท่านพี่ ตอนกลางคืนน้องบอกให้พากันนอนก็ไม่ยอมนอนกัน ถึงได้มานั่งหลับอยู่นี่ไงเจ้าคะ""น้องหญิงเด็กแฝดทั้งสองคนยิ่งโตยิ่งพลังเยอะ ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พี่เล่นกับลูกเสร็จก็ต้องไปหาหลาน ๆ ต่อ เพราะเดี๋ยวหลานจะลืมพี่ได้ ตอนนี้ซุนเพ่ยหนิงก็พึ่งตั้งครรภ์อีกหลายเดือนสมาชิกใหม่บ้านเราถึงจะออกมาป่วน พร้อมลูกของพี่ใหญ่ฉวน"แต่ว่าพี่ไม่เหนื่อยนะ มีเพิ่มอีกคนดีหรือไม่น้องหญิงพี่อยากได้ลูกสาว"แฝดชายนั้นพลังแรงมาก แถมไม่รู้จักเหนื่อยกันอีก แถมเป็นแฝดชายชอบมาแย้งนมของซุนจือหลินกินอีก"ท่านพี่ลูกพึ่งได้ไม่กี่เดือนเอง ท่านนี่มันหาทางเจ้าเล่ห์ตลอดเลย""แต่เจ้าหลี่ช่านลูกยังเล็กอยู่เลย ทำน้องเล็กตั้งท้องอีกแล้ว เจ้านั่นไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหรืออย่างไรกัน""ให้ลูกโตกว่านี้หน่อยเจ้าคะ น้องถึงจะยอมปล่อยให้

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   ตอนพิเศษ อาหาน&ซุนเพ่ยหนิง ใช้ชีวิตคู่ nc

    1 ปี ต่อมาเมืองหยางหมิงอาหานมาเมืองหยางหมิงกับซุนเพ่ยหนิงเป็นครั้งแรกเขานั้นรับภารกิจมาจากพี่ซงหยวน เพราะมาดูแลความคืบหน้าของสาขาเมี่ยงปลาห้าสหายในเมืองหยางหมิงไม่ว่าจะเป็นสถานที่ตั้งที่จะต้องเข้าถึงผู้คนรวมถึงที่ดินด้านนอกเมืองที่อยู่ไม่ไกล ในการทำเป็นแปลงผักและขุดสระเลี้ยงปลาจำนวนหลายสระ เพื่อให้เพียงพอต่อการขายต่อวันส่วนด้านคนที่จะมาดูแลทั้งการทำแปลงผักและการเลี้ยงปลาจนไปถึงขั้นตอนการขนส่งไปยังในเมืองนั้น จะเป็นทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากสนามรบร่างกายพิการ แต่ก็จะได้เงินเป็นรายเดือนเหมือนคนปกติคนพวกนี้น่าสงสารหลังจากผ่านสงครามมานั้นก็ไม่สามารถที่จะเข้าทำงานตามสถานที่ต่าง ๆ ได้ทั้งที่คนพวกนี้ยอมสละชีวิตของตนเอง เพื่อปกป้องบ้านเมืองพี่ซงหยวนเลือกใช้คนกลุ่มนี้ที่ไม่มีข้อเสียเลย เเม้ร่างกายจะพิการ แต่ล้วนมีฝีมือกันทั้งนั้นการมาเปิดสาขาที่เมืองหยางหมิงนั้นไม่ใช่การมาขยายกิจการอย่างเดียวเมืองที่เป็นแหล่งธุรกิจมักมีทั้งดีและไม่มี แต่การที่จะมาเปิดการค้าที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมีการเก็บค่าส่วยจากเจ้าหน้าที่รัฐยิ่งมีการเปิดกิจการใหญ่โตยิ่งเสียค่าแลกเข้ามากเช่นในครั้งนี้พี่ซงหยวนจ่ายไ

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   ตอนพิเศษ ป๋อเหวินลับหลังมู่ซงหยวน nc

    เรือนตระกูลป๋อหลังจากที่ร่วมงานจนส่งคู่บ่าวสาวเข้าห้องหอเสร็จก็ได้อยู่พูดคุยกับผู้ใหญ่สักพัก โดยเฉพาะคนที่เป็นพี่ชายของเจี้ยนโปคนที่เขานั้นพึ่งจะเคยเจอพี่จ้าวเฟยหลง เป็นพี่ใหญ่ของทุกคนยามอยู่ที่ค่ายทหารนับถือกันเป็นพี่เป็นน้องและเป็นคนที่ทุกคนดูจะเคารพนับถือเอามาก พี่มู่ซงหหยวนยังมีความเกรงใจและอ่อนข้อลงให้แสดงว่าคงไม่ธรรมดา"เจี้ยนโปเมื่อไหร่คู่เราจะได้แต่งงานกันเสียที""ยังไม่ครบหนึ่งปีตามที่รับปากพี่ซงหยวนเลย""แต่เสี่ยวหมิงแต่งไปแล้วนะ เจ้าไม่อยากแต่งเร็ว ๆ หรือ""สัญญาก็ต้องเป็นสัญญาท่านเองก็ทำผิดแล้วข้อหนึ่ง""เจ้าก็ด้วย เพราะเจ้าข้าจึงผิดต่อพี่ซงหยวนเช่นนี้""งั้นเจ้าก็หยุดทำสิ""ได้ไงกันเสียบคาขนาดนี้แล้วเจ้าคิดจะทิ้งผัวไว้กลางทางหรือไงกัน เป็นเมียประสาอะไรกันใจร้ายที่สุด"ปึก!"อ๊าาาา""จะขยับทำไม่กันไม่อยากผิดก็ไม่ต้องทำสิ""อ๊าาา…อ๊าาา""ได้ไงกันเสียงเจ้าครางน่าฟังเช่นนี้ข้ายิ่งต้องรีบขยับเร็ว ๆ"พั๊บ พั๊บ พั๊บพั๊บ พั๊บ พั๊บพั๊บ พั๊บ พั๊บ"นี่…อ๊ะ…อ๊ะ~""หึหึ"ป๋อเหวินแอบหัวเราะในลำคอไหนบอกไม่ให้ทำแล้วครางทำไมกัน สวนทางเสียจริงแล้วที่ร้องอยู่ใต้ร่างของเขานั้นน่าจะเป็นคำต

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   ตอนพิเศษ เสี่ยวหมิงเข้าหอครึกครื้น nc

    คืนเข้าหอคู่บ่าวสาวตอนนี้ได้เข้าห้องหอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ด้านนอกงานก็เหลือแต่คนที่อยู่ดื่มกินเฉลิมฉลองกัน ส่วนใหญ่จะเป็นคนสนิทเสียมากกว่า"ดื่ม ๆ ให้ข้าสักจอกน้องจ้าว""ขอรับพี่โจว""ฮ่า ๆ ให้มันได้อย่างงี้บุรุษนั้นต้องดื่มสุรา""พี่ซงหยวนไหนพี่บอกไม่ถูกกันไง""ข้าเองก็ไม่รู้คงจะเมามั้งเลยจำไม่ได้ว่าไม่ชอบขี้หน้ากันอยู่"ตอนนี้ทั้งท่านลุงโจวและพี่จ้าวของเขานั้นนั่งคอตกดื่มสุรากัน แต่คงจะกำลังเมาจนได้ที่แล้ว เพราะหากไม่เมาคงจะไม่พูดคุยกันดีเช่นนี้"จะเอาไว้แบบนี้หรือพี่""ใช่ เมาก็นอนอยู่ที่นี่แหละพรุ่งนี้ค่อยมารับมีคนคอยคุ้มกันอยู่เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าจะต้องรีบกลับแล้วเจ้าเองก็ไปส่งนางเสียด้วยท่านพ่อท่านแม่นั้นกลับไปได้สักพักแล้ว""ขอรับ"มู่ซงหยวนต้องกลับบ้าน เพราะซุนจือหลินกลับไปพร้อมกับมู่จื่อเหมยคงจะไปคุยเล่นกันตามปะสาคนท้องเหมือนกันเจ้าหลี่ช่านก็ตามเมียไปด้วยตัวติดกันไม่ห่างเขาเห็นแล้วสงสารน้องเล็กแทนอาหานพาซุนเพ่ยหนิงกลับบ้านซุน เพราะตอนนี้อาการของนางก็เริ่มจะเมาแล้วเหมือนกัน ส่วนพี่จ้าวนั้นไม่ต้องห่วงถึงจะมองไม่เห็น แต่บอกได้เลยว่ามีเป็นสิบคนสบายใจได้บ้านมู่ซงหยวน&ซุนจือหลิน

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   ตอนพิเศษ หลี่ช่านเจอมู่จื่อเหมยครั้งแรก nc

    อดีตของหลี่ช่านและมู่จื่อเหมยในเมืองมู่จื่อเหมยมักจะเข้ามาเดินเที่ยวในเมืองอยู่บ่อย ๆ สถานที่ที่นางนั้นจะชอบไปมากที่สุดคือตลาดมืดที่ไม่ใช่ตลาดที่ขายของตอนกลางคืน แต่ตลาดมืดที่นางจะไปนั้นเปิดตลอดทั้งวันของที่ขายเป็นของหายากและบางอย่างราคาถูกกว่าในเมืองที่ขายกันแต่ต้องเป็นคนดูเป็นเท่านั้น เพราะที่ตลาดมืดขายของปลอมกันก็เยอะราคาถึงได้ถูกนางเองก็เคยโดนมาจนพรุนหมดแล้วจึงได้ทักษะการดูของมาว่าแท้หรือปลอม"แม่นางท่านมาอีกแล้ววันนี้ข้ามีกำไลสวย ๆ แม่นางสนใจหรือไม่ราคากันเอง""ข้าขอดูก่อนเจ้าค่ะ"..."อย่าทำน้องข้าเลย อึก!""เป็นหนี้ก็ต้องใช้หนี้ไม่ใช่เป็นขโมยเช่นนี้ น้องเจ้าสามารถชดใช้หนี้แทนได้นะทั้งหมดเลย""ไม่ ๆ ขอรับน้องข้ายังเด็กมากขอรับนายท่าน ปล่อยพวกเราไปเถอะขอรับ นายท่านหลี่ข้าสัญญาว่าจะหาเงินมาใช้หนี้ท่านอย่างแน่นอนขอรับ""เอาตัวเด็กไป"หลี่ช่านหรือนายท่านหลี่เจ้าของโรงเหล้าย่านธุรกิจสีเทาและพวงตำแหน่งเจ้าของปล่อยเงินกู้ในคนที่เดือดร้อนคิดดอกเบี้ยแบบคนกันเองทั้งนั้น หึ"ขอรับ"เฉินลี่มือขวาคนสนิทนายท่านหลี่"นายท่าน อึก ข้าน้อยขอร้องขอรับ"มู่จื่อเหมยยืนมองสถานการณ์ตรงหน้าชายผู้นั้

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   บทที่ 12 บ้านมู่เดือด

    มู่ต๋าและมู่ฉวนกลับมาถึงบ้านก็ค่ำ เจอกับท่านแม่มู่ที่นั่งทำหน้าไม่พอใจอยู่ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมาเพียงทำท่าทางที่ไม่พอใจออกมาเท่านั้นคงจะกลัวว่าหากพูดอะไรไม่ดีจะโดนท่านพ่อมู่ดุเอา"ไปทำเตียงให้เจ้าสามกันเถอะอย่าไปสนใจแม่เลย"มู่ต๋ารู้ว่ามู่น่าหลิงไม่พอใจแต่ก็พูดออกไปไม่ได้ เพราะหากนางพูดเขานั้น

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   บทที่ 11 มู่น่าหลิงคนถือเงิน

    หลังจากที่มู่ฉวนกับมู่เจียอิ่งสะใภ้ใหญ่ออกจากบ้านไป มู่ต๋าก็เข้าห้องไปพูดคุยกับมู่น่าหลิงและมีปากเสียงกันเกิดขึ้นในห้อง ส่วนคนที่อยู่ข้างนอกอย่างมู่จื่วชิวกับมู่ซินอี๋สะใภ้รองไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปห้ามสงครามในห้องใหญ่ เพราะไม่มีใครเคยได้เข้าไปในห้องนั้นนอกจากเจ้าของห้องที่ทะเลาะกันอยู่ด้านในห้อง"

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   บทที่ 10 มู่ซงหยวนกลับบ้าน

    ซุนจือหลินเห็นว่าท่านแม่เล็กของนางเศร้าเพราะเป็นห่วงซุนเพ่ยหนิงที่ไม่ส่งข่าวกลับมาที่บ้านบ้าง แต่มองในแง่ดีซุนเพ่ยหนิงนางอาจจะไม่ว่าง แต่หากมองตามอุปนิสัยของซุนเพ่ยหนิงนั้นมีบางอย่างที่แปลกออกไป ซุนเพ่ยหนิงเป็นคนรักครอบครัวไม่มีทางที่นางจะขาดการติดต่อจากครอบครัวนอกเสียจากนางกำลังเจอเรื่องที่ลำบากใ

  • ซุนจือหลินข้าจะเป็นคนขายผักที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน   บทที่ 9 รับภารกิจที่ 1

    ซุนจือหลินสะดุ้งตื่นทันทีหลังจากที่ท่านผู้มีแสงผลักนางออกมาจากถุงวิเศษ ในตอนนี้นางมีถุงวิเศษกับกระบอกน้ำวิเศษที่ท่านเทพให้มาดื่มและภารกิจที่นางจะต้องทำ และไม่สามารถที่จะยกเลิกภารกิจได้และหากทำภารกิจไม่สำเร็จจะถูกหักเงิน 50 อีแปะ หากติดลบดวงวิญญาณจะหายไปในการทำภารกิจจะได้เงิน 10 อีแปะ หากทำภารกิจสำ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status