บทที่ 18 สำนักแพทย์โอสถกลาง3

บทที่ 18  สำนักแพทย์โอสถกลาง3

ซูเม่ยลงมือทันทีที่สัญญาณเริ่มการทดสอบดังขึ้น  สมุนไพรตรงหน้าถูกซูเม่ยคัดแยกเป็น 3  กองด้วยกัน  คือสมุนไพรรักษา  สมุนไพรพิษ  และสมุนไพรที่เป็นได้ทั้งสองประเภท  นั่นคือการจัดประเภทสมุนไพรนั่นเอง   สมุนไพรกองแรกถูกนางเขียนชื่อและสรรพคุณอย่างละเอียด พร้อมระบุหมายเลขบนช่องลิ้นชักให้ตรงกับรายชื่อในกระดาษ  เพื่อง่ายต่อการค้นหา  สร้างความแปลกใจให้กับผู้คุมการทดสอบที่ยืนดูอยู่ใกล้บริเวณโต๊ะ ป้องกันการทุจริต

ชายวัยกลางคนผู้เป็นแพทย์โอสถขั้นกลาง เขาถูกส่งมาประจำการคอยสอดส่องดูแลโต๊ะของสตรีน้อยนางหนึ่งที่มาทดสอบ เพราะไม่มีผู้ใดอยากมาโต๊ะนี้จึงเตะเขาออกมาแทน  แต่ยามนี้เขาไม่เสียใจที่มาโต๊ะนี้เลย  นางช่างน่าเหลือเชื่อ  การหยิบจับสมุนไพรที่ถูกวิธี คล่องแคล่วรวดเร็ว  จัดการอย่างมีระเบียบ และถูกต้อง  จากที่เมียงมองอยู่ไกลๆ  ตอนนี้เขาเข้ามาเกาะขอบโต๊ะอย่างไม่รู้ตัว

ซูเม่ยเองก็จัดสมุนไพรโดยไม่สนใจรอบกาย  นางเขียนสมุนไพรชื่อแล้วชื่อเล่าจนสมุนไพรหมดกองสุดท้าย  และหมดตะกร้าทุกตะกร้านางจึงหยุดมือและนวดข้อมือตนเองเบาๆคลายความเมื่อยล้าจากการเขียนติดต่อกันเป็นเวลานาน

"ยังไม่หมดเวลา  แม่หนูจะตรวจสอบอีกรอบก็ย่อมได้" แพทย์โอสถขั้นกลางวัยกลางคนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเมื่อเห็นอนาคตของเด็กสาวผู้นี้ว่าต้องผ่านการทดสอบเป็นแน่  ครานี้แหละเจ้าเพื่อนที่เตะเขาออกมาต้องน้ำตาตกใน  แค่คิดก็สนุกแล้ว  อยากเห็นสีหน้าเจ้าพวกนั้นจริงๆ

"เจ้าค่ะ"   ซูเม่ยแม้มั่นใจในคำตอบทั้งหมดแล้วก็ตาม นางก็ยินดีตรวจสอบสมุนไพรแต่ละชนิดในช่องลิ้นชักอีกครั้งตามคำแนะนำของชายวัยกลางคนว่าตรงกับหมายเลขในกระดาษหรือไม่  ผ่านไปสักพักสัญญาณหมดเวลาก็ดังขึ้น

"ผู้เข้าทดสอบทุกท่านวางมือ!!!!"

เมื่อหมดเวลาอุปกรณ์เครื่องเขียนถูกเก็บไปในทันที  แพทย์โอสถขั้นกลางและขั้นสูงเข้าตรวจสอบความถูกต้องตั้งแต่โต๊ะแรกทีละโต๊ะอย่างช้าๆ เพื่อความถูกต้อง 

โต๊ะแรกถูกตรวจการทดสอบซึ่งการตรวจผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขาแยกสมุนไพรได้ไม่ถึง  200  ชนิด ทำให้ถูกเชิญตัวออกไปทันที

โต๊ะที่สอง  ที่สาม  ที่สี่  ถูกตรวจไปตามลำดับซึ่งยังไม่มีโต๊ะไหนผ่านการทดสอบเลย  แพทย์โอสถขั้นสูงเมื่อตรวจทั้งสี่โต๊ะเสร็จก็เตรียมเดินออกจากห้องไปทันที โดยไม่รอตรวจสอบโต๊ะที่ห้าของซูเม่ยแต่โดนแพทย์โอสถขั้นกลางที่ประจำโต๊ะที่ห้ากล่าวรั้งไว้  จึงกลับมาตรวจสอบอย่างไม่เต็มใจ

ซูเม่ยที่ยังคงยืนอยู่บริเวณโต๊ะตนเองก็ยังคงสีหน้าเช่นเดิม แม้จะเกือบโดนทอดทิ้งไว้เบื้องหลัง ซึ่งเป็นการดูถูกอย่างรุนแรง  และไม่ควรมีแพทย์โอสถพฤติกรรมเช่นนี้ในสำนักแพทย์โอสถกลาง

แพทย์โอสถทั้งหมดเข้ามาตรวจสอบและให้คะแนน  ต่างตื่นตระหนกตกใจกับผลการทดสอบที่ตรวจไปได้เพียงไม่กี่ชนิดก็เห็นถึงความละเอียดของผู้เขียน  นอกจากความถูกต้องแล้ว ยังจัดเรียงได้ดี  จนทุกคนเร่งมือตรวจอย่างตื่นเต้น โดยเฉพาะแพทย์โอสถขั้นสูงที่ปรี่เข้ามาตรวจด้วยตนเองอย่างไม่เชื่อสายตา  สมุนไพรทุกต้นถูกพลิกไปมาเพื่อตรวจสอบ  ลิ้นชักทั้งสามร้อยกว่าใบถูกเปิดและขานชื่อสมุนไพร พร้อมสรรพคุณ

'นี่มัน...เด็กสาวผู้นี้ทำได้เช่นไร'  ผลการตรวจอยู่ในมือของชายชราที่ยังคงสั่นเทา 

'ถูกต้องทั้งหมด  สมุนไพร300 กว่าชนิด ถูกเขียนจนครบ'  เขายังคงไม่เชื่อเข้าสุ่มตรวจอีกครั้ง  ปรากฎว่ายังคงถูกต้องเช่นเดิม ไม่ผิดแม้แต่ชนิดเดียว

แพทย์โอสถขั้นสูงมองไปยังเด็กสาวที่ปิดบังใบหน้าด้วยผ้าโปร่งบาง แม้ดวงตายังงดงามเช่นนี้ ภายใต้ผ้าปิดบังใบหน้านั่นก็คงมิต่างกัน  และความสามารถระดับนี้ด้วยวัยเพิ่งพ้นพิธีปักปิ่นจะเรียกว่าอัจฉริยะก็คงไม่เกินไป แต่คงต้องรอดูว่านางจะเป็นอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะหรือไม่  ผลการสอบขั้นกลางคงจะพอชี้วัดได้

"ผะ...ผ่านการทดสอบ!!!!!" แพทย์อาวุโสประกาศด้วยเสียงสั่นเครือ

"ยินดีด้วยแพทย์โอสถขั้นต้น" แพทย์โอถที่ร่วมตรวจการทดสอบกล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน

ภายนอกห้องทดสอบ ท่ามกลางสายตาของคนที่ออกมาก่อนหน้าที่เคยดูถูกนาง ซึ่งยังคงเฝ้ารอผลการทดสอบของเด็กสาวที่พวกเขาเคยดูแคลน  

"เหอะ  เด็กสาวอายุแค่นั้นถึงจะเป็นคนตะกูลตวนมู่จริงจะสอบผ่านได้อย่างไร  ขนาดคนอายุเช่นพวกเรายังสอบหลายครั้งก็ยังไม่ผ่านเลย"

"ใช่ สำนักแพทย์โอสถกลาง  ผ่านยากเสียยิ่งกว่ายาก"

แต่ผลกลับไม่เป็นไปตามที่พวกเขาคาดการณ์ว่านางคงออกมาวิ่งหนีร้องไห้กลับบ้านไป  ซูเม่ยไม่สนใจเดินผ่านคนเหล่านั้นไป ไม่แม้แต่จะชายตามองด้วยซ้ำไป นางเดินตามเจ้าหน้าที่ขึ้นไปยังชั้นที่สี่ เนื่องจากได้แจ้งความจำนงขอทดสอบแพทย์โอสถขั้นกลางต่อเลย  จนคนที่เฝ้ามองต่างตาถลนออกมาเมื่อเห็นนางเดินขึ้นไปชั้นบน แทนที่จะเดินลงชั้นล่าง 

"นะ...นี่นางสอบผ่านงั้นเหรอ  ปะ..เป็นไปไม่ได้"