บทที่ 18 สำนักแพทย์โอสถกลาง4

บทที่ 18 สำนักแพทย์โอสถกลาง4

ห้องการทดสอบแพทย์โอสถขั้นกลาง ชั้นที่สี่

เมื่อได้รับการแจ้งจากชั้นที่สาม  ทุกคนในชั้นที่สี่ต่างรอคอยการมาถึงของเด็กสาวที่ผ่านการทดสอบเป็นแพทย์โอสถขั้นต้นด้วยคะแนนเต็มซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนเลย  แม้แต่ท่านปรมาจารย์โอสถในคราแรกที่ลองทำการทดสอบยังไม่สามารถเขียนทุกอย่างได้เสร็จทันเวลาเลย

แพทย์โอสถขั้นสูงที่อยู่ชั้นที่สามก็ตามมาในชั้นที่สี่ด้วย เพื่อเข้าดูการทดสอบนี้อย่างใกล้ชิด

ซูเม่ยที่มาถึงในชั้นที่สี่  ก็พบกับแพทย์โอสถขั้นสูงมากกว่า 10 คนที่อยู่ภายในห้องและมีนางเป็นผู้เข้าสอบเพียงคนเดียวเท่านั้น สองคนก่อนหน้าไม่สอบผ่านก็สอบตกกลับไปแล้ว

ภายในห้องมีสมุนไพรสดมากมายยิ่งกว่าการทดสอบขั้นต้นหลายเท่านัก และมีอุปกรณ์สำหรับการเตรียมสมุนไพรให้พร้อมสำหรับการใช้ในการปรุงโอสถ

"การทดสอบแพทย์โอสถขั้นกลาง  คือการเตรียมสมุนไพรสำหรับการปรุงยา"  เมื่อซูเม่ยนั่งลงบนเก้าอี้ที่มีเพียงหนึ่งเดียวในห้องโถงโล่ง  ก็มีเสียงดังขึ้นจากปากชายชราผมขาวท่านหนึ่งที่อยู่ท่ามกลางแพทย์โอสถขั้นสูงทั้งหมด  ซึ่งชายผู้นั้นมีความแตกต่างด้วยอาภรณ์ที่สวมใส่มีสีขาวขลิบทอง  ส่วนคนอื่นเป็นสีขาวขลิบดำเท่านั้น

"...." ซูเม่ยเงียบอย่างตั้งใจฟัง

"เทียบยาในซองทั้งหมดนี้  เลือกเพียง 5  เทียบยา  จัดเตรียมสมุนไพรในเทียบยาให้พร้อมสำหรับการปรุงโอสถภายใน 1 ชั่วยาม"

ซูเม่ยมองสมุนไพรสดอย่างครุ่นคิด  โอสถบางประเภทใช้สมุนไพรทั้งสด   แห้ง  และกลั่นเป็นน้ำ  สมุนไพรสดนั้นไม่เป็นปัญหา  แต่สมุนไพรแห้งกับกลั่นเป็นน้ำ  ย่อมต้องใช้เวลาบางชนิดต้องตากแห้งโดยใช้แสงแดด  บางชนิดแค่ผึ่งลม  ส่วนการกลั่นเป็นน้ำใช้การต้ม เคี่ยว ซึ่งต้องใช้เวลานาน แต่ว่าหากใช้วิธีนั้น......จะได้หรือไม่

ซูเม่ยหันมองอุปกรณ์ที่จัดเตรียมไว้ให้   ก็พอจะพลิกแพลงการใช้งานได้บางส่วน  จึงคลายความกังวลใจลง

"ถ้าพร้อมแล้วก็มาหยิบเทียบยา"  ชายชราเมื่อเห็นผู้เข้าทดสอบกลับมาสงบนิ่งคล้ายกับขบคิดวิธีการไว้เรียบร้อยแล้ว ก็ให้สุ่มเลือกเทียบยา

ซอง 5 ซองถูกซูเม่ยหยิบออกมาอย่างไม่ลังเลจากซองทั้งหมดเกือบ 30 ซอง  นางเดินกลับไปนั่งที่  เพื่อรอสัญญาณเริ่มการทดสอบ 

ชายชราในชุดขาวขลิบทองมองเด็กสาวเบื้องหน้าอย่างพินิจพิจารณา  แม้เด็กสาวผู้นี้จะไม่ใช่คนแรกที่สอบผ่านแพทย์โอสถขั้นต้นในวัยเพียง 16 ปี  แต่ก็ไม่เคยมีใครได้คะแนนเต็ม แม้แต่ผู้ทรงวัยวุฒิทั้งหลาย  เขาจึงค่อนข้างคาดหวังในการทดสอบครั้งนี้ของนางไม่น้อย

'จะเกิดอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะในรอบร้อยปีหรือไม่'

"เริ่มการทดสอบ!!!!"

ซูเม่ยลุกขึ้นพร้อมเปิดซองเทียบยา ทั้ง 5 ซอง  ปรากฏว่าเป็นเทียบยาสมานแผล  ยารักษาพิษแมงมุมดำ  ยาสมานกระดูก  ยาบำรุงเลือดลม  และยาห้ามเลือด   นางกวาดตามองสมุนไพรอย่างรวดเร็ว เมื่อไม่เห็นสิ่งผิดปกติใดก็พับเก็บใส่ซองตามเดิม

สมุนไพรในเทียบยามีทั้งเตรียมสด  แห้ง และเป็นน้ำ  นางจึงรีบดัดแปลงอุปกรณ์ที่ให้เป็นเตาสำหรับอบแห้งสมุนไพร  มือบางหยิบจับอุปกรณ์และสมุนไพรอย่างคล่องแคล่ว 

สมุนไพรที่ใช้ถูกคัดแยกเป็นห้ากองตามเทียบยาห้าซอง  สมุนไพรน้ำถูกเตรียมเป็นอันดับแรกเนื่องจากต้องเคี่ยวเป็นเวลานาน  แบบแห้งถูกส่งเข้าเตาอบในเวลาต่อมา  และแบบสดถูกจัดเตรียมเป็นอย่างสุดท้าย

ในขณะที่กำลังเคี่ยวสมุนไพร สมุนไพรแบบน้ำมักจะเก็บรักษาได้ไม่นาน  นางจึงดัดแปลงสมุนไพรน้ำให้กลายเป็นผงแทนด้วยการผัดจนแห้งจนกลายเป็นเกล็ดติดกระทะ และขูดเศษผงนั้นบรรจุลงขวดกระเบื้องปิดจุกให้สนิท 

ชายชราในชุดขลิบทองแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะเข้ามาถามเหลือเกินว่าวิธีนี้มาจากตำราเล่มใด  แต่ด้วยไม่อาจเข้าขัดขวางระหว่างการทดสอบได้  จึงได้แต่มองกรรมวิธีนั้นอย่างสนใจ

สมุนไพรแห้งบางส่วนอบได้ที่แล้วกลิ่นสมุนไพรจึงอบอวลไปทั่ว  วิธีการอบแทนการตากแห้งสามารถใช้ได้ในช่วงหน้าหนาวหรือยามที่ฝนตกหนัก  ทำให้ยังคงสามารถผลิตสมุนไพรตากแห้งได้ สมุนไพรก็ไม่ขาดตลาด  แพทย์โอสถขั้นสูงทั้งหลายต่างบันทึกวิธีการทำของซูเม่ยอย่างละเอียด เพราะเป็นวิธีการแบบแปลกใหม่ สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ในหลายพื้นที่ให้เหมาะกับสภาพอากาศ

สมุนไพรสดถูกเตรียมเป็นขั้นตอนสุดท้าย  สมุนไพรบางชนิดใช้ใบ  บางชนิดใช้ลำต้น  ดอก  ผล หรือราก  ซูเม่ยก็จัดเตรียมตามสรรพคุณของมันอย่างถูกต้อง   สมุนไพรตัวสุดท้ายถูกใส่ในถ้วยและจัดเรียงตามเทียบยา  เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

เวลาที่ยังเหลืออยู่ นางได้ตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้ง  ก่อนจะหยุดลงเมื่อไม่กี่ลมหายใจก็จะหมดเวลา   ชายชราในชุดขลิบทองเข้ามาตรวจสอบเป็นคนแรก  เขามองการจัดเตรียมสมุนไพรที่น่าประหลาดใจนี้อย่างใคร่รู้  มือเหี่ยวย่นยังคงหยิบสมุนไพรถ้วยแล้วถ้วยเล่าขึ้นพิจารณาทั้งสี  กลิ่น  และรูปลักษณ์ถูกตรวจสอบอย่างละเอียด

"ตี้กูผี  เป็นสมุนไพรที่เตรียมได้ง่ายแค่ตากแดดให้แห้งก็สามารถนำมาใช้ได้   แต่แม่นางกลับใช้วิธีการผิงกับไฟ ประสิทธิภาพของตัวยาจะยังคงเดิมหรือ"

"ผู้อาวุโสกล่าวได้ถูกต้อง  เดิมทีตี้กูผี ต้องนำรากไปตากแห้งด้วยแสงแดด แต่การทดสอบนี้คงจะไม่สามารถตากแดดได้ ดังนั้นข้าน้อยจึงจำลองแสงแดดที่ดีที่สุดในการตากตี้กูผีขึ้น  แสงแดดตั้งแต่ยามเฉินถึงยามซื่อมักจะดีที่สุดในการตากตี้กูผี  ดังนั้นไฟอ่อนทั้งบนและล่างจะช่วยให้สมุนไพรชนิดนี้แห้งได้ดีและรวดเร็วขึ้น  สังเกตจากสีสมุนไพรด้านนอกสีเหลืองอมน้ำตาล  ด้านในสีขาวอมเหลือง  ซึ่งบ่งบอกถึงประสิทธิภาพของตัวยาที่ยังคงครบถ้วนไม่สูญสลายไป" ซูเม่ยกล่าวจบแล้วทุกอย่างยังตกอยู่ในความเงียบ

"แล้วสมุนไพรที่เป็นน้ำ  ไยเจ้าถึงทำให้มันกลายเป็นผงเช่นนี้เล่า" ผู้อาวุโสยังคงถามต่อในจุดที่สงสัย คิ้วขาวยังคงขมวดอย่างครุ่นคิดตลอดเวลา

"เรียนผู้อาวุโส  สมุนไพรที่ต้องเคี่ยวเป็นน้ำหากนำไปใช้ทันที ประสิทธิภาพก็จะเต็มสัดส่วน  แต่หากเก็บไว้นานก็จะสูญเสียสรรพคุณไปไม่มากก็น้อย  สมุนไพรชุดนี้ข้าน้อยไม่แน่ใจว่าจะนำไปใช้ประโยชน์หรือไม่  จึงสกัดจากน้ำให้กลายเป็นผงเพื่อการเก็บรักษาที่นานขึ้น และการจัดทำเป็นผงก็ยังคงสรรพคุณได้อย่างครบถ้วน"

"ดี!!!!   แพทย์โอสถที่ดีนอกจากจะต้องคำนึงถึงประสิทธิภาพของยาแล้ว  ยังต้องคำนึงถึงการใช้สมุนไพรให้เกิดประโยชน์สูงสุด ไม่สิ้นเปลืองสมุนไพรไปโดยเปล่า"

"ผลคะแนนขอรับ"  แพทย์โอสถขั้นสูงในชุดสีขาวขลิบดำ  ยื่นผลคะแนนให้กับผู้อาวุโสชุดขาวด้วยความนอบน้อม  ทำให้ซูเม่ยค่อนข้างสนใจชายชราผู้นี้มากขึ้น  

'บางทีอาจจะเป็นปรมาจารย์แพทย์โอสถสักคนก็เป็นได้'  ซูเม่ยคาดเดาในใจโดยที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆออกไป

"ฮะ...แฮ่ม  ยินดีกับแม่นางด้วย...เจ้าสอบผ่าน!!!!"  ผู้อาวุโสกระแอมเล็กน้อย ก็จะเหลือบมองมาทางซูเม่ย คล้ายประวิงเวลาให้นางรู้สึกลุ้นมากยิ่งขึ้น ก่อนจะประกาศผลการทดสอบด้วยรอยยิ้ม

"ยินดีกับแพทย์โอสถขั้นกลาง!!!!"

"ขอบพระคุณทุกท่านมากเจ้าค่ะ"  ซูเม่ยที่ได้รับคำยินดีก็รีบค้อมศีรษะคารวะกลับไปเพื่อเป็นการขอบคุณ

ผู้อาวุโสแท้จริงแล้วก็คือท่านปรมาจารย์แพทย์โอสถคนหนึ่งจากสองคน ที่เบื่อหน่ายเกินไปในชั้นที่ห้า  จึงลงมาชมการทดสอบด้วยตนเอง  และก็มาพบกับเด็กสาวอายุน้อยที่น่าอัศจรรย์ ความสามารถเรียกได้ว่าเกินอายุ จนเขาคิดจะให้นางมาเป็นศิษย์ของเขาเสียให้ได้  แต่แล้ว....

"ข้าน้อยจะขอทดสอบในชั้นที่ห้าเจ้าค่ะ"