공유

35

“ผมยังไม่ง่วงจริงๆ ครับ” เขาแตะข้อศอกของเธอ เมื่อเธอทำท่าจะลุกเพื่อเขย่ง ลุกไปนอน เธอเลยชะงักนั่งป
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ซ่านรัก   44

    “นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ อย่าขยับ!” เสียงเจ้าหน้าที่ที่บุกรุกเข้ามาด้านใน พร้อมอาวุธครบมือทำเอาลูกน้องของชัยยศไม่ทันตั้งตัว เสียงด้านนอกทำให้ชัยยศกระชากร่างของวรัญญาออกมาจากห้อง“ปล่อยนะ”“เดินไปเร็วๆ ถ้าฤทธิ์มากนัก พี่เป่าหัวเธอแน่” ชัยยศเอาปืนจ่อศีรษะของหญิงสาว ขู่ให้เธอเดินไปด้านหน้า“พี่ยศมอบตัวเถอะค่ะ”“พี่ทำอะไรผิดเหรอ ถึงต้องมอบตัว” เขาตอบอย่างยียวนกวนประสาท“พี่ก็รู้อยู่แก่ใจ”“ไม่เห็นรู้เลย” เขาตอบได้น่าตบปากมาก ส่วนตำรวจที่บุกเข้ามาคว้าน้ำเหลว เพราะนอกจากจะไม่เจอของกลางแล้ว ยังไม่พบชัยยศอีกด้วยคนของชีวินหายไป เขาคิดว่ามันคงรู้ตัวและคนของเขาโดนเก็บไปเรียบร้อยแล้ว เขาลัดเลาะไปตามแนวป่า ออกตามหาตัวชัยยศ ตำรวจท่านอื่นคุมตัวลูกน้องของชัยยศออกไปสอบสวน ชายหนุ่มก้มมองรอยเท้าตรงหน้าก่อนจะวิ่งไปอีกทาง คิดว่าจะไปดักหน้าชัยยศ และมันคงหนีไปได้ไม่ไกลชีวินชะงักเมื่อมองเห็นวรัญญาอยู่ในกำมือของชัยยศ มันเอาปืนจ่อหัวเธออยู่ บังคับขู่เข็ญให้เดินไปเรื่อยๆ เขาแอบมองอยู่อีกด้าน บังพุ่มไม้เอาไว้ สมองครุ่นคิดหาทางช่วยเธอเขาสะกดรอยตามไปเรื่อยๆ ยังไม่เห็นจังหวะที่ชัยยศเผลอ ลูกน้องของมันที่ตามมาก็มีอาวุ

  • ซ่านรัก   43

    ชีวินลัดเลาะไปตามแนวป่า เขาแต่งตัวด้วยชุดทะมัดทะแมง พกอาวุธที่จำเป็นไปสองอย่างคือมีดกับปืนชายหนุ่มมองโรงงานกลางป่าเงียบๆ เขาค่อยๆ บันทึกรูปภาพเอาไว้ ที่นี่วางเวรยามแน่นหนา มีหลายเส้นทางเชื่อมต่อกัน เขาบันทึกเส้นทางอย่างละเอียด วาดเป็นแผนที่เอาไว้ทุกจุดที่เชื่อมต่อกันได้ร่างสูงเดินด้วยฝีเท้าเงียบกริบ ก่อนที่จะพบหลักฐานสำคัญ สารตั้งต้นในการผลิตยาบ้า เป็นแผงยาที่วางเกลื่อนอยู่ชายป่าเขาเก็บแผงยาสอดเข้าไปในกระเป๋า เพื่อค้นหาที่มาของแหล่งยา ครั้งนี้คงมีตัวการใหญ่ชักใยอยู่เบื้องหลัง จะได้รวบได้ทั้งแก๊งคนในหมู่บ้านที่เข้าไปทำงานให้ชัยยศ เป็นพวกที่ถูกจ้างให้ช่วยแกะแผงยา ซึ่งก็เป็นสายของเขาอีกทอดหนึ่ง“อย่าขยับ” ชีวินชะงักเท้าเมื่อลุกขึ้น ทำท่าจะลัดเลาะกลับไปยังเส้นทางเดิม ลูกน้องของชัยยศกดปืนมาที่ขมับ ชีวินค่อยๆ ยกมือขึ้น ท่าทียอมแพ้มันปลดปืนที่เหน็บอยู่ออกไป ก่อนจะตะคอกเสียงดัง“เดินไปสิโว้ย มึงเป็นสายให้ใคร” มันเอ่ยถาม บังคับให้เขาเดินไปที่โกดังด้านหน้า ชีวินเหลือบไปมองที่ชายป่า มีสิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวอยู่ คนที่เอาปืนจ่อหัวเขาอยู่ก็หันไปมองด้วยเช่นกันจังหวะนั้นชีวินก็บิดข้อมือของมัน กร

  • ซ่านรัก   42

    พอเขาบดจูบ เธอก็รู้สึกเหมือนสติหลุดลอย เขารั้งสะโพกกลมกลึง กดเธอให้ทาบทับสอดแทรกเนื้อกายเข้าหากัน“อ๊า...” เธอครางเสียงหลง ส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียดเสียว ตอดรัดแก่นชายของเขาแน่นชีวินครางไม่ต่างกัน เขานิ่วหน้าด้วยความกระสันเสียวเมื่อความเป็นชายรุกล้ำเข้าไปภายในเรือนกายสาวอย่างล้ำลึกเขาโยกกายกระแทกขึ้นไปหา จับเธอให้กดคลึงบนท่อนเนื้ออวบใหญ่ เธอครางเสียวซ่าน บิดกายส่ายไปมาเรือนกายสาวสั่นสะท้านทุกครั้งที่กระแทกกายเข้าหากัน เธอกัดปากตัวเอง เสียวซ่านจนรู้สึกสมองขาวโพลน ก่อนที่ทุกอย่างจะแตกพร่าไปด้วยความสุขสม“โง่เอ๊ย กี่วันแล้วยังหาศพไม่เจอ เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ เลย”ชัยยศตบหน้าลูกน้องด้วยความโมโห สีหน้าเกรี้ยวกราดอย่างที่สุด“หาไม่เจอจริงๆ ครับ”“แถวนั้นถิ่นเรา แกก็หาไปสิ”“ถามชาวบ้านแถวนั้นแล้ว ไม่มีใครเห็นคุณธัญญ่าเลยครับ” ชัยยศเท้าสะเอว เดินไปหยุดริมหน้าต่าง เขาอยากได้วรัญญาเป็นเมีย แต่เธอปฏิเสธเขาอย่างไร้เยื่อใย แถมยังหนีเที่ยวเสียอีกบิดามารดาของเธอก็กระไร ไม่บังคับแต่กลับตามใจให้แข็งข้อกับเขา เขาเลยคิดว่าจะฉุดเธอไปทำเมีย แล้วค่อยพาเธอไปกราบพ่อแม่ เธอกลับหนีไปได้เสียอย่างนั้น“แล้ว

  • ซ่านรัก   41

    คนนิ่งๆ พูดน้อยกลับทำให้เธอแทบขาดใจ เขาร้อนแรงและรุกเร้าหนักหน่วงจนเธอเสร็จสมอย่างรุนแรงเธอผวากอดเขาแนบอก ซุกหน้าเข้าหาด้วยความเสียวซ่านสุดใจ ชีวินอุ้มเธอขึ้นสู่อ้อมแขน พาออกไปยังนอกชานด้านนอก“คุณญ่าครับ”“คะ?” เธอมองหน้าเขา มองมือที่เขากุมเอาไว้อย่างขัดเขิน“ผมจะรับผิดชอบนะครับ”“ญ่า เอ่อ.. ยอมคุณเอง” เธอรู้ตัวว่ายอมเขาง่ายๆ จะว่าอารมณ์พาไปก็น่าจะใช่ แต่ใจเธอมันแปลกประหลาดตั้งแต่สบตาเขาที่งานแต่งงานของน้ำเพชรผู้เป็นเพื่อนรักแล้ว“แต่ผมไม่ยอมนะครับ”“ไม่ยอมอะไรคะ” เธอถามใบหน้าเหลอหลา“ไม่ยอมเสียตัวให้คุณง่ายๆ นะครับ”“แน้...” เธอค้อนเขา“จริงๆ แล้วผมเองก็รู้สึกว่าหัวใจไม่ปกติตั้งแต่เจอคุณครั้งแรก” เขามองสบตาเธอ ไล้มือของเธอเล่น“มันเร็วไปไหมคะ” เธอรู้สึกว่าตัวเองใจง่ายยังไงก็ไม่รู้“คนเราเวลาไม่สำคัญหรอกครับ พ่อแม่ผมเจอหน้ากันปิ๊งกันเลย แต่งงานกันอยู่ด้วยกันจนตายจากกันนะครับ”“คุณจะจีบญ่าเหรอคะ” เขาหัวเราะเบาๆ วรัญญาเป็นคนพูดตรงและดูจริงใจ“ผมว่าเราผ่านขั้นตอนนั้นไปแล้วละครับ” เธอหน้าแดงเมื่อเขาพูดแบบนั้นเหมือนโดนเย้า ชีวินเป็นคนแปลก เขาไม่เคยทำตัวคุกคาม แต่เธอรู้สึกว่าเขาคุกคามเข้า

  • ซ่านรัก   40

    “อุ๊ย! เจ็บค่ะคุณวิน” เธอพาสะโพกหนี ดันหน้าท้องแกร่งของเขาเอาไว้ ส่ายหน้าไปมา“ไม่เคยเหรอครับ” เขาถามอย่างแปลกใจ ท่าทางของเธอยั่วเขาอยู่มาก แม้จะดูอายๆ แต่ก็ไม่ได้หวงเนื้อหวงตัว เขาเองก็ชะงัก ถ้าเธอไม่ยินยอม เขาก็ไม่บังคับ“มะ... ไม่เคยค่ะ” เธอก้มหน้างุดตอบอย่างอายๆ ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“ผมขอโทษครับที่ไม่หักห้ามใจ”เปรี้ยง! เสียงฟ้าวันนี้รุนแรงเหลือเกิน เธอสะดุ้งกอดเขาแน่น ชีวินนิ่วหน้าเมื่อกายของเขาจมหายเข้าไปเกือบครึ่งจากการขยับของเธอเธอกัดฟัน ทั้งตกใจทั้งอายเมื่อเป็นคนแนบชิดเข้ามาหาเขาเสียเอง“เจ็บเหรอครับ” ชีวินลูบศีรษะเล็กๆ ของเธออย่างเอ็นดู เขาปวดร้าวไปทั้งกาย มีแค่สองทาง จะถอยหรือจะรุกต่อเขายังนิ่งมองคนใต้ร่างไม่วางตา เธอไม่ผลักไสแต่ก็ไม่ได้เรียกร้องให้เขาทำต่อ ชายหนุ่มตัดสินใจก้มลงแนบริมฝีปากลงไปหา เขาบดจูบอ้อยอิ่ง เธอจูบตอบเขาอย่างอ่อนหวาน คำตอบของเขาคือไปต่อ กายชายถอนออกเล็กน้อย ก่อนค่อยๆ ขยับเข้าฝังในซอกรักเธอนิ่วหน้าร้องคราง ในขณะที่เขาช้อนสะโพกให้เธอหยัดกายขึ้นมารับแรงรักจากเขาวรัญญาจิกมือกับแขนกำยำของชีวินแน่น เขาถอนกายออกและกดแทรกอยู่หลายครั้ง แต่ทำแบบเชื่องช้านิ่มน

  • ซ่านรัก   39

    เขาตอบรับตามประสาคนประหยัดคำพูด แล้วประคองเธอให้เดิน เธอเดินได้แต่ลงน้ำหนักเท้าอีกด้านไม่ได้มาก“ผมอุ้มดีกว่าไหมครับ คุณอาจจะยืนได้ แต่พอเดินคงจะปวด”“ค่ะ อุ๊ย!” ขานรับแล้วต้องอุทานเมื่อเขาทำอะไรรวดเร็วทันใจ เธอกอดคอหนาแทบไม่ทันเมื่อเขาอุ้มเธอขึ้น“คุณญ่าเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะครับ ผมจะไปทำกับข้าวให้กิน อันนี้ไม้เท้านะครับ ผมทำให้ เดินไปไหนมาไหนได้สะดวกขึ้น ใช้ไม้ค้ำจะได้ไม่ปวดมาก”“ขอบคุณค่ะ” เธอกล่าวขอบคุณ จัดการผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะเดินตามเขาไปในครัว“ให้ญ่าช่วยอะไรไหมคะ”“ไม่เป็นไรครับ เสร็จแล้ว”“ว้าว! มื้อนี้มีไข่เจียวด้วย”“ไก่ของผมที่เลี้ยงเอาไว้น่ะครับ มันออกไข่”“คุณวินมาเลี้ยงไก่ตอนไหนคะ” ก็เขาไปเป็นตำรวจในเมืองไม่ใช่เหรอ แล้วจะมีเวลาที่ไหนขับรถมาเลี้ยงไก่กันล่ะ“ไก่ผมเลี้ยงเอาไว้นานแล้วครับ ปล่อยให้หากินตามธรรมชาติ มันก็ออกลูกหลาน ออกไข่ไว้ครับ”“แล้วมันไม่โดนขโมยเหรอคะ”“ไม่หรอกครับ ชาวบ้านในหมู่บ้านเลี้ยงเอาไว้เยอะแยะครับ อีกอย่างหนึ่ง คนที่นี่ก็ดำรงชีวิตด้วยการหาของป่าและสมุนไพรขาย เขาไม่สนใจไก่ผมหรอกครับ”“ค่ะ” เธอมองอาหารหอมกรุ่นตรงหน้า“เดี๋ยวผมยกสำรับออกไปนั่งกินด

  • ซ่านรัก   19

    “ยังมาทำหน้าทะเล้นอีก เดือนเขาจะคิดยังไง”“คิดยังไงก็ช่างสิคะ ใครสน อื้อ...” เธอร้องเสียงหลงเมื่อเขากระแทก หนักขึ้น แต่คนไม่ยอมแพ้กดกายลงไปหาโต้ตอบอย่างไม่ยอมแพ้แก่นกายชายวิ่งเข้าวิ่งออกในซอกทางรักหยาดเยิ้ม เสียงเนื้อกายกระทบกระแทกรุนแรงขึ้นพร้อมเสียงหายใจหอบฟืดฟาดประสานกันก่อนจะถึงจุดหมายปลายทางอ

  • ซ่านรัก   13

    “คนแก่หูตึง” ปราชญ์ชะงัก แต่ก็เดินเข้าห้องน้ำไม่สนใจเด็กเอาแต่ใจ น้ำเพชรเดินเข้าไปในห้องน้ำ มองเขาอย่างละล้าละลัง สำนึกอยู่เหมือนกันว่าทำให้เขาวุ่นวายใจ“อาปราชญ์ขา... เพชรถูหลังให้นะคะ” เขาไม่ตอบ เธอก็ทำเนียนเดินไปผสมน้ำให้เขา ด่าหูตึงแล้วไม่ด่ากลับ แสดงว่าโกรธจริงเธอต้องง้อเขาอีกแล้วสินะ เชอะ!

  • ซ่านรัก   6

    “เดี๋ยวอาป้อนให้”“ถึงป้อนก็ไม่ถนัดหรอกค่ะ”“ถนัดสิ”“น้ำหกหมด” เธอบ่นอุบ“รับรองว่าไม่หกเลอะเทอะแน่นอน” เขาทำอย่างที่บอกจริงๆ ป้อนน้ำเธอด้วยปาก เธออ้าปากรับอย่างไม่ทันตั้งตัว“เอาอีกไหม”“ไม่เอาแล้วค่ะ” เธอว่าอย่างงอนๆ“นึกว่าจะให้เอาอีก” เขาว่า... เธอมองเขาตาโต ท่าทีแสนงอน “อาปราชญ์ปล่อยเพชรก่อน

  • ซ่านรัก   29

    ชีวินพยายามอดทนกับพฤติกรรมของนับเดือนตลอดระยะเวลาที่ต้อง ทำตัวให้เธอเชื่อใจ เขาไม่เคยทำอะไรให้มีพิรุธ ปลอมตัวเป็นแค่พนักงานจนๆ ในบริษัทเล็กๆ ที่แสนยากจน เมื่อเธอตายใจ เขาก็จัดการรวบทีเดียว ถ้าก่อนหน้านี้เขาใจร้อน แหวกหญ้าให้งูตื่น คงจับไม่ได้ทั้งขบวนการแบบนี้นับเดือนนึกย้อนถึงอดีต การท

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status