Accueil / โรแมนติก / ดั่งฟ้าสั่งใจ / ตอนที่ 3 เพื่อนใหม่

Partager

ตอนที่ 3 เพื่อนใหม่

last update Date de publication: 2025-05-26 21:39:37

"งั้น เรามาเป็นเพื่อนกันไหม" ภาคินพูดออกมาด้วยเสียงอึกอักปนเขินอาย

"ห่ะ" พิมพ์ดาวทำหน้างุนงง เพราะได้ยินที่ภาคินพูดไม่ชัดเท่าไหร่

"อ้าว ภาคินมาถึงแล้วเหรอ " ยังไม่ทันที่พิมพ์ดาวจะให้คำตอบอะไรกับภาคิน ก็มีคุณหมอท่านหนึ่งเดินเข้ามาทัก ภาคินอย่างคนสนิทสนม

"ครับ คุณอา พอดี เพื่อน เอ๊ย แฟนผมนะครับ เกิดอุบัติเหตุ รบกวนคุณอาช่วยดูแลเค้าด้วยนะครับ " ภาคินหันไปคุยกับอาหมอพร้อมมองไปทางพิมพ์ดาวแบบ เป็นห่วง

"เดี๋ยวคุณพยาบาลพาแฟนเจ้าภาคินไปทำแผลที่ห้อง VVIP นะ " คุณหมอหันไปสั่งพยาบาลทันทีเหมือนเตรียมห้องไว้เรียบร้อยแล้ว " 

“แล้วคุณพ่อเป็นไงบ้างภาคิน” คุณหมอทำท่าจะเรียกภาคินมาคุยอีกทางหนึ่ง

"ก็สบายดีครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปดูแฟนผมก่อนนะครับ" ภาคินเดินตามพยาบาลไปทันทีแบบไม่อยากตอบคำถามหรือเลี่ยงไม่คุยกับอาหมอนั้นเอง

"อ้าว นั้นจะรีบไปไหนนะ อายังคุยไม่ทันจบเลย" อาหมอส่ายหัวเบาๆ

"สงสัยจะห่วงแฟนมากนะนั้น "

"เป็นไงบ้างคุณ เบาเจ็บบ้างไหม?! ผมพึ่งเห็น แผลลึกนะคุณ" ภาคินเดินเข้ามาหาพิมพ์ดาวในขณะทำแผล พร้อมลูบหัวหญิงสาวอย่างสงสารเมื่อเห็นคราบน้ำตาไหลอาบแก้ม

"แผลค่อนข้างลึกค่ะ 1 จุดนี้คงต้องเย็บแผลด้วย" พยาบาลตอบแทนพิมพ์ดาวที่นั่งสั่นด้วยความเจ็บ อยู่บนเตียง "จุดที่เย็บมี ตรงเลยหัวเข่าไปนะคะ " พยาบาลอธิบายคร่าวๆ ให้ภาคินได้ฟัง

"เจ็บมากเหรอคุณ" ภาคินมองหน้าพิมพ์ดาวเบาๆ

"อือ" เธอตอบภาคินแบบมีเรื่องคิดในหัว นายเป็นใครกันแน่เนี้ย ลูกคนรวยเหรอ หรือลูกคนใหญ่คนโต รูปร่างหน้าตาหล่อแถมรวยอีก จะเพอเฟคเกินไปไหม พิมพ์ดาวได้แต่คิดในหัว ไม่ได้พูดออกมา หลังจากที่เธอกับเค้ามาถึงโรงพยาบาล อะไร ๆ ก็ดูง่ายไปหมด ทั้งการดูแลเอาใจใส่ของเจ้าหน้าที่ของที่นี่

"งั้นให้เค้าใช้ยาชาไหมคุณ" ภาคินเอ่ยขึ้นหลังจากสังเกตเห็นว่าพยาบาลประคบน้ำแข็งระหว่างเย็บแผล ทำให้พิมพ์ดาวสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย

"ฮึกๆ ชั้นแพ้ยาชา" พิมพ์ดาวร้องไห้ เมื่อนึกถึงว่าเธาต้องเย็บแผลแบบไม่มียาชา

"เอ๊ย คุณใจเย็นๆ ไม่ต้องร้อง" ภาคินเผลอจับมือพิมพ์ดาวแบบต้องการปลอบใจ

"ใจเย็นๆ นะคุณ" มือหนึ่งจับมือพิมพ์ดาว อีกมือหนึ่งก็ลูบหลังปลอบใจ

"ฮึกๆ" พิมพ์ดาวเองก็ไม่ได้ถือตัวอะไรเธอเองก็จับมือภาคินแน่น

"เดี๋ยวคุณหมอจะเข้ามาเย็บแผลแล้วนะคะ ทนเจ็บหน่อยนะคะ แผลเป็นไหมละลาย ห้ามโดนน้ำ 1 อาทิตย์นะคะ"

"ไม่เย็บได้ไหมคะ ฮึกๆ"

"คุณๆ ใจเย็นๆ ถ้าคุณเจ็บ คุณดึงผมไว้แน่นๆ ก็ได้ หรือจะกัดผม ก็ได้ คุณจะได้ไม่โฟกัสตรงนั้นมาก" ภาคินพูดแล้วลูปหัวของพิมพ์ดาวมาซบอยู่ระหว่างช่วงเอวของตัวเองเพื่อเบี่ยงเบนจุดสนใจไม่ให้พิมพ์ดาวรู้สึกกลัว

"อ้าว หมอจะเริ่มเย็บแล้วนะครับ " เมื่อหมอมาถึงก็ไม่รอช้า

"ฮือ คุณชั้นเจ็บ ฮือ" พิมพ์ดาวพยายามอดทน เธอกอดภาคินแน่นเหมือนกลัวว่าเค้าจะหนีไปไหน

"ใจเย็นนะคุณ อาหมอครับรอแป๊บนะครับ" ภาคินเห็นท่าไม่ดี เลยนั่งบนเตียงกับพิมพ์ดาวพร้อมกอดปลอบพิมพ์ดาวให้ใจเย็น

 "เดี๋ยวผมขอเปลี่ยนท่านั่งสักครู่นะครับ " ภาคินเห็นว่าพิมพ์ดาวเหมือนจะทนเจ็บไม่ไหว เลยพยายามจัดท่านั่งใหม่ให้คลายความเจ็บ

"ฮือ ๆ ฮึกๆ ฮือ ๆ " พิมพ์ดาวเจ็บจนตัวเองหมดแรงหลับไป

"เสร็จเรียบร้อยแล้วนะ ให้พักที่นี่สักคืนนะ เผื่ออักเสบ เดี๋ยวต้องเอกซเรย์ หน่อยนะ เผื่อช้ำใน"

"ได้ครับ ขอบคุณมากนะครับ" ภาคินค่อยๆ ลุกแล้ววางขาพิมพ์ดาวลงบนเตียงอย่างเบามือ

"เดี๋ยว แฟนคนไข้รบกวนออกไปรอด้านนอกนะคะ พยาบาลจะเปลี่ยนชุดให้คนไข้ค่ะ "

"อ่อ ได้ครับ ขอบคุณครับ " ภาคินเดินออกมาจากห้อง

"ฮัลโหล ป้าพิณครับ เดี๋ยวคินรบกวนจัดชุดให้คินหน่อยครับ 2 คืนครับ ให้ ลุงชาติ มาส่งที่ รพ. XXX นะครับ อ่อไม่ๆ ครับคินไม่ได้เป็นไร พอดีเพื่อนนะครับ ครับๆ ขอบคุณครับ" ภาคินยังไม่ทันวางสายจากแม่บ้าน เซนก็สายซ้อนมาทันที

"เออ ว่าไงไอ้เซน พิมพ์ดาวอยู่ในห้องแล้ว หมอน่าจะให้ยานอนหลับมั้ง หลับไปแล้ว พวกเพื่อนๆ เค้าจะมาหาเหรอ อือ ๆ ไม่ต้องหรอกมึง เดี๋ยวกูเฝ้าเค้าเองดีกว่าว่ะ โอเค ๆ กูวางสายก่อน พยาบาลออกมาแล้ว เออ พรุ่งนี้เจอกัน บอกพวกเพื่อนพิมพ์ดาวไม่ต้องห่วงนะ ขอบใจมากมึง" ภาคินรีบตอบรีบวางเพราะกังวลกลัวว่าพิมพ์ดาวไม่มีคนดูแล

"คุณหมอให้ยานอนหลับคนไข้ไปนะคะ แต่ต้องคอยดูอาการนะคะ ถ้าคนไข้ตัวร้อน เรียกหมอทันทีนะคะ แล้วก็" พยาบาลเดินออกมาจากห้อง อธิบายให้ภาคินฟัง เหมือนพยายามจะหาเรื่องคุยให้ภาคินให้ได้มากที่สุด

"ขอบคุณครับ " ภาคินไม่ได้ทันฟังที่พยาบาลจะพูดต่อ เค้าชินแล้วกับการที่ผู้หญิงเข้าหาเค้า พยายามหาเรื่องคุยมาทุกรูปแบบ เค้ามองออกตั้งแต่แรกแล้วว่าพยาบาลคนนี้พยายามเข้าหาเค้า ภาคินเดินเข้าห้องไปแบบคนไม่ใส่ใจ ท่าทีของพยาบาลแสดงออกชัดเจนว่าเค้าเสียดายจนเห็นได้ชัด

ภาคินเดินเข้าห้องมา ภาพที่เค้าเห็นคือพิมพ์ดาว หญิงสาวร่างบางนอนหลับอย่างไร้เดียงสา

"เป็นไรไปว่ะเนี่ย" ภาคินสะบัดหัวเบาๆ ดึงสติตัวเองหลังจากที่มองพิมพ์ดาวแล้วเกิดความรู้สึกที่เค้าเองก็อธิบายไม่ได้

 "อาบน้ำก่อนดีกว่าเรา " ชายหนุ่มเดินเข้าไปอาบน้ำด้วยน้ำอุ่นแบบเหนื่อยล้า ถึงจะเป็นโรงพยาบาล แต่ห้อง VVIP เปรียบเสมือนโรงแรมชั้นนำระดับห้าดาว อุปกรณ์ต่าง ๆ อำนวยความสะดวกครบครัน ภาคินเดินออกมาจากห้องน้ำ รับโทรศัพท์ ด้วยชุดคลุมอาบน้ำคล้ายๆ ของโรงแรม

"ครับๆ ลุงขึ้นมาที่ห้อง xxx ได้เลยครับ ครับผมรออยู่ " ภาคินบอกคนของที่บ้านหลังจากให้เค้าจัดกระเป๋ามาให้เพื่อเฝ้าพิมพ์ดาว

ก๊อก ๆ ๆ  

"เชิญครับ"

"คุณภาคินครับ ชุดครับ" ลุงชาติยื่นกระเป๋าเสื้อผ้าให้ภาคิน แต่หันไปมองบนเตียงคนไข้ด้วยความสงสัย ใครกันทำให้นายน้อยของบ้านถึงต้องมาเฝ้าด้วยตัวเองด้วยนะ

"ลุงชาติ ลุงชาติ" ภาคินเรียกสติลุงชาติที่กำลังจ้องไปที่เตียง

 "ขอบคุณนะครับลุง "

"อ่อ ครับๆ งั้นลุงขอตัวก่อนนะครับคุณภาคิน" ลุงชาติดึงสติตัวเองกลับมา พร้อมเดินออกจากห้องอย่างเบามือ

ภาคินไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เค้าเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนอนบนโซฟาข้างๆ พิมพ์ดาว

"แคก ๆ แคก" ภาคินสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงไอของพิมพ์ดาว

"ขอน้ำ ชั้นหิวน้ำ" พิมพ์ดาวตื่นขึ้นมาพร้อมขอน้ำทันที เธอจำได้คร่าวๆ ว่าเธอเผลอหลับไปช่วง 22.00 หลังเย็บแผลเสร็จ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอน 06.30 เธอกำลังประมวลผลว่าหลังจากเย็บแผลเสร็จเกิดอะไรขึ้นบ้าง ระหว่างที่เธอคิดอยู่นั้น ภาพที่เธอเห็นคือ ภาคินนอนตรงโซฟาแบบคนอ่อนล้า

"นี้คุณเฝ้าชั้นทั้งคืนเลยเหรอ เหนื่อยไหมคุณ"

"ไม่หรอกคุณ " ภาคินพูดพร้อมยื่นแก้วน้ำไปให้พิมพ์ดาว จริง ๆ เค้าเองก็รู้สึกล้าเพราะเมื่อคืนเค้าเองต้องคอยตื่นตลอดเพื่อมาเช็กว่าพิมพ์ดาวมีไข้หรือเปล่า จริง ๆ แล้วเค้าได้นอนไม่ถึง 2 ชั่วโมงด้วยซ้ำ

"คุณไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ยังเจ็บแผลอยู่ไหม " ภาคินถามพิมพ์ดาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

พิมพ์ดาวส่ายหัวเล็ก ๆ "ไม่แล้ว ขอบคุณนะคุณ ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าขอบคุณมากนะ เพื่อน " พิมพ์ดาวพูดพร้อมด้วยรอยยิ้มจริงใจ

"เพื่อน " ภาคิน ทวนคำพูดพิมพ์ดาว

"ใช่ไง ก็เมื่อวานคุณถามเองว่าเรามาเป็นเพื่อนกันไหม นี้ไงคำตอบ " พิมพ์ดาวพูดพร้อมยื่นมือกับรอยยิ้มไปข้างหน้า

"สวัสดี เพื่อนใหม่ ต่อไปนี้เราสองคนคือเพื่อนกันนะคุณ ไม่ใช่สิ " พิมพ์ดาวพูดพร้อมคิดคำพูดใหม่

"ต้องพูดว่า ต่อไปนี้พิมพ์ดาวกับภาคินเป็นเพื่อนกันนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะภาคิน " พิมพ์ดาวทำท่าน่ารักเหมือนคนที่เคยเจอกันครั้งแรก

"ฮา ๆ โอเค ต่อไปนี้เราเพื่อนกันแล้วนะ " ภาคินพูดแบบอมยิ้ม พร้อมยื่นมือไปจับกับพิมพ์ดาว

"สวัสดีเพื่อนใหม่ หวังว่าจะเป็นเพื่อนกันไปนาน ๆ นะ ^^" พิมพ์ดาวพูดด้วยรอยยิ้มที่สดใส

"สวัสดีเพื่อนใหม่ หวังว่าต่อจากนี้คงมีอะไรสนุกๆ ทำร่วมกันนะ " ภาคินพูดพร้อมปนรอยยิ้มแปลกๆ

"สนุกๆ ร่วมกัน? คือ อะไรเหรอ " พิมพ์ดาวทำท่างงกับคำพูดภาคิน

"ก็ต้องรอดูสิ บอกตอนนี้จะสนุกได้ไง คุณเพื่อนใหม่"

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ดั่งฟ้าสั่งใจ   ตอนที่ 3 เพื่อนใหม่

    "งั้น เรามาเป็นเพื่อนกันไหม" ภาคินพูดออกมาด้วยเสียงอึกอักปนเขินอาย"ห่ะ" พิมพ์ดาวทำหน้างุนงง เพราะได้ยินที่ภาคินพูดไม่ชัดเท่าไหร่"อ้าว ภาคินมาถึงแล้วเหรอ " ยังไม่ทันที่พิมพ์ดาวจะให้คำตอบอะไรกับภาคิน ก็มีคุณหมอท่านหนึ่งเดินเข้ามาทัก ภาคินอย่างคนสนิทสนม"ครับ คุณอา พอดี เพื่อน เอ๊ย แฟนผมนะครับ เกิดอุบัติเหตุ รบกวนคุณอาช่วยดูแลเค้าด้วยนะครับ " ภาคินหันไปคุยกับอาหมอพร้อมมองไปทางพิมพ์ดาวแบบ เป็นห่วง"เดี๋ยวคุณพยาบาลพาแฟนเจ้าภาคินไปทำแผลที่ห้อง VVIP นะ " คุณหมอหันไปสั่งพยาบาลทันทีเหมือนเตรียมห้องไว้เรียบร้อยแล้ว " “แล้วคุณพ่อเป็นไงบ้างภาคิน” คุณหมอทำท่าจะเรียกภาคินมาคุยอีกทางหนึ่ง"ก็สบายดีครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปดูแฟนผมก่อนนะครับ" ภาคินเดินตามพยาบาลไปทันทีแบบไม่อยากตอบคำถามหรือเลี่ยงไม่คุยกับอาหมอนั้นเอง"อ้าว นั้นจะรีบไปไหนนะ อายังคุยไม่ทันจบเลย" อาหมอส่ายหัวเบาๆ"สงสัยจะห่วงแฟนมากนะนั้น ""เป็นไงบ้างคุณ เบาเจ็บบ้างไหม?! ผมพึ่งเห็น แผลลึกนะคุณ" ภาคินเดินเข้ามาหาพิมพ์ดาวในขณะทำแผล พร้อมลูบหัวหญิงสาวอย่างสงสารเมื่อเห็นคราบน้ำตาไหลอาบแก้ม"แผลค่อนข้างลึกค่ะ 1 จุดนี้คงต้องเย็บแผลด้วย" พยาบาลตอบ

  • ดั่งฟ้าสั่งใจ   ตอนที่ 2 ความบังเอิญที่ตั้งใจ

    "มึงๆ มาแล้ว" เซนสะกิดภาคินที่มานั่งในเซเว่นเหมือนคนรู้ใจเพื่อน"อะไรของมึง กูแค่มานั่งหาไรกิน ไม่ได้มารอใคร " ไปแกล้งให้โกรธดีกว่า ภาคินความคิดไวพอๆ กับร่างกายของเค้า"เซนๆ มึงอย่าซื้อบุหรี่ไปนะ เดี๋ยวจะหล่นใส่ไอติม คนบางคน " ภาคินพูดลอย ๆ แต่เน้นคำเพื่อให้พิมพ์ดาวได้ยิน แต่คำพูดของเค้าก็ไม่ได้กวนประสาทหญิงสาวแต่น้อย เค้าเลยลุกขึ้นเดินไป ใกล้ๆ ชั้นขนมที่หญิงสาวกำลังหาของกินอยู่ "นี้คุณ คุณก็เอาซองอื่นไปสิ " หญิงสาวเริ่มอารมณ์เสีย เมื่อถูกแกล้งหยิบขนมซองเดียวกัน ภาคินไม่สะทกสะท้านยังคงแกล้งหญิงสาวต่อไป "อยากได้นักใช่มะ ขนมอะ" พิมพ์ดาวยิ้มมุมปาก พร้อมกวาดขนมประมาณ 7-8 ถุงจากชั้นยัดใส่มือชายหนุ่ม พร้อมวิ่งออกไปจากเซเว่น"ยัยตัวแสบ" ภาคินตะโกนไล่หลังพิมพ์ดาวไป เค้าจัดแจงขนมไปวางไว้บนชั้นแล้วรีบตามหญิงสาวออกไป"เฮ้ย!! ระวังรถค่ะ!! " พิมพ์ดาวเห็นรถวิ่งจะชนเด็ก เค้ามั่นใจว่ารถเบรกไม่ทันแน่ ๆ เลยพุ่งตัวเข้าไปช่วยเด็ก ทำให้ตัวเองโดนรถชนแทนเด็ก"เฮ้ย!! คุณ " ภาคินออกมาเห็นเหตุการณ์เมื่อกี้ เค้าตั้งสติได้จึงรีบไปดูพิมพ์ดาวและเด็กทันที"เฮ้ย!!!! ทำไมปล่อยเด็กออกมาเล่นแบบนี้ว่ะ เห็นไหมนี่มันทางรถ

  • ดั่งฟ้าสั่งใจ   ตอนที่ 1 เข้าใจผิด

    "เฮ้ย อะไรเนี่ย" พิมพ์ดาว หญิงสาวพูดความอารมณ์เสีย พร้อมแหงนหน้ามองผงบุหรี่ที่ตกลงมา จากระเบียง"เฮ้ย คุณดูดบุหรี่อ่ะ เขี่ยลงมาแบบนี้ได้ไง!! เห็นไหมว่ามันโดนหัว โดนไอติมฉัน" หญิงสาวตะโกนสุดเสียงไปด้วยความโกรธ"บุหรี่? ของผมเหรอคุณ" ภาคินมองลงมาจากระเบียง แบบงงๆ เค้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบุหรี่ของใครเค้าเพียงออกมาสูดอากาศนอกระเบียงเท่านั้น ไม่คิดว่าจะต้องมารับกรรมแทนคนอื่น "นี่คุณ!! ขอโทษอ่ะ พูดเป็นไหม?" หญิงสาวตะโกนขึ้นไปแต่ไม่ได้รอคำตอบอะไร หรือรอให้เค้าแก้ตัวอะไรพร้อมเดินไปด้วยความหงุดหงิดใจ "ซวยชะมัด" เดินไปบ่นไป โดยที่ไม่ได้หันกลับขึ้นไปมองชายหนุ่มที่กำลังงุนงงกับสถานการณ์ที่พึ่งเจออยู่ "ใครตะโกนไรว่ะ ไอ้ภาคิน เจอโจทย์เหรอมึง ได้ยินเสียงขึ้นมายัน ชั้น 4 เลย" เซนเพื่อนภาคินพูดขึ้นมาเมื่อเห็นเพื่อนหัวเสียเดินเข้ามาในห้อง"ทีหลังกูไม่มาคอนโดมึงแล้วนะ แม่งซวยชิบ กูออกไปสูดอากาศนอกระเบียง ดันมารับกรรมแทนไอ้ห้องข้างบนอีก แล้วประเด็นแม่งตรงระเบียงไม่มีใครเลยมีแต่กูเนี้ยโผล่หน้าไป" ภาคินบ่นไป พรางเก็บกระเป๋าด้วยความหัวเสีย "เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ ก่อนไอ้คุณ ภาคินไป ๆ เดี๋ยวพาไปส่องสาวเผื่อเพื่อนก

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status