Mag-log inShare
บทที่ 166
Petsa ng paglalathala:
2025-07-22 12:46:24
Pinakabagong kabanata
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 249
“ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 248
ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 247
พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 246
‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 245
ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 244
ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 133
ทว่า… ขณะสายลมพัดพรายคล้ายจะปลอบประโลมในฉากสนทนาอบอุ่น มุมหนึ่งของป่าลึกกลับไม่สงบสุขเช่นเดียวกัน ใต้เงาหมอกหนาและไม้ใหญ่ที่บังแสงตะวัน มีเงาร่างหนึ่งยืนอยู่เงียบงัน ดวงตาสีคล้ำคู่นั้นจ้องมองมาที่สองร่างเบื้องบึงด้วยแววตาเยียบเย็น รอยยิ้มบิดเบี้ยวปรากฏขึ้นช้าๆ ที่มุมปากของเขา ริมฝีปากแห้งผากขยับ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 131
หลิวหงหัวเราะเบาๆ “ตามสบายขอรับท่าน ข้าจะให้ภรรยาเตรียมชารอ” อวี้เหวินโค้งคารวะเล็กน้อยก่อนจะก้าวออกจากเรือน แสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องผ่านกลุ่มเมฆเบาบาง กลิ่นหอมของไม้สนและดินเปียกยังคงลอยอบอวลในอากาศ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันทีที่พ้นจากเขตเรือน เขาเร่งฝีเท้า แผ่นหลังในชุดดำเข้มพลิ้วไหวต
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 130
อวี้เหวินชะงักงัน ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวเบิกกว้าง ประกายในดวงตาวาววับดุจสายฟ้าฟาดผ่าม่านเมฆ สายตาของเขาจับจ้องไปยังเด็กน้อยอย่างไม่กะพริบ ราวกับต้องการทะลวงเข้าไปถึงส่วนลึกที่สุดในจิตวิญญาณ ทว่าเด็กน้อยกลับส่งยิ้มบางมาให้ พร้อมกับยืดตัวตรง กล่าวคำขอบคุณเบา ๆ ก่อนจะเดินจากไปอย่างเงียบงัน ราวกับเงาท
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 128
“ขอรับ ข้า... ได้ยินมาว่าอสูรตนนั้นปรากฏตัวขึ้นเพียงแห่งนี้” อวี้เหวินนิ่งงัน ราวตรึงคำตอบนั้นไว้ในห้วงใจ เขาเว้นวรรคก่อนเอ่ยถามอีกครั้ง “แล้วมีผู้ใด... ที่รอดชีวิตจากการพบเจอกับมันบ้าง?” หลิวหงทำท่าคิดคล้ายค้นหาความทรงจำ จากนั้นจึงเอ่ยอย่างลังเล “น่าจะมีอยู่คนหนึ่งขอรับ เป็นชาวประมงเก่าแก่
Maaari mong magustuhan
เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path)
ปัฐน์พี3.4K viewsทะลุมิติไปเป็นพ่อเลี้ยงของเจ้าก้อนแป้งทั้งสาม
กัญจารีย์2.1K viewsฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค3.2K viewsข้านี้แหละที่จะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก2.9K viewsเดอะ เนฟีลิม The Nephilim
นักเขียนบ้านนา1.1K viewsทะลุมิติไปเป็นภรรยาชาวนาผู้ยากจนซ้ำสามียังพิการ
กัญจารีย์10.8K viewsจิตมารลวงรัก
Charuda Singsathon 276 views(จบแล้ว )รวยแน่ 100% !!ไป่หลิงย้อนอดีตไปเป็นเศรษฐีในปี 80’s
primพริมโรส5.7K views
