LOGINดึกคืนนั้น เจ้าเอยนั่งอยู่ในห้องนอน โดยมีพี่ชายกับน้องสาวนั่งอยู่เป็นเพื่อน ทั้งสองต่างพูดคุยเรื่องครอบครัว รวมไปถึงเรื่องของพ่อกับแม่ที่ผ่านไปแล้วด้วย
“ถึงแม้พ่อจะเป็นแบบนี้ แต่ตอนนางแต่งงาน พ่อก็เข้ามาสวมกอดแล้วบอกยินดีด้วยนะลูก” เจ้านางเล่าประสบการณ์ของตัวเอง “ชั่วเวลานั้น เหมือนได้พ่อกลับคืนมาเลย พรุ่งนี้...พี่ก็คงได้เจอพ่อในแบบที่เราคิดถึงนะพี่”
เจ้าเอยน้ำตาซึม ส่วนพี่ชายนั้นเข้าใจความยากลำบากของน้องสาวจึงลูบหัวทั้งสองคน
“บางครั้งเวลาพ่อรู้สึกตัว เขาก็ถามถึงเอยกับนาง ว่าเป็นอย่างไร สบายดีหรือเปล่า อยู่ไกลจากบ้านเป็นห่วง พี่อยากให้น้องทั้งสองรู้ไว้ว่า ถึงพ่อจะเป็นแบบที่เห็น ขึ้น ๆ ลง ๆ มันเป็นเรื่องช่วยไม่ได้จริง ๆ สมองของมนุษย์นั้นซับซ้อน แต่จิตใจของพ่อน่ะ ยังรักพวกน้องเหมือนเดิม”
“จ้ะ ฉันเชื่อ”
“รีบนอนนะเอย เดี๋ยวต้องตื่นเช้ามาก พรุ่งนี้เอยจะสวยที่สุดแล้ว” เจ้าเหนือบอกน้อง สามพี่น้องกอดกันตัวกลม สายใยรักใคร่ผูกพันที่ถึงแม้เติบโตจะอยู่ห่างกัน แต่ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
พวกเขาไม่รู้เลยว่า งานแต่งงานในวันพรุ่งนี้จะโกลาหลเพียงใด
8 ชั่วโมงก่อนพิธีแต่งงาน
ตรงประตูหนีไฟของโรงแรม เดชคุณกับอรพลินหลบมาคุยกันทั้งน้ำตา เขาสวมกอดแล้วบอกขอโทษที่ไม่กล้าสารภาพความจริงกับเจ้าเอย
ว่าคนทั้งสองมีอะไรกันแล้วหลายครั้ง
“ให้มันจบเหอะพี่” เธอยอมรับ ว่าหลงรักว่าที่สามีของเพื่อน เพราะเขาอบอุ่นและอ่อนโยนมาก จากเป็นที่ปรึกษาจนเลื่อนขั้นมาดามหัวใจ พูดคุยดื่มกินจนเลยเถิดโดยไม่ได้ตั้งใจ จากนั้นไฟรักกับคุในอกจนห้ามใจไม่ได้อีก ทว่ายิ่งใกล้วันแต่งงาน อรพลินพยายามหักห้ามใจตีตัวออกห่าง เพราะเธอรู้สึกผิดกับเพื่อน ในทีแรก เธอลังเลว่าจะสารภาพดีหรือไม่ แต่เมื่อเห็นเจ้าเอยตื่นเต้นดีใจขนาดนี้ เธอไม่กล้าทำลายวันดี เลยเหมือนรูดซิปปากตัวเอง
คบกันมาเกินสิบปี จะให้มิตรภาพพังเพราะความใจไม่นิ่งหรือ ส่วนเดชคุณเป็นคนขอเจ้าเอยแต่งงาน ทั้งยังไม่เคยแตะต้องตัวแฟนสาวเลย เรื่องนี้อรพลินรู้ดี
“ให้มันเป็นอดีตไป สำหรับพี่ ฉันก็แค่ผู้หญิงอย่างนั้น พี่ถนอมเอยมาตั้งนานนะ”
กระนั้น ในคำพูดกลับประชดแดกดันน้อยใจ ราวกับความเห็นแก่ตัวกับสำนึกผิดต่อสู้แย่งชิงอยู่ภายใน
“แต่ใจมันไม่เหมือนเดิมแล้ว พี่ทำผิดกับเอย แต่พี่ก็ทำผิดกับอรด้วย วัน ๆ พี่เอาแต่คิดถึงอร จะให้ทำอย่างไร” เขาทุบกำปั้นกับกำแพง โหยหาสัมผัสของเธอ หากได้ลิ้มลองรสชาติเผ็ดร้อนร่วมกันแล้ว ยิ่งกระหายอยาก
เจ้าเอยเปรียบเสมือนอาหารทิพย์ที่เขายังไม่เคยลองชิม พอได้กินจนอิ่มท้องของจริงไปก่อนจึงไม่ได้คะนึงหา
“อร...อรว่ามันเป็นความผิดพลาดของพวกเราทั้งคู่” ตอนแรกจะบอกว่าเต็มใจ แต่กระดากปากเพราะทำเรื่องผิด “เราต้องฝังมันลงไปเพื่อเอยนะคะ”
“แล้วอรจะทำยังไง” เขาถาม “สายตาของอรมันไม่ได้บอกว่าโอเคเลย พี่ก็ไม่โอเค”
“พี่คุณ อีกไม่ถึงวันแล้ว พี่ล้มเลิกงานแต่งไม่ได้”
“แต่พี่ไม่อยากหลอกเอย สิ่งสำคัญก็คือ พี่หลอกหัวใจตัวเองไม่ได้ อร ถ้าแต่งแล้วหย่า มันยิ่งแย่กับเอย”
“แล้วจะมายกเลิกตอนนี้หรือพี่” เธอถาม
“อรยินดีกับพี่กับเอยจริงหรือเปล่า” เขาประคองใบหน้าเธอ สบตาจดจ้องดวงตาคู่งามของหญิงสาว แม้แต่ยามร้องไห้ยังงดงามจนเจ็บไปถึงหัวใจ ความรักที่เขามีให้เจ้าเอยในเวลานี้ไม่ต่างจากพี่ชายมีให้น้องสาวไปแล้ว แต่ความรักที่มีให้อร มันคือความรักบริสุทธิ์
นั่นคือความคิดของเขา ณ ตอนนั้น
เขาอยากปลอบโยนเธอ อยากอยู่ข้างเธอ ความรู้สึกที่เคยมีให้เจ้าเอย ไปอยู่กับอรพลิน แม้แต่ยามนี้ ก็ยังอยากจะจรดริมฝีปากลง
“อร...อร”
หยาดน้ำตาไหลรดมือชายหนุ่ม เธอมันชั่วช้าสิ้นดี ทั้งที่พลาดไปแล้วก็ควรจบ แต่ทั้งสองไม่อาจห้ามใจก็ยังรั้นมาเจอกัน จนแม้แต่วันพรุ่งนี้ ไม่สิ อีกไม่กี่ชั่วโมงที่เขาจะกลายเป็นสามีของเพื่อน แค่เพียงสบตามองกัน ใจถวิลหาจนร่างกายพามาเจอกัน หลบอยู่ตรงบันไดหนีไฟ
เดชคุณเห็นเธอไม่อาจตอบได้ก็น้ำตาไหล จึงจูบที่หน้าผากหญิงสาว “พี่ตัดสินใจแล้ว พี่จะชดใช้ให้เอยทีหลัง เราไปด้วยกันเถอะ”
“พี่...” อรพลินตกตะลึง “ไม่ได้”
“ไปเถอะ ถ้าเราโกหกหัวใจตัวเอง เราทำร้ายเอยยิ่งกว่า ไปกับพี่”
“จะไปไหน”
“ไปจดทะเบียนกัน”
“แต่...”
“อร มองตาพี่”
เมื่อสบตากัน ริมฝีปากทั้งสองกลับเหมือนมีแม่เหล็กดึงดูดให้แนบชิดสนิท รักที่เกิดผิดที่ผิดเวลา กลับมอบรสหวานรัญจวนปนขมพาให้เสพติดยิ่งนัก เดชคุณกอดร่างม่ายสาวไว้แนบตัว ไออุ่นและกลิ่นหอมจากตัวเธอพาให้ทั้งตัวของเขาร้อนผ่าว อยากอยู่ใกล้ อยากครอบครองตลอดไป
ถ้าหากเขายังรู้สึกกับเจ้าเอย มันคงง่ายกว่านี้ แต่ค่ำคืนที่เขาลูบไล้สัมผัสกายงดงามของอรพลิน สองร่างนอนกอดผสานราวกับเป็นคนคนเดียวกัน ท่ามกลางแสงไฟสลัวในร้าน บรรยากาศร้างลูกค้าเมื่อร้านปิด แต่เสียงเพลงแจซคลอยังเปิดอยู่ เขากลับจดจำมันยิ่งกว่าตอนริมฝีปากตัวเองแตะกับของเจ้าเอย ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าหมองของอรพลินงดงาม และพาให้เขาลืมความน่ารักใสบริสุทธิ์ในดวงตาของคนรักตัวจริง
“อร...” เขากอดร่างอ่อนระทวยของอรพลินที่ไม่อาจต้านทานรสจูบไปได้
อรพลินเองพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง เธอเคยมีสามีที่ให้กอดได้สัมผัส แต่เขาทำตัวสกปรกจนเธอขยาด ทว่ากับเดชคุณ ยามเธอซบไหล่ของเขา ยามฝ่ามือร้อนสัมผัสลูบไล้ร่างเธอ โหยหาที่จะได้กอดก่ายกัน หัวใจม่ายสาวเต้นแรง แรงจนพรากเอาสามัญสำนึกออกไปจนหมด
ราวกับทั้งคู่เสพติดรสรักของกันและกัน เดชคุณหมุนร่างเธอมาแนบกับกำแพง ฝังจูบดูดดื่ม เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ผิดขนาดนี้มาก่อน แต่ไอ้ความระทึกใจนี้ พาให้การลอบพบกอดรัดกันยิ่งส่งอารมณ์แรงกล้า เขาเลิกกระโปรงเธอขึ้น จากนั้นสอดตัวตนเข้าไป สองร่างผสานริมกำแพงราวกับเป็นเตียงในที่ลับ แต่กลับอยู่ตรงบันไดหนีไฟ...
ขณะที่เจ้าสาวของเขากำลังจมลงอยู่ในนิทรา ผจญอยู่ในความฝันที่เต็มไปด้วยอนาคตที่วาดไว้และความกังวลว่างานจะมีข้อบกพร่อง
ขณะที่ครอบครัวของทั้งสองรอตื่นมาเป็นบ้านเดียวกัน
ขณะที่เพื่อนฝูงของพวกเขารอร่วมฉลองจุดเริ่มต้นของความรัก
ชู้รักทั้งสองกับพลอดรักแลกเปลี่ยนไออุ่นอย่างถึงพริกถึงขิง เมื่อเสร็จกิจยังไม่อาจกลับมามีสติ ดันจับมือกันหนีความรับผิดชอบทั้งหมด เดชคุณพาอรพลินขับรถหนีออกไปจากโรงแรมในยามวิกาล
กลิ่นหอมจากสบู่และโลชั่นที่เธอทาไปทั่วตัวหอมละมุนฟุ้งไปทั่ว ทุกจังหวะที่ริมฝีปากของเขาจูบไปตามซอกคอ วนมาจูบริมฝีปาก จูบหน้าผาก สันจมูก สองข้างแก้ม ทุกอย่างที่เป็นที่ว่างให้ได้จูบ ทิวเขาแตะหมดทุกอย่าง ราวกับจับจองว่าผู้หญิงคนนี้เป็นของตัวเองทั้งตัว ทุกสัดส่วน ทุกพื้นที่ ไม่เว้นว่างให้ผู้ใดอีก เสียงลมหายใจของเธอขาดหายเป็นห้วง ริมฝีปากเผยออ้าส่งเสียงครางหวานไปกับบทเล้าโลม ไม่มีห้าม ไม่มีรั้งเขารู้ว่าค่ำคืนนี้จะดำเนินไปอย่างหวานฉ่ำโคมไฟข้างหัวเตียงยังเปิดอยู่ ทำให้เขามองเห็นใบหน้าและเรือนร่างของเธอชัดเจน กระดุมที่ถูกดึงแยกออกเผยให้เห็นเนินอกฟู เจ้าเอยของเขาซ่อนรูปไม่น้อย ทั้งนิ่มทั้งหอมเธอเป็นของเขาทิวเขาลุกขึ้นนั่งคร่อมเพื่อถอดเสื้อยืดตัวบางออก อวดแผงกล้ามแน่น จากนั้นก้มตัวลง ฝ่ามือร้อนลูบข้างเอวของเธอก่อนช้อนพยุงยามเธอแอ่นตัวขึ้นมา บทเกริ่นก่อนเริงรักนั้นอ้อยอิ่ง เพราะเขารู้ว่ามันเป็นครั้งแรกของเจ้าเอย ฝ่ามือของเขาไล้ไปตามผิวนุ่มนิ่ม เนียนละเอียด เมื่อเขาดึงเปิดให้ชุดท่อนบนแหกออก ทิวเขาใช้มือขวากอบกุมหน้าอกข้างหนึ่ง จากนั้นเขยิบตัวเลื่อนลงไปจูบครอบ
สายน้ำบนฝักบัวไหลผ่านเรือนร่าง แม้ถูสบู่ขัดเนื้อตัวจนสะอาด แต่เจ้าเอยกลับยังยืนแช่อยู่แบบนั้น เพราะกำลังคิดถึงชีวิตที่ผ่านมา สองเดือนนี้ชีวิตเปลี่ยนไปจากก่อนแต่งงานมากเพียงใดอย่างแรก เธอได้แต่งงานกับคนที่ไม่ได้คบกันมาก่อน แม้ทะเบียนจะยังไม่ได้รับการรับรองก็ตามอย่างที่สอง เจ้าบ่าวตัวแทนกลายเป็นสามีที่เยียวยาหัวใจมากถึงที่สุด แต่ลึก ๆ เธอยังคงหวาดกลัวการสาดเทความรักมากมายแล้วจะเปลี่ยนเป็นคนละคนเหมือนกันอย่างสุดท้าย เธอกำลังจะได้แต่งงานใหม่อีกครั้งแม้แต่เพื่อนและคนรอบกายแทบไม่อยากจะเชื่อ ว่าเธอใช้ชีวิตกับเจ้าบ่าวที่มาสวมรอยแต่งแทนมาถึงตอนนี้ แล้วยังเข้าประตูวิวาห์อีกรอบในเวลาใกล้กันเพราะเอาแต่จมอยู่กับกระแสความคิด จึงไม่ได้ฟังเสียงประตูห้องน้ำถูกใครคนหนึ่งเปิดเข้ามาอย่างถือวิสาสะ ทิวเขาเห็นเจ้าเอยอาบน้ำนานจึงเป็นห่วง แต่ความเจ้าเล่ห์กว่านั้นคือ เขาไม่เรียกเข้ามาเลยพอเห็นเรือนร่างคุณภรรยาผ่านกระจกราง ๆ เขาก็ถอดเสื้อทีละชิ้นจนเปลือยหมด กว่าเจ้าเอยจะรู้ตัวกว่ามีคนตัวสูงใหญ่มาโอบอยู่ด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างวางเท้ากับฝาผนัง
ภายในห้องวีไอพีแบบส่วนตัวจะจัดบนชั้นลอย เห็นวิวตอนกลางคืน โดยเฉพาะแสงไฟในสวนด้านข้างที่เดชคุณตั้งใจจัดเพื่อสร้างทัศนียภาพ สองเดือนหลังจากวันงานแต่งงานสุดวินาศสันตะโร ดูเหมือนชีวิตแต่ละคนจะกลับมาเป็นปกติ เสียงนินทา เรื่องเล่าปากต่อปากก็ยังคงมีอยู่บ้างหนุ่มหน้าฝรั่งหัวใจไทยแท้อย่างริชาร์ดนั่งจิบบรั่นดีเงียบ ๆ เขามีเสี้ยวไทยนิดเดียว หน้าตาจึงออกไปทางตะวันตกมากกว่า เป็นถึงทายาทเจ้าของโรงเรียนานาชาติ ซึ่งปัจจุบันเป็นรองประธานผู้บริหารตอนเรียนเมืองนอก ทิวเขากับภีมอยู่เมืองเดียวกัน ส่วนเขาอยู่เมืองเดียวกับเดชคุณ เลยจับคู่กันเช่าอพาร์ตเมนต์ ดังนั้นหากเป็นเรื่องลับมาก ๆ เดชคุณจะเปิดใจกับเขามากกว่า แต่ครั้งนี้เขาผิดหวังที่ตัวเองไม่รู้เรื่องนอกใจเลย หากเขารู้ก่อน หรือเดชคุณแง้มให้สงสัยบ้าง เขาคงจะห้ามเพื่อนได้ทัน“รอนานไหม” เจ้าของบาร์เดินเข้ามา“ไม่นาน” ริชาร์ดชูมือถือ เปิดภาพพี่สาวสุดสวยทั้งสามคนของทิวเขาถ่ายรูปร่วมเฟรมเดียวกับเจ้าเอย ดูท่าหญิงสาวจะถูกลากไปเป็นตุ๊กตา โดนจับแต่งตัวเสียแล้ว “เหลือครอบครัวทั้งหมดแล้วล่ะ”เขาเห็นเพื่อนรักกลืนน้ำลาย “งั้
หลังจากกลับจากงานวัด ทิวเขากับเจ้าเอยแยกย้ายไปจัดการตัวเอง ถึงแม้เธอจะร้องไห้วันนี้ แต่เขามีความสุขที่เป็นคนปลอบ และยังทำให้เธอยิ้มได้หลังจากนั้นทิวเขาอาบน้ำล้างหน้าจนเสร็จก็มานั่งอยู่บนโซฟาที่เป็นเตียงของตัวเองชั่วคราว ถึงเดชคุณขนของออกไปแล้ว แต่เขายังไม่ได้ขนย้ายของตัวเองเข้ามา ไม่เป็นไรหรอก ชายหนุ่มคิดอย่างใจเย็น แค่นี้ก็ถือว่ารุกจีบแบบขึ้นทางด่วนแล้วเขานั่งดูรูปที่ถ่ายกับเจ้าเอยในงานวัดแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว นั่งมองคนที่ตัวเองแอบรักไม่มีเบื่อ ดวงตาแสนเศร้าแต่ยังยิ้มได้ของเจ้าเอยงดงาม รอยยิ้มน่ารักที่หวังจะกลบความเศร้าลงไป เมื่อไรเขาจะทำให้ไอเศร้าโศกหายไปได้ทั้งหมดพลันมีข้อความโผล่ขึ้นบนหน้าจอพาแม่บ้านของพี่ไปดูแลสาวหรือยะเขารีบเปิดอ่านแล้วตอบวันเดียวเองใครยะ แกมีสาวใหม่ตอนไหนมีคนเดียว เจ้าเอยเล่าให้พี่ฟังเดี๋ยวนี้ ทีกับพี่ดินยังเล่าให้ฟัง ทำไมไม่เล่าให้พี่ฟังบ้างถามป้าสายดิ!จากนั้นกลับมาดูรูปงานวัดใหม่ ไม่สนข้อความ
หลังฉากโต๊ะของทั้งสองจะเห็นพระปรางค์สีออกส้มอยู่ฝั่งตรงข้าม ท่าทางพูดคุยกะหนุงกะหนิงสะท้อนให้เห็นความสัมพันธ์ที่คืบหน้าไปมาก ใบหน้าของทิวเขาผ่อนคลายถึงที่สุดผู้ที่มองคนทั้งสองอยู่ห่าง ๆ อมยิ้ม ต่างถ่ายรูปเก็บหลักฐานไว้ส่งให้พ่อแม่พวกเธอมีกันถึงสามคน เมื่อหันหน้ามาสบตากัน สามสาวสุดเปรี้ยว ที่แม้ต่างแต่งตัวคนละแนว แต่ดูดีเหมาะกับบุคลิกต่างลุกขึ้น เดินสับส้นสูงตรงไปหาคนทั้งสองทิวเขาที่กำลังรอเจ้าเอยแกะเนื้อปูให้สังหรณ์ใจแปลก ๆ จึงหันไปแวบหนึ่ง แล้วต้องหันหน้าไปอีกรอบ “เฮ้ย!”เพราะเขาร้องลั่นตกใจนิสัย เจ้าเอยเลยมองตามผู้หญิงทั้งสามคนเดินมาหยุดที่โต๊ะคนทั้งสอง คนหนึ่งตัดผมซอยสั้นสวมชุดเกาะอกจัมป์ซูตเท้าแขนลงกับโต๊ะ หุ่นแต่ละคนสวยเซ็กซี่เหมือนดูแลตัวเองมาอย่างดี“ไอ้น้องเล็ก เมื่อไรจะพาสาวมาแนะนำยะ ต้องให้พวกเราแนะนำตัวเองใช่ไหม”เสียงของเธอคล้ายเย็นชา แต่ดูจะปั้นแต่งมากกว่า เจ้าเอยมองหญิงสาวทั้งสามแล้วนึกออกทันทีเพราะเธอเคยเห็นทั้งสามควงแขนทิวเขาจนเข้าใจผิดว่าเขาคบซ้อนสามพี่สาวทั้งสามคน!“มาทำไม” ทิวเขาตอบ
อรพลินกลับถึงบ้าน จึงรีบขึ้นห้องเพื่อทิ้งตัวลงบนเตียงทันที จากที่สะกดกลั้นมาทั้งวัน สุดท้ายมีอันร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา แม้ทีแรกเดชคุณจะมารับ เธอห้ามไม่ให้เขามา ให้มาเจอกันที่บ้านนี้แทนพอได้ยินเสียงเปิดประตู เธอถอนหายใจหันไป แม่ของเธอเข้ามา มองแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า“ถ้าแม่จะซ้ำเติมอร แม่ออกไปเลย”“แกไปทำงานแล้วกลับมาร้องไห้ แสดงว่ามีคนนินทาใช่ไหม”เธอพยักหน้าปาดน้ำตา “มีเพื่อนรุ่นมหาลัยในนั้น พวกปากสว่างเอาไปพูดต่อ”“มันก็มาจากการกระทำของแก”“แม่!” เธอตบอกตัวเอง “อรไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ ไม่มีใครอยาก อรไม่ได้ตั้งใจ เอยเป็นเพื่อนกับอรมากี่ปี ทำไมอรถึงอยากจะทำร้ายเอย ไม่มีวัน”“ก็ใช่ไง ฉันถึงไม่เข้าใจแกไงล่ะ” แม่ของเธอชี้หน้า “ลูกก็มี ผัวก็เคยมี หย่ากันเพราะอะไรล่ะ แกน่ะ ถือว่าตัวเองสวย เก่ง พอผัวที่คบกันมานานแอบซุกกิ๊ก แกยังรับไม่ได้ ขนาดเขากอดขาอ้อนวอนไม่หย่า บอกขอโอกาส แกก็จะหย่าให้ได้ เจ็บแค้นที่สุด ไอ้เรื่องนี้แม่เข้าใจแก แต่แกเจอแบบนี้มา แล้วไปทำกับเพื่อนสนิทตัวเองได้ไง!”“แม่พอ”“ไม่พอ! วันที่แกร้องไห้ไปหาหน
เมื่อเปิดประตู ทิวเขาแทรกตัวเข้ามาในห้องทันที พอมองเสื้อผ้าของเพื่อนรักแล้ว เขาได้แต่กัดกรามแน่น “สามวันที่ไม่ยอมรับผิดชอบ วัน ๆ มึงเอาแต่นอนกกกันเหรอวะ ไอ้เวรนี่”ชักอยากชกให้ได้สติสักทีคนผิดไม่แก้ตัว “กู...อยากลืมทุกอย่าง”“แล้ว?”“กูไม่รู้ กู...รักน้องอร กูรู้ทำผิ
สามหนุ่มอย่างทิวเขา ภีม และริชาร์ดนั่งคุยกันในร้านอาหารกลางห้าง แท้จริงแล้ว อีกสองคนที่ไปตามหาเพื่อนเจอเดชคุณตั้งแต่วันอาทิตย์“มันอยู่คอนโดเดิมนั่นแหละ ส่วนเพื่อนเจ้าเอยก็อยู่ในนั้น ฝากลูกกับแม่ไว้” หนุ่มหน้าฝรั่งเล่า “โคตรเหี้ยกันทั้งคู่ ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นมันที่ทำเรื่องนี้ กูอยากทุ
อาจเป็นเพราะคำขู่ของทิวเขากับรุ้งพราย ทำให้ไม่มีรูปหรือวิดีโอตอนเกิดเรื่องหลุดออกไปเลย ถึงอย่างนั้น อันคำว่านินทาเปรียบดั่งไฟลามทุ่ง ไม่มีทางระงับหรือห้ามได้เลย กลุ่มแขกที่ไป มีเพื่อนที่ทำงานของเจ้าบ่าวเจ้าสาว เพื่อนร่วมชั้นโรงเรียน และเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยจำนวนไม่มากนัก กับญาติมิตรสหาย กระนั้นถ
อรพลินกลับไปทำงาน แต่บรรยากาศเป็นกันเองแบบเดิมเปลี่ยนไป กลับกลายเป็นน่าขนลุกเธอลืมไปว่ามีเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยที่ไปร่วมงานของเดชคุณกับเจ้าเอยด้วย แม้จะไม่ได้อยู่แผนกเดียวกัน แต่เธอเป็นเซลล์สาวที่ได้รางวัลพนักงานดีเด่นตลอด แม้จะมีข่าวหย่าขาดสามี แต่ความสาว สวย เก่ง จึงค่อนข้างเป็นที่







