บทที่ 7 ของจริงยังไม่เริ่มเลย (NC18+)

“คุณ... สอนฉันหน่อย”

เสียงเธอสั่นนิด ๆ แต่สายตากลับนิ่งแน่วแน่ ไอซ์เลิกคิ้วขึ้นทันที “หือ? สอนอะไร?” เขาถามด้วยความงุนงง สองตามองสบกับใบหน้าเธอที่ยังแดงก่ำจากน้ำตาเมื่อครู่

“เรื่องที่คุณถนัด” เมษาตอบเสียงแน่น

ไอซ์หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ทำทีเป็นเล่น “อ๋อ การแสดงสินะ...”

แต่ยังไม่ทันขาดคำ เมษาพูดสวนขึ้นมา เสียงหนักแน่นจนเขาชะงัก

“เรื่องบนเตียง... คืนนี้เอากับฉันไหม”

คำพูดนั้นเหมือนตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ไอซ์นิ่งไปทันที ร่างแข็งค้างในวินาทีนั้น สองตาเบิกนิด ๆ มองเธอด้วยความตกใจ

“รู้ตัวป่ะเนี่ย ว่าพูดอะไรออกมา?” น้ำเสียงเขาเริ่มจริงจังขึ้นทันที

รู้สิ... นอนกับฉันไหม” เธอพูดซ้ำ พลางยกมือซับคราบน้ำตาบนแก้มแล้วเงยหน้ามองเขาเต็มตา สายตาที่สะท้อนทั้งความบาดเจ็บและ... ความกล้าในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ไอซ์หันหน้าหนี ถอนหายใจเฮือกยาวเหมือนกำลังเรียบเรียงความคิด

“นี่เมษา! ฉันไม่เอากับคนที่ไม่ยินยอมหรอกนะ เธอก็รู้” เขามองเธออีกครั้ง คราวนี้ดวงตามีแววเข้มจริงจังมากกว่าเดิม

“…” เมษานิ่งไป พลางนึกย้อนถึงเรื่องราวของเธอกับผู้ชายคนนั้น คนที่หักหลังเธออย่างเลือดเย็น

เมื่อก่อนไม่ว่าเธอจะแต่งตัวแบบไหน หรือต่อให้ไม่แต่งหน้า เขาก็จะบอกว่าเธอสวยเสมอ เขาพูดจาไพเราะ หวานเสนาะหู หว่านล้อมเธอได้อย่างแนบเนียนทุกครั้งที่อยากได้อะไร แต่มาวันนี้เธอพึ่งได้รู้ว่าทั้งหมดที่ผ่านมามันโคตรปลอม และคืนนี้เธอตัดสินใจแล้ว...

“ก็นี่ไง ฉันยินยอม... คืนนี้นอนกับฉัน”

บรรยากาศในรถเหมือนหยุดนิ่ง ไอซ์กำมือบนพวงมาลัยแน่น ใจเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน... สายตาเธอไม่มีคำว่าล้อเล่น ไม่มีความลังเล มันชัดเจนเกินไป

“เดี๋ยวนะ... โอเค เมษาฟังนะ” เขายกมือขึ้นเหมือนจะห้ามใจตัวเองด้วย

“หนึ่ง... ฉันไม่เอากับคนที่ไม่ยินดีจะนอนกับฉันจริง ๆ ไม่ใช่เพราะประชดหรือประชันใคร” เสียงเขาเข้ม

“สอง... ฉันไม่เคยจำชื่อผู้หญิงที่เคยนอนด้วยสักคน” เขาหันไปสบตากับเธอ แววตาจริงจังและเด็ดขาด “และสาม... ฉันไม่เคยให้สถานะใคร”

เขาหยุดชั่วอึดใจ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงนิ่ง “เธอรับได้เหรอ? แล้วเรายังต้องทำงานด้วยกันอีกนานเลยนะ เธอคงไม่คิดว่าฉันฟันเธอแล้วทิ้งหรอกนะ ใช่ไหม?”

เมษาพยักหน้า ดวงตาแดง ๆ ของเธอเอาแต่จ้องเขาแน่วแน่ “ฉันรู้... ฉันรู้ทุกอย่างแหละ คืนนี้... แค่มองฉันในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่เสนอตัวให้คุณเอง...”

เธอหยุดหายใจเข้าแรง แล้วพูดซ้ำอีกครั้งเสียงต่ำแผ่ว แต่ทุกคำกรีดลึกลงใจ

“...สอนฉันหน่อย”

ไอซ์หลับตาแน่น สูดลมหายใจเหมือนพยายามกดทุกความรู้สึกที่ตีขึ้นมาหนักหน่วง ในหัวเขาเหมือนกำลังสู้กับตัวเอง... มือกำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สุดท้ายเขาเอื้อมมือไปปลดล็อครถ ช้า ๆ

“ขึ้นไปข้างบน...”

ชั้นบนของบาร์แห่งนี้มีเพนท์เฮาส์หรูอยู่ทั้งหมดสามยูนิต ซึ่งแน่นอนว่าเป็นของสามหนุ่มตระกูลรัตนวรากุล ชั้นสามสิบห้าบนสุดเป็นเพนท์เฮาส์ของเวย์พี่ชายคนโต ส่วนคืนนี้ ดาราหนุ่มพาผู้ช่วยสาวมาที่ชั้นสามสิบสี่ เพนท์เฮาส์ของเขา

เขากดลิฟต์ตรงขึ้นไปที่ชั้นสามสิบสี่ แอบหันมองหญิงสาวข้างกายเป็นระยะ ก่อนตัดสินใจหันมาหาเธอตรง ๆ แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเจือรอยยิ้ม

“นี่ เมษา...ถ้าเธอคิดจะเปลี่ยนใจตอนนี้…ไม่ทันแล้วนะ”

หญิงสาวไม่ตอบอะไร

เขาหัวเราะเบา ๆ “เอางี้ก็แล้วกัน ฉันจะให้โอกาสเธอได้คิดอีกครั้ง”

“เพนท์เฮาส์ของฉันอยู่ชั้นสามสิบสี่ ถ้าเธออยากเปลี่ยนใจก็กดออกจากลิฟต์ชั้นไหนก็ได้”

เขาหยุดนิดหนึ่ง รอยยิ้มที่มุมปากดูขี้เล่นแต่แฝงความหมาย “แต่ถ้าลิฟต์ถึงชั้นสามสิบสี่เมื่อไหร่…ฉันไม่ปล่อยเธอกลับไปแน่”

ลิฟต์หรูเคลื่อนตัวขึ้นอย่างเงียบงัน มีเพียงเสียงหายใจแผ่วเบาของหญิงสาวตัวเล็กที่ยืนข้างเขา เธอไม่แม้แต่จะเอื้อมมือไปกดปุ่มหยุดชั้นใด

“ติ๊ง!” เสียงลิฟต์ดังขึ้นก่อนประตูจะเลื่อนเปิดออก

เขาก้าวออกไปนำหน้าโดยไม่หันกลับมามอง หญิงสาวเดินตามไปอย่างเงียบ ๆ และว่าง่าย ราวกับบ่งบอกว่าคืนนี้… เธอไม่มีทางหนี

แสงไฟสลัวโทนม่วงแดงในเพนท์เฮาส์แต่งแต้มบรรยากาศให้ดูทั้งลึกลับและเร้าใจอย่างบอกไม่ถูก เมษาปรายตามองไปรอบห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบหรู ทุกอย่างสะอาด เป็นระเบียบ แตกต่างจากเพนท์เฮาส์อีกแห่งที่เธอไปรับเขาทำงานในแต่ละวัน บ่งบอกชัดเจนว่า ที่นี่...เขาแทบไม่ได้ใช้งานนัก

คนตัวสูงเอื้อมมือมาจับข้อมือเล็ก ๆ ของเธอ ดึงให้ก้าวตามไปที่ห้องนอนโดยไม่พูดสักคำ เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อบานประตูปิดลง

“ถอดออก”

“…หืม?” เธอเลิกคิ้วถามเสียงแผ่ว

“เธออยากให้ฉันสอน…ไม่ใช่เหรอ”

“งั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ”

หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะปลดเปลื้องอาภรณ์หรูที่เขาเป็นคนซื้อให้ เหลือเพียงบราลายการ์ตูนที่ทำเอาเขาหลุดหัวเราะพรืด

“ให้ตายสิ…เธอทำฉันเกือบหมดอารมณ์”

“อะไร! ทำไม?”

“ก็ดูบราของเธอสิ…ฉันน่าจะซื้อชุดชั้นในเซตใหม่ให้เธอด้วยนะ”

“จะบ้าหรือไงคุณ!” เมษาทำตาขวางใส่เขาอย่างหมั่นไส้

“มานี่สิ” เขาว่า พลางดึงมือเธอให้มานั่งเคียงข้างบนเตียง เขาหันมามองหน้าตรง ๆ เสียงทุ้มอ่อนลง “ฉันถามจริง ๆ เธอคิดดีแล้วใช่ไหม”

ใช่สิ…เธอคิดดีแล้วใช่ไหม? ตอนที่คำพูดของบอลถาโถมใส่เธอราวพายุ สมองของเธอขาวโพลน ไม่เหลือความคิดอะไรอีก หลังจากที่ไอซ์พาเธอออกจากตรงนั้น เธอก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำ ๆ เธอไม่ดีตรงไหน? เธอทำดีที่สุดแล้ว หาเงินให้เขาใช้ คอยอยู่ข้าง ๆ ไม่เคยปฏิเสธคำขอของเขา แต่เขากลับบอกว่า…เอากับเธอมันน่าเบื่อ แล้วเธอต้องทำยังไงถึงจะไม่น่าเบื่อล่ะ?

เมษาสบตาไอซ์ตรง ๆ ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ไม่เคยจริงจังกับความสัมพันธ์ ชีวิตรักสนุกไปวัน ๆ ถ้าเธออยากให้เขาสอนเรื่องบนเตียง…มันคงไม่ผิดใช่ไหม?

“…อื้อ ฉันคิดดีแล้ว”

“วันนี้ฉันจะเป็นลูกศิษย์ของคุณ… สอนฉันเท่าที่คุณอยากให้ฉันรู้”

รอยยิ้มแสยะผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อจัดอย่างพอใจ “ได้สิ…วันนี้ฉันจะเป็นอาจารย์ที่ดีของเธอเอง”

เมื่อสิ้นคำพูด ชายหนุ่มโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นรินรดผิวแก้ม ริมฝีปากของเขาอยู่ห่างจากปากเธอเพียงไม่กี่มิล ก่อนที่เขาจะเบนหน้าลงไป… ซุกไซ้ซอกคอเธอแทน

ใช่แล้ว…คนอย่าง ธันวา รัตนวรากุล ไม่เคยคิดจะจูบคนที่แค่ผ่านมาเพื่อเรื่องบนเตียงเลยสักครั้งจริง ๆ

มือแกร่งลูบไล้ไปตามแผ่นหลังขาวเนียน ปลุกเร้าอารมณ์ที่หลับใหลในตัวหญิงสาวตรงหน้าให้ค่อย ๆ ลุกโชนขึ้น เขาใช้สองนิ้วปลดตะขอบราเซียร์ลายการ์ตูนที่ทำเอาเขาแทบหมดอารมณ์ โยนมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี พร้อมคิดในใจขำ ๆ ‘กูต้องซื้อชุดชั้นในใหม่ให้ยัยนี่จริง ๆ แล้วล่ะ’

ใบหน้าขาวซีดของเธอตอนนี้แต้มสีชมพูเรื่อจากความเขินอายที่ปิดไม่มิด เขาก้มลงขบเม้มที่ใบหูเบา ๆ ก่อนที่มือใหญ่จะเลื่อนลงมาบีบเค้นความนุ่มหยุ่นในอุ้งมือเต็มไม้เต็มมือ แล้วไถลใบหน้าลงต่ำ ก้มดูดดึงยอดอกสีอ่อนที่สั่นไหว ปลายลิ้นโลมเลียอย่างหยอกเย้า

“อื้อ…” เสียงครางแผ่วหลุดจากปากเธออย่างห้ามไม่อยู่

เขาหยอกล้ออยู่ตรงอกอิ่มอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะผละใบหน้าออกมามองสบตาเธอด้วยรอยยิ้มเย้ายวน

“นี่…มีของดีขนาดนี้ ทำไมไม่เคยคิดจะโชว์บ้างนะ?”

เธอไม่ตอบ ได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ใบหน้าแดงจัดจนถึงใบหู ภาพตรงหน้าทำเอาเขาแทบคลั่ง ใครจะคิดว่ายัยเฉิ่มคนนั้น พออยู่ในอ้อมแขนเขา จะดูเซ็กซี่ขนาดนี้ที่ผ่านมา ผู้หญิงที่ผ่านมือเขาล้วนแต่เร่าร้อน ช่างยั่วยวนอย่างรู้บทบาทบนเตียง แต่คนตรงหน้า… เธอเหมือนกระตุกไฟในใจเขาด้วยความเงอะงะน่ารักที่เกินห้ามใจ

เขาโน้มตัวลงมาแนบชิด ใช้มือประคองร่างบางให้นอนราบไปบนเตียงนุ่ม มือร้อนลากไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบจนถึงจุดกลางกายสาว ก่อนจะเกี่ยวผ้าชิ้นสุดท้ายออกอย่างแผ่วเบา นิ้วยาวลูบไล้กลีบเนื้ออ่อนนุ่มที่ร้อนจัดจนเขารู้สึกได้

“ตรงนี้ของเธอ…ร้อนชะมัด” เสียงกระซิบพร่าเคล้าเสียงหัวเราะต่ำ

เธอเม้มปากแน่น เบือนหน้าไปอีกทาง ไม่กล้าสบตา นิ้วยาวค่อย ๆ แทรกแหวกเข้าไปในร่องนุ่มช้า ๆ ระมัดระวัง

“อ๊ะ!” เสียงครางหลุดลอดออกมาโดยไม่ตั้งใจ

เขาขยับนิ้วเข้าออกอย่างเนิบช้าในตอนแรก แต่เพียงครู่เดียวก็เพิ่มเป็นสองนิ้ว แล้วเร่งจังหวะขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงครางของเธอเริ่มดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

“อ๊ะ… อ๊ะ! อื้อ…”

“แค่นิ้วยังร้องขนาดนี้…” เขาก้มลงกระซิบข้างหู น้ำเสียงแฝงแววเจ้าเล่ห์ “ถ้าเป็นไอ้นี่ของฉัน…เธอจะรับไหวไหมเนี่ย”

พูดจบ เขาเร่งจังหวะนิ้วให้ถี่รัวมากขึ้นอีก ความร้อนรุ่มในห้องแทบจะระเบิดออกมากับเสียงหอบหายใจและเสียงครางที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ

“อ๊ะ… อื้อ… คุณ… มัน…”

เสียงแผ่วแหบสั่นไหวสะท้อนอยู่ในลำคอเล็ก ๆ มือบางกำผ้าปูที่นอนแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสี

“มันอะไร หืม? เสียวเหรอ…”

เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใบหู จนร่างบางถึงกับสะท้าน นิ้วยาวยังคงขยับเข้าออกอย่างไม่หยุดหย่อน ปลายนิ้วกวาดไล้จุดไวสัมผัสภายในอย่างเจนจัด

“อื้อ… มะ มัน…เสียว… อ๊ะ!”

เสียงครางขาดห้วงหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างทั้งร่างบิดเร่าใต้ร่างเขา ไอซ์ยกยิ้มที่มุมปาก สายตาคมกริบจับจ้องคนตัวเล็กที่กำลังสั่นระริกใต้ร่าง นิ้วที่เคลื่อนเข้าออกถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงน้ำชื้นแฉะดังแทรกเข้ากับเสียงหอบหายใจหนักหน่วง

“อ๊ะ… อ๊ะ… อื้อ…!”

“แรงขึ้นอีกหน่อยดีไหม หืม?” เขากระซิบพร้อมกดปลายนิ้วลึกขึ้น ลากถูผ่านจุดที่ทำให้เธอสะดุ้งเฮือก

“อ๊ะ…! ไอซ์… ฉัน… อื้อออ!” เสียงหวานแหลมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ขาสองข้างหนีบแน่น แต่เขากลับแทรกมืออีกข้างจับต้นขาเธอแยกออกกว้างกว่าเดิม

ร่างบางกระตุกถี่ ร่องสาวบีบรัดนิ้วเขารัว ๆ แรงบีบรัดที่มาจากความเสียวซ่านทำเอาเขาต้องสูดหายใจช้า ๆ กลั้นเสียงหัวเราะพร่าที่จะแทรกออกมา

“โอ้… รัดแน่นขนาดนี้เชียว” เขาก้มลงกระซิบข้างหู “เธอนี่มัน…เร้าใจชะมัด”

ร่างบางสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่ กลีบเนื้ออ่อนบีบรัดนิ้วเขาจนแทบขยับลำบาก ดวงตาฉ่ำน้ำมองเขาผ่านม่านน้ำตา ริมฝีปากสีอ่อนเผยอครางเป็นจังหวะตามแรงนิ้วที่ยังขยับไม่หยุด

“อ๊ะ… ไอซ์… ไม่ไหว… แล้ว…”

“หึ… เดี๋ยวก่อนสิ ของจริงมันยังไม่เริ่มเลย…”