บทที่ 8 บทเรียนของจริง (NC18++)

เมื่อส่งหญิงสาวตรงหน้าสู่ฝั่งฝัน เขาถอดถอนนิ้วยาวออกจากร่องสวาท ก่อนจะปลดเปลื้องอาภรณ์ของตัวเอง เผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องแน่น ๆ สายตาคมกริบยังคงจับจ้องไปที่ร่างบางที่อยู่ใต้ร่างเขา พลางใช้มือรูดซิปกางเกงออกเหลือเพียงสิ่งบดบังแก่นกายที่ปวดหนึบเพียงชิ้นเดียว

“ลุกขึ้น” เสียงของเขาออกคำสั่งอย่างเจ้าเล่ห์

เธอเองก็ลุกขึ้นอย่างว่าง่าย ใบหน้ายังเปรอะไปด้วยคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งเหือดจากสมรภูมิความเสียวซ่านเมื่อครู่

“ถอดของฉันออก”

เธอเอื้อมมือไปดึงสิ่งบดบังชิ้นสุดท้ายออกอย่างว่าง่าย แก่นกายที่ได้รับอิสระตอนนี้กำลังชูชันชี้หน้าเธอ

“ชิมดูสิ”

“หืม?” เมษาทำหน้าสงสัย

“อ้าปาก แล้วเอามันเข้าไป”

เธออ้าปากออกตามที่เขาบอก ก่อนจะกลืนกินแก่นกายชายเข้าไปในปากจนสุด มันทำให้เธอแทบสำลักกับความยาว มือหนึ่งจับประคองไว้ที่โคน ก่อนจะค่อย ๆ ใช้ปากรูดขึ้นลงอย่างช้า ๆ

“เลียด้วย”

ลิ้นเล็กตวัดรัวใส่แก่นกายชายพร้อมทั้งรูดขึ้นลง มือแกร่งจับประคองศีรษะของเธอไว้เพื่อนสอนจังหวะให้เร็วขึ้น

“อื้ม...”

เสียงครางทุ้มต่ำเล็ดลอดออกมาจากลำคอเขาเมื่อปลายลิ้นเล็ก ๆ ตวัดเลียรอบแก่นกายที่กำลังสั่นกระตุกเป็นจังหวะ มือเล็กยังคงรูดขึ้นลงช้า ๆ ประสานกับจังหวะที่ริมฝีปากอ่อนนุ่มโอบรัดแนบแน่น ท่าทางเงอะงะของเธอทำเอาเขารู้สึกชอบใจอยู่ไม่น้อย เธอไม่ได้ช่ำชองเรื่องแบบนี้ แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกพอใจมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“อื้ม… ดี… อย่างนั้นแหละ…”

เสียงทุ้มแหบพร่าพลางยกมือใหญ่จับท้ายทอยเธอเอาไว้ หลายนาทีผ่านไป กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขากระตุกแน่นขึ้นเรื่อย ๆ เสียงหายใจหนักหน่วงดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

“อึก… เมษา… ฉัน…!”

เขาหลับตาแน่น ลมหายใจสะดุดเป็นจังหวะ ก่อนร่างสูงจะกระตุกเฮือกหนึ่ง แล้วปลดปล่อยความร้อนรุ่มออกมาเต็มปากเธอ เขาไม่นึกเลยว่าแค่ปากของเธอจะทำเขาเสร็จเร็วขนาดนี้

“อ๊ะ… อ่า…”

เสียงครางทุ้มต่ำแผ่วเบาก่อนที่มือใหญ่จะเลื่อนลงมาลูบผมนุ่มของเธอแผ่ว ๆ เขาลืมตามองหญิงสาวตรงหน้า ริมฝีปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์พลางโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหูเธอ

“กลืนลงไปสิ กลืนลงไปให้หมด…”

เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาเปียกชื้นแฝงความเขินอาย แต่สุดท้ายก็ยอมทำตามช้า ๆ เขาจ้องมองเธออย่างพอใจ ก่อนจะหัวเราะพร่าในลำคอพลางเอื้อมมือไปเช็ดที่ริมฝีปากล่างของเธอ

“ดีมาก…เก่งมากเลยคนเก่งของฉัน” เขากระซิบเบา ๆ 

ร่างสูงเลื่อนตัวไปพิงที่หัวเตียงพร้อมดึงร่างเล็กเข้ามาตัวเขา จากนั้นค่อย ๆ ลากปลายนิ้วผ่านเอวคอดลงมาที่สะโพกกลมมน ขยำเบา ๆ เป็นเชิงหยอก ก่อนจะตวัดมือดึงร่างบางขึ้นมาให้คร่อมตัก สายตาคมฉายรอยเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นช้า ๆ

“ขึ้นมาอยู่ข้างบนหน่อยสิ…”

มือแกร่งลากลูบต้นขาเรียว ไล้ขึ้นมาอย่างไม่รีบร้อน นิ้วร้อนลากเป็นวงกลมบนผิวเนียนตรงต้นขาด้านใน แผ่วเบาจนหญิงสาวเผลอกระตุกสะท้าน ร่างบางสั่นไหวเล็กน้อย พลันเธอได้ยินเสียงหัวเราะพร่าเบา ๆ ข้างหู

“ดูสิ แค่แตะนิดเดียวก็สะดุ้งแล้ว…” เขากระซิบเสียงขำก่อนจะใช้ปลายนิ้วกดลงกลางจุดอ่อนไหวอย่างแม่นยำ “ตรงนี้… ยังร้อนเหมือนเมื่อกี้อยู่เลยนะ เมษา”

หญิงสาวเผลอสะดุ้งสุดตัว มือบางจิกไหล่เขาแทบจะทันที เสียงครางแผ่วหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นิ้วยาวยังคงลูบไล้เป็นจังหวะช้า ๆ เหมือนหยอกเย้า ก่อนจะกดแทรกลงไปทีละน้อย ทีละน้อย จนเสียงหอบหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้นเรื่อย ๆ

“อย่าหนีสิ…” เขากระซิบพลางรัดเอวคอดด้วยแขนแกร่งอีกข้างแน่นขึ้น “รอบนี้…ฉันจะสอนอีกบทเรียนให้เธอ”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อย ๆ คลี่บนใบหน้าหล่อจัด สายตาคมไม่ละไปไหนจากหญิงสาวที่เริ่มหอบสะท้านอยู่บนตักเขา แววตาของไอซ์ฉายความร้อนแรงที่รอวันระเบิดออกมาอย่างใจเย็น

เขาหยิบซองอุปกรณ์ป้องกันสีแดงขนาดห้าสิบหกกลิ่นสตรอเบอร์รี่ขึ้นมา ก่อนยื่นให้เธอ “ใส่ให้ฉันสิ” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหู

เมษารับมันมา มือเล็กฉีกซองอย่างเก้ ๆ กัง ๆ แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย ปลายนิ้วยังสั่นเล็กน้อยขณะค่อย ๆ สวมมันให้เขา ภาพตรงหน้าแตกต่างจากผู้ช่วยสาวจอมบ่นที่เขาคุ้นตาเหลือเกิน ตอนนี้ เธอเป็นลูกศิษย์ที่ดี…อย่างที่เคยบอกเขาไว้ในตอนต้นจริง ๆ

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อคม ขณะมองเธอก้มหน้าก้มตาทำตามคำสั่ง สายตาคมกริบที่ทอดมองลงมานั้นทั้งเอ็นดู ทั้งเร้าอารมณ์ และทั้งคุมเกมเอาไว้อย่างสมบูรณ์

เขาใช้มือใหญ่ประคองสะโพกเธอให้เคลื่อนขึ้นมาคร่อมเหนือแก่นกาย แล้วค่อย ๆ กดสะโพกของเธอลงช้า ๆ

“อึก…!”

ความจุกแล่นวาบผ่านกายทันทีที่แก่นกายแกร่งแทรกลึกจนสุดโคน

“ขยับขึ้นลง”

เสียงทุ้มพร่ากระซิบสั่งชิดหู เธอทำตามอย่างว่าง่ายเหมือนเคย ค่อย ๆ ขยับสะโพกขึ้นลงอย่างเงอะงะ มือเล็กควานหาที่เกาะยึด ก่อนที่เขาจะยื่นมือใหญ่เข้ามาประสานกับมือเธอ ช่วยพยุงร่างบางเอาไว้

“อืม... เร็วกว่านี้…”

เขากระซิบสั่งอีกครั้ง เสียงแฝงรอยเจ้าเล่ห์ ร่างเล็กบนตักเขาจึงเร่งจังหวะขยับสะโพกถี่เร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงครางหวานหลุดลอดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

“อ๊ะ… อ๊าา…”

ไอซ์พลิกตัวร่างบางให้นอนราบไปกับเตียงอย่างง่ายดาย ร่างสูงใหญ่คร่อมทับลงมา มือแกร่งจับสะโพกเล็กมั่น ก่อนจะค่อย ๆ สอดแทรกแก่นกายกลับเข้าไปในร่างเธออีกครั้ง

แต่ขาเรียวสองข้างกลับหนีบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ราวกับสัญชาตญาณปกป้องตัวเองที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิด เขาโน้มหน้าลง กระซิบเสียงพร่าใกล้หูเธอ

“อ้าออก… อย่าดันฉันออกสิ”

เสียงแผ่วเบาของเขากับสัมผัสเร้าใจทำให้ขาเรียวค่อย ๆ คลายออกอย่างช้า ๆ ปล่อยให้ความเป็นชายแทรกผ่านเข้ามาอีกครั้งจนสุดโคน เสียงครางหวานกระเซ่าหลุดลอดจากริมฝีปากอิ่ม

“อ๊ะ… อื้อ… คุณ...”

เขาเริ่มขยับเอวอย่างหนักหน่วง รัวจังหวะเร่งเร้าโดยไม่ปรานี ความเร่าร้อนค่อย ๆ ไต่ระดับขึ้นทุกวินาที มือใหญ่ลูบไล้ไปตามเรียวขา ก่อนจับไว้มั่นขณะกระแทกซ้ำลึกจนหญิงสาวใต้ร่างตัวสั่นระริก

“ครางชื่อฉัน...”

เสียงเนื้อกระทบกันดังสลับกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วงในห้องที่ถูกแสงไฟสลัวแต่งแต้มไว้ด้วยบรรยากาศเย้ายวน

“อ๊ะ… อ๊ะ… ไอซ์… อื้อ...!”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าเขาอีกครั้ง ขณะที่เร่งจังหวะพาร่างบางใต้ร่างลอยคว้างไปในความวาบหวามอย่างต่อเนื่อง

“อ่าาา… แน่นสัด!!!” เสียงทุ้มต่ำสบถพร่าใกล้ใบหูเธอ ขณะเอวแกร่งเร่งจังหวะกระแทกใส่อย่างรัวเร่ง

“ผัวเก่าเธอคงจะเล็กจริง ๆ สินะ…” เขากระซิบเสียงเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าหวานที่บัดนี้ฉ่ำไปด้วยน้ำตาและความเร่าร้อน

ร่างบางใต้ร่างบิดเร่าแทบสั่นสะท้านไปทั้งเตียงเสียงครางหวานแหลมปะปนเสียงสะอื้นกระเส่า “อ๊ะ… อ๊ะ… อ๊าาา… ไอซ์… อื้อออ!”

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง พั่บ! พั่บ! พั่บ! ก้องห้อง พร้อมกับเสียงครางสอดประสานจนแทบกลืนหายไปกับลมหายใจหนักหน่วง เขาโน้มตัวต่ำลง มือใหญ่รั้งสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนเร่งจังหวะกระแทกซ้ำลึกขึ้นเรื่อย ๆ

“อ๊ะ… อ๊ะ… อ๊าาา…!”

เสียงครางของเธอดังระงมจนแทบสะท้อนออกไปนอกห้อง ยิ่งเขากระแทกซ้ำ ร่างบางยิ่งหอบสะท้าน ขาเรียวเกี่ยวกระหวัดรอบเอวเขาแน่นอย่างห้ามไม่อยู่

“อึก… ไอซ์… ฉันจะ…”

เสียงหวานแหบพร่าสั่นระริก เขากระชับร่างเธอเข้ามากอดแน่น ขยับเอวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนกระตุกสะท้านในจังหวะปลดปล่อย

“อ๊าาาาา…!!!”

เสียงครางพร่าหนักของเขาประสานกับเสียงหวานแหลมของเธอในจังหวะสุดท้าย ร่างสูงกระตุกถี่สองสามครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนแรง ซบใบหน้าลงกับลาดไหล่เล็ก ขณะเสียงหอบหายใจของทั้งคู่ยังดังก้องอยู่ในห้องที่เงียบงันปลายนิ้วยาวลูบไล้แผ่นหลังเธอแผ่วเบา

“เก่งมาก… ลูกศิษย์ของฉัน…”

เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างหูพลางขบเม้มเบา ๆ ที่ไหล่เนียน ทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก เขาค่อย ๆ ถอดอุปกรณ์ป้องกันที่ชุ่มไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นออกอย่างระมัดระวัง ก่อนจะลุกออกจากเตียง หันมามองหญิงสาวที่นอนหอบหายใจถี่บนเตียงด้วยแววตาพึงพอใจ

“ไหวไหม” เสียงทุ้มถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย แฝงความเจ้าเล่ห์ราวกับพอใจอย่างยิ่งกับบทเพลงสวาทของค่ำคืนนี้

เธอพยักหน้าเบา ๆ พลางเอื้อนเสียงแผ่ว “อื้อ…”

เขาหยิบผ้าเช็ดตัวจากราวใกล้มือพันรอบช่วงล่างลวก ๆ ก่อนจะโยนอีกผืนมาให้เธอ แล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำ เธอเงยหน้ามองตามแผ่นหลังแกร่งนั้นไปจนลับสายตา… ตอนนี้เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้หญิงมากมายถึงยอมลุ่มหลงผู้ชายคนนี้นัก

เธอกำหมัดแน่นเมื่อนึกถึงคำพูดที่เคยได้ยิน… ‘ฉันไม่เอากับใครซ้ำสอง’ นี่อาจเป็นครั้งแรก… และครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้อยู่บนเตียงเดียวกับเขา

พรุ่งนี้… ทุกอย่างคงกลับไปเป็นเหมือนเดิม

“เฮ้อ…” เธอถอนหายใจเบา ๆ อย่างห้ามไม่ได้ ความเสียดายก้อนเล็ก ๆ จุกอยู่กลางอก

ไม่นานนัก เขาก็เดินกลับมา ลำตัวเปียกน้ำบางส่วน สวมใส่กางเกงลำลองต่ำเอว ก่อนจะหยิบเสื้อยืดตัวใหญ่จากตู้

“มีแค่เสื้ออะ แต่ก็ยาวพอจะใส่เป็นเดรสได้” เขาพูดยิ้ม ๆ พลางยื่นเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งมาให้

เมษารับมันมา ลองทาบกับตัว… ใช่จริง ๆ ใส่เป็นเดรสสั้นได้พอดี เธอลุกขึ้น เดินไปห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเอง

หญิงสาวส่องกระจก มองเงาสะท้อนของร่างกายเปลือยเปล่า…

ร่องรอยสีแดงอมม่วงที่เขาทิ้งไว้ทั้งบริเวณต้นคอ ไหล่ เนินอก และทรวงอก เป็นหลักฐานชัดเจนของค่ำคืนเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านมา

เธอสูดหายใจเข้าแผ่วเบา เปิดน้ำอุ่นให้ไหลรินชโลมกาย ละอองไอน้ำลอยคลุ้งในห้องน้ำ ช่วยปลอบประสาทและขับไล่ความหนาวเย็นจากภายใน แต่ไม่ว่าสายน้ำจะไหลผ่านนานเท่าไร… ความรู้สึกสับสนในใจกลับยังไม่จางหาย

เธอหลับตาลงช้า ๆ ทันทีที่เปลือกตาปิดลง ภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาก็แล่นกลับเข้ามาในหัวอย่างชัดเจน สายตาคมกริบของเขา มือร้อนที่ไล้ไปตามผิวเนื้อ ลมหายใจร้อนผ่าวและเสียงกระซิบพร่าข้างหู

“ฉันทำอะไรลงไป...” เสียงในหัวเธอดังขึ้นแผ่วเบาเต็มไปด้วยความลังเลและความรู้สึกผิด

เธอกัดริมฝีปากแน่น หัวใจสั่นไหวอย่างไม่เข้าใจตัวเอง แต่เพียงไม่กี่วินาที ความเงียบในห้องน้ำก็ถูกเสียงในใจอีกเสียงแทรกขึ้นมาแทน

“…ช่างมันสิ วันนี้ขอแค่ครั้งเดียว”

เพียงครั้งเดียว... เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากภาพหลอนของความเจ็บปวด เพื่อให้รู้สึกว่าตัวเองยังน่าปรารถนา… น้ำอุ่นยังคงไหลรินผ่านร่างกาย แต่กลับไม่อาจล้างความรู้สึกว่างเปล่าภายในใจได้ แม้เธอจะย้ำกับตัวเองว่า "แค่ครั้งเดียว" แต่ทำไมถึงมีความรู้สึกเสียดายปะปนออกมาด้วย นี่มันอะไรกัน

เมื่อเธอเดินออกจากห้องน้ำ ก็เห็นชายหนุ่มนั่งพิงหัวเตียงเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่อย่างสบาย

“คุณจะกลับเพนท์เฮาส์ที่โน่นไหม” เธอถามด้วยน้ำเสียงธรรมชาติ พยายามเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ภายใต้ท่าทีเรียบเฉย

“ไม่อ่ะ นอนนี่แหละ” เขาตอบเรียบ ๆ โดยไม่หันมามองเธอแม้สักนิด

เธอเดินไปหยิบชุดและกระเป๋าของตัวเอง เตรียมจะหมุนตัวออกจากห้อง พลางเอ่ยลาเสียงแผ่ว “งั้น…ฉันกลับก่อนนะ”

“เดี๋ยว…” เสียงทุ้มดังขึ้น “นอนด้วยกันสิ”

เธอชะงัก หันกลับมามองเขาด้วยดวงตากลมโต “ห๊ะ!? คุณว่าอะไรนะ…”

“ตีสามแล้วนะ ก็นอนนี่สิ จะเป็นอะไรไป” เขาพูดเสียงสบาย ๆ เหมือนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้

“แต่ว่า…”

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก” เขาว่าอย่างไม่ใส่ใจนัก ราวกับลืมเรื่องร้อนแรงที่เพิ่งเกิดขึ้น “อีกอย่าง…เธอก็รู้นี่ ว่าฉันไม่เอากับใครซ้ำสอง”

คำพูดสุดท้ายนั้น ดัง ชัดเจน… และก้องอยู่ในหูของเธอ ใช่สิ! เธอเองก็รู้อยู่แล้วนี่ แต่ก็ยังอดรู้สึกผิดหวังนิด ๆ ไม่ได้

“…อืม แล้วชุดที่จะใส่ไปทำงานพรุ่งนี้ล่ะ” เธอถามเสียงเบา

“เดี๋ยวเด็กพี่เวย์เอามาให้ เธอไม่ต้องห่วงหรอก” เขาหรี่ตามองเธอนิด ๆ แล้วตบที่ข้างเตียงเบา ๆ “มานอนได้แล้ว…ปิดไฟด้วย”

เธอเดินไปนอนข้าง ๆ เขาอย่างว่าง่าย เอื้อมมือไปปิดไฟ ห้องทั้งห้องจมอยู่ในความเงียบมืดสลัว

ใช่…เธอต้องทำตัวปกติสิ เขาสอนตามที่เธอขอแล้วนี่ เธอยังจะหวังอะไรได้อีก…