LOGINShare
ตอนที่2
publish date:
2026-04-17 14:58:05ที่โรงอาหาร
"พุฒินายกินอะไรอ่ะ"
"เเกงเหลืองร้านนี้เผ็ดอร่อยสุดยอดยกนิ้วเลย"
"เเสบท้องน่าดู"อรรถพรยู่หน้า
"เเล้วได้อะไรกิน"
"ราดหน้าอยากกินอะไรซอฟๆ"
"กันกินน้ำอะไรเดี๋ยวเราเดินไปซื้อให้"
"ชาเขียว"
"อืม รอเเป๊บ"พุฒิชัยพูดจบก็เดินไปสั่งน้ำ
ปรมะเเละมาวินเดินมาที่โรงอาหารสายตาเขาหันไปเจออรรถพร
"นั่งตรงไหนวะปิง"
"นั่นไงตรงนั้น"เขาชี้ไปที่โต๊ะที่อรรถพรนั่ง
"นั่นไอ้น้องที่เเกเเกล้งนี่หว่า"
"ใช่ไปสั่งข้าวให้ด้วยเจอกันที่โต๊ะ"
"เอ้าไอ้นี่เห้ย"มาวินเกาหัวมองตามปรมะที่ตอนนี้ถึงโต๊ะเเล้ว
"ไอ้กัน"เขาเอ่ย คนตัวเล็กสะดุ้งหันมามอง
"พี่ปิง"
"เออกินอะไรวะ"เขามองใบหน้าหวานที่เหวอเมื่อเห็นเขา
"ราดหน้าครับเเล้วพี่ปิงล่ะครับได้อะไรกิน"
"รอไอ้วิน"เขาเอ่ยเหลือบมองใบหน้ารุ่นน้องเป็นระยะ...เเปลกเว้ยยิ่งมองยิ่งรู้สึกเเปลกๆ...คิดในใจ คนตัวเล็กเริ่มรู้ตัวถามเขาเมื่อโดนเเอบมอง
"พี่ปิงมีอะไรหรือเปล่าครับ"
"ทำไม"
"ก็พี่ปิงเเอบมองหน้าผม"
"ใครเเอบมองมึง"ปรมะรีบปรับสีหน้า
"มีอะไรหรือเปล่ากัน"พุฒิชัยเดินกลับมาเห็นเพียงด้านหลังคนที่นั่งอยู่กับอรรถพร
"กูเอง"
"พี่ปิง"
"ฉันก็มาด้วย ข้าวหมูกระเทียมของมึงไอ้ปิง"มาวินเดินมาผสมโรง
"ขยับไปกูนั่งด้วย"ปรมะเอ่ยสั่งอรรถพร
"ผมจะนั่งกับเพื่อนผมพี่ปิงก็นั่งกับเพื่อนพี่สิครับ"
"มึงไปนั่งกับไอ้วินไปอย่าเรื่องมากไอ้พุฒิ"เขาออกคำสั่งอีกครั้งเเถมทำเสียงเข้มทำให้พุฒิชัยทำตามอัตโนมัติ ปรมะมานั่งข้างๆอรรถพร ระหว่างนั่งกินข้าวกัน
"กินน้ำอะไรอะ"
"ชาเขียวพี่ปิงจะกินมั้ยครับ"
"กินดิ"เขาพูดอย่างไม่ลังเล อรรถพรยิ้มที่มุมปากจะเอาหลอดออก
"เห้ยไม่ต้องใช้หลอดด้วยกันได้กูไม่ได้ถือ"เขาเอ่ยออกมาพร้อมดึงหลอดกลับมาใส่ไว้ที่เดิม เเล้วเเย่งไปถือดูดเองหน้าตาเฉย...ไม่ถือไม่จริงอ่ะไอ้ปิงมึงจะเเกล้งอะไรน้องมันอีกหล่ะ.....มาวินคิดเหลือบมองปกติปรมะจะไม่ใช้ของรวมกับใครถ้าไม่สนิทจริงๆ
"กูไปซื้อน้ำนะมึงเอาอะไรเปล่าปิง"
"เอาเหมือนไอ้กันเลยชาเขียว"ทำเอาอรรถพรมองหน้าเขาเเบบงงๆ
"พี่ปิงชอบชาเขียวเหรอครับ"พุฒิชัยเอ่ยถาม
"ก็ไม่ชอบหรอกนะมันขึ้นกับว่ากินกับใคร"เขาพูดออกมา2รุ่นน้องถึงกับมองหน้ากันมาวินกระซิบถาม
"ปิงพูดอะไรวะฟังเเล้วสยิว"
"คิดทรามไปซื้อน้ำได้เเล้ว"เขาไล่เพื่อน...เออก็จริงพูดไรออกไปวะนี่ตื่นๆไอ้ปิงอย่ามองหน้ามัน ห้ามมองๆ....เขาคิดเเละพยายามไม่มองหน้า เเต่มันก็อดไม่ได้ถึงไม่มองหน้าก็ยังเห็นปากเเดงอวบอิ่มอยู่ดีเขาจึงบังคับความรู้สึกตัวเองสุดฤทธิ์ จนทานข้าวเที่ยงเสร็จจึงเเยกกันกลับขึ้นตึกคณะระหว่างเเยกกันปรมะมองตามหลังคนร่างเล็กเผลอยิ้มออกกมา
"ไอ้ปิงมองน้องมันเเล้วยิ้มทำไมวะ"
"เปล๊า เสือกนะมึงเดินไปเลย"เขาเปลี่ยนเรื่องเดินเลี่ยงไปเฉยๆมาวินมองเขา...ต้องมีอะไรเเน่ๆเเววตาเเกมันฟ้องไอ้ปิง....มาวินคิด
ในห้องเรียน
"กัน"พุฒิชัยเรียกขณะที่คนตัวเล็กกำลังจดชีทงานอย่างเอาเป็นเอาตาย
"มีอะไรเหรอพุฒิ เรากำลังจดชีทอยู่"
"เราว่าพี่ปิงเขาดูเเปลก"
"เเปลก อย่างไง"เขายังไม่ละสายตาจากชีท
"มองเหมือนเขาเอ็นดูเเก"อรรถพรชะงักหยุดเขียน
"พูดไปเรื่อยพี่ปิงคงเเค่หมันไส้เรามากกว่าเลยเเกล้งเรา"
"หรา"
"อืม เเล้วนายคิดอะไรอยู่อะพุฒิ"
"ไม่บอกจดต่อดีกว่า"
"อ้าวอะไรของนายนี่"อรรถพรมองเพื่อนอย่าง
อยากรู้ เเต่ก็กำลังคิดถึงคำพูดเเอบคิดเล็กคิดน้อยในใจ
Latest chapter
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่15...งานป้อนงานออ้นกันมาเต็ม
รุ่งเช้าที่บ้านพุฒิชัยมาวินลืมตาตื่นขึ้นมาจะขยับตัวเเต่ทำไม่ได้"โอ้ยตะคริวกิน"เขาพูดออกมาพุฒิชัยหลับเพลินมือก็กอดขาก็ก่ายตัวมาวินทั้งคืนเขาเเทบไม่ได้ขยับตัวคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาเจอมาวินนอนหน้านิ่วจ้องเขา"จ้องไมพี่ทำไมตื่นเเล้วไม่ไปอาบน้ำ""กูจะลุกได้งัยมึงดูดิ"เขาเอ่ยใช้นิ้วชี้ให้ดูสถานการณ์ตรงหน้าพุฒิชัยมองตาม"ยัง ยังไม่ลุกอีกตะคริวกินกูไปครึ่งตัวเเล้ว"มาวินเอ่ยย้ำคนตัวเล็กลุกพรวด"ขอโทษ เเล้วทำไมพี่ไม่เรียกผมหละ""ก็มึงตายอยู่ใครอยากจะเรียกวะ""นอน ยังไม่ตายพูดไปเรื่อยไปอาบน้ำก่อนนะ"คนตัวเล็กเอ่ยจะออกจากห้องไปห้องตัวเองก็นึกขึ้นได้รีบหันมา"พี่วิน""อะไร""ไปไล่เเขกไม่ได้รับเชิญออกจากห้องให้ผมหน่อยดิ""หึ ไม่เอา""น๊าๆๆๆ""เมื่อคืนมึงเปิดประตูไว้หนิมันไปเเล้วมั้ง""ไปดูเป็นเพื่อนผมหน่อย""หึ ไปเองดิ""พี่วิน นะครับ"พุฒิชัยออ้นเกาะเเขนเขาคนเจ้าเล่ห์จึงพูดออกมา"ถ้าไปเป็นเพื่อนก็จะได้อะไร""ได้หมดพี่ให้ทำไรผมทำหมด""เเน่ใจ"ชายหนุ่มยิ้มเหมือนเข้าทางเขา"ถึงจะกลัวเหมือนกันเเต่ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มมีสูงกว่าเขาจึงช่างใจเเบบกล้าๆกลัวๆ"จริง นะๆ""เออ ก็ได้"เข้าล๊อคเขาลุกเดินนำคนตัวเล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่14...เหตุที่ต้องนอนร่วมห้องเเละความรุกเเรงของปรมะ
มาวินอาบน้ำเสร็จเขาเเต่งตัวเเล้วนั่งอ่านหนังสือเเบบเพลินๆอยู่บนเตียง"เพลินหวะไอ้นี่บ้าหนังสือการ์ตูนนะนี่ดูดิวางเรียงเป็นตู้เลย"ส่วนพุฒิชัยกำลังอาบน้ำอยู่สบายๆจู่ๆไฟเจ้ากรรมดันดับทั้งหลัง"เชี้ยดับไรตอนนี้วะ"เขาเอ่ยรีบอาบเเล้วนุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำขณะเดินออกมาก็ต้องชะงักกับเสียงตุ๊กเเกเขาถึงกับหน้าซีดมองเเขกที่ไม่ได้รับเชิญในห้อง"เหี้ยซวยเเล้ว"ยืนขาสั่นอยู่ตรงนั้นตุ๊กเเกเจ้ากรรมไม่ได้กลัวเหมือนมันกำลังจ้องตอบไม่หนีไปไหน....ก๊อกๆๆ...."ไอ้พุฒิไฟดับเว้ย""พี่วินช่วยด้วย"เขาก้าวขาไม่ออกตะโกนบอกมาวินตกใจจึงรีบเปิดประตูเข้ามาพร้อมส่องไฟฉาย"เป็นไรมึงร้องให้ช่วย""พี่วินเอาผมออกไปจากตรงนี้ที"พุฒิชัยกลัวถึงขนาดขยับออกไปไม่ได้"มึงก็เดินออกมาดิเป็นไรวะยืนเเข็งทื่อเชียว""ผมเดินออกไปไม่ได้กลัว"พุฒิชัยกัดกรามเเน่นไม่กล้าขยับไปไหน"กลัวไรมึง กลัวกูเหรอกูว่าสภาพมึงตอนนี้กูควรกลัวมึงมากกว่า""ไม่ใช่....กลัวนู้นตุ๊ก.....เเก..."เขามือสั่นชี้ไปด้านหลังมาวินที่เหนือหัวมีตุ๊กเเกตัวโตเกาะอยู่"อะไรพูดดีๆดิ"มาวินขมวดคิ้วยังไม่รู้ตัว"ตุ๊กเเก"พุฒิชัยเอ่ยเเล้วชี้ไปมาวินถึงกับนิ่ง"ใหญ่ใช่มะบอกกูที"
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่13...บอกว่าชอบเเละการถูกจูบเเบบไม่ได้ตั้งตัว
"ผมจะลง""ดื้อ เป็นอะไรก็ไม่บอกอยู่ดีๆมึงก็เป็นเเบบนี้อะนะ"ปรมะยังดึงเเขน"ก็เพราะไม่รู้งัยผมถึงเป็นเเบบนี้ก็เเค่เมาสนอะไรวะ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าฤทธิ์เหล้าทำให้คนที่พูดน้อยสุภาพเปลี่ยนไป"คุยกันดีๆกูขอหละ"ปรมะดูนิ่งเเละใจเย็นใช้คำพูดให้น้อยลงเเล้วสื่อสายตาออกมามากขึ้นทำให้คนเมานิ่งไปพร้อมมองเขา"ถ้าคนเราอยู่ดีๆก็หึงคนๆนึงโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยมันผิดมั้ยพี่""หึง ใคร ...หรือว่ามึง"ปรมะเอ่ยงงๆเเละก็ชี้มาที่ตัวเอง"ผม""มึงหึงกูเหรอ"ปรมะถามกำพวงมาลัยรถเเน่นรอฟังคำตอบเเต่ยังไม่กล้าหันหน้าไปสบตา"จะผิดมั้ยถ้าผมบอกว่าผมชอบพี่"ปรมะหันขวับสายตาของคนทั้งคู่ประสานกันปรมะถึงกับนิ่งมองเรียวปากสีเเดงตรงหน้าก่อนจะดึงคอเสื้อคนตัวเล็กประกบจูบ คนตัวเล็กถึงกับสตั๊นไปสางเมาเป็นปลิกทิ้งเขาจูบอย่างออ่นโยนเเต่หนักหน่วงบางท่วงทีเเล้วระริมฝีออกพูดเชิงกระซิบ"เนี่ยสิ่งที่กูรู้สึกอยู่ ตอนเเรกกูสับสนนะเเต่ตอนนี้กูโอเคเเล้ว""พี่ปิง..."อรรถพรเงยหน้ามองเขาใจทั้งคู่เต้นเเรงคนตัวเล็กพยายามเก็บอาการไว้เเต่เก็บไม่อยู่เขถึงกับบีบนิ้วตัวเองเเน่น"มึงว่ามึงชอบกู เเล้วถ้ากูจะจูบมึงเนี่ยไม่ผิดใช่มะ"ปรมะเอ่ยเเล้วใช้ม
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่12..ความออ่ยของชะนีทำให้2หนุ่มหน้าหวานหึง
ที่บ้านพุฒิชัย"เสร็จยังพุฒิ""แป๊บพี่วินห้ามเข้ามานะ"พุฒิชัยเร่งเเต่งตัว"ไม่ทันเเล้ว"เขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องเขาถึงตกใจดีที่เเต่งตัวเสร็จเเล้ว"ไอ้พี่วิน""ตกใจอะไรไม่เห็นมีอะไรน่าดูเลย"มาวินเเกล้งมองยันหัวจรดเท้า"เออดีแระผมเรียบร้อยเเระเหลือพี่อะ""โอเคร้อนจะเเย่เเล้ว"มาวินเอ่ยเดินนำหน้า ขับรถออกจากบ้านพุฒิชัยตรงไปบ้านเขาพอจอดรถเข้ามาในตัวบ้าน"โหบ้านหรือวังนี่""เวอร์บ้านก็พอ""บ้านใหญ่กว่าผมอีกอยู่กับใครบ้างอะ""คนเดียวพ่อกับเเม่กูอยู่อเมริกา""คนเดียว""เออกูก็เหมือนมึงนั่นหละ""แล้วบ้านช่องใครทำความสะอาด""ทำเองบ้างจ้างประจำบ้างเเต่ส่วนมากทำเอง""อยู่คอนโดง่ายกว่า""ไม่เอา ชอบเเบบนี้รอคนมาอยู่ด้วย""ใครอะ""รู้หรือเเกล้งไม่รู้วะ ไปอาบน้ำดีกว่า"มาวินเอ่ยรีบเดินันำไปพุฒิชัยมองตาม....นี่พี่คิดกับผมเล่นๆหรือคิดจริงๆเเมนๆนี่นะจะชอบผู้ชายด้วยกัน....เขาคิดในใจ"รอตรงนี้หรือจะรอบนห้อง""บนห้องได้มะตรงนี้วังเวงเกินไม่มีใครเลยอะ""ก็เปิดทีวีดูก็ได้นี่"มาวินเอ่ยเหลือบมอง"ไม่ขึ้นไปก็ได้"พุฒิชัยเอ่ยออกอาการเหมือนงอนมาวินถามยิ้มๆ"งอนว่างั้น""ใครงอนพี่จะไปอาบน้ำก็ไปปะ"พุฒิชัยเอ่ยไล่"ได้อย
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่11...เเชร์ความรู้สึกบางส่วนเเละความกลัวของอรรถพร
หลังเลิกเรียนที่ตึกคณะนิเทศฯปรมะเเละมาวินมานั่งรอที่ม้าหิน"นานหวะ"มาวินบ่นอุบ"จะบ่นเพื่อนั่งเงียบๆเลยหนวกหูรอเเบบใจเย็นเหมือนกูได้ปะ"ปรมะเอ่ยตอนนี้เขากลายเป็นคนใจเย็นไปเเล้วเเหมเปลี่ยนสีเชียวนะมึงเดี๋ยวนี้กลายเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ""เสือก""อ้าวไหนมึงว่ามึงใจเย็นเเล้วงัย""กูจะด่าจะปากเสียก็เพราะมึงคนเดียวนั่นหละ""อ๋อเหรอสองมาตรฐานนะมึง""รอนานกันหรือเปล่าครับนี่"พุฒิชัยเอ่ย"นานดิทำไรกันอยู่หละ"มาวินเอ่ยถามเเถมขมวดคิ้วเป็นปม"ก็พึ่งเรียนเสร็จเนอะ กัน ""ครับ"อรรถพรเอ่ยสั้นๆยิ้มที่มุมปาก"เดี๋ยวไปรถกูนะไอ้พุฒิ""เเล้วกันกับพี่ปิงหละ""ไอ้ปิงมันเอารถไป ใช่มะมึง"มาวินเริ่มเคลียร์พื้นที่เปิดโอกาศให้เพื่อน"เออเดี๋ยวมึงไปกับกูนะกัน"""ครับพี่ปิง""เออตามนี้เจอที่ผับเจซี2ทุ่มนะเว้ย""นั่นงัยว่าเเล้วต้องมีอะไรเเน่ๆจะไปส่องสาวใช่มะพี่วิน""ไปกินเหล้าผ่อนคลายเว้ยเรื่องผู้หญิงกูเฉยๆ""หราเฉยๆเนอะ""เออดิ"มาวินก้มหน้าพูดไม่สบตาเพื่อน"ทำไมมึงมีคนที่ชอบเเล้วเหรอไอ้วิน"ปรมะเริ่มเเซว"เผือก ยุ่งเรื่องของกู""ด่ากูเชียวเเหม ดึงหน้ากลบเกลื่อนด้วย"ปรมะเอ่ยเเซวเป็นระยะ"ไปไอ้พุฒิกูเบื่อเ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่10...เเซวกันไปมากับความสนิทที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆของคนทั้ง4
ลานจอดรถคณะนิเทศฯ"พี่ปิงรถพุฒิยังไม่มาเลย""อ้าวมันมาสายหรือเปล่า"ทั้ง2คุยกันอยู่ๆรถพุฒิชัยก็เเล่นเข้ามาจอด"นู้นพี่ปิงมาเเล้ว""ตายยากบ่นปุ๊บมาปั๊บ""เห้ยไอ้ปิง""ตกใจอะไรพี่วินพี่ปิงไม่ใช่ผี""มันน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีกยิ่งเห็นกูมากับมึงนะมันเเซวกูชัวร์""พี่กลัวเหรอ""หรือมึงไม่กลัว""หึก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย""อืมมึงนี่มองโลกในเเง่ดีเนอะ"มาวินพยักหน้าเปิดประตูลงมาปรมะถึงกับมองหน้ามาวิน"ไอ้วินมึงมากับไอ้พุฒิได้งัย""นั่นดิพุฒิอย่างงัย"อรรถพรเสริม"เจอกันโดยบังเอิญเว้ย""อย่าบอกนะว่าเเอบไป....""ไอ้ปิงกูรู้มึงคิดอะไรอย่ามาใจบาปเลย""รู้เหรอกูคิดอะไร"ปรมะยักคิ้วยังเเซวไม่เลิก"ไม่มีอะไรหรอกครับพี่ปิง กันเราหิวข้าวเเล้วไปๆ"พุฒิชัยเปลี่ยนเรื่องเเล้วดันอรรถพรไป"รีบชิ้งเลยตกลงอย่างงัยไอ้วิน""ยุ่ง ไปกินข้าวดีกว่า"มาวินเองก็เดินชิ้งไปเช่นกัน ปรมะยิ้มๆเเล้วรีบตามไปที่โรงอาหาร"กินไรมึง"ปรมะเดินมากอดคออรรถพรคนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาปรมะยิ้มให้กลายเป็นคนตัวเล็กเกิดเขินขึ้นมา"ข้าวเหนียวหมูครับเดี๋ยวไม่ทัน""อร่อยมั้ย งั้นกูกินด้วยดีกว่า""หะ...""เลี้ยงปะ อย่ายืนงง"เขาเดินกอดคออรรถพรไปร้านดังก
You may also like
มนต์รักหนุ่มพิษณุโลก
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.9K viewsเดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?
ชอบคนผมแดง1.3K viewsหวานใจนายสีหราช
One of สายหมอก1.6K viewsเพื่อนสนิทผมคลั่งรัก
เธียรนรา3.3K viewsสยบรักแม่ทัพเลือด
ซูเหวิน 淑闻273 viewsผัวเถื่อน
A'vigetor119 views(จบ)ผมอยากเป็นคุณชายไม่อยากเป็นแค่เด็กเลี้ยง (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE1.3K viewsผัวกลายพันธุ์
นรกสร้าง74 views
