MasukShare
ตอนที่3
Tanggal publikasi:
2026-04-17 15:03:02หลังเลิกเรียน อรรถพรเดินมาพร้อมกับพุฒิชัยตรงมาที่ลานจอดรถ
"ขับรถกลับดีๆนะกัน"
"อืมนายด้วยนะพุฒิ"อรรถพรยืนมองพุฒิชัยขับรถออกไปเขาจึงเดินมาที่รถ เเต่จู่ๆเขาก็ถูกใครคนบางคนชนจนล้ม
"เห้ยเดินไม่ดูทางวะ"
"ขอโทษครับ"
"คิดว่าขอโทษเเล้วกูต้องยกโทษให้มึงเหรอ"เขาคนนั้นจงใจหาเรื่องกระชากคอเสื้อคนร่างเล็ก
ตึกคณะวิศวะฯ
"ปิงเว้ย"
"เหี้ยอะไร"
""เหี้ยอีกเเระไม่เปรียบเทียบคำอื่นบ้างวะเช่นไอ้หล่อ,ไอ้น่ารักอะไรเเบบนี้"
"ให้กูพูดเเบบนั้นเอาเท้ากระทืบหน้ามึงง่ายกว่า"ปรมะเอ่ยมองเพื่อนอย่างหมันไส้
"เออ กูกลับเเล้ว ขับรถดีๆนะไอ้ปิง"
"อืมไปล่ะ"ทั้งคู่เเยกกันตรงนั้นปรมะเดินเตร่จนมาถึงลานจอดรถคณะนิเทศฯ
"ตกลงมึงจะอย่างไง"
"ผมขอโทษ"
"ขอโทษเเต่มันไม่พอ ชนกูก็ต้องมีอะไรให้กูหน่อย"เขาดึงคอเสื้อเเล้วกระชากเอากระเป๋าเงินออกมา
"อย่า ...เอาของผมคืนมา"ทั้งคู่ยื้อกันจนอรรถพรถูกหมัดตรง ต่อยเข้าที่หน้าทำให้ล้มทั้งยืน ปรมะผ่านมาเห็นพอรู้ว่าคนถูกทำร้ายคือใครก็รีบเข้ามาช่วย เขาเดินมาผลักคนหาเรื่องอย่างเเรง
"เห้ยมึงทำอะไรวะ"
"พี่ปิง"
"มึงอย่าเสือกเพื่อนเขาจะคุยกัน"
"เพื่อนพ่อมึงกูเห็นมึงต่อยมันเเล้วในมือมึงก็ถือกระเป๋าตังค์มันอยู่"
"อย่าเสือก"เขาเอ่ยทำท่าจะวิ่งหนีเเต่ถูกปรมะคว้าคอเสื้อกระชากกลับจนล้มเเล้วใช้เท้ากระทืบเหยียบอกคนก่อเรื่อง
"ไอ้กันมันไม่ใช่เพื่อนมึงใช่มะ"เขาถามกดเเรงเท้าไว้ อรรถพรส่ายหัวปฏิเสธ เท่านั้นล่ะเท้าเขาก็กระทืบเตะไม่ยั้งไปที่ตัวโดยไม่ให้คนที่ถูกเหยียบตั้งตัวเเล้วกระชากกระเป๋าเงินคืนมาได้อรรถพรรีบเข้ามาห้าม
"พี่ปิงพอเถอะครับ"อรรถพรจับเเขนเขาคนที่ถูกกระทืบเเละถูกเตะไม่ยั้งจุกจนพูดอะไรไม่ออก ปรมะดึงคอเสื้อไว้ พูดใส่หน้ามองเข็มที่อก
"เด็กเกษตรศาสตร์ฯอย่าให้กูเห็นหน้ามึงอีกนะ กูเอามึงตายเเน่"ปรมะเอ่ยเเล้วจับมืออรรถพรเดินออกไประหว่างทางที่เดินมาด้วยกัน
"มึงเป็นอะไรปะ ไปหาหมอดีมั้ย"
"ไม่เป็นไรครับถูกต่อยเเค่หมัดเดียวเองตรงนี้"คนตัวเล็กชี้ไปที่มุมปาก ปรมะมองเรียวปากคนตัวเล็กเเล้วก้มหน้าพูด
"เจอมึงเเต่ละทีมีเเต่เรื่องไม่เป็นอะไรก็ดีเเล้ว"ปรมะเอ่ยยังจับมือคนตัวเล็กไว้ อรรถพรเหลือบมองเป็นพักเเล้วพูดออกมา
"พี่ปิงครับมือพี่"เขาเอ่ยยกมือขึ้นเหมือนบอกเขาว่าเมื่อไหร่จะปล่อยมือ
"โทษทีว่ะ จับเพลินมือมึงนี่ก็นิ่มเนอะ"เขาเอ่ยเเก้เก้อทำเป็นดึงหน้าตึงเเล้วหันไปทางอื่นอรรถพรยิ้มๆเเล้วพูดออกมา
"พี่ปิงครับ"
"อะไร เรียกทำไม"
"ขอบคุณนะครับ ถ้าพี่ไม่มาช่วย ผมเเย่เเน่"
"เเค่กูบังเอิญเดินผ่านมาเว้ย ไม่ต้องขอบคุณเเล้วรถมึงจอดตรงไหน"
"จอดตรงที่พึ่งมีเรื่องอะครับ"
"เออ งั้นเดี๋ยวกูไปส่ง รถมึงจอดไว้นี่ล่ะไม่ต้องย้อนไป เดี๋ยวมันตามพวกมารุมกระทืบมึงเอา"
"ก็ได้ครับ"
"งั้นมึงพักที่ไหน"
"หอใกล้ๆนี่ล่ะครับ"
"อย่าบอกนะมึงพักที่หอกล้วยไม้"
"ครับพี่รู้ได้ไง"อรรถพรถามอย่างเเปลกใจมองเขา
"กูก็พักที่นั้นอ่ะอยู่ชั้น4"
"บังเอิญจังครับผมพักอยู่ชั้น3"
"เออ ถึงที่จอดรถกูเเล้วขึ้นรถดิ"เขาเอ่ยนำคนตัวเล็กขึ้นรถเเล้วขับออกไป
หอพักกล้วยไม้
เขาจอดรถที่ลานจอดรถเเล้วเดินลงมา
"หิวว่ะหาไรกินป่ะ"เขาเปิดประเด็นเเววตาเจ้าเล่ห์เเปลกๆ
"พี่ปิงจะเลี้ยงผมเหรอครับ"อรรถพรถามออกมา
"มึงเลี้ยงกูดิ ตอบเเทนที่กูช่วยมึง"
"ครับเอางั้นก็ได้"ปรมะเดินนำหน้าคนตัวเล็กเขายิ้มๆสบายใจ
"กินไรครับพี่ปิง"
"อะไรก็ได้ที่ไม่เผ็ด"
"พี่ปิงไม่ไปซื้อเหรอครับ"
"หึ มึงนั่นล่ะไปซื้อมึงกินอะไรก็กินเเบบมึงเเต่ขอย้ำว่าไม่เผ็ด"ปรมะเอ่ยสั่งคนตัวเล็กมองเขายิ้มๆก่อนจะพูดออกมา
"ผมก็ไม่กินเผ็ดงั้นเดี๋ยวผมสั่งก่อนนะ"
"เออ"เขาพูดสั้นๆมองคนตัวเล็กที่เดินไปด้วยสายตาเเปลกๆบางอย่าง...เหี้ย เป็นไรอีกว่ะใจเต้นโคตรเเรงเลย....ปรมะคิดจับตรงที่หน้าอกยังคงสับสนกับสิ่งที่กำลังก่อเกิดในใจอย่างประหลาด
"มาเเล้วครับข้าวผัดปูร้านนี้อย่างเด็ด"
"ไหนลองชิมก่อน"เขารับมาเเล้วเป่าตักเข้าปากเคี้ยวเเล้วทำสีหน้าพอใจ
"อร่อยใช่มั้ยอ่ะพี่ปิง"
"ก็โอเค"
"ดีใจนะครับที่พี่ปิงชอบ"อรรถพรยิ้มเเฉ่งมองเขา
"เออ"
"เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำนะพี่เอาอะไรครับ"
"ชาเขียว"
"กินตามผม"
"มั่วเเล้วมึง กูชอบของกูเอง เดี๋ยวกูไปซื้อเองดีกว่ามึงนั่งกินไป"เขาเปลี่ยนเรื่องรีบลุกเดินไปอรรถพรงงๆมองเขาเเต่ก็ยังแอบยิ้มเล็กๆ...เวลาพี่เค้าดึงหน้าทำเข้มก็น่ารักดีเเฮะ....คนร่างเล็กคิดยิ้มๆรู้สึกปลื้มในตัวรุ่นพี่ไม่น้อยไม่นานปรมะก็ถือน้ำกลับมา2แก้ว
"อ่ะนี่ของมึง"
"ขอบคุณครับ"
"25บาท"
"เอ้าผมนึกว่าพี่ปิงจะเลี้ยงซะอีก"เขาเอ่ยทำเสียงออ่ย
"ล้อเล่นกูเลี้ยง"เขายื่นให้ยิ้มๆรู้เอ็นดูคนตรงหน้าเขานั่งลงกินข้าวกันไปเรื่อยๆจนทานข้าวเสร็จเตรียมขึ้นหอระหว่างเดินขึ้นตามชั้น
"วันนี้โคตรอิ่มเลยขอบใจมึงมาก"
"ครับ"
"เเล้วพรุ่งนี้มึงไป มอ อย่างไง"
"เดี๋ยวผมโทรให้พุฒิมารับก็ได้ครับ"
"พรุ่งนี้ไปกับกูก็ได้"
"ผมไม่อยากรบกวนพี่ปิงอ่ะครับ"
"พรุ่งนี้7โมงห้ามสายห้ามช้า"ปรมะเอ่ยเเล้วรีบเดินขึ้นไป
"เอ้าพี่ปิง"เขาเอ่ยมอง
ตามอย่างงงๆ...อะไรของเขาเนี๊ยะเดินทิ้งไปเฉยๆเลย...อรรถพรคิดเดินเเยกเข้าห้องไป
Bab terbaru
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่15...งานป้อนงานออ้นกันมาเต็ม
รุ่งเช้าที่บ้านพุฒิชัยมาวินลืมตาตื่นขึ้นมาจะขยับตัวเเต่ทำไม่ได้"โอ้ยตะคริวกิน"เขาพูดออกมาพุฒิชัยหลับเพลินมือก็กอดขาก็ก่ายตัวมาวินทั้งคืนเขาเเทบไม่ได้ขยับตัวคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาเจอมาวินนอนหน้านิ่วจ้องเขา"จ้องไมพี่ทำไมตื่นเเล้วไม่ไปอาบน้ำ""กูจะลุกได้งัยมึงดูดิ"เขาเอ่ยใช้นิ้วชี้ให้ดูสถานการณ์ตรงหน้าพุฒิชัยมองตาม"ยัง ยังไม่ลุกอีกตะคริวกินกูไปครึ่งตัวเเล้ว"มาวินเอ่ยย้ำคนตัวเล็กลุกพรวด"ขอโทษ เเล้วทำไมพี่ไม่เรียกผมหละ""ก็มึงตายอยู่ใครอยากจะเรียกวะ""นอน ยังไม่ตายพูดไปเรื่อยไปอาบน้ำก่อนนะ"คนตัวเล็กเอ่ยจะออกจากห้องไปห้องตัวเองก็นึกขึ้นได้รีบหันมา"พี่วิน""อะไร""ไปไล่เเขกไม่ได้รับเชิญออกจากห้องให้ผมหน่อยดิ""หึ ไม่เอา""น๊าๆๆๆ""เมื่อคืนมึงเปิดประตูไว้หนิมันไปเเล้วมั้ง""ไปดูเป็นเพื่อนผมหน่อย""หึ ไปเองดิ""พี่วิน นะครับ"พุฒิชัยออ้นเกาะเเขนเขาคนเจ้าเล่ห์จึงพูดออกมา"ถ้าไปเป็นเพื่อนก็จะได้อะไร""ได้หมดพี่ให้ทำไรผมทำหมด""เเน่ใจ"ชายหนุ่มยิ้มเหมือนเข้าทางเขา"ถึงจะกลัวเหมือนกันเเต่ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มมีสูงกว่าเขาจึงช่างใจเเบบกล้าๆกลัวๆ"จริง นะๆ""เออ ก็ได้"เข้าล๊อคเขาลุกเดินนำคนตัวเล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่14...เหตุที่ต้องนอนร่วมห้องเเละความรุกเเรงของปรมะ
มาวินอาบน้ำเสร็จเขาเเต่งตัวเเล้วนั่งอ่านหนังสือเเบบเพลินๆอยู่บนเตียง"เพลินหวะไอ้นี่บ้าหนังสือการ์ตูนนะนี่ดูดิวางเรียงเป็นตู้เลย"ส่วนพุฒิชัยกำลังอาบน้ำอยู่สบายๆจู่ๆไฟเจ้ากรรมดันดับทั้งหลัง"เชี้ยดับไรตอนนี้วะ"เขาเอ่ยรีบอาบเเล้วนุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำขณะเดินออกมาก็ต้องชะงักกับเสียงตุ๊กเเกเขาถึงกับหน้าซีดมองเเขกที่ไม่ได้รับเชิญในห้อง"เหี้ยซวยเเล้ว"ยืนขาสั่นอยู่ตรงนั้นตุ๊กเเกเจ้ากรรมไม่ได้กลัวเหมือนมันกำลังจ้องตอบไม่หนีไปไหน....ก๊อกๆๆ...."ไอ้พุฒิไฟดับเว้ย""พี่วินช่วยด้วย"เขาก้าวขาไม่ออกตะโกนบอกมาวินตกใจจึงรีบเปิดประตูเข้ามาพร้อมส่องไฟฉาย"เป็นไรมึงร้องให้ช่วย""พี่วินเอาผมออกไปจากตรงนี้ที"พุฒิชัยกลัวถึงขนาดขยับออกไปไม่ได้"มึงก็เดินออกมาดิเป็นไรวะยืนเเข็งทื่อเชียว""ผมเดินออกไปไม่ได้กลัว"พุฒิชัยกัดกรามเเน่นไม่กล้าขยับไปไหน"กลัวไรมึง กลัวกูเหรอกูว่าสภาพมึงตอนนี้กูควรกลัวมึงมากกว่า""ไม่ใช่....กลัวนู้นตุ๊ก.....เเก..."เขามือสั่นชี้ไปด้านหลังมาวินที่เหนือหัวมีตุ๊กเเกตัวโตเกาะอยู่"อะไรพูดดีๆดิ"มาวินขมวดคิ้วยังไม่รู้ตัว"ตุ๊กเเก"พุฒิชัยเอ่ยเเล้วชี้ไปมาวินถึงกับนิ่ง"ใหญ่ใช่มะบอกกูที"
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่13...บอกว่าชอบเเละการถูกจูบเเบบไม่ได้ตั้งตัว
"ผมจะลง""ดื้อ เป็นอะไรก็ไม่บอกอยู่ดีๆมึงก็เป็นเเบบนี้อะนะ"ปรมะยังดึงเเขน"ก็เพราะไม่รู้งัยผมถึงเป็นเเบบนี้ก็เเค่เมาสนอะไรวะ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าฤทธิ์เหล้าทำให้คนที่พูดน้อยสุภาพเปลี่ยนไป"คุยกันดีๆกูขอหละ"ปรมะดูนิ่งเเละใจเย็นใช้คำพูดให้น้อยลงเเล้วสื่อสายตาออกมามากขึ้นทำให้คนเมานิ่งไปพร้อมมองเขา"ถ้าคนเราอยู่ดีๆก็หึงคนๆนึงโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยมันผิดมั้ยพี่""หึง ใคร ...หรือว่ามึง"ปรมะเอ่ยงงๆเเละก็ชี้มาที่ตัวเอง"ผม""มึงหึงกูเหรอ"ปรมะถามกำพวงมาลัยรถเเน่นรอฟังคำตอบเเต่ยังไม่กล้าหันหน้าไปสบตา"จะผิดมั้ยถ้าผมบอกว่าผมชอบพี่"ปรมะหันขวับสายตาของคนทั้งคู่ประสานกันปรมะถึงกับนิ่งมองเรียวปากสีเเดงตรงหน้าก่อนจะดึงคอเสื้อคนตัวเล็กประกบจูบ คนตัวเล็กถึงกับสตั๊นไปสางเมาเป็นปลิกทิ้งเขาจูบอย่างออ่นโยนเเต่หนักหน่วงบางท่วงทีเเล้วระริมฝีออกพูดเชิงกระซิบ"เนี่ยสิ่งที่กูรู้สึกอยู่ ตอนเเรกกูสับสนนะเเต่ตอนนี้กูโอเคเเล้ว""พี่ปิง..."อรรถพรเงยหน้ามองเขาใจทั้งคู่เต้นเเรงคนตัวเล็กพยายามเก็บอาการไว้เเต่เก็บไม่อยู่เขถึงกับบีบนิ้วตัวเองเเน่น"มึงว่ามึงชอบกู เเล้วถ้ากูจะจูบมึงเนี่ยไม่ผิดใช่มะ"ปรมะเอ่ยเเล้วใช้ม
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่12..ความออ่ยของชะนีทำให้2หนุ่มหน้าหวานหึง
ที่บ้านพุฒิชัย"เสร็จยังพุฒิ""แป๊บพี่วินห้ามเข้ามานะ"พุฒิชัยเร่งเเต่งตัว"ไม่ทันเเล้ว"เขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องเขาถึงตกใจดีที่เเต่งตัวเสร็จเเล้ว"ไอ้พี่วิน""ตกใจอะไรไม่เห็นมีอะไรน่าดูเลย"มาวินเเกล้งมองยันหัวจรดเท้า"เออดีแระผมเรียบร้อยเเระเหลือพี่อะ""โอเคร้อนจะเเย่เเล้ว"มาวินเอ่ยเดินนำหน้า ขับรถออกจากบ้านพุฒิชัยตรงไปบ้านเขาพอจอดรถเข้ามาในตัวบ้าน"โหบ้านหรือวังนี่""เวอร์บ้านก็พอ""บ้านใหญ่กว่าผมอีกอยู่กับใครบ้างอะ""คนเดียวพ่อกับเเม่กูอยู่อเมริกา""คนเดียว""เออกูก็เหมือนมึงนั่นหละ""แล้วบ้านช่องใครทำความสะอาด""ทำเองบ้างจ้างประจำบ้างเเต่ส่วนมากทำเอง""อยู่คอนโดง่ายกว่า""ไม่เอา ชอบเเบบนี้รอคนมาอยู่ด้วย""ใครอะ""รู้หรือเเกล้งไม่รู้วะ ไปอาบน้ำดีกว่า"มาวินเอ่ยรีบเดินันำไปพุฒิชัยมองตาม....นี่พี่คิดกับผมเล่นๆหรือคิดจริงๆเเมนๆนี่นะจะชอบผู้ชายด้วยกัน....เขาคิดในใจ"รอตรงนี้หรือจะรอบนห้อง""บนห้องได้มะตรงนี้วังเวงเกินไม่มีใครเลยอะ""ก็เปิดทีวีดูก็ได้นี่"มาวินเอ่ยเหลือบมอง"ไม่ขึ้นไปก็ได้"พุฒิชัยเอ่ยออกอาการเหมือนงอนมาวินถามยิ้มๆ"งอนว่างั้น""ใครงอนพี่จะไปอาบน้ำก็ไปปะ"พุฒิชัยเอ่ยไล่"ได้อย
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่11...เเชร์ความรู้สึกบางส่วนเเละความกลัวของอรรถพร
หลังเลิกเรียนที่ตึกคณะนิเทศฯปรมะเเละมาวินมานั่งรอที่ม้าหิน"นานหวะ"มาวินบ่นอุบ"จะบ่นเพื่อนั่งเงียบๆเลยหนวกหูรอเเบบใจเย็นเหมือนกูได้ปะ"ปรมะเอ่ยตอนนี้เขากลายเป็นคนใจเย็นไปเเล้วเเหมเปลี่ยนสีเชียวนะมึงเดี๋ยวนี้กลายเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ""เสือก""อ้าวไหนมึงว่ามึงใจเย็นเเล้วงัย""กูจะด่าจะปากเสียก็เพราะมึงคนเดียวนั่นหละ""อ๋อเหรอสองมาตรฐานนะมึง""รอนานกันหรือเปล่าครับนี่"พุฒิชัยเอ่ย"นานดิทำไรกันอยู่หละ"มาวินเอ่ยถามเเถมขมวดคิ้วเป็นปม"ก็พึ่งเรียนเสร็จเนอะ กัน ""ครับ"อรรถพรเอ่ยสั้นๆยิ้มที่มุมปาก"เดี๋ยวไปรถกูนะไอ้พุฒิ""เเล้วกันกับพี่ปิงหละ""ไอ้ปิงมันเอารถไป ใช่มะมึง"มาวินเริ่มเคลียร์พื้นที่เปิดโอกาศให้เพื่อน"เออเดี๋ยวมึงไปกับกูนะกัน"""ครับพี่ปิง""เออตามนี้เจอที่ผับเจซี2ทุ่มนะเว้ย""นั่นงัยว่าเเล้วต้องมีอะไรเเน่ๆจะไปส่องสาวใช่มะพี่วิน""ไปกินเหล้าผ่อนคลายเว้ยเรื่องผู้หญิงกูเฉยๆ""หราเฉยๆเนอะ""เออดิ"มาวินก้มหน้าพูดไม่สบตาเพื่อน"ทำไมมึงมีคนที่ชอบเเล้วเหรอไอ้วิน"ปรมะเริ่มเเซว"เผือก ยุ่งเรื่องของกู""ด่ากูเชียวเเหม ดึงหน้ากลบเกลื่อนด้วย"ปรมะเอ่ยเเซวเป็นระยะ"ไปไอ้พุฒิกูเบื่อเ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่10...เเซวกันไปมากับความสนิทที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆของคนทั้ง4
ลานจอดรถคณะนิเทศฯ"พี่ปิงรถพุฒิยังไม่มาเลย""อ้าวมันมาสายหรือเปล่า"ทั้ง2คุยกันอยู่ๆรถพุฒิชัยก็เเล่นเข้ามาจอด"นู้นพี่ปิงมาเเล้ว""ตายยากบ่นปุ๊บมาปั๊บ""เห้ยไอ้ปิง""ตกใจอะไรพี่วินพี่ปิงไม่ใช่ผี""มันน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีกยิ่งเห็นกูมากับมึงนะมันเเซวกูชัวร์""พี่กลัวเหรอ""หรือมึงไม่กลัว""หึก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย""อืมมึงนี่มองโลกในเเง่ดีเนอะ"มาวินพยักหน้าเปิดประตูลงมาปรมะถึงกับมองหน้ามาวิน"ไอ้วินมึงมากับไอ้พุฒิได้งัย""นั่นดิพุฒิอย่างงัย"อรรถพรเสริม"เจอกันโดยบังเอิญเว้ย""อย่าบอกนะว่าเเอบไป....""ไอ้ปิงกูรู้มึงคิดอะไรอย่ามาใจบาปเลย""รู้เหรอกูคิดอะไร"ปรมะยักคิ้วยังเเซวไม่เลิก"ไม่มีอะไรหรอกครับพี่ปิง กันเราหิวข้าวเเล้วไปๆ"พุฒิชัยเปลี่ยนเรื่องเเล้วดันอรรถพรไป"รีบชิ้งเลยตกลงอย่างงัยไอ้วิน""ยุ่ง ไปกินข้าวดีกว่า"มาวินเองก็เดินชิ้งไปเช่นกัน ปรมะยิ้มๆเเล้วรีบตามไปที่โรงอาหาร"กินไรมึง"ปรมะเดินมากอดคออรรถพรคนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาปรมะยิ้มให้กลายเป็นคนตัวเล็กเกิดเขินขึ้นมา"ข้าวเหนียวหมูครับเดี๋ยวไม่ทัน""อร่อยมั้ย งั้นกูกินด้วยดีกว่า""หะ...""เลี้ยงปะ อย่ายืนงง"เขาเดินกอดคออรรถพรไปร้านดังก
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่5
12.00น.หน้าตึกคณะนิเทศฯอรรถพรเดินหันรีหันขวามองหาพุฒิชัย"เห้ย"ปรมะเดินมาตะโกนใส่หู"เหี้ย"คนตัวเล็กตกใจด่าคำหยาบ"นี่ด่าเป็นด้วยเหรอวะ"ปรมะถึงกับหน้าเหวอ"ก็ตกใจนี่ครับขอโทษว่าเเต่พีปิงมาทำไรที่ตึกคณะนิเทศฯเหรอครับ""เเค่เดินผ่านมา"ปรมะเฉไฉ"เเล้วไม่ได้เดินมากับพี่วินเหรอครับ"ปรมะยังไม่ทันตอบอะไร
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่4
เช้าวันต่อมาลานจอดรถหอกล้วยไม้ปรมะนั่งอยู่ในรถพร้อมสตารท์รถทิ้งไว้นั่งมองนาฬิกาเรือนหรู...6โมง59เเล้วทำไมมันยังไม่ลงมาอีก...เขานั่งคิดอยู่ในรถมองไปข้างหน้า อรรถพรเดินมาด้านหลังรถที่เขาจอดดูนาฬิกา...อะพอดี7โมงเป๊ะ...เขาดูโล่งใจพร้อมเคาะกระจกรถปรมะหันมามองทำหน้าตึงใส่คนตัวเล็กเอานาฬิกาทาบกับกระจกรถ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่2
ที่โรงอาหาร"พุฒินายกินอะไรอ่ะ""เเกงเหลืองร้านนี้เผ็ดอร่อยสุดยอดยกนิ้วเลย""เเสบท้องน่าดู"อรรถพรยู่หน้า"เเล้วได้อะไรกิน""ราดหน้าอยากกินอะไรซอฟๆ""กันกินน้ำอะไรเดี๋ยวเราเดินไปซื้อให้""ชาเขียว""อืม รอเเป๊บ"พุฒิชัยพูดจบก็เดินไปสั่งน้ำปรมะเเละมาวินเดินมาที่โรงอาหารสายตาเขาหันไปเจออรรถพร"นั่งตรงไ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่1
"ปิงทำไมต้องมานั่งทำรายงานตึกนิเทศด้วยวะ""ฟังกูดีๆนะไอ้วินตรงนี้มันสงบดีตึกอื่นวุ่นวายรำคาญวะ""ขี้รำคาญว่างั้น""เออช่วยกูทำเร็วๆเลย"ปรมะเอ่ยมาวินยิ้มๆก้มหน้าทำรายงานตามคำสั่งประกาสิตตรงระเบียงตึกนิเทศ"กันนายทำไรอยู่""นั่ง หายใจ""อ้าวกวนอีกปกตินายไม่ค่อยกวนเราเลยนะ""นี่พุฒิก็นายเล่นถามเเปลกๆ
Anda juga akan menyukai
My Daddy ยอมแล้วครับ พ่อทูนหัว
Bblackpeony1.9K Dibacaเกิดใหม่อีกครา บรรพบุรุษสั่งให้ข้าหาสามี
White Cab6age2.7K Dibacaคนของข้าใครกล้ามายุ่ง
Luffy.g3.3K Dibacaพู่กันของวรานนท์ Mpreg
กุหลาบดิน1.7K Dibacaคิมหันต์ของผม
มกรา / M@kara/u-mauma381 Dibacaอริร้ายกลายเป็นผัว
นรกสร้าง296 Dibacaรักนี้เร็วโคตรๆ
นรกสร้าง347 Dibacaเกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นเมียยากูซ่าได้ไง
A'vigetor653 Dibaca
