Se connecterPartager
ตอนที่1
Date de publication:
2026-04-17 14:56:18"ปิงทำไมต้องมานั่งทำรายงานตึกนิเทศด้วยวะ"
"ฟังกูดีๆนะไอ้วินตรงนี้มันสงบดีตึกอื่นวุ่นวายรำคาญวะ"
"ขี้รำคาญว่างั้น"
"เออช่วยกูทำเร็วๆเลย"ปรมะเอ่ยมาวินยิ้มๆก้มหน้าทำรายงานตามคำสั่งประกาสิต
ตรงระเบียงตึกนิเทศ
"กันนายทำไรอยู่"
"นั่ง หายใจ"
"อ้าวกวนอีกปกตินายไม่ค่อยกวนเราเลยนะ"
"นี่พุฒิก็นายเล่นถามเเปลกๆเราก็เลยลองตอบกวนๆดูบ้าง"
"หรางั้นได้เลย"พุฒิชัยดึงรองเท้าเพื่อนมาถือไว้
"เอาคืนมาเร็วๆเดี๋ยวไปกินข้าวไม่ทัน"ทั้งคู่ยื้อกันไปมาไม่ยอมให้จนกระทั้ง
"เฮ้ยซวยเเล้ว"ทั้งคู่ทำรองเท้าหลุดมือหน้าอย่างเหวอก้มมองรองเท้าลอยละลิ่วลงมาประทับเต็มๆหัวปรมะเขาสะดุ้งสุดตัวด่าคำหยาบออกมา
"เหี้ยอะไรวะนี่"
"ปลาตีนอะมึงเต็มๆกะบาลเลย"พุฒิชัยหน้าเหวอมองขึ้นไปข้างบนปรมะโกรธมากมองขึ้นไปเจอตัวก่อเหตุที่หน้าเสียทั้งคู่เขาเลยชูรองเท้าเเถมดึงหน้าตึงพูดเสียงดัง
"ถ้ามึงไม่ลงมารองเท้ามึงขาดเเน่"ปรมะเอ่ยยกกรรไกรขึ้นทำท่าจะตัด คนก่อเหตุหน้าเสียพร้อมใจกันวิ่งลงมาข้างล่าง
"เจ็บปะวะมึง"มาวินเอ่ยถาม
"มึงลองดูมั้ย"ปรมะยังคงหน้าตึง
"ขอโทษนะครับ พุฒินายนี่ทำเราซวยเลย"
"กูต่างหากที่ซวยนั่งทำรายงานอยู่ดีๆรองเท้าเปรตนี่ตกใส่หัว"
"ผมขอโทษความผิดผมเองครับ"พุฒิชัยเอ่ย
"เหรอกูนึกว่ามึงตั้งใจนะ"ปรมะเอ่ย
"ใจเย็นไอ้ปิง"
"ไอ้วินมึงไม่ต้องออกความเห็นมองๆจากเข็มเด็กปี2ใช่มะ"
"ใช่ครับ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าปรมะมองคนตรงหน้าเเล้วพูดต่อ
"กูปี3คณะวิศวะฯ"ปรมะพูดเสียงห้วนมองหน้าคนตัวเล็ก ที่จริงเขาหายโกรธนานเเล้วเมื่อเห็นสายตารู้สึกผิดของอรรถพรเเต่นึกอยากเเกล้ง
"ผม2คนขอโทษนะครับพี่"อรรถพรเอ่ย
"ถ้าอยากให้กูยกโทษให้ไหนมึงบอกดิว่ามึงกับเพื่อนชื่ออะไร"ปรมะยังคงเเกล้ง มาวินมองสถานการณ์เเล้วสะกิดขาเพื่อน
"สะกิดหาพระเเสงอะไรไอ้วิน"
"เปล๊า"มาวินยิ้มๆพุฒิชัยเหลือบมองมาวินเขาหันมาเจอทำหน้าตึงใส่.....เอ้าอะไรของเขาวะ...ชายหนุ่มคิดงงๆกับท่าทีหยิ่งๆดึงหน้าซะจนหน้าหมันไส้
"เอ้ามึงจะบอกได้ยังกูจะทำรายงานต่อ"
"ผมชื่อกันส่วนเพื่อนผมชื่อพุฒิ"
"กูชื่อปิงนี่ไอ้วิน"
"ทานโทษนะครับผม2คนต้องรู้ชื่อพี่ด้วยเหรอ"พุฒิชัยเอ่ยเขาเริ่มหมันไส้
"พุฒิ..."อรรถพรเอ่ยดึงเสื้อเพื่อนซี้
"ทำผิดยังไม่สำนึก ไอ้ปิงกูว่าจัดให้หนัก"มาวินผสมโรง
"พี่ปิงครับผมขอโทษนะครับจะให้ทำอะไรผมทำได้หมด ถ้ามันจะทำให้พี่หายโกรธ"
"กัน"พุฒิชัยขมวดคิ้วดูขัดใจ
"ทำได้หมดเเน่นะ ถ้าไม่ทำ ไม่คืนรองเท้าให้นะเว้ย"ปรมะเอ่ยยักคิ้วมองอรรถพร
"ครับพี่ปิงพูดมาได้เลย"
"ดีงั้นมึง2คนไปยืนตรงกลางตึกนะเเล้วตะโกนว่า เรา2คนเป็นเกย์กำลังคบกันอยู่"
"เห้ยพี่เเรงไปป่ะ"พุฒิชัยเอยถามออกไป
"อยากเดินตีนเปล่าก็ตามใจ"ปรมะยังไม่ยอมเลิกเเกล้ง
"ก็ได้ครับ"อรรถพรมองปรมะเเล้วพูดออกมา
"กัน"
"เราผิดนะเว้ยพุฒิ"
"ตกลงเอาไง"ปรมะถามย้ำ
"ก็ได้เราผิดเองผมทำเอง"พุฒิชัยเอ่ยออกมา
"ไม่ได้2คนนั่นหล่ะพูดว่ามึง2คนเป็นเกย์กำลังคบกันอยู่ดังๆ3ครั้งเเล้วกูจะคืนรองเท้าให้"อรรถพรถอนหายใจ เเล้วเดินออกไปยืนกับพุฒิชัยตรงกลางคณะ เเล้วพูดออกมาพร้อมกัน
"ทุกคนครับเรา2คนเป็นเกย์กำลังคบกันอยู่"ทุกคนมุงดู บ้างก็ยิ้ม บ้างก็มองเหยียดๆปรมะดูสะใจที่ได้เเกล้งมองดูผลงาน
"ไอ้ปิงไอ้ชั่ว"
"เออก็มันสนุกอ่ะใครใช้ให้พวกมันหน้าหวานวะช่วยไม่ได้"
"เออระวังเหอะให้ทุกข์เเก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว"
"สายธรรมนะมึงไม่น่าเชื่อ"ปรมะจิกกัดเพื่อนซี้หลังจากพูดจบ ท่ามกลางไทยมุงที่มายืนฟังทั้งคู่จึงเดินมาหารุ่นพี่ตัวเเสบ
"ผมทำเเล้วคืนรองเท้าให้ผมสิครับ"
"เออ เอาไปดิ"ปรมะยื่นให้อรรถพรเขารับมาใส่เเล้วดึงพุฒิชัยเดินออกไป
ปรมะมองตามก่อนจะยักคิ้วกวนๆสะใจที่ได้เเกล้งรุ่นน้อง
พอเดินออกมาไกลจากรุ่นพี่ตัวร้ายเเล้ว พุฒิชัยจึงเอ่ยถาม
"ยอมทำไมเห็นชัดๆว่าพี่เขาเเกล้ง"
"ก็มันผิดจริงๆชั่งเหอะไป
หาอะไรกินกัน"อรรถพรตัดบทเดินนำไปที่โรงอาหาร
Dernier chapitre
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่15...งานป้อนงานออ้นกันมาเต็ม
รุ่งเช้าที่บ้านพุฒิชัยมาวินลืมตาตื่นขึ้นมาจะขยับตัวเเต่ทำไม่ได้"โอ้ยตะคริวกิน"เขาพูดออกมาพุฒิชัยหลับเพลินมือก็กอดขาก็ก่ายตัวมาวินทั้งคืนเขาเเทบไม่ได้ขยับตัวคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาเจอมาวินนอนหน้านิ่วจ้องเขา"จ้องไมพี่ทำไมตื่นเเล้วไม่ไปอาบน้ำ""กูจะลุกได้งัยมึงดูดิ"เขาเอ่ยใช้นิ้วชี้ให้ดูสถานการณ์ตรงหน้าพุฒิชัยมองตาม"ยัง ยังไม่ลุกอีกตะคริวกินกูไปครึ่งตัวเเล้ว"มาวินเอ่ยย้ำคนตัวเล็กลุกพรวด"ขอโทษ เเล้วทำไมพี่ไม่เรียกผมหละ""ก็มึงตายอยู่ใครอยากจะเรียกวะ""นอน ยังไม่ตายพูดไปเรื่อยไปอาบน้ำก่อนนะ"คนตัวเล็กเอ่ยจะออกจากห้องไปห้องตัวเองก็นึกขึ้นได้รีบหันมา"พี่วิน""อะไร""ไปไล่เเขกไม่ได้รับเชิญออกจากห้องให้ผมหน่อยดิ""หึ ไม่เอา""น๊าๆๆๆ""เมื่อคืนมึงเปิดประตูไว้หนิมันไปเเล้วมั้ง""ไปดูเป็นเพื่อนผมหน่อย""หึ ไปเองดิ""พี่วิน นะครับ"พุฒิชัยออ้นเกาะเเขนเขาคนเจ้าเล่ห์จึงพูดออกมา"ถ้าไปเป็นเพื่อนก็จะได้อะไร""ได้หมดพี่ให้ทำไรผมทำหมด""เเน่ใจ"ชายหนุ่มยิ้มเหมือนเข้าทางเขา"ถึงจะกลัวเหมือนกันเเต่ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มมีสูงกว่าเขาจึงช่างใจเเบบกล้าๆกลัวๆ"จริง นะๆ""เออ ก็ได้"เข้าล๊อคเขาลุกเดินนำคนตัวเล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่14...เหตุที่ต้องนอนร่วมห้องเเละความรุกเเรงของปรมะ
มาวินอาบน้ำเสร็จเขาเเต่งตัวเเล้วนั่งอ่านหนังสือเเบบเพลินๆอยู่บนเตียง"เพลินหวะไอ้นี่บ้าหนังสือการ์ตูนนะนี่ดูดิวางเรียงเป็นตู้เลย"ส่วนพุฒิชัยกำลังอาบน้ำอยู่สบายๆจู่ๆไฟเจ้ากรรมดันดับทั้งหลัง"เชี้ยดับไรตอนนี้วะ"เขาเอ่ยรีบอาบเเล้วนุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำขณะเดินออกมาก็ต้องชะงักกับเสียงตุ๊กเเกเขาถึงกับหน้าซีดมองเเขกที่ไม่ได้รับเชิญในห้อง"เหี้ยซวยเเล้ว"ยืนขาสั่นอยู่ตรงนั้นตุ๊กเเกเจ้ากรรมไม่ได้กลัวเหมือนมันกำลังจ้องตอบไม่หนีไปไหน....ก๊อกๆๆ...."ไอ้พุฒิไฟดับเว้ย""พี่วินช่วยด้วย"เขาก้าวขาไม่ออกตะโกนบอกมาวินตกใจจึงรีบเปิดประตูเข้ามาพร้อมส่องไฟฉาย"เป็นไรมึงร้องให้ช่วย""พี่วินเอาผมออกไปจากตรงนี้ที"พุฒิชัยกลัวถึงขนาดขยับออกไปไม่ได้"มึงก็เดินออกมาดิเป็นไรวะยืนเเข็งทื่อเชียว""ผมเดินออกไปไม่ได้กลัว"พุฒิชัยกัดกรามเเน่นไม่กล้าขยับไปไหน"กลัวไรมึง กลัวกูเหรอกูว่าสภาพมึงตอนนี้กูควรกลัวมึงมากกว่า""ไม่ใช่....กลัวนู้นตุ๊ก.....เเก..."เขามือสั่นชี้ไปด้านหลังมาวินที่เหนือหัวมีตุ๊กเเกตัวโตเกาะอยู่"อะไรพูดดีๆดิ"มาวินขมวดคิ้วยังไม่รู้ตัว"ตุ๊กเเก"พุฒิชัยเอ่ยเเล้วชี้ไปมาวินถึงกับนิ่ง"ใหญ่ใช่มะบอกกูที"
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่13...บอกว่าชอบเเละการถูกจูบเเบบไม่ได้ตั้งตัว
"ผมจะลง""ดื้อ เป็นอะไรก็ไม่บอกอยู่ดีๆมึงก็เป็นเเบบนี้อะนะ"ปรมะยังดึงเเขน"ก็เพราะไม่รู้งัยผมถึงเป็นเเบบนี้ก็เเค่เมาสนอะไรวะ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าฤทธิ์เหล้าทำให้คนที่พูดน้อยสุภาพเปลี่ยนไป"คุยกันดีๆกูขอหละ"ปรมะดูนิ่งเเละใจเย็นใช้คำพูดให้น้อยลงเเล้วสื่อสายตาออกมามากขึ้นทำให้คนเมานิ่งไปพร้อมมองเขา"ถ้าคนเราอยู่ดีๆก็หึงคนๆนึงโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยมันผิดมั้ยพี่""หึง ใคร ...หรือว่ามึง"ปรมะเอ่ยงงๆเเละก็ชี้มาที่ตัวเอง"ผม""มึงหึงกูเหรอ"ปรมะถามกำพวงมาลัยรถเเน่นรอฟังคำตอบเเต่ยังไม่กล้าหันหน้าไปสบตา"จะผิดมั้ยถ้าผมบอกว่าผมชอบพี่"ปรมะหันขวับสายตาของคนทั้งคู่ประสานกันปรมะถึงกับนิ่งมองเรียวปากสีเเดงตรงหน้าก่อนจะดึงคอเสื้อคนตัวเล็กประกบจูบ คนตัวเล็กถึงกับสตั๊นไปสางเมาเป็นปลิกทิ้งเขาจูบอย่างออ่นโยนเเต่หนักหน่วงบางท่วงทีเเล้วระริมฝีออกพูดเชิงกระซิบ"เนี่ยสิ่งที่กูรู้สึกอยู่ ตอนเเรกกูสับสนนะเเต่ตอนนี้กูโอเคเเล้ว""พี่ปิง..."อรรถพรเงยหน้ามองเขาใจทั้งคู่เต้นเเรงคนตัวเล็กพยายามเก็บอาการไว้เเต่เก็บไม่อยู่เขถึงกับบีบนิ้วตัวเองเเน่น"มึงว่ามึงชอบกู เเล้วถ้ากูจะจูบมึงเนี่ยไม่ผิดใช่มะ"ปรมะเอ่ยเเล้วใช้ม
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่12..ความออ่ยของชะนีทำให้2หนุ่มหน้าหวานหึง
ที่บ้านพุฒิชัย"เสร็จยังพุฒิ""แป๊บพี่วินห้ามเข้ามานะ"พุฒิชัยเร่งเเต่งตัว"ไม่ทันเเล้ว"เขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องเขาถึงตกใจดีที่เเต่งตัวเสร็จเเล้ว"ไอ้พี่วิน""ตกใจอะไรไม่เห็นมีอะไรน่าดูเลย"มาวินเเกล้งมองยันหัวจรดเท้า"เออดีแระผมเรียบร้อยเเระเหลือพี่อะ""โอเคร้อนจะเเย่เเล้ว"มาวินเอ่ยเดินนำหน้า ขับรถออกจากบ้านพุฒิชัยตรงไปบ้านเขาพอจอดรถเข้ามาในตัวบ้าน"โหบ้านหรือวังนี่""เวอร์บ้านก็พอ""บ้านใหญ่กว่าผมอีกอยู่กับใครบ้างอะ""คนเดียวพ่อกับเเม่กูอยู่อเมริกา""คนเดียว""เออกูก็เหมือนมึงนั่นหละ""แล้วบ้านช่องใครทำความสะอาด""ทำเองบ้างจ้างประจำบ้างเเต่ส่วนมากทำเอง""อยู่คอนโดง่ายกว่า""ไม่เอา ชอบเเบบนี้รอคนมาอยู่ด้วย""ใครอะ""รู้หรือเเกล้งไม่รู้วะ ไปอาบน้ำดีกว่า"มาวินเอ่ยรีบเดินันำไปพุฒิชัยมองตาม....นี่พี่คิดกับผมเล่นๆหรือคิดจริงๆเเมนๆนี่นะจะชอบผู้ชายด้วยกัน....เขาคิดในใจ"รอตรงนี้หรือจะรอบนห้อง""บนห้องได้มะตรงนี้วังเวงเกินไม่มีใครเลยอะ""ก็เปิดทีวีดูก็ได้นี่"มาวินเอ่ยเหลือบมอง"ไม่ขึ้นไปก็ได้"พุฒิชัยเอ่ยออกอาการเหมือนงอนมาวินถามยิ้มๆ"งอนว่างั้น""ใครงอนพี่จะไปอาบน้ำก็ไปปะ"พุฒิชัยเอ่ยไล่"ได้อย
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่11...เเชร์ความรู้สึกบางส่วนเเละความกลัวของอรรถพร
หลังเลิกเรียนที่ตึกคณะนิเทศฯปรมะเเละมาวินมานั่งรอที่ม้าหิน"นานหวะ"มาวินบ่นอุบ"จะบ่นเพื่อนั่งเงียบๆเลยหนวกหูรอเเบบใจเย็นเหมือนกูได้ปะ"ปรมะเอ่ยตอนนี้เขากลายเป็นคนใจเย็นไปเเล้วเเหมเปลี่ยนสีเชียวนะมึงเดี๋ยวนี้กลายเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ""เสือก""อ้าวไหนมึงว่ามึงใจเย็นเเล้วงัย""กูจะด่าจะปากเสียก็เพราะมึงคนเดียวนั่นหละ""อ๋อเหรอสองมาตรฐานนะมึง""รอนานกันหรือเปล่าครับนี่"พุฒิชัยเอ่ย"นานดิทำไรกันอยู่หละ"มาวินเอ่ยถามเเถมขมวดคิ้วเป็นปม"ก็พึ่งเรียนเสร็จเนอะ กัน ""ครับ"อรรถพรเอ่ยสั้นๆยิ้มที่มุมปาก"เดี๋ยวไปรถกูนะไอ้พุฒิ""เเล้วกันกับพี่ปิงหละ""ไอ้ปิงมันเอารถไป ใช่มะมึง"มาวินเริ่มเคลียร์พื้นที่เปิดโอกาศให้เพื่อน"เออเดี๋ยวมึงไปกับกูนะกัน"""ครับพี่ปิง""เออตามนี้เจอที่ผับเจซี2ทุ่มนะเว้ย""นั่นงัยว่าเเล้วต้องมีอะไรเเน่ๆจะไปส่องสาวใช่มะพี่วิน""ไปกินเหล้าผ่อนคลายเว้ยเรื่องผู้หญิงกูเฉยๆ""หราเฉยๆเนอะ""เออดิ"มาวินก้มหน้าพูดไม่สบตาเพื่อน"ทำไมมึงมีคนที่ชอบเเล้วเหรอไอ้วิน"ปรมะเริ่มเเซว"เผือก ยุ่งเรื่องของกู""ด่ากูเชียวเเหม ดึงหน้ากลบเกลื่อนด้วย"ปรมะเอ่ยเเซวเป็นระยะ"ไปไอ้พุฒิกูเบื่อเ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่10...เเซวกันไปมากับความสนิทที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆของคนทั้ง4
ลานจอดรถคณะนิเทศฯ"พี่ปิงรถพุฒิยังไม่มาเลย""อ้าวมันมาสายหรือเปล่า"ทั้ง2คุยกันอยู่ๆรถพุฒิชัยก็เเล่นเข้ามาจอด"นู้นพี่ปิงมาเเล้ว""ตายยากบ่นปุ๊บมาปั๊บ""เห้ยไอ้ปิง""ตกใจอะไรพี่วินพี่ปิงไม่ใช่ผี""มันน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีกยิ่งเห็นกูมากับมึงนะมันเเซวกูชัวร์""พี่กลัวเหรอ""หรือมึงไม่กลัว""หึก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย""อืมมึงนี่มองโลกในเเง่ดีเนอะ"มาวินพยักหน้าเปิดประตูลงมาปรมะถึงกับมองหน้ามาวิน"ไอ้วินมึงมากับไอ้พุฒิได้งัย""นั่นดิพุฒิอย่างงัย"อรรถพรเสริม"เจอกันโดยบังเอิญเว้ย""อย่าบอกนะว่าเเอบไป....""ไอ้ปิงกูรู้มึงคิดอะไรอย่ามาใจบาปเลย""รู้เหรอกูคิดอะไร"ปรมะยักคิ้วยังเเซวไม่เลิก"ไม่มีอะไรหรอกครับพี่ปิง กันเราหิวข้าวเเล้วไปๆ"พุฒิชัยเปลี่ยนเรื่องเเล้วดันอรรถพรไป"รีบชิ้งเลยตกลงอย่างงัยไอ้วิน""ยุ่ง ไปกินข้าวดีกว่า"มาวินเองก็เดินชิ้งไปเช่นกัน ปรมะยิ้มๆเเล้วรีบตามไปที่โรงอาหาร"กินไรมึง"ปรมะเดินมากอดคออรรถพรคนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาปรมะยิ้มให้กลายเป็นคนตัวเล็กเกิดเขินขึ้นมา"ข้าวเหนียวหมูครับเดี๋ยวไม่ทัน""อร่อยมั้ย งั้นกูกินด้วยดีกว่า""หะ...""เลี้ยงปะ อย่ายืนงง"เขาเดินกอดคออรรถพรไปร้านดังก
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่9...ความโกรธง่ายหายเร็วยอมง้อก่อน
รุ่งเช้า06.40น.ลานจอดรถปรมะตื่นเเต่เช้ามาดักรออรรถพร...รถยังอยู่เเสดงว่ายังอยู่....ปรมะยืนรออยู่ตรงรถอรรถตื่นเเต่เช้าเขาเดินย้อนขึ้นไปชั้น4...ลืมไปขึ้นมาทำไมในเมื่อไม่รู้ว่าพี่เค้าพักห้องไหน....ตนตัวเล็กมองหาสุดท้ายก็เดินลงไปพร้อมเดินเตร่ไปที่ลานจอดรถเดินคิดอะไรไปเรื่อยพอจะเปิดประตู"เห้ย"ปรมะเเกล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่8...โมโหใส่เเละการเจอกันโดยบังเอิญของพุฒิชัยเเละมาวิน
"พี่ปิงรอผมด้วย"คนตัวเล็กจ้ำเท้าไล่ตามคนตัวโต"โอ้ยเหนื่อยพี่ปิงหยุดก่อน"เขาเอ่ยออกมาเเบบนี้3ครั้งปรมะหงุดหงิดหยุดกระทันหันเเละหันกลับมาคนตัวเล็กเบรกไม่ทันหน้าชนอกเขา"จะตามมาเพื่อ""พี่ปิงเป็นอะไรอยู่ดีๆก็เดินหนีมา""ก็จะเป็นอะไรก็เรื่องของกูปะวะเสือกอะไรด้วยวะ""ผมเเค่เป็นห่วงเเค่พูดเล่นเฉยๆไม่คิ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่7...ความน่ารักของอรรถพรต้องตาน้องปี1เเละอาการหงุดหงิดที่จัดเต็มของปรมะ
ลานจอดรถหอกล้วยไม้ปรมะจอดรถทั้งคู่ลงมาพร้อมกัน"เหนื่อยเป็นบ้า""ผมเป็นคนขับพี่ปิงเหนื่อยตรงไหน""ก็เหนื่อยนั่งเฉยๆก็เหนื่อย""ไม่ได้กวนผมใช่มั้ยครับ""ไม่ได้กวนหรือมึงจะหาเรื่อง"ปรมะจ้องหน้าถาม"ใครจะกล้าทำเสียงเข้มซะด้วย"อรรถพรเอ่ยเเซวเดินนำหน้าปรมะยิ้มๆเดินตาม"พี่ปิงกินไรครับ""ข้าวผัดปูมึงอะก
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่6ความเเสบของมาวิน
ก่อนเลิกเรียน10นาทีมาวินขออาจารย์ลงมาเข้าห้องน้ำเเต่ดันเดินมาที่ลานจอดรถเเละเดินมาที่รถของปรมะสีหน้าเจ้าเล่ห์มองซ้ายมองขวาเเล้วปล่อยลมรถ....สองล้อคงไม่พองั้นสี่ล้อเลยละกันขอโทษนะเพื่อนเเต่เราหวังดี....มาวินคิดเเล้วจัดการปล่อยลมออกทั้งสี่ล้อเสร็จภาระกิจเเล้วเขาก็เดินออกจากตรงนั้นทันที กลับมาที่ห้องเ
Vous vous intéresseriez aussi à
ข้ามเวลามาคว้ารักโลกคู่ขนาน
Light Pandora1.9K Vuesปฏิบัติการล่าของหลวง (You’re mine)
Saturnlonely 522.0K Vuesลมหนาว เหมันต์
น้ำหมึกใสใส1.7K Vuesไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)
Melmee4.4K Vuesคุณขากลับมาทำสวน
นรกสร้าง328 Vuesมิอาจหลง(ลืม)รัก
ซูเหวิน 淑闻324 Vues50 อย่างแซ่บ
นรกสร้าง638 Vuesมหาโจรมาหาใจ
นรกสร้าง369 Vues
