เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่6ความเเสบของมาวิน
วันที่เผยแพร่:
2026-04-18 06:19:56ก่อนเลิกเรียน10นาทีมาวินขออาจารย์ลงมาเข้าห้องน้ำเเต่ดันเดินมาที่ลานจอดรถเเละเดินมาที่รถของปรมะสีหน้าเจ้าเล่ห์มองซ้ายมองขวาเเล้วปล่อยลมรถ....สองล้อคงไม่พองั้นสี่ล้อเลยละกันขอโทษนะเพื่อนเเต่เราหวังดี....มาวินคิดเเล้วจัดการปล่อยลมออกทั้งสี่ล้อเสร็จภาระกิจเเล้วเขาก็เดินออกจากตรงนั้นทันที กลับมาที่ห้องเรียนวางหน้าเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"เห้ยไปห้องน้ำทำไมเหงื่อเเตกเต็มเลยวะ"ปรมะสังเกตุเอ่ยถาม
"อากาศข้างนอกมันร้อนมึงจะถามทำไมนักหนา" มาวินเเถ
"หรา"
"เออถามอยู่ได้"มาวินเอ่ยมองนาฬิกาเเล้วเก็บของ
"ทำไมมึงดูรีบเเปลกๆวะไอ้วิน"ยังไม่ทันที่มาวินจะตอบเสียงออดก็ดังขึ้นช่วยชีวิตเขา
"มีธุระวะไปนะ"มาวินเอ่ยเเล้วรีบออกไป
"อะไรวะทำไมรีบขนาดนั้น"ชายหนุ่มส่ายหัวงงๆเเล้วเก็บของเดินออกไปมาวินเเอบสังเกตุผลงานตัวเองเขาเเอบขับรถตัวเองไปจอดที่คณะแพทย์ศาสตร์แล้วเดินวกมาเเอบสังเกตุการณ์ที่ลานจอดรถนิเทศฯเห็นอรรถพรเเละพุฒิชัยเดินลงจากตึกมาที่ลานจอดรถ
"เรากลับก่อนนะกัน"
"ขับรถดีๆนะพุฒิ"
"กันก็เหมือนกันนะ"
"โอเคเจอกันพรุ่งนี้"ทั้งคู่เเยกกันขึ้นรถมาวินยิ้มดีดนิ้ว....ลงล๊อคทีนี้ก็เหลือเเต่มึงเเล้วนะไอ้ปิงฺ....มาวินคิด ปรมะเดินเตร่มาที่รถตัวเองก็ต้องตกใจ
"ไม่นะล้อรถกูเหี้ยเอ้ยทำไงดีวะกลับอย่างไงวะสัส"ปรมะหัวเสียอรรถพรขับรถผ่านมามองไปที่ลานจอดรถ
"อ้าวนั่นรถพี่ปิงหนิทำไมยังไม่กลับอีกนะ"คนตัวเล็กรีบชะลอถาม
"พี่ปิงยังไม่กลับเหรอครับ"
"ยางรั่ว4ล้อเลยหงุดหงิดจะตายอยู่เเล้วนี่"
"กลับกับผมก็ได้ครับ"
"ดีนะเเกผ่านมาพอดีไม่งั้นได้นั่งมอไซค์กลับชัวร์" ปรมะคลายสีหน้าลงมองหน้าคนตัวเล็ก
"เลิกหงุดหงิดเเล้วเหรอครับพี่ปิง"
"หายเเล้ว"ปรมะเอ่ยยิ้มๆ
"หายไวจัง"อรรถพรเอ่ยตาขับเเต่ปากยังคงสนทนา
"แค่เจอนายก็หายหงุดหงิกเเล้ว"อรรถพรเบรครถหันมามองเขา
"นายผมฟังเเล้วไม่ชินเลยพี่ปิงใช้คำเดิมก็ได้นะครับ"
""กูมึงหนะเหรอ"
"ครับฟังดูธรรมชาติกว่าเเต่ไม่ต้องเรียกไอ้นะครับ"
"ก็ได้งั้นเอาใหม่นะ เเค่เจอมึงกูก็หายหงุดหงิดเเล้ว"
"ฮะ...."อรรถพรนิ่งอึ้งมองเขา
"อะไร"
"พี่ปิงพูดอะไรแปลกๆอีกเเล้วนะครับ"
"แปลกอย่างงัย"ปรมะย้อนถาม
"ชั่งเถอะครับตอนนี้ผมรีบขับรถดีกว่า"
"รำคาญกูว่างั้น"เขาเอ่ยเริ่มนอย
"เปล่าครับผมเเค่หิวข้าว"
"เอ้าเหรองั้นมื้อนี้กูเลี้ยงขับให้ไวเลยหิวมากเหมือนกัน"ปรมะเอ่ยออกมายิ้มที่มุมปากอรรถพรเหลือบมองรอยยิ้มนั้นเเล้วยิ้มออกมาเช่นกัน
มาวินกลับถึงบ้านไม่วายจะโทรเช็กปรมะ
ในรถอรรถพรจู่ๆมือถือปรมะก็ดังขึ้น
"ไอ้วิน เออว่างัยมึง
"ถึงบ้านยังมึง"มาวินพูดออกมา
"ยังวันนี้เเมร่งโคตรซวยเลย"
"ทำไมวะ"มาวินเเกล้งถาม
"ก็ยางรถเเบน4ล้อเลยไม่รู้ว่าไปเหยียบอะไรหรือไอ้ชั่วตัวไหนปล่อยลมรถกู"
"เเล้วมึงกลับงัยวะ"
"โชคดีกันมันผ่านมาพอดีเลยติดรถมันกลับหอ"อรรถพรนั่งฟังยิ้มๆ
"เอ้าลำบากน้องมันอีก"
"น้องมันอยู่หอเดียวกับกู"
"หะบังเอิญหอเดียวกันด้วยเนื้อคู่กันชัดๆ"มาวินเเซว
"พูดมากกูวางนะ"
"เเหมรีบวางเลยนะ"
"อย่ามาทำเสียงกวนตีนกูวางเเล้ว"เขารำคาญรีบตัดสายมาวินขำยิ้มปากกว้าง....โชคดีนะมึงกูเปิดโอกาศให้มึงเเล้วคว้าเอาไว้นะเพื่อนขอให้มึงรู้ตัวว่าตอนนี้มึงรู้สึกอะไรกับน้องมันอยู่...มาวินคิดยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ
บทล่าสุด
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่15...งานป้อนงานออ้นกันมาเต็ม
รุ่งเช้าที่บ้านพุฒิชัยมาวินลืมตาตื่นขึ้นมาจะขยับตัวเเต่ทำไม่ได้"โอ้ยตะคริวกิน"เขาพูดออกมาพุฒิชัยหลับเพลินมือก็กอดขาก็ก่ายตัวมาวินทั้งคืนเขาเเทบไม่ได้ขยับตัวคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาเจอมาวินนอนหน้านิ่วจ้องเขา"จ้องไมพี่ทำไมตื่นเเล้วไม่ไปอาบน้ำ""กูจะลุกได้งัยมึงดูดิ"เขาเอ่ยใช้นิ้วชี้ให้ดูสถานการณ์ตรงหน้าพุฒิชัยมองตาม"ยัง ยังไม่ลุกอีกตะคริวกินกูไปครึ่งตัวเเล้ว"มาวินเอ่ยย้ำคนตัวเล็กลุกพรวด"ขอโทษ เเล้วทำไมพี่ไม่เรียกผมหละ""ก็มึงตายอยู่ใครอยากจะเรียกวะ""นอน ยังไม่ตายพูดไปเรื่อยไปอาบน้ำก่อนนะ"คนตัวเล็กเอ่ยจะออกจากห้องไปห้องตัวเองก็นึกขึ้นได้รีบหันมา"พี่วิน""อะไร""ไปไล่เเขกไม่ได้รับเชิญออกจากห้องให้ผมหน่อยดิ""หึ ไม่เอา""น๊าๆๆๆ""เมื่อคืนมึงเปิดประตูไว้หนิมันไปเเล้วมั้ง""ไปดูเป็นเพื่อนผมหน่อย""หึ ไปเองดิ""พี่วิน นะครับ"พุฒิชัยออ้นเกาะเเขนเขาคนเจ้าเล่ห์จึงพูดออกมา"ถ้าไปเป็นเพื่อนก็จะได้อะไร""ได้หมดพี่ให้ทำไรผมทำหมด""เเน่ใจ"ชายหนุ่มยิ้มเหมือนเข้าทางเขา"ถึงจะกลัวเหมือนกันเเต่ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มมีสูงกว่าเขาจึงช่างใจเเบบกล้าๆกลัวๆ"จริง นะๆ""เออ ก็ได้"เข้าล๊อคเขาลุกเดินนำคนตัวเล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่14...เหตุที่ต้องนอนร่วมห้องเเละความรุกเเรงของปรมะ
มาวินอาบน้ำเสร็จเขาเเต่งตัวเเล้วนั่งอ่านหนังสือเเบบเพลินๆอยู่บนเตียง"เพลินหวะไอ้นี่บ้าหนังสือการ์ตูนนะนี่ดูดิวางเรียงเป็นตู้เลย"ส่วนพุฒิชัยกำลังอาบน้ำอยู่สบายๆจู่ๆไฟเจ้ากรรมดันดับทั้งหลัง"เชี้ยดับไรตอนนี้วะ"เขาเอ่ยรีบอาบเเล้วนุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำขณะเดินออกมาก็ต้องชะงักกับเสียงตุ๊กเเกเขาถึงกับหน้าซีดมองเเขกที่ไม่ได้รับเชิญในห้อง"เหี้ยซวยเเล้ว"ยืนขาสั่นอยู่ตรงนั้นตุ๊กเเกเจ้ากรรมไม่ได้กลัวเหมือนมันกำลังจ้องตอบไม่หนีไปไหน....ก๊อกๆๆ...."ไอ้พุฒิไฟดับเว้ย""พี่วินช่วยด้วย"เขาก้าวขาไม่ออกตะโกนบอกมาวินตกใจจึงรีบเปิดประตูเข้ามาพร้อมส่องไฟฉาย"เป็นไรมึงร้องให้ช่วย""พี่วินเอาผมออกไปจากตรงนี้ที"พุฒิชัยกลัวถึงขนาดขยับออกไปไม่ได้"มึงก็เดินออกมาดิเป็นไรวะยืนเเข็งทื่อเชียว""ผมเดินออกไปไม่ได้กลัว"พุฒิชัยกัดกรามเเน่นไม่กล้าขยับไปไหน"กลัวไรมึง กลัวกูเหรอกูว่าสภาพมึงตอนนี้กูควรกลัวมึงมากกว่า""ไม่ใช่....กลัวนู้นตุ๊ก.....เเก..."เขามือสั่นชี้ไปด้านหลังมาวินที่เหนือหัวมีตุ๊กเเกตัวโตเกาะอยู่"อะไรพูดดีๆดิ"มาวินขมวดคิ้วยังไม่รู้ตัว"ตุ๊กเเก"พุฒิชัยเอ่ยเเล้วชี้ไปมาวินถึงกับนิ่ง"ใหญ่ใช่มะบอกกูที"
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่13...บอกว่าชอบเเละการถูกจูบเเบบไม่ได้ตั้งตัว
"ผมจะลง""ดื้อ เป็นอะไรก็ไม่บอกอยู่ดีๆมึงก็เป็นเเบบนี้อะนะ"ปรมะยังดึงเเขน"ก็เพราะไม่รู้งัยผมถึงเป็นเเบบนี้ก็เเค่เมาสนอะไรวะ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าฤทธิ์เหล้าทำให้คนที่พูดน้อยสุภาพเปลี่ยนไป"คุยกันดีๆกูขอหละ"ปรมะดูนิ่งเเละใจเย็นใช้คำพูดให้น้อยลงเเล้วสื่อสายตาออกมามากขึ้นทำให้คนเมานิ่งไปพร้อมมองเขา"ถ้าคนเราอยู่ดีๆก็หึงคนๆนึงโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยมันผิดมั้ยพี่""หึง ใคร ...หรือว่ามึง"ปรมะเอ่ยงงๆเเละก็ชี้มาที่ตัวเอง"ผม""มึงหึงกูเหรอ"ปรมะถามกำพวงมาลัยรถเเน่นรอฟังคำตอบเเต่ยังไม่กล้าหันหน้าไปสบตา"จะผิดมั้ยถ้าผมบอกว่าผมชอบพี่"ปรมะหันขวับสายตาของคนทั้งคู่ประสานกันปรมะถึงกับนิ่งมองเรียวปากสีเเดงตรงหน้าก่อนจะดึงคอเสื้อคนตัวเล็กประกบจูบ คนตัวเล็กถึงกับสตั๊นไปสางเมาเป็นปลิกทิ้งเขาจูบอย่างออ่นโยนเเต่หนักหน่วงบางท่วงทีเเล้วระริมฝีออกพูดเชิงกระซิบ"เนี่ยสิ่งที่กูรู้สึกอยู่ ตอนเเรกกูสับสนนะเเต่ตอนนี้กูโอเคเเล้ว""พี่ปิง..."อรรถพรเงยหน้ามองเขาใจทั้งคู่เต้นเเรงคนตัวเล็กพยายามเก็บอาการไว้เเต่เก็บไม่อยู่เขถึงกับบีบนิ้วตัวเองเเน่น"มึงว่ามึงชอบกู เเล้วถ้ากูจะจูบมึงเนี่ยไม่ผิดใช่มะ"ปรมะเอ่ยเเล้วใช้ม
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่12..ความออ่ยของชะนีทำให้2หนุ่มหน้าหวานหึง
ที่บ้านพุฒิชัย"เสร็จยังพุฒิ""แป๊บพี่วินห้ามเข้ามานะ"พุฒิชัยเร่งเเต่งตัว"ไม่ทันเเล้ว"เขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องเขาถึงตกใจดีที่เเต่งตัวเสร็จเเล้ว"ไอ้พี่วิน""ตกใจอะไรไม่เห็นมีอะไรน่าดูเลย"มาวินเเกล้งมองยันหัวจรดเท้า"เออดีแระผมเรียบร้อยเเระเหลือพี่อะ""โอเคร้อนจะเเย่เเล้ว"มาวินเอ่ยเดินนำหน้า ขับรถออกจากบ้านพุฒิชัยตรงไปบ้านเขาพอจอดรถเข้ามาในตัวบ้าน"โหบ้านหรือวังนี่""เวอร์บ้านก็พอ""บ้านใหญ่กว่าผมอีกอยู่กับใครบ้างอะ""คนเดียวพ่อกับเเม่กูอยู่อเมริกา""คนเดียว""เออกูก็เหมือนมึงนั่นหละ""แล้วบ้านช่องใครทำความสะอาด""ทำเองบ้างจ้างประจำบ้างเเต่ส่วนมากทำเอง""อยู่คอนโดง่ายกว่า""ไม่เอา ชอบเเบบนี้รอคนมาอยู่ด้วย""ใครอะ""รู้หรือเเกล้งไม่รู้วะ ไปอาบน้ำดีกว่า"มาวินเอ่ยรีบเดินันำไปพุฒิชัยมองตาม....นี่พี่คิดกับผมเล่นๆหรือคิดจริงๆเเมนๆนี่นะจะชอบผู้ชายด้วยกัน....เขาคิดในใจ"รอตรงนี้หรือจะรอบนห้อง""บนห้องได้มะตรงนี้วังเวงเกินไม่มีใครเลยอะ""ก็เปิดทีวีดูก็ได้นี่"มาวินเอ่ยเหลือบมอง"ไม่ขึ้นไปก็ได้"พุฒิชัยเอ่ยออกอาการเหมือนงอนมาวินถามยิ้มๆ"งอนว่างั้น""ใครงอนพี่จะไปอาบน้ำก็ไปปะ"พุฒิชัยเอ่ยไล่"ได้อย
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่11...เเชร์ความรู้สึกบางส่วนเเละความกลัวของอรรถพร
หลังเลิกเรียนที่ตึกคณะนิเทศฯปรมะเเละมาวินมานั่งรอที่ม้าหิน"นานหวะ"มาวินบ่นอุบ"จะบ่นเพื่อนั่งเงียบๆเลยหนวกหูรอเเบบใจเย็นเหมือนกูได้ปะ"ปรมะเอ่ยตอนนี้เขากลายเป็นคนใจเย็นไปเเล้วเเหมเปลี่ยนสีเชียวนะมึงเดี๋ยวนี้กลายเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ""เสือก""อ้าวไหนมึงว่ามึงใจเย็นเเล้วงัย""กูจะด่าจะปากเสียก็เพราะมึงคนเดียวนั่นหละ""อ๋อเหรอสองมาตรฐานนะมึง""รอนานกันหรือเปล่าครับนี่"พุฒิชัยเอ่ย"นานดิทำไรกันอยู่หละ"มาวินเอ่ยถามเเถมขมวดคิ้วเป็นปม"ก็พึ่งเรียนเสร็จเนอะ กัน ""ครับ"อรรถพรเอ่ยสั้นๆยิ้มที่มุมปาก"เดี๋ยวไปรถกูนะไอ้พุฒิ""เเล้วกันกับพี่ปิงหละ""ไอ้ปิงมันเอารถไป ใช่มะมึง"มาวินเริ่มเคลียร์พื้นที่เปิดโอกาศให้เพื่อน"เออเดี๋ยวมึงไปกับกูนะกัน"""ครับพี่ปิง""เออตามนี้เจอที่ผับเจซี2ทุ่มนะเว้ย""นั่นงัยว่าเเล้วต้องมีอะไรเเน่ๆจะไปส่องสาวใช่มะพี่วิน""ไปกินเหล้าผ่อนคลายเว้ยเรื่องผู้หญิงกูเฉยๆ""หราเฉยๆเนอะ""เออดิ"มาวินก้มหน้าพูดไม่สบตาเพื่อน"ทำไมมึงมีคนที่ชอบเเล้วเหรอไอ้วิน"ปรมะเริ่มเเซว"เผือก ยุ่งเรื่องของกู""ด่ากูเชียวเเหม ดึงหน้ากลบเกลื่อนด้วย"ปรมะเอ่ยเเซวเป็นระยะ"ไปไอ้พุฒิกูเบื่อเ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่10...เเซวกันไปมากับความสนิทที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆของคนทั้ง4
ลานจอดรถคณะนิเทศฯ"พี่ปิงรถพุฒิยังไม่มาเลย""อ้าวมันมาสายหรือเปล่า"ทั้ง2คุยกันอยู่ๆรถพุฒิชัยก็เเล่นเข้ามาจอด"นู้นพี่ปิงมาเเล้ว""ตายยากบ่นปุ๊บมาปั๊บ""เห้ยไอ้ปิง""ตกใจอะไรพี่วินพี่ปิงไม่ใช่ผี""มันน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีกยิ่งเห็นกูมากับมึงนะมันเเซวกูชัวร์""พี่กลัวเหรอ""หรือมึงไม่กลัว""หึก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย""อืมมึงนี่มองโลกในเเง่ดีเนอะ"มาวินพยักหน้าเปิดประตูลงมาปรมะถึงกับมองหน้ามาวิน"ไอ้วินมึงมากับไอ้พุฒิได้งัย""นั่นดิพุฒิอย่างงัย"อรรถพรเสริม"เจอกันโดยบังเอิญเว้ย""อย่าบอกนะว่าเเอบไป....""ไอ้ปิงกูรู้มึงคิดอะไรอย่ามาใจบาปเลย""รู้เหรอกูคิดอะไร"ปรมะยักคิ้วยังเเซวไม่เลิก"ไม่มีอะไรหรอกครับพี่ปิง กันเราหิวข้าวเเล้วไปๆ"พุฒิชัยเปลี่ยนเรื่องเเล้วดันอรรถพรไป"รีบชิ้งเลยตกลงอย่างงัยไอ้วิน""ยุ่ง ไปกินข้าวดีกว่า"มาวินเองก็เดินชิ้งไปเช่นกัน ปรมะยิ้มๆเเล้วรีบตามไปที่โรงอาหาร"กินไรมึง"ปรมะเดินมากอดคออรรถพรคนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาปรมะยิ้มให้กลายเป็นคนตัวเล็กเกิดเขินขึ้นมา"ข้าวเหนียวหมูครับเดี๋ยวไม่ทัน""อร่อยมั้ย งั้นกูกินด้วยดีกว่า""หะ...""เลี้ยงปะ อย่ายืนงง"เขาเดินกอดคออรรถพรไปร้านดังก
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่9...ความโกรธง่ายหายเร็วยอมง้อก่อน
รุ่งเช้า06.40น.ลานจอดรถปรมะตื่นเเต่เช้ามาดักรออรรถพร...รถยังอยู่เเสดงว่ายังอยู่....ปรมะยืนรออยู่ตรงรถอรรถตื่นเเต่เช้าเขาเดินย้อนขึ้นไปชั้น4...ลืมไปขึ้นมาทำไมในเมื่อไม่รู้ว่าพี่เค้าพักห้องไหน....ตนตัวเล็กมองหาสุดท้ายก็เดินลงไปพร้อมเดินเตร่ไปที่ลานจอดรถเดินคิดอะไรไปเรื่อยพอจะเปิดประตู"เห้ย"ปรมะเเกล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่8...โมโหใส่เเละการเจอกันโดยบังเอิญของพุฒิชัยเเละมาวิน
"พี่ปิงรอผมด้วย"คนตัวเล็กจ้ำเท้าไล่ตามคนตัวโต"โอ้ยเหนื่อยพี่ปิงหยุดก่อน"เขาเอ่ยออกมาเเบบนี้3ครั้งปรมะหงุดหงิดหยุดกระทันหันเเละหันกลับมาคนตัวเล็กเบรกไม่ทันหน้าชนอกเขา"จะตามมาเพื่อ""พี่ปิงเป็นอะไรอยู่ดีๆก็เดินหนีมา""ก็จะเป็นอะไรก็เรื่องของกูปะวะเสือกอะไรด้วยวะ""ผมเเค่เป็นห่วงเเค่พูดเล่นเฉยๆไม่คิ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่7...ความน่ารักของอรรถพรต้องตาน้องปี1เเละอาการหงุดหงิดที่จัดเต็มของปรมะ
ลานจอดรถหอกล้วยไม้ปรมะจอดรถทั้งคู่ลงมาพร้อมกัน"เหนื่อยเป็นบ้า""ผมเป็นคนขับพี่ปิงเหนื่อยตรงไหน""ก็เหนื่อยนั่งเฉยๆก็เหนื่อย""ไม่ได้กวนผมใช่มั้ยครับ""ไม่ได้กวนหรือมึงจะหาเรื่อง"ปรมะจ้องหน้าถาม"ใครจะกล้าทำเสียงเข้มซะด้วย"อรรถพรเอ่ยเเซวเดินนำหน้าปรมะยิ้มๆเดินตาม"พี่ปิงกินไรครับ""ข้าวผัดปูมึงอะก
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่5
12.00น.หน้าตึกคณะนิเทศฯอรรถพรเดินหันรีหันขวามองหาพุฒิชัย"เห้ย"ปรมะเดินมาตะโกนใส่หู"เหี้ย"คนตัวเล็กตกใจด่าคำหยาบ"นี่ด่าเป็นด้วยเหรอวะ"ปรมะถึงกับหน้าเหวอ"ก็ตกใจนี่ครับขอโทษว่าเเต่พีปิงมาทำไรที่ตึกคณะนิเทศฯเหรอครับ""เเค่เดินผ่านมา"ปรมะเฉไฉ"เเล้วไม่ได้เดินมากับพี่วินเหรอครับ"ปรมะยังไม่ทันตอบอะไร
บางทีคุณอาจจะชอบ
ข้ามภพมารักเธอ
สาวน้อย.ช่างฝัน1.8K viewsเฮียครับผมรับไม่ไหว Yaoi
กาสะลอง7.5K viewsสาปรักบำเรอกาม (3P)
อินทิตา12.0K viewsทะลุมิติมาเป็นคู่อริของอ๋องตัวร้าย
One of สายหมอก2.6K viewsสมาการหัวใจของคิน
ฉินหลานฮุย1.3K viewsเรียนไปก็ปวดหัว มีผัวไหมมึง
นรกสร้าง393 viewsS/W/Sบันทึกการรับใช้สไลม์ของพ่อมดผู้หนึ่ง
Navvip127 viewsคิมหันต์ของผม
มกรา / M@kara/u-mauma459 views
